Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Solidariteit maakt een cultuur groot

Meer dan 200 mensen die beroepsmatig met cultuur begaan zijn, tekenden de oproep al. Daarmee willen zij een tegenstem op gang brengen tegen een bepaald discours over Vlaamse cultuur en identiteit. Ze willen daarmee tonen dat cultuur en de waarden die cultuur verdedigt ver boven het kleine communautaire gestook staan. Binnen de culturele sector pakt een bekrompen nationalisme geen verf.
dinsdag 19 oktober 2010

De voorzitter van het Vlaams parlement, Jan Peumans (N-VA), sprak op 11 juli zijn bezorgdheid uit over ‘het gebrek aan identiteit’ in Vlaanderen. Het is immers die identiteit die ‘moet leiden tot natievorming’. Als gevolg van dit gebrek is het belang van die natievorming ‘nog niet voldoende doorgedrongen om de gehele bevolking te overtuigen’. Voor Peumans heeft de Vlaamse deelstaat dan ook de opdracht om deze leemte op te vullen. Tegelijk hekelt de parlementsvoorzitter een aantal ‘artistieke en intellectuele kringen’ voor wie het bon ton zou zijn om ‘het Vlaamse identiteitsgevoelen te minimaliseren, ja zelfs te ontkennen’.

Als burgers die beroepshalve voortdurend met cultuur - in de breedste betekenis van het woord - begaan zijn, verwerpen wij het discours over cultuur en identiteit dat hier wordt geëtaleerd. Het holt de begrippen cultuur en identiteit uit en vormt ze om tot manipulatieve instrumenten voor politieke doeleinden. We hébben al een cultuur en we hébben al een identiteit. Beide zijn ze meervoudig. Ze zijn ook, maar niet exclusief Vlaams. We willen dan ook niet dat ze ‘opgevuld’ zouden worden met een Vlaams-nationalistisch concept. Dat zou een verarming betekenen en een aanval op wie we vandaag zijn.

1. Omdat het een proces van uitsluiting en vervreemding is

Geert Bourgeois (N-VA) maakte als mediaminister heisa over een liedje van Clouseau en noemde het ‘een Belgicistisch propagandaliedje, een pleidooi voor slecht bestuur’. Toen in 2009 de VRT het Belgavoxconcert uitzond, reageerde Bourgeois furieus: ‘Ik vind dit absoluut niet kunnen. Het gaat om een initiatief dat de Belgische identiteit wil versterken.’ Deze uitlatingen illustreren duidelijk een verwerpelijk trekje van de ‘Vlaamse identiteitsvorming’: de ene identiteit wordt de hemel in geprezen, de andere – hier de Belgische – wordt verwenst. Dat is voor ons onaanvaardbaar.

We verzetten ons ook tegen de beeldvorming die mensen in ons land tegenover elkaar stelt als onverzoenbare cultuurgroepen. We aanvaarden niet dat onze Franstalige landgenoten worden voorgesteld als dragers van een cultuur die gekenmerkt zou worden door gebrek aan verantwoordelijkheid, luiheid, profitariaat, diefstal en expansiedrang.

2. Omdat het een asociale agenda verbergt

Het Vlaams-nationalisme, dat lang geleden de uitdrukking was van een terecht verzet tegen discriminatie, is vandaag een ‘economisch nationalisme’ geworden. Het profileert zich met thema’s als de transfers, de zogenaamde blanco cheques aan de Walen, het ‘zakgeldfederalisme’ enzovoort. Bart De Wever heeft een verhelderend licht laten schijnen op wat Vlaamse identiteit en cultuur vanuit dat sociaaleconomisch oogpunt zal inhouden. Hij deed dat toen hij in de onderhandelingsgesprekken doodleuk stelde dat de Vlaamse werkgeversorganisatie Voka zijn eigenlijke baas is en dat hij pas tevreden is als Voka dat ook is. Wie het sociaaleconomische programma van N-VA erop naleest, ziet dat De Wever de agenda van Voka tot die van zijn partij heeft gemaakt. Dat opent het weinig aantrekkelijke perspectief op een Vlaanderen waar het economisch gewin primeert en sociale verworvenheden afgebroken worden. De gezondheidszorg, de pensioenen, de werkloosheidsuitkeringen, de bijstand... het gaat allemaal onder het snoeimes. Wie verzekerd wil zijn tegen ziekte of inkomensverlies, wie verzekerd wil zijn van een leefbaar pensioen, moet dat maar kopen op de privémarkt. 

Het discours over ‘wat we zelf doen, doen we beter’, over Vlaamse cultuur en identiteit, fungeert als glijmiddel om die asociale agenda aanvaardbaar te maken, in naam van de competitiviteit en van Vlaanderen, eerste regio in Europa. 

3. Omdat het de weerbaarheid van de burger verzwakt

Behalve met de Vlaamse vlag, zwaaien de Vlaams-nationalisten ook graag met de Europese vlag. Dat lijkt misschien tegenstrijdig maar is dat allerminst. 

De Vlaams-nationalisten willen Vlaanderen loskoppelen van het economisch zwakkere Wallonië. Het nationale niveau is wat beide regio’s verbindt en de Vlaams-nationalistische agenda in de weg staat. Daarom wordt gebruik gemaakt van het supranationale niveau Europa om het nationale niveau België te laten ‘verdampen’.

Het supranationale Europa voert een beleid waarbij de sociaaleconomische agenda van de Vlaams-nationalisten perfect aansluit. Het verzet tegen die asociale agenda wordt in hoofdzaak gevoerd op een nationaal niveau: Griekenland, Portugal, Frankrijk. Het is precies op dat beleidsniveau dat de sociale ‘veroveringen’ zijn gerealiseerd en vooralsnog het best gevrijwaard kunnen worden. Als de burgers hun sociale belangen doeltreffend willen verdedigen, dan doen ze dat het best in verbondenheid met elkaar. Het terugplooien op steeds kleinere en strikt afgebakende ‘cultuurgemeenschappen’ staat haaks op de mogelijke ontwikkeling naar een sociaal Europa en Europese samenhorigheid. Precies omwille van zijn meertaligheid, zijn verscheidenheid aan talen en culturen en zijn kosmopolitische Europese hoofdstad, ligt het binnen de mogelijkheden van ons land om op dit vlak een lichtend voorbeeld van eenheid en solidariteit te zijn. Een model voor de samenleving van morgen.

De onderliggende gedachte van de oproep van Peumans is dat een cultureel homogene Vlaamse staat een betere maatschappij zal zijn dan het meertalige, interculturele België. Maar net dat kosmopolitische en interculturele is bepalend voor de wereld van morgen. In plaats van dat te ontkennen, moeten we ons afvragen wat er gebeurt als we het multiculturele omarmen. Dat gaat niet ten koste van eigenheid en creativiteit. Integendeel. Wel vereist het een kritische kijk op de relatie tussen cultuur en macht.

De Vlaamse cultuur en identiteit waarvan we volgens Jan Peumans doordrongen moeten worden, is een aberratie waar geen enkele doorsnee burger op zit te wachten. Telkens opnieuw wordt door enquêtes bevestigd dat ook de meeste Vlamingen voorstander zijn van het behoud van België en een leefbare verstandhouding willen tussen gewesten en gemeenschappen. Meer en meer Franstaligen in Brussel sturen hun kinderen naar een Nederlandstalige school. Het is goed meerdere talen te kennen, vinden meer en meer Brusselaars, van welke origine ook. Ze zien in meertaligheid een middel om vooruit te komen. De eeuwige bestuiving, de eeuwige wederzijdse contacten, het internationale, dat is de rijkdom en de kracht van cultuur.

België staat voor ons helemaal niet gelijk met het oude Belgique à papa. België staat bijvoorbeeld ook voor Priester Daens en voor de in Luik verkozen Anseele, voor Julien Lahaut. En voor de uitbouw van de sociale zekerheid. ‘De mooiste kathedraal van het land’, zeggen vakbondsmensen. Een kathedraal die gebouwd werd door Vlamingen, Walen, Brusselaars en migranten: de Belgische sociale beweging.

Waaraan het in het Vlaams-nationalistische discours fundamenteel ontbreekt, is solidariteit. Die menselijke waarde die het tegendeel is van egoïsme, hebzucht en onverdraagzaamheid. Het is deze solidariteit die vandaag, in naam van onze cultuur en identiteit, onder vuur genomen wordt. Dat kunnen we niet aanvaarden. Een grote en open cultuur is er een die de weg van het enge eigenbelang verlaat en de solidariteit als grondslag omarmt.
Solidariteit maakt een cultuur groot - ondertekenaars

De drie initiatiefnemers:

  • Dirk Tuypens, acteur
  • Lieve Franssen, musicus
  • Lebuïn D’Haese, beeldhouwer

Je kan hier ondertekenen: http://www.ipetitions.com/petition/solidariteit-maakt-een-cultuur-groot/

Eerste ondertekenaars:

Chokri Ben Chikha (theatermaker - doctoraal onderzoeker) | Sharif Benhelima (fotograaf) | Lucas Cathérine (auteur) | Alain Clauwaert (voorzitter Algemene centrale - ABBV) | Eric Corijn (prof. VUB) | Andrea Croonenberghs (actrice) | Hubert Damen (acteur) | Jan De Smet (muzikant-zanger) | Luc De Vos (zanger) | Jozef Deleu (auteur) | Johan Depoortere (ex VRT-journalist) | Will Ferdy (artiest) | Guido Fonteyn (auteur-journalist) | Paul Goossens (journalist) | Luuk Gruwez (auteur) & Kristien Hemmerechts (auteur) | Peter Holvoet Hanssen (stadsdichter Antwerpen) | Rachida Lamrabet (auteur) | Luk Mishalle (muzikant) | Marijke Pinoy (actrice) | Rik Pinxten (hoogleraar UGent) | Ann Pira (actrice) | Alain Platel (Les Ballets C de la B) | Leo Pleysier (schrijver) | Anne Provoost (auteur) | Sven ‘t Jolle (kunstenaar) | Walter van den Broeck (auteur) | Geert van Istendael (auteur) | Paul Van Nevel (musicus) | Luc Vandenhoeck (secretaris ACOD-VRT) | Ingrid Vander Veken (auteur) & Diane Vangeneugden (De Groene Waterman) & Frank Vercruyssen (acteur) | Dimitri Verhulst (auteur) | Vooruitgroep  | Walter Zinzen (voormalig journalist VRT)

Overige ondertekenaars:

Frank Albers (essayist, docent) | Guy Baguet (Frans Brood Productions) | Joachim Ben Yakoub (educatief medewerker diversiteit Pianofabriek) | Peter Benoy (voormalig directeur theater Zuidpool) & François Beukelaers (acteur) | Patricia Beysens (zangeres) | Jan Blommaert (hoogleraar Universiteit Tilburg) | Thomas Blommaert (journalist Solidair en Visie) | Carlos Boidin (Comm’sa, Communicatie met zicht op samenleving) | Eva Brems (docent mensenrechten UGent) | Stefan Brijs (auteur) | Matthias Bunneghem (cultuursocioloog UA) | Erik Burke (acteur) | Geoffrey Burton (muzikant) | Jan Busselen (muzikant) | Pierre Callens (acteur) | Frédéric Castiau (videast) | Saddie Choua (filmmaakster) | Birgitte Christophe (gitariste-lerares DKO) | Manu Claeys (schrijver) | Jef Coeck (publicist) | Ron Cornet (acteur) | Wim Danckaert (acteur) | Geert De Belder (programmamaker Wereldmediatheek) | Lieven De Cauter (cultuurfilosoof) | Leslie de Gruyter (acteur) | Pier De Kock (theatermaker) | Gerd de Ley (acteur) | Herman de Ley (em.prof UGent) | Gustaaf De Meersman (Videokontakt) | Didi de Paris (auteur) | Patrick De Rijck (leraar) | Kris De Smet (De Nieuwe Snaar) | Rudy De Sutter (pianist-componist-plastisch kunstenaar) | Eric De Volder (Toneelgroep Ceremonia) | Georgia De Winter (dossiermedewerker Vlaams Fonds voor de Letteren) | Wim de Wulf (artistiek leider Ultima Thula) | Patrick Deboosere (demograaf VUB) | Pascal Debruyne (onderzoeker Ugent | Chris Debruyne (coördinator VCOK) | Rudi Delhem (acteur) | Stef Depover (theatermaker-scenograaf) | Luc Desmedt (vormingswerker op rust) | Raymond Detrez (hoogleraar Oost-Europese geschiedenis UGent) | Remko Devroede (muzikant) | Hildegard Devuyst (dramaturge KVS) | Koen Dille (bestuurslid Masereelfonds) | Jos Dom (acteur) | Charles Ducal (dichter) | Ann Esch (actrice) | Hugo Franssen (uitgeverij EPO) | Jan Franssen (schilder) | Fred Gesquière (woorddocent) | Eric Goeman (Attac Vlaanderen - Democratie 2000) | Mia Grijp (artistieke leiding vzw Sering) | Frieda Groffy (auteur) | Martine Haesendonckx (directrice basiseducatie Limburg) | Rik Hancké (acteur) | Nick Hannes (fotograaf-docent KASK) | Hei Pasoep (koor) | Hilde Heijnen (actrice) | Jos Hennes (uitgever EPO) | Rita Herbig (ACOD Onderwijs Antwerpen) | Suzy Hermans (ir. Architekt) | Wouter Hillaert (journalist) | Pol Hoste (auteur) | Daan Hugaert (acteur) | Eric Hulsens (publicist) | Jenny Huyghe (ICON, fotografie) | Rebecca Huys (actrice) | Jan Ieven (cultuurfunctionaris GC De Kriekelaar) | Wies Jespers (cultuurbeleidscoördinator Brussel) | Guy Kestens (concertorganisator) | Hilde Keunen (schilderes) | James King (voorzitter Sunshine Concerts vzw) | Johan Knuts (Toneelgroep Ceremonia) | Rosemie Lauwers (docent Woord KVMC Antwerpen) & Isabel Leybaert (actrice) & Bert Lezy (kunstenaar) & Ico Maly (KifKif) | Lisette Mertens (actrice-regisseur) | Simone Milsdochter (actrice) | Iefke Molenstra (kunstenares) | Ann Montariol (dans) | Pim Moorer (componist) | Dirk Mosselmans (theaterregisseur) | Tjhoi Ng Sauw (journalist VRT) | Stefan Nieuwinckel (leerling-beiaardier) | Ineke Nijssen (Toneelgroep Ceremonia) | Joris Note (schrijver en literair criticus) | Saïd Ouald-Chaib (Ph.D. Researcher Human Rights Center UGent) | Sofie Palmens (actrice) | Jos Pauwels (auteur, lector) | Kris Peeraer (auteur) | Andreas Peeters (illustrator, docent) | Lieve Peeters (programmator theater-literatuur) | David Pestieau (hoofdredacteur weekblad Solidair) | Lotte Pinoy (actrice) | Gert Portael (actrice) | André Posman (ere-docent Sint Lucas/concertorganisatie De Rode Pomp) | Guy Posson (vertaler) | Alain Pringels (dramaturg toneelgroep De Appel, Den Haag) | Greet Ramael (stafmedewerker buitenland Vlaams Fonds vr de Letteren) | Frans Redant (dramaturg) | Ludo Renders (coördinator Boulevard Amandla) | Alain Rinckhout (acteur) | Frank Roels (em. prof. UGent) | Jo Roets (theater Laika) | Kristin Rogghe (dramaturge) | Mong Rosseel (theatermaker) | Pieter Saey (professor Ugent) | Linda Schagen van Leeuwen (actrice) | Chris Schillemans (leerkracht) | Vital Schraenen (theatermaker) | Jokke Schreurs (muzikant) | Paul Schrijvers (theatermaker) | Jan Simoen (auteur) | Kris Smet (voormalig journalist VRT) | Bob Snijers (acteur) | Frank Stappaerts (Radio 1, Het Vrije Woord) | Steven Struyf (grafisch vormgever) | Geert Synave (pianist-leraar DKO) | Fernand Thange (prof. UA) | Peter Theunynck (auteur) | Angelo Tijssens (theatermaker) | Monika Triest (auteur) | Stefaan van Brabandt (acteur) | Guy Van Craen  | André Van de Vyver (schepen van Cultuur Zwijndrecht) | Eliane van den Ende (cultureel journalist VRT) | Wim Van Deuren (muzikant-songwriter-producer) | Hendrik Van Doorn (toneelgroep Ceremonia) | Michel Van Dousselaere (acteur) | Pat Van Hemelrijck (theatermaker) | Johan Van Hoorde (medewerker Nederlandse Taalunie) | Greta Van Langendonck (actrice) | Annabelle Van Nieuwenhuyse (Point.Five vzw voor culturele ontmoeting) | John Van Oers (docent beeldhouwkunst-beeldhouwer en maquettebouwer) | Rob Van Vlierden (dorpsdichter Overpelt) | Robrecht Vanden Thoren (acteur) | Jan Vandenhoeck (grafisch ontwerper) | Ivo Vander Borght (musicus) | Lieven Vanhoutte (Internationale en Europese coördinatie AC-ABBV) | Geert Vanoorlé (toneelgroep Ceremonia) | Frank Vercruysse (pianist-componist-auteur) | Gerry Vergult (medewerker VRT - muzikant) | Greet Verhoeven (graficus VRT) | Trees Verleyen (docent journalistiek KHMechelen) | Peter Vermeersch (muzikant) | Judith Vindevogel (artistiek directeur Walpurgis) | Vitalski (auteur) | Erik Vlaminck (auteur) | Bart Vonck (dichter-vertaler) | Jan Vromman (documentairemaker- beeldend kunstenaar) | Jacky Walraet (centrum voor Muziekinstrumenten Bouw) | Dominique Willaert (Victoria Deluxe) | Gudrun Willems (centrumverantwoordelijke GC Elzenhof, Elsene) | Zjakki Willems (muziekproducer VRT) | Nigel Williams (stand-upcomedian) | Karim Zahidi (docent UA, UGent) | Sami Zemni (docent UGent) | Jan Zienkowski (departement linguïstiek UA)

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

33 reacties

  • door Tom V. op dinsdag 19 oktober 2010

    Prachtige, correcte, bijdrage. Het Vlaamsnationalisme tolereert inderdaad geen afwijkende meningen, zowel wat identiteit als opinie betreft (zie ondermeer Vlaamsnationale reacties elders op deze site). En het voert, daarin was De Wever eerlijk in zijn gastcollege aan de UGent inderdaad een "strijd om de ziel" van de bevolking. Een strijd waarbij het gaat voor de totale vernietiging van elke identiteit anders dan de Vlaamse en die van het dorp. Tenbate van VOKA en rechtse economische belangen. Het volk als speelbal van belangen dus.

    Bovendien illustreerd Peumans' gejank en De Wevers strijd hoe leugenachtig hun eigen these is, dat ze met de staatshervorming 'Belgiê willen aanpassen aan de realiteit van twee volkeren die niet kunnen samenleven'. Anno 2010 geven beide N-VA kopstukken zelf aan dat er geenzins sprake is van twee volkeren, van een Vlaams volk. Dus waarom zou men België daar moeten aan aanpassen? Het Vlaamse volk moet blijkbaar nog door hen gecreërd worden. Alleen jammer dat nu al massaal door de (Vl) overheid en (Vl) media ingezet wordt op de creatie van dat monoculturele, verzuurde volk. De monomediacultuur die als één blok De Wever favoriseert is het beste bewijs.

  • door aerts op dinsdag 19 oktober 2010

    ik ben het eens met de inhoud van bovenstaand oproep

  • door Jan Steenwinckel op dinsdag 19 oktober 2010

    Eindelijk komt er reactie. Laat ons hopen dat dit niet beperkt blijft tot deze ene open brief. Mochten de kiezers het economisch programma van NVA kennen, dan zouden ze wellicht niet zoveel stemmen halen.

  • door Denisb op dinsdag 19 oktober 2010

    Volmondig akkoord met deze tekst en oproep. Een waardig en krachtig tegengeluid tegen allen die het land kost wat kost willen verdelen en splitsen en die daarbij alle mogelijke echte of nepargumenten uit de kast halen. Na de verblinding eindelijk de ontnuchtering?

    • door samir op dinsdag 19 oktober 2010

      ik ben het eens met de vorige reacties

  • door Etienne Bodson op dinsdag 19 oktober 2010

    "We zijn de kanaries in de mijn" schrijft Anne Provoost naar aanleiding van de open brief “Het is de solidariteit...”. Een uit de mijnen gehaald métafoor klinkt als een mooie muziek voor mijn Waalse oren. Ik ben vol bewondering voor de vastberaden aanpak van de ondertekenaren. Het is een duidelijke moreel standpunt waarmee ik akkoord ga maar ik zie nog niet hoe die boodschap een politieke vertaling zou hebben. De ondertekenaren ook niet, want K. Hemmerechts schrijft : “Misschien is het naïef te denken dat de politici van onze boodschap zulle wakker liggen.” De Belgische staat bestaat uit verschillende componenten. Het is zo in de andere landen ook, maar we kampen met een “aanvullend” probleem: er zijn minstens 2 verschillende openbare werkelijkheden in ons land en deze publieke sferen stemmen met de vorige componenten overeen. Dit toestand heeft ingewikkelde politieke gevolgen. Hoe kan men een zodanig land op een democratische manier besturen? Hoe democratisch werken met 2 publieke meningen? Dat gaat niet vanzelf. Ik geeft toe dat ik de goede antwoorden niet weet. We hebben quasi wetenschappelijke politieke onderzoeken nodig om ons uit het moeras te helpen. Naast muzikanten, acteurs en schrijvers, moeten economisten, sociologen en filosofen hun nek ook uisteken. Etienne Bodson

  • door Myle Ginette op dinsdag 19 oktober 2010

    Eindelijk !!! Blijkbaar is er onvoldoende bewustzijn bij de grotere lagen van de bevolking anders zouden ze niet achter deze vlag lopen .

  • door marc vanborm op dinsdag 19 oktober 2010

    juist

  • door marc v op dinsdag 19 oktober 2010

    waar kan ik tekenen

  • door Pleimion op dinsdag 19 oktober 2010

    Ha, de open brief, het middel bij uitstek voormensen die eens goed van hun tak willen maken. Als het die kunstenaars menens is, staat het hen vrij om een politieke partij op te richten en aan de verkiezingen deel te nemen, dan hoeven ze niet langer te schermen met schimmige enquêtes en kunnen we meteen zien hoe breed het draagvlak van hun wollig verhaaltje echt is.

    • door GC op dinsdag 19 oktober 2010

      @ Pleimion Heeft u ook argumenten tegen dat "wollig verhaaltje"? Schiet u altijd liever op de boodschapper dan op de boodschap?

      @DWM Moeten reacties zoals die van Pleimon echt getollereerd worden? Dom en zonder argumenten? het lijkt op de Standaard zo...

      • door Pleimion op dinsdag 19 oktober 2010

        Tegen het gekwinkeleer van kanaries is het moeilijk argumenten aan te dragen. Niettemin vind ik het opmerkelijk dat mensen die beweren gehecht te zijn aan België en de N-VA bekrompenheid verwijten, niets te zeggen hebben over de Franstalige kant van de zaak en zelf grossieren in goedkope clichés (i.c. Vlaams-nationalisten vinden Walen lui en dom). Stel samen met mij ook vast dat er tussen de aanleiding (de speech van Peumans) en het verschijnen van deze brief welgeteld 3 maanden zijn verstreken. Dat doet vermoeden dat de respons van de ondertekenaars niet bepaald groot moet zijn geweest.

  • door Ann Van Camp op dinsdag 19 oktober 2010

    daar kan ik niets aan toevoegen. Akkoord over heel de lijn.

  • door Jean op dinsdag 19 oktober 2010

    De definitie van identiteit is inderdaad meervoudig, we moeten evolueren nr Afro-, Turkse-, Poolse- ... Vlamingen. Dit klopt zeker. Deze tekst is op dat punt toch wel wat "vijgen na pasen", zeker na de recente uiteenzettting van BDW ad universiteit van Gent rond identiteit die net dit punt benadrukte en uitwerkte.

    Maar de (typische) fout die de weldenkende culturele wereld maakt is dat ze dit verwijt uitsluitend aan NVA richt en bij uitbreiding aan Vlaanderen. Het "pensée unique" van de francofonie wordt gemakkelijkshalve genegeerd vanuit een vage solidariteitsdefinitie /-concept. Bovendien wordt hier ook volledig aan het verwerpen van de gelijkheidsgedachte door deze francofonie (bourgeosie) voorbij gegaan; "le flamand" is zeker niet gelijkwaardig. (mr Vanistendael kan hier interessante voorbeelden van aandragen) Hoe kan er solidariteit zijn/ komen als fundamenteel de gelijkheid verworpen wordt door de leiding van 3 (4) grote franstalige partijen.

    Het enige argument dat centraal blijft is het verwerpen van het sociaal-economisch programma. Je kan best links zijn, maar heb op z'n minst de intellectuele eerlijkheid om aan te geven dat het NVA-programma niet de totale afbraak promoot. Anders denken op deze links-rechts dimensie is blijkbaar de reden en argument om een bepaalde groep te diabolisen en proberen te verwerpen als gesprekpartner. Niet-retorische vragen: Hoeveel % van de Vlaamse stemmen moet volgens deze groep geisoleerd en geneerd worden? Hoeveel % van de stemgerechtigden mogen effectief een invloed hebben op het beleid?

    • door Denisb op woensdag 20 oktober 2010

      De N-VA promoot misschien niet "de totale afbraak". Maar economisch zit deze partij wel zeer sterk op de golflengte van werkgeversorganisaties als Voka en Unizo. En dat zijn geen organisaties die hoog oplopen met onze goed uitgebouwde sociale zekerheid. Als je hen (via de politiek) laat doen, dreigt een vermindering van de sociale bescherming het resultaat te zijn. N-VA en zijn economische bondgenoten willen zoveel mogelijk flexibiliteit en zo min mogelijk sociale bescherming en regels die het bedrijfsleven hinderen. De gewone werknemer / mens kan daar onmogelijk beter van worden. Dat ziet toch een blinde. De N-VA steunen is dus mee het pad effenen voor een afbouw van onze sociale zekerheid. Voka & Co willen werknemers die zo flexibel mogelijk zijn. Sterke vakbonden passen niet in hun ideale plaatje. Het sociaaleconomisch programma van de N-VA, voor zover dat bestaat of duidelijk is voor de mensen, is dus verwerpelijk. En om dat te beseffen moet je niet per se een linkse kiezer zijn. Want ook dat is een cliché met een baard.

  • door dominator op dinsdag 19 oktober 2010

    tja en dit zal blijven duren zolang daar in brussel het postje cultuur aan onbevoegden gegeven wordt.... we zijn in de fond niet cultuurminded...." de hard werkende belg".... echter staan ze te drummen in massa om op feesten toch maar wat te kunnen zien van die rare straatspelers ,muzikanten en rariteiten en wordt er met grote woorden over lamgodsen en een belfort hier en daar gepronkt ...maar.was dit niet het werk van kunstenaars ????..... ja!...... idd maar nu moet een kunstenaar direct geld opbrengen zo niet???? .....staan ze aan het ocmw met etiket" te lui om te werken" cultuur is business anno2004...... zie gentse feesten en TW ,Pukkelpop ,Jantje Hoet en zovele mooie doelstellingen..... verzopen in het geld die ze moeten opbrengen ....anders no money next year cultuur????

  • door Eddy Daniels op woensdag 20 oktober 2010

    Ik ben het volmondig eens met de stelling dat solidariteit een cultuur groot maakt. De Vlaamse cultuur moet dus een bijzonder grote cultuur zijn, want al minstens een halve eeuw is de Vlaamse belastingbetaler via transfers solidair met Wallonië. Daar is ook niets fout mee, ware het niet dat daar een pervers mechanisme onder ligt. Door gesubsidieerd te worden wanneer men het slecht doet, ontstaat de neiging om er niet veel aan te doen om het beter te krijgen. Een typerend voorbeeld verscheen een tiental dagen geleden heel in mineur in onze pers, het gegeven dat de Waalse begroting weer aan het ontsporen is en zijn deficit het dubbele bedraagt van de Europees toegestane norm. Terwijl de Vlaamse begroting, merkwaardig genoeg, vrij gezond blijft. Ondertussen worden we overspoeld met berichten dat Wallonië het momenteel zo goed doet, en laten we hopen dat dit waar is, maar van twee dingen één: ofwel is het juist dat Wallobrux desnoods zonder Vlaanderen verder kan, zoals Elio beweert. Maar dan is het niet waar wat hij als prompte reactie op de nota van BDW stelde: de nieuwe responsabiliserende financiering wurgt Wallobrux. Bovendien geeft die tweede stelling heel duidelijk aan dat Vlaanderen inderdaad zo solidair is als het altijd beweert te zijn, want indien niet, hoe kan een beroep van Vlaanderen op het zelf innen en besteden van het eigen belastinggeld dan Wallobrux wurgen? De waarheid is natuurlijk dat de 'kunstenaars' die zich hier outen in een spagaat leven: enerzijds verwijten zij wie al solidair is, niet solidair te willen zijn. En anderzijds schilderen zij wie zijn regio in de knoei heeft gebracht - je moet het maar kunnen, een economische puinhoop maken op twee à drie uur van Parijs, Londen, Keulen of Amsterdam - af als de ideale kosmopolieten. Als er nog veel van die kosmopolieten bijkomen zal, zo vrees ik, geheel Europa in de kortste keren aan de bedelstaf raken.

    • door Denisb op woensdag 20 oktober 2010

      Heel Wallonië is geen economische puinhoop. En het Waalse Marshallplan lijkt helemaal niet slecht te werken. Heel Vlaanderen is evenmin een overal florerende economische moestuin, cfr. Opel. De reactie hiervoor is dus de zoveelste illustratie van het clichédenken van N-VA en zijn fans. Wit-zwart. Terwijl de werkelijkheid doorgaans grijs is. Zowel in Wallonië als in Vlaanderen heb je zones die economisch floreren en zones die er veel minder goed aan toe zijn. En overal heb je mensen die hard werken en mensen die via andere wegen hun leven trachten te financieren. Het clichédenken van Vlaamsnationalisten is niet uitsluitend maar wel mede verantwoordelijk voor de miserabele toestand waarin onze politiek momenteel verkeert. Zolang kiezers dat niet inzien, zijn we nog niet het bos uit. De actie van deze kunstenaars is er niet alleen één van kunstenaars. Ze krijgt meer en meer sympathie van andere mensen die geen kunstenaar zijn. Alsof er overigens iets mis zou zijn met kunstenaars -)

  • door Lech Schelfout op woensdag 20 oktober 2010

    Ik wacht al sinds juni op een signaal als dit. Merci!

    Het is hoog tijd 'het gat' tussen beide landsdelen wordt dichtgereden. Ons onderwijs en de cultuurwereld moeten de kar trekken, maar het is aan ieder van ons om de mouwen op te rollen. Een betere kennis van beide landstalen, aan twee kanten van de taalgrens, lijkt mij meer dan ooit essentieel! Pas door met elkaar te praten, leert men elkaar kennen. Zo simpel is dat.

    - Het is voor een Vlaamse middelbare school via Comenius en andere Europese projecten bijna gemakkelijker om samen te werken met een school in het buitenland dan met een school over de taalgrens. -Waar blijft dat immersie-onderwijs met Franse vakken vanaf de kleuterklas? - De Brusselse universiteiten smeken om meer samenwerking, maar worden op politiek vlak afgeremd. - Het onderwijs van de Franstalige Gemeenschap moet meer aandacht besteden aan het Nederlands. Door keuzevrijheid is het er nu mogelijk om om op 18 jaar af te studeren zonder ook maar ooit deftig met het Nederlands geconfronteerd te worden. - Waarom moeten Waalse rockbandjes op Studio Brussel zo nodig in het Engels geïnterviewd worden? - Is het niet erg dat jonge Vlaamse toeristen tegenwoordig Engels praten als ze in Wallonië of Frankrijk op vakantie gaan? - Sinds het wegvallen van de legerplicht -an sich een zeer goede zaak- bestaat er bijna geen 'geïnstitutionaliseerd' contact meer tussen Walen en Vlamingen. Sommige mensen vinden dat blijkbaar juist prima.

    en tot slot: wanneer heeft u voor het laatst eens een pintje gepakt en eens goed gebabbeld met een Franstalige/Waal?

    Als we niets ondernemen, gaat de vraag 'Wat houdt ons nog samen?' almaar luider klinken en wordt het steeds moeilijker om daar een zinnig antwoord op te geven

  • door koen van den abeele op woensdag 20 oktober 2010

    solidariteit is idd een grote waarde, maar ze is niet immuun voor exploitatie, net zomin als moederliefde bvb. of verliefdheid, twee van de grootste waarden die er zijn, in België wordt de solidariteit al decennia lang misbruikt om een uitkeringseconomie te organiseren in Wallonië, waar de PS vervolgens garen bij spint (hoe komt het dat enkel Wallonië dieprood blijft kleuren denk je?) MR senator Destexhe heeft dat zelf aan de kaak gesteld, ook Fr. economen: de armoede en het immobilisme in Wallonië is voor een stuk te wijten aan de tranfsers, inmiddels zitten we met de gebakken peren: Wallonië is meer dan ooit afhankelijk van 'solidariteit', maar terzelfdertijd moeten er miljarden bespaard worden, België stevent af op het failliet, mede 'dankzij' mensen die al decennia lang dit soort onzin verdedigen, of er cynisch in meegaan (in ruil voor ministerpostjes), kan blinde dwaasheid misdadig zijn? was de blinde verdediging van Stalin of Mao, door menig star-links warhoofd, destijds, misdadig?

  • door Jaap den Haan op woensdag 20 oktober 2010

    Eendracht maakt macht.

  • door Eddy Daniels op woensdag 20 oktober 2010

    Het klopt uiteraard dat Wallonië niet monoliet is, het gaat bijzonder goed in Waals-Brabant (MR-gedomineerd), Luxemburg en Namen (overwegend PSC). De puinhoop bevindt zich in Charleroi en Luik, en raad eens wie dààr domineert? Zelfs in de provincie Luik gaat het economisch beter naarmate je verder verwijderd bent van de PS-fiefs. Nu, er is ook het Marshallplan. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat dit aarde aan de dijk brengt, maar ik durf sceptisch blijven: voor een stuk blijft het een kwestie van subsidies, Belgische en Europese (dat verklaart trouwens het succes van Brussels South met Ryanair, dat protocol doorstaat geen enkele ernstige kosten-batenanalyse). En dan is daar mijn bezorgdheid over de Waalse begroting. Je antwoordt niet, Denisb, op mijn opmerking dat die opnieuw ontspoort tot het dubbele van het toegelaten Europese gemiddelde, terwijl de Vlaamse mooi binnen de norm blijft. Wie andermans geld mag verkwisten kan nu eenmaal de indruk wekken dat het hem tijdelijk beter gaat, maar vroeg of laat komt de rekening. Dat is de inzet van deze regeringsonderhandelingen en dat hebben die naïeve kunstenaars en hun epigonen natuurlijk niet door. Het is geen wonder dat ze zo vaak klagen omdat ze door hun managers belazerd worden.

  • door Eddy Daniels op woensdag 20 oktober 2010

    Ik heb die tv-reportages ook gezien over dat geniale immersie-onderwijs waar de Franstalige gemeenschap zo fel mee uitpakt, ook internationaal, en ik moest heel hard glimlachen. De taalbasis van de geïnterviewde kinderen bleef steken op het niveau van 'het is leuk' en 'ik doe dat graag'. Als ze daarmee door het leven moeten. Natuurlijk gaat de kennis van het Frans in Vlaanderen achteruit en dat van het Nederlands bij de Franstaligen vooruit, er zijn veel intelligente Franstaligen en domme Vlamingen, maar er speelt nog een element mee: veel Franstalige ouders sturen hun kinderen naar Nederlandstalig onderwijs, zowel in Brussel als op de taalgrens, omdat de taalcursussen in Vlaanderen nu eenmaal van veel betere kwaliteit zijn, immersie of niet. En tenslotte is daar dat onuitgesproken motief: omdat ze liever niet hebben dat hun kinderen in een bruine school zitten. Nog liever met de gehate Vlamingen in de klas, dan met de Marokkanen. Als er dan schoolfeesten zijn of oudervergaderingen, dan duiken er steevast Franstalige ouders op die vinden dat ze in het Nederlandstalig onderwijs recht hebben op een vertaling, en voor je het weet gaan de ontmoetingen in het Nederlandstalig onderwijs in het Frans door.

    • door denisb op woensdag 20 oktober 2010

      Ik heb niks speciaals voor of tegen de PS. Maar het is natuurlijk onzin te doen alsof die partij geen degelijke politici of bewindslieden zou leveren. Er zaten daar rotte appelen in de mand, maar de PS deed toch al inspanningen om daar iets aan te doen, zou ik zeggen. Opnieuw zitten we in de clichés... verrotte politiek in Wallonië en voorbeeldige politici in Vlaanderen. Ook op dat punt is de werkelijkheid een stuk ingewikkelder.

  • door Eddy Daniels op donderdag 21 oktober 2010

    Natuurlijk zitten er overal rotte appels in de mand en natuurlijk is de werkelijkheid complex, maar er bestaat zoiets als proportie. In de PS zaten er wel héél véél rotte appels in de mand in vergelijking met ALLE andere partijen, en ja, je hebt gelijk, de PS heeft daar inderdaad al IETS aan gedaan.

  • door Eddy Daniels op donderdag 21 oktober 2010

    742 miljoen euro

    Vandaag (21/10) maakt Paul Magnette van PS zijn berekeningen bekend in een interview in De Standaard: volgens hem raakt Wallonië 742 miljoen euro kwijt als de voorstellen van BDW worden goedgekeurd. Dat is 30 miljad oude Belgische franken, dat is 50.000 frank per Vlaming, zuigelingen inbegrepen. En dat dus als gevolg van de GEDEELTELIJKE afbouw van de transfers. Wie zegde ook weer dat Vlaanderen niet solidair is geweest met Wallonië en wie durft eigenlijk het continueren ad infinitum van een dergelijke solidariteit verdedigen, Dirk Tuypens?

  • door Eddy Daniels op donderdag 21 oktober 2010

    Geen 50.000 maar 5.000 frank.

    • door Jan op vrijdag 22 oktober 2010

      België pronkt op de lijst van fiscale paradijzen die de oeso opstelde. Maar dat paradijs is er niet voor iedereen. Volgens de Belgische afdeling van de Deutsche Bank is België ‘zowel een fiscale hel als een fiscaal paradijs. Een hel voor wie leeft van een inkomen uit arbeid. (…) België is echter erg voordelig inzake belasting op roerende goederen.’ Dat fiscale paradijs is het resultaat van een reeks interessante maatregelen voor de grote fortuinen en voor de bedrijven: 1° Er is geen fortuinenbelasting; 2° Winsten bij de herverkoop van aandelen (meerwaarden) worden niet belast; 3° Inkomsten uit belegd geld worden niet bij het inkomen gevoegd voor de belastingsaangifte, maar worden apart belast aan een laag tarief (15%); 4° De vennootschapsbelasting wordt voortdurend verminderd zodat meer dividenden worden uitbetaald aan de aandeelhouders.

      Het weekblad Trends heeft een klassement van de honderd grootste fortuinen van België bijgewerkt. Samen bezitten die 51,5 miljard euro. Dat is de bovenkant van de korf. Daar tel je 965.230 armere gezinnen bijeen om evenveel vermogen bijeen te krijgen als de top-100. Die 965.230 gezinnen zijn goed voor 2.285.174 mensen, dat is meer dan een vijfde van onze hele bevolking.

      Van juni 2005 tot juni 2006 is het vermogen van de twintig rijkste gezinnen gestegen met... 34,14 %. Als je daar die 1,61% inflatie van aftrekt, heb je nog altijd 32,53%. Daarbij komt dat uw loon wel zwaar belast wordt, maar de vermogens helemaal niet. Want, in tegenstelling tot andere Europese landen, bestaat bij ons geen vermogensbelasting. Deze Trend zet zich nu weer volop door. De Tijd schrijft deze week nog hoe grote bedrijven in Belgie afstevenen op een Grand Cru jaar.

      Er wordt inderdaad geprofiteerd van de Belgen, maar dan door een kleine laag van de bevolking. En voor deze mensen is het zeer zeer nuttig dat er een bliksmeafleider als BDW de pijlen richt op 'De Walen'. Deze communautaire logica zou bijv. Duitsland er moeten tot aanzetten om Beieren af te stoten. Zijn de Duitsers dan dom? Volgens BDW alvast niet. Hij vind Duitsland's bezuinigspolitiek een perfect voorbeeld van hoe het zou moeten verlopen.

      Ik woon in Brussel en bijna al mijn franstalige vrienden doen moeite om nederlands te spreken/volgen lessen nederlands. De veralgemeningen hierboven over de Walen zijn buiten proportie en getuigen van een smakeloze vorm van haat en vervorming van de realiteit. Ik hoop dat de hoax-oplossingen van N-VA snel worden afgevoerd. Want als deze koers zich verder zet is de kans groot dat het niet zal blijven bij een ordinair galspuwen op 'De franstalige'. In de rand van Brussel zou het tot conflicten kunnen leiden die niemand zou gewild hebben.

  • door Yannick Mazy op donderdag 28 oktober 2010

    Geschiedenis toont herhaaldelijk aan waar politieke drang naar homogene cultuur toe leidt: oorlog and miserie. Elke goede historicus zou dit moeten weten.

  • door Jan Uyttendaele op zaterdag 29 januari 2011

    Per jaar stroomt er 5,7 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. (www.econ.kuleuven.be.) Dat geld wordt niet gebruikt om de Waalse economie te stimuleren, zodat de economische achterstand kleiner zou worden. Nee, dat geld wordt onder meer gebruikt om hogere lonen en hogere werkloosheidsuitkeringen te betalen. De Walen noemen dit solidariteit en vinden dat de Vlamingen dat geld moeten blijven geven. De Vlamingen vinden dat de Walen teveel van het Vlaamse geld profiteren en intussen niet gestimuleerd worden om zelf hun economie op te krikken en wat zuiniger met hun geld om te gaan. Bovendien kan Vlaanderen Wallonië niet blijven financieren omdat het dat geld zelf nodig heeft om bijvoorbeeld de ‘vergrijzingskosten’ (de toename van gepensioneerden) te kunnen betalen. De Vlaamse partijen vinden dat Wallonië minstens voor de helft verantwoordelijk zou moeten zijn voor zijn eigen inkomsten en uitgaven. Nu betalen de Vlamingen 65 procent van de sociale zekerheid van België (dit zijn de vergoedingen voor werkloosheid, ziekte en ouderdom), Wallonië maar 26 procent en Brussel 8 procent. Is dat rechtvaardig? Natuurlijk niet! Maar de Walen willen blijven profiteren van het geld van de Vlamingen. Daarom zijn ze er ook zo bang voor dat dit land uiteen zal vallen…

    http://knack.rnews.be/nl/actualiteit/nieuws/belgie/het-onvermijdelijke-debat-over-alle-transfers/article-1194880223235.htm

  • door maria de cat op zaterdag 5 februari 2011

    Proficiat voor julie initiatief en pleidooi voor solidariteit. Afbouw van de solidariteit, splijtzwampolitiek: ook niet in mijn naam

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties