Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Westen moet Israël anders aanpakken

"Het wordt tijd dat de VS en de EU wat meer realisme, moed en zelfrespect aan de dag leggen. In de houding van de VS en de EU tegenover Israël is het glas noch half vol, noch half leeg", aldus politicoloog Bilal Benyaich, auteur van een nieuw boek over de relaties tussen het Westen en Israël.
vrijdag 22 oktober 2010

“Het zijn geen vrienden van Israël, het zijn de ware vijanden van dat land.” Zo vatte de Nederlandse schrijver Kader Abdolah de onvoorwaardelijke pro-Israëlhouding samen van de Nederlandse regering. Immers, “een vriend hoort eerlijk te zijn, hij moet je waarschuwen wanneer je fout zit” (de Volkskrant, 12 januari 2009).

En Israël zit goed fout in zijn beleid jegens de Palestijnen. De uitspraak van Abdolah geldt mutatis mutandis ook voor de Europese Unie en natuurlijk ook voor de Verenigde Staten. Zij zijn respectievelijk de belangrijkste handelspartner en bondgenoot van Israël. Hiermee zijn ze perfect gepositioneerd om Israël ervan te weerhouden een suïcidaal koloniaal beleid te voeren. Dat zou pas echt van vriendschap getuigen.

In tegenstelling tot zijn voorganger, besloot president Barack Obama om onmiddellijk na zijn aantreden werk te maken van ‘vrede in het Midden-Oosten’.

Hij duidde de verdienstelijke senator George Mitchell aan als speciale gezant voor het Midden-Oosten. De pendeldiplomatie van Mitchell sleepte een moratorium van tien maanden op de bouw van nieuwe nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden uit de brand. Het moratorium mocht dan wel geen onverdeeld succes zijn, het leidde wel tot rechtstreekse onderhandelingen tussen Israël en de PLO, die op 2 september werden aangevat.

Ondanks Amerikaanse druk toonde de Israëlische premier Benyamin Netanyahu (Likud) zich niet bereid om het moratorium - dat op 26 september afliep - te verlengen.

Enkele dagen later ontspoorde de onderhandelingstrein door een frontale botsing op de uitdijende nederzettingen. De Palestijnse leider Mahmoud Abbas verklaarde begin oktober dat praten geen zin heeft als Israëlische kranen en bulldozers ook tijdens vredesonderhandelingen de territoriale fundamenten van een Palestijnse staat ondermijnen.

Netanyahu is erin geslaagd om de bemiddelingspogingen van Mitchell te reduceren tot "onderhandelen over verdere onderhandelingen". Gealarmeerd kwam de Europese Unie opdraven om in te praten op de conflictpartijen. Als teken van goodwill gaven Abbas en de Arabische Liga de VS een maand de tijd om Israël tot de rede te brengen.

Strategie?

Twee weken geleden lekte de ‘strategie’ van de VS uit. In ruil voor een verlenging van het moratorium met een tweetal maanden zou Israël een waslijst aan diplomatieke, militaire en strategische cadeaus aangeboden gekregen hebben.

De drie miljard dollar aan jaarlijkse steun zou worden verhoogd. Daarnaast deed de VS de belofte om een jaar lang een veto te stellen tegen elke VN-Veiligheidsraadsresolutie die Israël als onderwerp heeft.

Voorts werd Israël gesofisticeerde wapens en zelfs satellieten beloofd, en ga zo maar voort. Pappen en nathouden dus. En toch blijft Israël Oost-Indisch doof. Obama zou zich beter de vernedering besparen door eerder een voorbeeld te nemen aan één van zijn voorgangers: George Bush senior.

In 1991 zette Bush senior tijdens de Madrid-onderhandelingen de toen even onverzettelijke Israëlische premier Yitzhak Shamir (Likud) voor de keuze: de Palestijnse gebieden óf Amerikaanse hulp. Shamir hield het been stijf, maar in de aanloop naar de Israëlische verkiezingen richtte Bush zich rechtstreeks tot de Israëlische bevolking.

Amerikaanse steun was niet gegarandeerd als Shamir en de zijnen de verkiezingen zouden winnen was de boodschap. Resultaat: Labour onder leiding van Yitzhak Rabin won de verkiezingen, een jaar later zag het (ondertussen vergane) Oslo-vredesproces het licht.

Obama moet Netanyahu voor dezelfde keuze zetten wil hij de geschiedenis ingaan als de Amerikaanse president die het Israëlisch-Palestijns conflict heeft ontrafeld.

Ashton

Daarnaast dient Obama de EU te erkennen als een volwaardige partner door een gedeelde bemiddelingsrol. De Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid van de EU, de Britse Catherine Ashton, lijkt immers eindelijk uit haar slaap ontwaakt te zijn.

Ashton die gedurende de eerste onderhandelingsrondes voor de afwezigheid had gekozen, zag ‘plotseling’ in dat ze voorbij gedribbeld kon worden door een ongeduldige Nicolas Sarkozy, zijn minister van Buitenlandse Zaken Bernard Kouchner en diens Spaanse evenknie, Miguel Angel Moratinos, die zelf openlijk solliciteerden naar een rol in het bemiddelings- en onderhandelingsproces.

De EU moet zich evenwel hoeden voor ambiguïteit. De laatste tijd zendt de EU immers dubbele signalen uit naar Israël. Enerzijds verklaart de EU doorlopend dat het Israëlische nederzettingenbeleid illegaal is onder internationaal recht.

Anderzijds krijgt Israël zicht op een ‘strategisch partnerschap’ met de EU. Op de Europese Raad van 16 september werd dit tipje van de sluier opgelicht. We zouden hieruit kunnen afleiden dat een meer coöperatieve houding van Netanyahu in de onderhandelingen hem de opwaardering van de relaties tusseen de EU en Israël zou opbrengen.

Deze relatie zou inhouden dat Israël van zowat alle rechten van het EU-lidmaatschap zou kunnen genieten zonder zich evenwel te moeten onderwerpen aan de plichten die een werkelijk EU-lidmaatschap met zich mee zou brengen.

Rechtlijnigheid

Hoeft het nog gezegd dat eens het strategisch partnerschap een feit is de prikkel voor Israël om de onderhandelingen voor een tweestatenoplossing voort te zetten als sneeuw voor de zon zal verdwijnen?

De EU moet wachten met het opwaarderen van de relatie met Israël tot er een werkelijk vredesakkoord uit de bus komt. Mocht Netanyahu zich actief blijven verzetten tegen een vergelijk met de Palestijnen, dan moet de EU Israël zelf eindelijk laten opdraaien voor zijn bezetting van de Palestijnse gebieden zoals de vierde Conventie van Genève het voorschrijft.

Gedaan met het miljardeninfuus voor de Palestijnse Autoriteit. Daarnaast moet de EU dan ook de voordelen die Israël vandaag de dag haalt uit de associatie met de EU bevriezen. Deze rechtlijnigheid zou Israël dwingen in de internationale pas te lopen.

Het wordt tijd dat de VS en de EU wat meer realisme, moed en zelfrespect aan de dag leggen. In de houding van de VS en de EU tegenover Israël is het glas noch half vol, noch half leeg. De VS en de EU vulden tot nog toe simpelweg het verkeerde glas. De noten zijn gekend en het klavier voorhanden, nu nog de pianist.

Bilal Benyaich   Dit opiniestuk verscheen al op 21 oktober in De Tijd.   Bilal Benyaich is politicoloog en auteur van het boek ‘Europa, Israël en de Palestijnen’ dat op donderdag 21 oktober verscheen bij Academic & Scientific Publishers.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

8 reacties

  • door Likoed Nederland op vrijdag 22 oktober 2010

    Een oplossing moet komen uit onderhandelingen. Weggelaten wordt dat de Palestijnen alles doen om maar niet te hoeven onderhandelen.

    En president Obama heeft juist de onderhandelingen verziekt door van alle twistpunten in dit conflict - die dus aan de onderhandelingstafel opgelost zouden moeten worden - een twistpunt er uit te lichten (bouwen).

    Daarop zijn de Palestijnen achterover gaan leunen.

    Terwijl bouwen in de Oslo-akkoorden niet eens verboden is.

    Juist van de belangrijkste verplichtingen die de Palestijnen zijn aangegaan in de Oslo akkoorden is weinig terecht gekomen: * erkennen van het bestaansrecht van Israel. * stoppen met terreur en starten van onderhandelingen. * ontmantelen van de terreurorganisaties. * weghalen van passages uit het PLO handvest inzake het vernietigen van Israel. * beeindigen van alle geweld. * uitsluitend partijen laten meedoen aan verkiezingen die Israel erkennen. * de vreedzame oplossing communiceren naar de bevolking.

    • door Faisa op vrijdag 22 oktober 2010

      Ziehier het schoolvoorbeeld van de neo-europese imperialistische zionist.

      Die het bestaanrecht van Palestina systematisch ontkent om het bestaansrecht van Israel te vergoelijken. Deze schrijverterrorist die de vrijheidsstrijders ondermijnt dient rechtsgevolge bestraft te worden.

      Door het systematisch toepassen van integristische neo-fascistische methodes zoals wat hij hierboven heeft neergepent.: tav van een bepaald deel van de bevolking geeft aanleiding tot een niet-op-termijn nefast gevolg aan een gezonde samenleving.

      Uitsluiting = systeem van neo-gerechtelijke jurisprudentie die het uittekenen van gericht uitwijzingsbeleid, gevangenzetten, direct aanleiding geeft tot genocide van een bepaald deel van een bevolking cfr massamoord Gaza.

      Deze negationist dient dan ook gerechtsvolgelijk bestraft te worden op basis van de hierboven geschreven tekst.

    • door Noël V op woensdag 3 november 2010

      De staat Israël is door terreur tot stand gekomen,en wordt met terreur in stand gehouden . Met de steun van grote broer de VS en de EU .

  • door Palestinafiel op vrijdag 22 oktober 2010

    Zuid-Afrika ging op de knieên na boycot, dan kan ook tegen iSRAEL8

  • door froels op vrijdag 22 oktober 2010

    Likoed Nederland was eerst om hier kommentaar te leveren. Ze zijn heel snel en goed georganiseerd om de volledige pers te screenen. Veel beter dan de Palestijnen, dat is mijn overtuiging. Die blijven maar de grootst mogelijke verdraagzaamheid en geduld tonen, terwijl hun elementaire rechten op grond en drinkwater verder worden afgepakt. En dit ofschoon ze van het wereldgeweten al lang gelijk hebben gekregen: de resoluties van de Veiligheidsraad, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, het International Hof van Den Haag. Ernstige (Israëlische of joodse) wetenschappers hebben documenten verzameld hoe schandelijk de politiek is die Tel-Aviv en het IDF voeren - schandelijk, indien men tenminste niet-joden als evenwaardig beschouwt. Toen ik destijds in de kibboets Magen ging helpen in de landbouw, besefte ik nog niet hoe schandelijk de zionistische geschiedschrijving vervalst is. Toen ik op mijn TV scherm de bulldozers van het IDF de Palestijnse woningen en politiekantoren zag vernietigen, is mij een licht opgegaan. Hoe konden afstammelingen van vervolgde joden een nieuwe "zuivering" doorvoeren? Het ging steeds crescendo, tot het platbombarderen van Gaza, het uithongeren van de bevolking, het blokkeren van onderwijs voor de Palestijnen...Achter deze politiek schuilt een sterke ideologie en vaak, godsdienstfanatisme ("wij zijn het uitverkoren volk"). Zolang de joodse staat economische, militaire, financiële, politionele, culturele steun ontvangt, zelfs voorrang krijgt, van de Europese landen en de VS, zal de politiek van Tel-Aviv niet fundamenteel veranderen. Ook Barack Obama zou dit moeten inzien; zijn goede bedoelingen zijn reeds lang ondergraven door de superintelligentsia van Bibi, de Mossad, het IDF e.a. ("Obama heeft de onderhandelingen verziekt", schrijft Likoed!). Ik zeg dus: met Tel-Aviv onderhandelen is tijdverlies indien er niet van in den beginne gezegd wordt wat de uitgangspunten zijn: herstel van de internationale rechtsorde, vastleggen van de definit!eve grenzen van Israël (is nooit gebeurd), opheffen van de belegering van Gaza, van alle roadblocks, teruggave van de bezette gebieden, vrijlating van weerstanders en politieke gevangenen, herstelbetalingen voor alle geleden schade aan de Palestijnen; de schade geleden door Israëli's mag men er aftrekken, aan gelijke prijzen. Ook de vervolging voor misdaden tegen de menselijkheid van Israëlische militairen en politici moet mogelijk zijn. Dit alles kan geweldloos, en zal aan alle inwoners van Israël (huidige en toekomstige) meer veiligheid en recht op overleven garanderen. In afwachting dat de EU deze lijn volgt, kunnen middenveld organisaties veel bijdragen aan voorlichting en aan boycot van de regeringen in Tel-Aviv. http://www.palestinasolidariteit.be www.driesvanagt.nl http://www.eajg.nl/index.asp http://jewishvoiceforpeace.org http://www.gisha.org/ http://www.machsomwatch.org/en

    • door Likoed Nederland op dinsdag 26 oktober 2010

      Frank Roels wil allemaal dingen regelen die inderdaad nog geregeld moeten worden in een definitief vredesverdrag.

      Het probleem is nou juist dat de Palestijnen al een jaar lang traineren om naar de onderhandelingstafel te komen.

      Ze komen niet over de 'zeven drempels voor vrede', zie: http://www.likud.nl/artik33.html

      En dat is niets nieuws, want al 80 jaar kiezen de Palestijnen op alle beslissende momenten in hun geschiedenis voor geweld: * de pogroms tegen Joden in de jaren twintig, * het afwijzen van het Britse delingsplan in 1937, * het geweld daarna tegen Britten en Joden (met behulp van nazi bewapening en financiering), * het afwijzen van het delingsplan van de VN in 1948, de oorlog daarna die volgens de Palestijnse leiding tot doel had "alle Joden te vermoorden". * het oprichten van de PLO terreurorganisatie in 1964 (nog voor de 'bezetting'), * de uitspraak 'nooit erkenning van Israel, nooit onderhandelen met Israel, nooit vrede met Israel in 1967, * het afwijzen van de Camp David akkoorden in 1978, * de vele zelfmoordaanslagen na de Oslo vredesakkoorden in 1993, * het afwijzen van het aanbod van president Clinton voor een Palestijnse staat in 2000 en 2001, gevolgd door de tweede intifada, * de raketbeschietingen vanuit Gaza door Hamas, na de Israelische terugtrekking in 2005, in plaats van een normale samenleving daar op te bouwen. * het afwijzen van het vredesvoorstel van premier Olmert in 2008. * de recente trainering - al een jaar lang - van directe vredesonderhandelingen.

      Al 80 jaar kiezen de Palestijnen elk decennium altijd consequent voor geweld in plaats van voor vrede.

      • door Noël V op woensdag 3 november 2010

        Likoed draait de rollen gewoon om ,van dader naar slachtoffer is blijkbaar maar een klein sprongetje voor hen , en niet de Palestijnen maar de zionisten sloten akkoorden met de nazis om maar iets te zeggen ..

  • door froels op vrijdag 22 oktober 2010

    vergissing 2x ingestuurd

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties