Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Duitse loonmatiging speelt Belgisch concurrentievermogen parten

De lonen in onze buurlanden zullen de komende twee jaar met 5 procent stijgen. Dat is 1,1 procent meer dan de verwachte loonindexering in België. De Centrale Raad voor het Bedrijfsleven wijst er wel op dat de loonstijgingen in Duitsland altijd overschat worden. Voor de drie buurlanden samen (Duitsland, Frankrijk en Nederland) zou die overschatting 1,1 procent bedragen.
dinsdag 9 november 2010

Nu het rapport over de concurrentiekracht van de Belgische economie er is, kunnen de onderhandelaars van de vakbonden en werkgevers aan de slag. Nog voor het einde van het jaar zouden zij een nieuw interprofessioneel akkoord moeten sluiten. Dat akkoord vormt dan het kader van de loononderhandelingen in de sectoren en bedrijven.

Het is dan ook telkens uitkijken naar de beschikbare loonmarges in het rapport. Die worden berekend op basis van de verwachte loonevolutie in de drie buurlanden Frankrijk, Nederland en Duitsland.

De Centrale Raad voor het Bedrijfsleven voorspelt dat de lonen in onze buurlanden de komende twee jaar met 5 procent zullen stijgen. Door de loonindexering in België (de automatische aanpassing aan de levensduurte, een systeem dat in onze buurlanden niet bestaat) zouden de lonen in ons land in 2011 en 2012 met 3,9 procent stijgen. Dat betekent dat er een marge is van 1,1 procent boven de indexering.

Duitsland valt uit de toon

De werkgevers diepen uit het rapport twee cijfers op om de loonmarge te minimaliseren. Zo geeft de CRB aan dat voorspelde loonstijgingen in Duitsland de laatste jaren altijd overschat worden. De CRB baseert zich namelijk op de loonevolutie van de voorbije dertig jaar. Voor Frankrijk zit de CRB er daardoor de laatste jaren altijd pal op. Voor Nederland is er een onderschatting met 1,2 procent. De Duitse lonen stijgen echter gemiddeld 2,3 procent minder snel dan voorspeld.

“Dat komt doordat Duitsland sinds 2003 stevig inzet op loonmatiging”, zegt Luc Denayer van de CRB. Alles samen bedraagt die overschatting gemiddeld 1,1 procent. “De echte verwachte loonkostenontwikkeling bij onze drie buurlanden is daardoor exact gelijk aan de verwachte indexering bij ons”, reageert Pieter Timmermans, directeur-generaal van het VBO.

Het VBO roept daarom op tot “absolute loonmatiging”. Unizo-topman Karel Van Eetvelt wil zelfs sleutelen aan het systeem van de automatische loonindexering. 

Bijkomend argument voor de werkgevers is de ontstane loonkloof sinds 1996, de invoering van de wet op de vrijwaring van het concurrentievermogen. Die loonkloof met de buurlanden bedraagt nu 3,9 procent. Een kloof die vooral geslagen werd in 2007 en 2008 toen de energieprijzen omhoog schoten.

Maar ook hier is het opnieuw Duitsland dat uit de toon valt. De lonen in Frankrijk en Nederland stegen een pak sneller dan de Belgische lonen. Alleen trekt Duitsland het gemiddelde serieus naar beneden.

Loonsubsidies

De vakbonden zullen wijzen op andere cijfers in het rapport. Zo bedragen de loonsubsidies die de bedrijven ontvangen 1,3 procent van de totale loonmassa. De vergelijking met onze buurlanden houden geen rekening met die subsidies. “Het lijkt er op dat dergelijke subsidies in België meer gebruikt worden dan in de buurlanden,” zegt Luc Denayer van de CRB.

En dan zijn er natuurlijk ook nog die factoren die er voor zorgen dat België de trein van de technologische omwenteling mist. Belgische bedrijven investeren een pak minder in onderzoek en ontwikkeling dan hun Duitse en vooral hun Scandinavische concurrenten. “Het peil van onze O&O-uitgaven weerspiegelt onze onderspecialisatie in de hoogtechnologische sectoren”, schrijft de CRB.

Ook op vlak van opleiding en vorming boeren de Belgische bedrijven nog maar eens achteruit. “Bedrijven zien vorming te veel als een kost en te weinig als investering”, aldus het CRB.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

2 reacties

  • door Braeckman Wouter op woensdag 10 november 2010

    Ik schop tegen mijn eigen schenen als ik dit schrijf, want afhouding van het loon is veruit de grootste schenker van de sociale zekerheid. En ik ben daar afhankelijk van. Maar ik denk dat dit op lange termijn echt wel het meeste mogelijkheden biedt. Ik weet ook dat dit onderwerp heel gevoelig ligt, en er heel omzichtig mee moet worden omgesprongen. Ik ken de juiste cijfers niet waarmee de onderhandelaars elkaar ongetwijfeld mee om de oren zullen slaan. Maar ik weet wel dit. De Duitsers zitten vlakbij het voormalig Oostblok, zij kunnen het zich eenvoudigweg niet permiteren om de lonen snel te laten stijgen. Het is de vakbonden hun taak de concurrentiekracht te behouden, de werkgelegenheid daar te houden, en niet te veel looneisen te stellen. De tijd dat de West-Europese landen superieure producten maken, is ook al lang verleden tijd Door de globalisering, een systeem waar we trouwens met z'n allen eensgezind zijn in meegestapt, maakt het voor bedrijven heel simpel om een vestiging op één plaats serieus te verminderen, of zelfs te sluiten, en op een andere plaats uit te bouwen. Ik wil maar zeggen, ons systeem van loonindexering is uniek. Laten we dat koesteren, dit beschermen, en daarboven niet teveel vragen.

  • door danielverhoeven op vrijdag 12 november 2010

    Waarom zou het de vakbonden hun taak zijn de concurrentiekracht te behouden... Ik sta daar langs geen kanten achter. De concurrentiepositie is het probleem van de ondernemers... het is hun winkel, dus moeten zij maar zorgen dat hij goed draait, zij gaan ook met het leeuwenaandeel van de winsten lopen... of zijn het de banken, zou ook kunnen, maar het zijn zeker niet de werkers. Het is hun systeem, niet het onze. Het is niet de plicht van de werkers mee te stappen in de concurrentie-oorlog van de patroons onderling. Wouter, uw analyse van de situatie in Duitsland klopt ook niet. De nabijheid van het vroegere Oost-blok speelt even goed in België als in Duitsland. Polen komen evengoed naar hier als naar Duitsland.

    De enorme druk op de lonen in Duitsland is het gevolg van de hereniging. Door die hereniging is in Oost-Duitsland een industriële woestijn geschapen, lees er Noreena Herz maar op na. Zo ontstond een heel groot reserveleger van goed opgeleide, Duits sprekende arbeidskrachten. De jeugd laat het oosten achter zich en gaat zich in het Westen vestigen. Dus zij treden direct in concurrentie met de westduitse werkers.

    Je moet ook 'the whole picture' zien. En hier wil ik teruggrijpen naar de economische analyse van Marx,ook al ben ik totaal geen marxist, Ik benadruk ik ben totaal geen marxist, maar als het over de fundamentele oorzaak van de crisissen gaat geldt de analyse van Marx nog altijd. Deze in de fond overproductie-krisissen worden veroorzaakt doordat de arbeidsproductiviteit sneller stijgt dan de welvaart... en zo ontstaat er een surplus. Dus vechten voor meer gelijke verdeling van de vruchten van de arbeid, houdt de crisissen op afstand.

    Vandaag ontstaat dat surplus niet meteen op dezelfde manier als vroeger, begin vorige eeuw, het surplus wordt eerst gebruikt om mee te speculeren door de banken, en eens die bubble ontploft is het weer eens crisis.

    Trouwens heb ge u al eens afgevraagd waarom het deze keer bijna 80 jaar (sedert 1929) geduurd heeft voor we zulke fundamentele systeem-krisis hadden, vroeger vooral voor de 1ste WO, waren de crisissen veel frequenter. Ik denk dat te wijten is aan de macht van de vakbond na WO II. Met de afbraak van die macht (en de deregulatie) is het beginnen mislopen vanaf de jaren 80.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties