Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Internationale Dag van Mensenrechten in teken van Liu Xiaobo

10 december is de Internationale Dag van de Mensenrechten. In 1948 werd de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aangenomen door de Verenigde Naties. Traditioneel wordt die dag ook de Nobelprijs voor de Vrede uitgereikt in Oslo. De Chinese mensenrechtenactivist en schrijver Liu Xiaobo, de Nobelprijswinnaar van 2010, kan zijn prijs echter niet in ontvangst nemen in de Noorse hoofdstad.
vrijdag 10 december 2010

Liu Xiaobo zit momenteel een elf jaar durende straf uit voor het 'ondermijnen van de macht van de staat' en kan zijn prijs dus niet in ontvangst nemen in de Noorse hoofdstad. Mensenrechtenorganisaties over de hele wereld protesteren. China voert een felle mediacampagne om de kritiek te counteren.

Dreigen met sancties tegen Noorwegen

De 54-jarige schrijver Liu Xiaobo won in oktober de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn bijdrage aan de mensenrechten in China. Dat was meteen een fel gecontesteerde prijs. De Chinese regering liet haar ongenoegen zeer duidelijk blijken en dreigde met sancties tegen Noorwegen en tegen alle landen die de cenemonie in Oslo met een officiële delegatie zouden bijwonen. Het beschouwt de toekenning van de prijs als een inmenging in zijn binnenlandse zaken.

Negentien landen lieten daarom ook weten afwezig te zullen blijven op de uitreiking van de Nobelprijs. De Chinese autoriteiten hebben, zonder veel succes, ook geprobeerd om het nieuws over de Nobelprijs te censureren. Maar in tijden van internet en sociale netwerksites is dat niet meer zo eenvoudig.

Liu Xiaobo heeft zich herhaaldelijk heel kritisch uitgelaten over het beleid van de Chinese regering. Vooral over de mensenrechtensituatie, de politieke verantwoording van leidende figuren en het (te) traag lopende democratiseringsproces was hij vaak niet mals voor de overheid van zijn land.

'Gewetensgevangene'

Liu Xiaobo werd in 2009 veroordeeld tot elf jaar cel voor 'het ondermijnen van de staatsmacht'. Liu Xiaobo wordt door Amnesty International als een 'gewetensgevangene' beschouwd omdat hij altijd gekozen heeft voor vreedzame middelen om zijn ideeën kracht bij ze zetten en nooit geweld heeft gebruikt. Hij is slechts één van de vele gewetensgevangenen die momenteel in Chinese gevangenissen een straf uitzitten.

Mensenrechtenorganisaties klagen aan dat de Chinese autoriteiten vaak gebruik maken van vaag geformuleerde aanklachten zoals 'gevaar voor de staatveiligheid', 'ondermijnen van de staatsmacht' of 'separatisme' om vreedzame activisten het zwijgen op te leggen of voor lange tijd op te sluiten. Meestal komt er een veroordeling zonder dat de verdachte de kans gekregen heeft zijn of haar visie te geven tijdens een proces dat aan minimale internationale rechtsregels beantwoordt.  

De vrouw van de Nobelprijswinnaar, Liu Xia, werd het eerste slachtoffer van de onvrede van de Chinese regering. Zij werd onmiddellijk onder huisarrest geplaatst nadat ze terugkeerde van een bezoek aan haar man in de gevangenis, kort nadat hij de Nobelprijs had gewonnen. Een praktijk die in China wel vaker wordt gehanteerd ten aanzien van echtgenoten of vrienden van mensenrechtenactivisten.

Vreedzame strijd voor meer democratie

Liu Xiaobo vertelde haar dat "hij zijn prijs opdraagt aan alle mensen die hun leven hebben gegeven in hun vreedzame strijd voor vrede, democratie en vrijheid", aldus een verklaring van Amnesty International.

Amnesty International volgt momenteel de zaak van vijf andere Chinese activisten die zijn opgesloten omdat ze de overheid bekritiseerden. De mensenrechtenbeweging in China is sinds enkele jaren sterk groeiende, maar mensen die proberen schendingen aan te kaarten of de Chinese machtsdragers openlijk bekritiseren, nemen grote risico's.

Liu Xianbin, een activist uit Sichuan, werd op 28 juni 2010 gearresteerd op verdenking van 'aanzetten tot staatsondermijnend gedrag'.

Gao Zhisheng, ooit door het ministerie van Justitie één van China's topadvocaten genoemd, werd later gevangengezet en gefolterd omdat hij zich had uitgesproken voor betere bescherming van de rechten van verdachten. Niemand weet waar hij zich precies bevindt sinds de politie hem thuis, in de provincie Shaanxi, oppakte op 4 februari 2009.

Tan Zuoren is een milieu-activist die kritische vragen stelde bij de hoge dodentol van de aardbeving van 2008 in Sichuan. Hij werd veroordeeld tot vijf jaar cel wegens 'aanzetten tot staatsondermijnend gedrag' omdat hij zou hebben geprobeerd een herdenking voor de slachtoffers van het Tienanmenplein te houden.

Hairat Niyaz is een journalist van Oeigoerse afkomst die nu incommunicado wordt vastgehouden omdat hij 'de staatsveiligheid in gevaar heeft gebracht' tijdens de rellen in Urumqi in 2009.

Dhondup Wangchen is een Tibetaanse filmregisseur die eerst meer dan een jaar zonder officiële aanklacht op een onbekende plaats werd vastgehouden en nu tot zes jaar is veroordeeld in een geheim proces omdat hij zou hebben 'aangezet tot separatisme'.

250 mensen onder huisarrest in aanloop 10 december

Welke risico's mensenrechtenactivisten lopen, bleek de afgelopen week nog overduidelijk. In aanloop naar 10 december werd de druk op medestanders en sympathisanten van Liu voort opgevoerd. Volgens Amnesty International zijn zeker 250 mensen onder huisarrest geplaatst of ze raakten incommunicado.

"De schaal waarop dit gebeurt, is ongezien. Het is een poging om elke stem die deze prijs ondersteunt, tot zwijgen te brengen", aldus Nicholas Bequelin van de Amerikaanse mensenrechtenbeweging Human Rights Watch. China blokkeerde deze week ook de websites van BBC, CNN en van de Noorse televisie.

Facebook-actie

Als waakhond voor de mensenrechten wil Amnesty International de druk op de Chinese overheid naar aanleiding van de uitreiking van de Nobelprijs extra opdrijven. De Chinese autoriteiten moeten Liu Xiaobo onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrijlaten, vindt de organisatie. Het huisarrest van zijn vrouw Liu Xia moet worden stopgezet alsook de censuur van de berichtgeving over de Nobelprijs.

Via een Facebook-actie riep Amnesty International Vlaanderen symphatisanten op om hun profielfoto in aanloop naar 10 december te veranderen in een angstaanjagende foto van henzelf en een brief te schrijven naar de Chinese ambassadeur om de vrijlating van Liu te eisen. Op 9 december werden de verzamelde Facebookfoto’s gebruikt voor een visuele actie aan de Chinese ambassade aan de Tervurenlaan in Brussel.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

2 reacties

  • door LudoA op zaterdag 11 december 2010

    Het artikel is eenzijdig in die zin, dat het niet het politiek gebruik van de Nobelprijs voor de vrede analyseert . Ik las ergens , de Nobelprijs is voor presidenten wat de VS betreft en voor dissidenten wat China betreft. Waarom niet de Nobelprijs voor de Cuban Five of een Israëlische dissident zaols Ilan Pappé of Vanunu , deze laatste maakte het bestaan van de kernbommen van Israël wereldkundig . Als je ziet welke politiek China speelt in de wereld, konflikten oplossen via onderhandelingen , dan had Hu Jintao de prijs veel meer verdiend dan Obama . Ik heb echt moeite met naïviteit .

  • door Rita op zaterdag 11 december 2010

    Ce que le jury Nobel vous cache Qui est Liu Xiaobo ? par Domenico Losurdo*

    Quelques jours après l’attribution du prix Nobel de la paix à Liu Xiaobo, la presse occidentale n’a toujours pas informé ses lecteurs des idées qu’il défend. Et pour cause ! Le Nobel de la paix a été décerné à un nostalgique de la colonisation qui ne voit de salut que dans l’écrasement de sa propre culture par les armées occidentales.

    14 OCTOBRE 2010

    Partisan de la recolonisation de la Chine par els Occidentaux, Liu Xiaobo a reçu le prix Nobel de la paix 2010. En 1988, Liu Xiaobo déclara dans une interview que la Chine avait besoin d’être soumise à 300 années de domination coloniale pour pouvoir devenir un pays décent, de type évidemment occidental. En 2007, Liu Xiaobo a réaffirmé sa thèse et a invoqué une privatisation radicale de toute l’économie chinoise.

    Je reprends ces informations d’un article de Barry Sautman et Yan Hairong publié sur le South China Morning Post (Hong Kong) [1]. Il ne s’agit pas d’un journal aligné sur les positions de Pékin qui, au contraire, est critiqué dans ce même article pour avoir frappé une opinion fût-elle « ignoble » par la détention plutôt que par la critique.

    De mon côté je voudrais faire quelques observations. On peut lire même dans les manuels d’histoire occidentale que commence, à partir des guerres de l’opium, la période la plus tragique de l’histoire de la Chine : un pays de très antique civilisation est littéralement « crucifié », écrivent d’éminents historiens ; à la fin du 19ème siècle, la mort en masse d’inanition devient une affaire quotidienne banale. Mais, selon Liu Xiaobo, cette période coloniale a trop peu duré ; elle aurait dû durer trois fois plus ! Le moins qu’on puisse dire est que nous sommes en présence d’un « négationnisme. Eh bien, l’Occident n’hésite pas à mettre en prison les « négationnistes » des infamies perpétrées aux dépens du peuple juif, mais attribue le « Nobel de la paix » aux « négationnistes » des infamies longtemps infligées par le colonialisme au peuple chinois ! Malheureusement, la gauche ne se positionne pas très différemment, cette gauche qui s’est bien gardée de condamner l’arrestation en son temps de David Irving et autres représentants de ce même courant qui sont encore en prison, mais qui ces jours-ci chante les louanges de Liu Xiaobo.

    Ce dernier, par ailleurs, ne s’est pas limité à exprimer des opinions, fussent-elles « ignobles » (comme le reconnaît le South China Morning Post). Après avoir en 1988 invoqué trois siècles de domination coloniale en Chine, il est revenu à toute allure l’année suivante (de sa propre initiative ?) des USA en Chine, pour participer à la révolte de la Place Tienanmen, et s’engager à réaliser son rêve [2]. C’est un rêve pour la réalisation duquel il continue à vouloir agir, comme le montre (dans une interview en 2006 par un journaliste suédois) sa célébration de la guerre états-unienne pour l’exportation de la démocratie en Irak. Comme on peut voir, nous sommes en présence d’un personnage qui, contre son pays, invoque directement la domination coloniale et, indirectement, la guerre d’agression. C’est un rêve qui lui a valu en même temps la détention dans les prisons chinoises et le « Prix Nobel de la paix ».

    Domenico Losurdo Professeur d’histoire de la philosophie à l’université d’Urbin (Italie). Il dirige depuis 1988 la Internationale Gesellschaft Hegel-Marx für dialektisches Denken, et est membre fondateur de l’Associazione Marx XXIesimo secolo.

    http://www.voltairenet.org/article167289.html

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties