Advertentie

vrijdag 29 oktober 2010

De Morgen, overspoeld door Albanezen

Er wonen geen 60.000 Albanezen in Brussel, maar 3.562 in heel België (cijfers van 1 januari 2010). Niet het land, maar de ideeën van de mensen worden tegenwoordig overspoeld door migranten, en als het over Albanezen gaat, kan de overdrijving blijkbaar niet groot genoeg zijn.
DeWereldMorgen.be -
Het historische stadje Krujë in Albanië (foto: Albinfopunt.nl)
DeWereldMorgen.be -

Je leest rustig je krant (De Morgen) op 27 oktober 2010 en je bent al enigszins op je qui-vive met de titel: 'Albanese golf baart België zorgen', want 1,3 miljoen Albanezen hebben hun koffers al gepakt om op bezoek te gaan bij de één miljoen Albanezen die in het buitenland leven.

Dr. Nick Mai, medewerker aan het Institute for the Study of European Transformations (ISET) van de London Metropolitan University, gespecialiseerd in migratie, meent dat de Albanezen enthousiast uitkijken naar Nieuwjaar, omdat ze dan eindelijk legaal op bezoek kunnen bij familie in het buitenland.

"Sommigen van mijn vrienden hebben hun ouders al in geen jaren meer gezien", beaamt Zjovalin Kola, de Brusselse correspondent van de Albanese tv-zender Alsat-TV en één van de geschatte 60.000 Albanezen in de Belgische hoofdstad.

Oei, dat is weer eens een ferm cijfer, 60.000 Albanezen in Brussel, en de bron is op z’n minst onduidelijk, of het zou dr. Mai van de Metropolitan University moeten zijn.

Zaak is dat De Morgen van 27 oktober 2010 overspoeld wordt met 60.000 Albanezen en dat dan nog in Brussel alleen. En al die familie die klaarstaat om vanaf Nieuwjaar bij deze 60.000 op bezoek te komen. Daar moet geen tekening bij gemaakt worden. En al die Albanezen in onze gevangenissen, en in de criminaliteit. Dat wordt pas een echte ramp en de gevangenissen zitten nu al overvol.

Een eenvoudige blik op http://www.npdata.be/Data/Gevangenis/Tabellen/Vreemdelingen-gevangenen-2... kan evenwel de gemoederen snel doen bedaren.

Geen 60.000 Albanese vreemdelingen in Brussel, maar wel 3.562 in heel België op 1 januari 2010. De sterke stijging van de laatste jaren geëxtrapoleerd tot 2010. En daarbuiten zijn er de 2.000 Albanezen die sinds de Tweede Wereldoorlog Belg zijn geworden.

Dat is dus maximum 6.000 inwoners in België van Albanese afkomt, of welgeteld 1/10 van het in De Morgen vermelde cijfer, wat dan nog alleen op Brussel betrekking had ...

En wie toch naar de tabel wil kijken, kan vaststellen dat hoe meer Albanese vreemdelingen er in België verblijven, hoe minder er in de gevangenissen worden aangetroffen.

Een stijging van het aantal Albanese vreemdelingen in België van 2.012 in 2005 naar 3.562 in 2010, een daling evenwel van hun aantal in de gevangenissen van 107 tot 97 in dezelfde periode. Is het toelaten van almaar meer Albanese vreemdelingen misschien een oplossing voor de overbevolking in onze gevangenissen?

Jan Hertogen

Jan Hertogen is socioloog.

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

Hmmm, interessante cijfers op die npdata site...

Zo lezen we dat het aantal Marokkanen in ons land verminderd is van 81.287 in 2005 tot 78.920 in 2010, en dat tegelijkertijd het aantal van hen dat in de gevangenis zat gestegen is van 1071 in 2005 tot 1182 in 2010. Dus hoe minder Marokkanen hier rondlopen, hoe meer er crimineel worden of zijn! We moeten er dus heel snel nog enkele honderdduizenden naar hier halen, en de gevangenissen kunnen dicht!

Nog een interessante vaststelling: op 3562 Albanezen in België zitten er 97 in de gevangenis. Da's net iets minder dan de 104 gedetineerde Congolezen... maar dan op een populatie van 17.519! Zouden Albanezen met andere woorden 5 x crimineler zijn dan Congolezen? Brrr! Zorgwekkend! En wat een verschil met de Italianen: slechts 201 gedetineerd op een populatie van 162.368!

Inderdaad, heel interessante cijfers...

De vaststelling verband land en gedetineerd zijn voor 2010 is nog duidelijker als we met percentages vergelijken:
Italië: 201 op 162.368 = 0,0124%
Congo = 0,5936%
Albanië = 2,7234%
Dominikaanse Republiek = 14,8515%
Verenigde Emiraten = 75,0000%

Amai 75%, hoe komt dat nu!

Heel logisch: 1 op 1,3333 van de mensen uit de Verenigde Emiraten is gedetineerd, dus 75%.

Vraag is ook waar is die 0,3333 persoon uit de Verenigde Emiraten dan? 1 persoon met 3 nationaliteiten? Uiteraard niet, het is data voor 2010 geextrapoleerd uit de gegevens van 2005 (3 personen uit de Verenigde Emiraten) en van 2008 (2 personen uit de Verenigde Emiraten). Voor de gegevens uit kolom van 2010 staat er ook een voetnoot bij: "Extrapolatie evolutie tot 01/01/2010. Het aantal gevangenen 2009 is geteld eind 2009, dus vergeleken met 01/01/2010".

Met statistieken kan je alles bewijzen als je wil, zei de professor statistiek en hij heeft gelijk...

Dus voorzichtig zijn met conclusies te trekken, zeker bij het vergelijken van gextrapoleerde cijfers van 2010 met reëele cijfers van eind 2009 (zelfs al lijkt het maar 1 jaar verschil). Zo kom je snel aan 60.000 Albanezen in Brussel alleen al, in het jaar 3010. ;-)

Groetjes, Lodewijk.

Pleidooi voor o.m. fact-checkers

De Morgen is altijd al gekend geweest als een weinig zorgvuldige krant. Ook, eigenlijk vooral, in haar artikels van onderzoeksjournalistieke aard.

Laatst gekende voorbeeld: “Er schort wat aan het artikel van Douglas De Coninck over het dodelijk ongeluk bij SM-meesteres Lucrezia” (zie http://marcernst.com/blogs.asp?iid=A6AA5C).

Maar dit terzijde. Belangrijker lijkt me de vaststelling dat onze media (niet enkel kranten) niet de gewoonte hebben om met fact-checkers te werken zoals dat in het buitenland (meer) het geval is.

Het Duitse weekblad Der Spiegel bijvoorbeeld is gekend, zelfs berucht, voor zijn nauwgezetheid (dat heeft deels te maken met de stringente Duitse wetgeving over de verantwoordelijkheid van journalisten bij foute informatie). Ieder stuk van Der Spiegel wordt nauwgezet gecontroleerd door de ‘afdeling documentatie/fact checking’.

Dat departement telt 80 niet minder dan medewerkers, die alle artikelen nauwgezet napluizen en bronnen checken. Gemiddeld buigt een fact/checker documentalist van Der Spiegel zich twee tot vijf uur over een artikel. Omstreden passages moeten door de auteur worden toegelicht/opgehelderd. Op de redactie is de verhouding fact checker/documentalist-verslaggever één op vijf. Meer info over foute info en fact checking bij diverse media op http://www.villamedia.nl/journalist/n/kwaliteit/factchecking.shtm

Het onjuiste cijfer van 60.000 Albanezen in Brussel is trouwens niet de enige fout in het DM-artikel. Zelfs de naam van de opgevoerde Nicolas Mai (onderzoeker aan het ‘Institute for the Study of European Transformation’ van de London Metropolitan University) is fout. In werkelijkheid heet de man Nick Mai (zie http://www.londonmet.ac.uk/research-units/iset/staff/mai.cfm).

Een kniesoor die daar over struikelt maar het zegt iets over de haast en het gebrek aan accuratesse waarmee de modale journalist vandaag omgaat met feiten. Tijdsgebrek is daar uiteraard debet aan maar geen voldoende verklaring voor. Het gaat volgens mij ook over een mindset en attitude.

Misschien is het geen slecht idee om, naast het opzetten van fact checking-afdelingen, wat minder menswetenschappers en wat meer exacte wetenschappers als journalist aan te werven. Het aanstellen van een ombudsman per medium die fouten/uitschuivers in de berichtgeving publiek maakt en aanklaagt, is ongetwijfeld ook een maatregel die, op termijn, de juistheid van de berichtgeving (feitelijk en deontologisch) zal bevorderen. Enkel De Standaard heeft, sinds kort, zo’n ombudsman. Ooit bestond die functie ook bij De Morgen, maar slechts erg kortstondig. De toenmalige ombudsman van DM werkt vandaag voor De Tijd.

Om de media aan te zetten tot meer nauwkeurige berichtgeving lijkt het me ook zinvol om een website op te zetten naar het voorbeeld van het Amerikaanse http://www.factcheck.org. Deze webstek is het initiatief van de ‘Annenberg Public Policy Center’ van de universiteit van Pennsylvania. Deze non profit organisatiei wordt mogelijk gemaakt door de financiële steun van filantroop Walter Annenberg (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Walter_Annenberg).

Advertentie