Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

"Sociaal front tegen splitsingsdenken nodig"

De Ronde Tafel van Socialisten roept op tot een sociaal front tegen het 'splitisingsdenken'. Progressieve en democratische partijen, vakbonden, sociale organisaties en bewegingen uit het middenveld, vrijwilligerswerk en – niet in de laatste plaats – de mensen in dit land zijn sterk genoeg om het splitsingsdenken en -handelen te keren.
donderdag 7 oktober 2010

Gaan de regeringsonderhandelingen over de maatschappelijke keuzes voor de toekomst of over de eeuwige twistpunten tussen Vlamingen en Franstaligen?

Er wordt onderhandeld over een staatshervorming die van België een lege doos zal maken. De rechtsnationalistische N-VA en de andere V-partijen zijn erin geslaagd een groot deel van de kiezers achter zich te verzamelen en verkondigen dat Vlaanderen alleen zijn welvaart beter zal kunnen beschermen.

Aan Franstalige zijde is de overtuiging gegroeid dat Vlaanderen definitief gekozen heeft voor een toekomst zonder België en dat ze die realiteit maar beter onder ogen zien. Hoewel de overgrote meerderheid van de Vlamingen aan België blijkt vast te houden.

Dat leidt tot een paradoxale situatie: politici die ruzie maken over de splitsing van de boedel, en een bevolking die lijdzaam toekijkt, terwijl ze die splitsing wellicht niet wil en er zeker niets bij te winnen heeft.

De wereldcrisis, die ook ons land zwaar treft, lijkt de dames en heren onderhandelaars nauwelijks te beroeren, want je hoort bijna niets over het anticrisisbeleid.

Insiders gaan uit van een bezuiniging van maar liefst 25 miljard euro (1.000 miljard oude Belgische frank), meteen de grootste bezuinigingsoperatie uit de geschiedenis van ons land. De mediastilte voorspelt niet veel goeds. Alles doet vermoeden dat de gewone man en vrouw weer de rekening zal moeten betalen.

U vraagt zich misschien af wat de staatshervorming en de crisisbestrijding met elkaar te maken hebben? Het antwoord is: 'Alles'.

De staatshervorming dreigt onze unieke Belgische sociale zekerheid te ondermijnen, een moordende concurrentie tussen Vlaanderen en Franstalig-België aan te wakkeren en de lonen, arbeidsvoorwaarden, vervangingsinkomens en gezondheidszorg onder grote druk te zetten.

Alleen een kleine economische elite heeft daar belang bij. De Ronde Tafel van Socialisten steunt eenheidsinitiatieven tegen het splitsingsdenken en voor het behoud van onze federale sociale zekerheid.

Nationalisme vroeger en nu: van taalontvoogding naar economisch egoïsme!

De Vlaamse Beweging was ooit een rechtvaardige ontvoogdingsstrijd. Die draaide om gelijke rechten voor het Nederlands en de Nederlandstalige bevolking in België. De strijd richtte zich niet tegen het zuidelijke landsgedeelte, maar wel tegen het Belgische establishment en tegen de verfranste elite in Vlaanderen zelf.

99 procent van de Vlaamse achterstelling is echter de laatste decennia opgelost. Wat ooit een gerechtvaardigde emancipatiestrijd was, is langzamerhand verworden tot economisch egoïsme.

Hoewel Vlaanderen sinds het begin van België tot diep in de jaren zestig de armste regio was, weigert de Vlaamse politiek nu steeds openlijker de solidariteit met Wallonië en Brussel. “Vlaams geld in Vlaamse handen”, heet dat bij het Vlaams Belang, maar de N-VA denkt daar fundamenteel niet anders over.

Ook in andere landen van Europa weigeren de rijke regio's steeds openlijker om solidair te zijn met regio's die het moeilijker hebben. Zo bijvoorbeeld in Italië, waar het Noorden zich steeds harder gaat opstellen tegen het armere Zuiden.

Het loont de moeite eens de overeenkomst tussen de slogans van de nationalistische partijen in Vlaanderen en die van de Lega Nord te bekijken.

Splitsen: in wiens belang?

De gewone burger heeft niets te winnen bij de splitsing, niet in Brussel of Wallonië, maar ook niet in Vlaanderen! Het Waalse gewest zal het bijna zeker met veel minder middelen moeten doen, en dat zal goeddeels afgewenteld worden op de werkende bevolking.

Brussel is al zwaar ondergefinancierd, en wordt nog meer de speelbal in het machtsspel tussen de twee taalgemeenschappen. Vooral op sociaal gebied zullen de gevolgen rampzalig zijn.

Na splitsing zullen Vlaamse en Franstalige gezinnen en werknemers onder verschillende stelsels gaan vallen, wat dus neerkomt op verschillende uitkeringen en vergoedingen, een verschillend arbeidsstatuut, het einde van de nationale cao's.

In Brussel zullen gezinnen in dezelfde straat een verschillend niveau van sociale bescherming hebben, naargelang ze tot het Vlaamse of het Waalse stelsel zullen behoren. Werknemers in hetzelfde bedrijf gaan andere vergoedingen, rechten en plichten hebben afhankelijk van de gemeenschap of het gewest waartoe ze behoren.

Dit onderscheid volgens woonplaats en taalgemeenschap houdt een echte taalapartheid in. Dit is voor de Ronde Tafel van Socialisten onaanvaardbaar!

Vlaamse en Franstalige werknemers zullen worden gedwongen om met elkaar in concurrentie te treden om investeringen aan te trekken of hun job te behouden. Dat zal leiden tot een neerwaartse druk op lonen en werkomstandigheden.

In mensentaal: langer werken voor minder loon, meer flexibiliteit en minder werkzekerheid o.a. door tijdelijke statuten, minder sociale bescherming. Dat is voor alle werknemers in België nadelig, zowel voor Vlamingen als voor Franstaligen.

Onze sociale zekerheid is de kathedraal van de arbeidersbeweging, en is tot stand gekomen door de eensgezinde sociale strijd van generaties Belgische werknemers, Vlamingen én Franstaligen. De splitsing zet de deur open voor sociale afbraak.

In Vlaanderen dromen de N-VA en de werkgeversorganisaties VOKA en Unizo openlijk van de vervanging van de federale sociale zekerheid door een Vlaamse versie light. Ze willen een beperking van de werkoosheidsuitkering in de tijd, de afschaffing van de wachtuitkering, de veralgemening van de uitzendarbeid.

De te presteren uren willen de werkgeversorganisaties op jaarbasis berekenen, wat alle werknemers tot een ongehoorde flexibiliteit zal dwingen. De staatshervorming is voor het patronaat de gemakkelijkste weg om zonder al te grote weerstand van de vakbonden en de arbeidersbeweging onze sociale verworvenheden te ontmantelen!

Zeker in het Noorden dromen de rechtse krachten ervan om van Vlaanderen een Texas aan de Noordzee te maken.

Een sociaal Europa begint bij een solidair België!

Tegen een staatshervorming die de interpersoonlijke solidariteit en de solidariteit tussen economisch sterkere en zwakkere regio's doorbreekt, past een krachtig NEE.

Deze staatshervorming is een rechts project dat past in een neoliberaal Europa en een wildwest-globalisering. Daarin moeten landen en regio's steeds harder concurreren voor investeringen en jobs.

Regeringen ijveren met elkaar om het de investeerders zo gunstig mogelijk te maken. Terwijl die met de grote winsten gaan lopen, betaalt de werkende klasse de prijs, want telkens weer krijgen we te horen dat we onze eisen moeten matigen voor onze concurrentiepositie.

Het antwoord hierop is niet om ons te laten verdelen, maar om juist eendrachtig te ijveren voor een sociaal Europa in een rechtvaardige wereld.

Binnen dat sociaal Europa moeten we streven naar een sociale zekerheid die in alle landen vergelijkbaar is, als antwoord op de moordende concurrentiestrijd. De staatshervorming waarover nu onderhandeld wordt, gaat precies in de omgekeerde richting.

Socialisme? Jazeker: socialisme!

Het antwoord op de uitdagingen van vandaag is dus niet te zoeken in eng nationalistisch egoïsme, in broodnijd tussen volkeren en regio's. Het antwoord is te zoeken in grensoverschrijdende samenwerking, sociale rechtvaardigheid en solidariteit.

Dat zijn ook de pijlers van het socialisme. Juist dat socialisme en de vakbeweging - ook de christelijke – liggen aan de basis van de uitbouw van de sociale verworvenheden. Deze opbouw van de sociale verworvenheden en vakbondskracht ging samen met de grootste en langste economische bloei uit onze geschiedenis. Het socialisme geeft de richting aan voor de toekomst.

Wat gisteren kon, kan ook vandaag, als we maar uitgaan van de kracht van onze eigen visie en niet achter de neoliberale en nationalistische slogans van anderen aanlopen!

Laten we beginnen met de solidariteit in eigen land! Daarom roept de Ronde Tafel van Socialisten op tot een breed eenheidsfront dat open staat voor alle sociale krachten in ons land.

Tegen het nationalistisch opbod en het splitsingsdenken en vóór de interpersoonlijke solidariteit van onze Belgische sociale zekerheid!

Progressieve en democratische partijen, vakbonden, sociale organisaties en bewegingen uit het middenveld, vrijwilligerswerk en – niet in de laatste plaats – de mensen in dit land zijn sterk genoeg om het splitsingsdenken en -handelen te keren.

Zij zijn het die met hun inzet en arbeid dit land hebben opgebouwd. De sociale krachten zullen er alles aan doen om een ééngemaakte en krachtige sociale zekerheid te verdedigen en verder uit te bouwen!

Wie interesse heeft in de Ronde Tafel van Socialisten en onze nieuwsbrief wil ontvangen, mailt best naar info@dagvanhetsocialisme.be

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

15 reacties

  • door Adrien Verlee op donderdag 7 oktober 2010

    Maak het concreet. En zo dat ieder het begrijpen kan enerzijds, anderzijds het klassenonderscheid aan het licht brengt. Een nagelvaste en onbetwijfelbare grendel (en liefst recuperatie van ontdoken geld) op fiscale fraude. Voilà, je hebt een staatshervorming. Maar een van de linkerzijde. Kom niet af met een miljonairstaks of een tobin-taks. Laat ons beginnen met het meest logische. Om de fiscale fraude aan te pakken zijn de elementaire instrumenten al aanwezig. De rest moet uitgebouwd worden en zal duizend en één mogelijkheden tot ontwijken geven.

  • door VOKAfoob op vrijdag 8 oktober 2010

    om misleidend hun enige doel te bereiken ; Vlaanderen te VOKA-iseren, plat op de buik met de kont uitnodigend omhoog de hielen likkend der patroons. Vergeet niet dat de wafelsvretende smulpaap Bart D. uit B. bekende "VOKA zijn mijn bazen" en "wat goed is voor VOKA is goed voor Dewever", uiteraard NA de verkiezingen, ha ja of wat dacht ge.....

    • door VOKAfoob op vrijdag 8 oktober 2010

      "hij drinkt Thee a

    • door Kaatje Tuppel op vrijdag 8 oktober 2010

      Vergeet er vooral niet bij te vermelden dat het dankzij die bazen is, dat bedrijvigheid opgestart wordt, en plebs als ons aan jobs en inkomen geraakt.

      • door Paul B op vrijdag 8 oktober 2010

        Daarmee bedoel ik dan dat de vakbonden en hun leden de enige kracht in dit land zijn die WERKELIJK het nationalistisch tij kunnen doen keren. Tot op heden is het bij wat verbaal gemor gebleven. Aan Kaatje Troebel: met de kont omhoog, hé!

      • door MM op vrijdag 8 oktober 2010

        Beste Kaatje,

        Bedankt om nogmaals het liberaal refreintje te herhalen die ons dag in dag uit wordt ingelepeld door de gevestigde politieke partijen, media en opiniemakers allerhande. Als werkende zou je ahw de heren bedrijfsleiders moeten dankbaar zijn voor hun gulheid dat ze ons een job aanbieden.

        Wat men graag vergeet is dat alle essentiële diensten momenteel nog altijd door de staat worden aangeboden, die dus ook een belangrijke werkgever is. Ten tweede mag men niet vergeten dat de bedrijfsleiders de werknemers nodig hebben en niet per se omgekeerd. Zonder arbeiders en bedienden worden grondstoffen of half-afgewerkte producten niet omgezet in eindproducten. Zonder eindproducten kan er ook geen winst gemaakt worden en kapitaal vergaard worden door enkelen. Ten derde zullen de bedrijfsleiders enkel het strikt noodzakelijk aantal werknemers in dienst nemen om hun product te vervaardigen, factoren als werkdruk en veiligheid zijn daar ondergeschikt aan. Bovendien zal men proberen de productiviteit alsmaar op te drijven met alsmaar minder werknemers. Resultaat, grotere winstmarges voor de een en snellere mentale en lichamelijke aftakeling voor de ander. Ten laatste, het liberale sprookje 'de winsten van nu zijn de jobs van morgen' kan al lang naar het rijk der dromen worden verwezen. Het aantal bedrijven die riante dividenden uitkeren aan hun aandeelhouders en toch massaal afdanken is tegenwoordig niet meer bij te houden. Trouwens een herstructurering is een goede zaak op de aandelenmarkten. Want dit betekent dat jouw aandeel plots opnieuw veel aantrekkelijker wordt.

        Kortom ik denk dat er toch wat meer bescheidenheid aan de dag mag gelegd worden als men voor de zoveelste keer heren bedrijfsleiders wilt bewieroken.

  • door Rik op vrijdag 8 oktober 2010

    De informaticastructuur om fiscaal correct te innen (en fiscale fraude onmogelijk te maken) zou al geïnstalleerd kunnen zijn (ik heb hier zelf aan meegewerkt als IT-er) mocht Reynders dit niet konsekwent geboycot hebben het laatste decennium. Vraag : waarom wil BDW absoluut met Reynders in bed ?

  • door swinnen leen op vrijdag 8 oktober 2010

    eindelijk, oeff ... gisteren stelde iemand me nog de vraag: stevenen we af op het einde van België? ik zeg neen ... maar hoe gaan we het tegenhouden. dit initiatief is het antwoord. zoek iets uit voor opiniemakers maar ontwikkel aub ook een instrumentje voor gewone mensen zodat wij kunnen duidelijk maken dat we Belg zijn en blijven en dat splitsen géén antwoord biedt op onze vragen: onze portemonnee, betaalbare energie en betaalbaar wonen, draaglijk werk voor iedereen, nieuwe jobs voor jonge mensen. of doe iets met de school van lukaku, mijn zoon van 17 vindt dat geweldige TV ... SUCCES !

  • door Wilfried op vrijdag 8 oktober 2010

    Ik lees hierboven dan wel heel terecht de vurige pleidooien pro socialisme en contra eng nationalisme. Maar men kan natuurlijk ook niet om de verkiezingsuitslag heen! SP-a. 15% - Groen 7% - PvdA ? Voor "Links": zegge en schrijf 25% alles samen.

    Dat wil ook zeggen dat "Rechts" NVA-VLD-CD&V-VB-LDD de rest, zegge en schrijf +- 70% binnen gehaald hebben. En +- 5% ongeldige stemmen. Hopelijk beseffen deze kiezers de gevolgen van hun kiesgedrag.

    Tijdens de verkiezingscampagne bij "politieke discussies" in de voetbalkantine en andere togen, botste ik steevast op argumenten als: "die socialisten zijn allemaal profiteurs en lamzakken" " de Walen en de vreemden pakken ons werk en ons geld af" " De Wever heeft tenminste gene bang van de Walen en de zwarten" " De Wever is "cool" en durft het tenminste zeggen" " België "regulariseet" jaarlijks tien duizenden immigranten, die wij moeten onderhouden" En dan wordt er vooral naar Wallonië en socialisten verwezen" Enz. enz. enz.. Wat doe je dan als goedmenende socialist, als Jan met de pet, die ook je vriend is, met zo'n ingesteldheid naar het stemhokje gaat? "Op de werkvloer" helpen geen hoog opdravende ideologische redevoeringen zoals we die horen op congressen en vergaderingen en andere forums, meer. Zelfs in lokale SP-a. afdelingen onderken je de "ruk naar rechts" vooral als het over immegratie gaat.

    In Wallonië is het net andersom. Hoe verzoent men die twee polen? Over vier jaar volgt de "evaluatie" voor een nieuwe "verkiezingscrack"

    Het is wel gemakkelijk gezegd "onderhandelen" De huidige onderhandelingsresultaten liegen er niet om. En als puntje bij paaltje komt, gaat het ALTIJD over de centen.

    We leven nu éénmaal in een alles overwoekerend neoliberaal kapitalistisch systeem waar "winst" troef is en als een godheid aanbeden wordt. Vrij markt - deregulering - minimale overheid - individuele vrijheid - privatisering -zijn de slagwoorden van het moment. Terwijl dit voor de gewone werknemer eigenlijk wil zeggen inleveren - minder verdienen - langer/harder werken - ontmanteling van sociale voorzieningen - armoede. "Solidariteit" is een vloekwoord geworden. Yves De Smedt van De Morgen beweert dat socialisten als "mietjes" beschouwd worden in de regeringsonderhandelingen, en De Wever achterna hollen. Volgens NVA / VOKA logica moeten de hardwerkende Vlamingen die toch in de armoede verzeild geraken (5%) maar overwegen om een tweede en een derde job te doen.

    Mocht België er toch in slagen een "sociaal democratisch" bewind te kunnen voeren, komt het onherroepelijk in aanvaring met een "rechts" Europa. Zie Nederland - Frankrijk - Engeland - Duitsland. Griekenland wil "nog hàrder besparen" ondanks zijn socialistische premier. Ook Spanje, met een socialistische premier, begint zich "aardig" te plooien. De Fransman Dominique Straus Kahn is directeur van het IMF(toch ook geen sociale instelling) Tot nu toe is er geen prominente Europese socialistische persoonlijkheid die het woord opeist. Het verzandt allemaal in veel gewauwel. Van Barosso en Van Rompuy hoeven socialisten ook niets te verwachten

    Terwijl de exeburante GRAAICULTUUR van banken, speculanten en markten de ware oorzaken zijn van de crisis, rept de overheid daar met geen woord over. Veel geblaat, weinig wol. Banken speculanten en markten hebben natuurlijk geen gezicht!

    Wat doe je daar dan aan als goedmenende socialist? Een volk krijgt zijn leiders die het verdient!

  • door a op vrijdag 8 oktober 2010

    iedereen gaat stemmen om de 4 jaar en laat dan de verkozenen doen? tiens, dat bestaat al blijkbaar, heet "democratie". sorry daarvoor.

    • door MM op vrijdag 8 oktober 2010

      De huidige figuren, met VOKA buikspreekpop De Wever op kop, gewoon 'laten doen' zou betekenen dat we ongestraft een sociaal bloedbad laten aanrichten. Is het dat wat we willen? Is het dat waarvoor de mensen die op de NV-A hebben gestemd bewust hebben gekozen? Ik denk het niet...

      Het argument van de NV-A stemmen aanhalen als een bewijs van democratie is volgens mij toch wel ietwat kort door de bocht. Dit zou kloppen moest er inderdaad een echt tegensprekelijk debat geweest zijn op TV en in de kranten. Moesten alle partijprogramma's echt kritisch doorgelicht zijn op TV en in de kranten en tevens de gevolgen van deze partijprogramma's op het leven van de modale werknemer nagegaan zijn. Moest bovendien ook de beloften en verkiezingsdemagogie van de grote politieke tenoren getoetst geweest zijn aan wat ze al voor Jan modaal hebben gerealiseerd, dan zou men pas over echte representatieve verkiezingen kunnen spreken hebben dunkt mij.

      Maar wat hebben we in de plaats gekregen? Een 'kermisdemocratie' om het met de woorden van oud-VRT gediende Jef Lambrecht te zeggen in Knack. Waar een figuur als Bart De Wever gekoesterd is geweest door het grootste deel van de Vlaamse pers, met de VRT op kop. Of zoals Lambrecht suggereert als hij het heeft over vanwaar het optimisme kwam die overheerste bij de Vlaamse media vlak na de verkiezingen: "Uit een heel diep besef bij de media dat zij verantwoordelijk zijn voor die verkiezingsuitslag – ‘Wij zijn tovenaarsleerlingen geweest, wij hebben dit veroorzaakt, hopelijk loopt het nu wel een beetje goed af.’ De media zijn zich zeer goed bewust van de rol die zij spelen. Jean-Pierre Van Rossem was een van de eersten, begin jaren negentig, die door de media werd opgeklopt en opgedrongen aan het publiek. Sindsdien hebben we de drie D’s gehad: Dewinter, Dedecker en De Wever. Alledrie zijn ze gepromoot en opgeklopt door de media. Ik maak mij daar zorgen over. Ik vraag mij soms af of wij nog in een democratie leven, of in een kermisdemocratie, waarin de slimste mens ter wereld de machtigste mens van het land wordt. "

      Bovendien worden de uitgangspunten van rechts al jaren als vaststaande feiten overgenomen door alle grote mediakanalen: immigratie/granten is/zijn een probleem, 'de Walen' zijn echt wel volledig anders dan wij en profiteren van het Belgische systeem en natuurlijk de bedrijfsleiders zijn het na te volgen voorbeeld en de motor van onze welvaart waar we allen naar zouden moeten opkijken. Dit waren de grenzen waarbinnen de kiezers vrij waren te denken en te kiezen. Is het dan niet logisch dat we het ons aller bekende verkiezingsresultaat gekregen hebben? Open deuren intrappen noemen ze dat...

  • door Eddy Daniels op zaterdag 9 oktober 2010

    'Terwijl de exeburante GRAAICULTUUR van banken, speculanten en markten de ware oorzaken zijn van de crisis, rept de overheid daar met geen woord over' schrijft Wilfried. Pardon. De crisis is begonnen in de VS door een sociale maatregel van Bill Clinton, namelijk het toelaten van leningen voor het verwerven van een eigen woning door mensen die niet solvabel waren. Voeg daarbij dat veel mensen die lening waarschijnlijk gebruikten om als leek op de beurs te speculeren. Dit creëerde een 'boom' waar de banken op inspeelden, gedreven door de vraag van hun klanten - veelal gewone spaarders - om steeds hogere intresten en dividenden uit te keren. De motor van de crisis is dus helaas de 'graaicultuur' geweest van de kleine man, of laten we het zo stellen: de illusie van vele mensen dat je al slapend rijk kunt worden. De start ervan was een goedbedoelde poging om de welvaart te spreiden. Datzelfde geldt voor ons land: het is een mooi ideaal de sociale zekerheid federaal te houden, maar de cijfers wijzen uit dat de PS daar misbruik van maakt om bureaucratisering aan te moedigen en sociale fraude onbestraft te laten. Eén gegeven slechts, het aantal ambtenaren per provinciale overheid: W-Vl 939, O-Vl 1591, Ant 1571, Lim 1501, Vl-BR 947. Samen: 6549. Heneg 4581, Nam 1571, Lux 1173, Luik 4231, W-Br 1139. Samen: 12695. Bron: RSZPPO 2005. In één oogopslag zie je dat Wallonië dubbel zoveel provinciale ambtenaren heeft als Vlaanderen, maar als je iets preciezer kijkt dan zie je dat dit uitsluitend te wijten is aan de PS-bastions Henegouwen en Luik die er drie tot vier keer zoveel hebben als de traditoneel 'katholieke' provincies Namen en Luxemburg en bijna vijf keer zoveel als West-Vlaanderen. Het probleem is dus niet dat VOKA de solidariteit wil ondermijnen, maar dat het er genoeg van heeft dat de arbeid van de bevolking - ondernemers én werknemers - afgeroomd wordt ten voordele van een ambtenarenkaste die in dit geval haar eigen overbodigheid duidelijk bewijst. Dat is tussen haakjes ook het probleem in Italië waar massale kapitaalstranferten uit het noorden van het land in de zakken van de zuidelijke maffia zijn terecht gekomen. De zogeheten solidariteit waar het ABVV momenteel voor staat is voor een goed stuk een poging om dit soort uitbuitingsmechanismen in stand te houden en daarvoor wordt dan socialistische rethoriek uit een vorig tijdperk gehanteerd. Ik zwijg dan nog over de migrantenkwestie waar tijdens het laatste spreidingsplan bleek dat de bevoegde PS-minister erop uit was bijna negentig procent van de 'gespreide' illegalen naar Vlaanderen (en de Vlaamse OCMW's) te versassen. Als een Caroline Gennez dan komt klagen dat er nu dringend oplossingen nodig zzijn, dan is dat ook om je dood te lachen: zolang er geen nieuwe regering is, regeert men met voorlopige twaalfden. Dat is de beste manier om een nieuwe ontsporing van de begroting tegen te gaan, zoals - zo raakte deze week bekend - weer op een bijna catastrofale wijze bezig is in de Waalse regio.

  • door Eddy Daniels op zaterdag 9 oktober 2010

    De Ronde Tafel van Socialisten maakt zich druk omdat na een splitsing van de sociale zekerheid Vlaamse en Franstalige werknemers onder verschillende stelsels gaan vallen, wat dus neerkomt op verschillende uitkeringen en vergoedingen, een verschillend arbeidsstatuut, het einde van de nationale cao's. Dat is het verhaal dat Frank VDB in de markt heeft gezet in een debat met Danny Pieters van N-VA, waarbij deze totaal verrast was. Het verhaal is juist, maar de SP.A-professor zegde er één zaak niet bij: dat is al altijd de situatie geweest voor grensarbeiders en dat heeft nooit aanleiding gegeven tot problemen. Limburgers die in Maastricht of Geleen of Eindhoven werkten - en dat waren er nogal wat - vielen daar onder Belgische sociale wetten, de Nederlanders onder hun eigen statuut. Geen mens heeft daar ooit een probleem mee gehad, ik zie dus niet in waarom VDB daar zo'n verhaal van maakt en ik begrijp dan ook uitstekend dat Pieters op die opmerking niet voorbereid was, al had hij dat moeten zijn.

    • door natan hertogen op zondag 10 oktober 2010

      Juiste opmerking, foute conclusies. Tot in Gent werken bijvoorbeeld Noord-Fransen in de vleesindustrie tegen schabouwelijke lonen. 'Geen mens heeft daar ooit problemen mee gehad' > die grensarbeiders wel, 10% en meer stemt Besancenot. We moeten misschien onze eisen bijstellen. Geen splitsing van de arbeidsmarkt in België! Gelijke loon- aen arbeidsvoorwaarden in Europa! Of hoe 'het is altijd zo geweest' geen argument is...

      • door Adrien Verlee op zondag 10 oktober 2010

        ja, we moeten zeker en absoluut niet denken aan een europees blad of een degelijke website. We moeten ons bij voorbaat laten afschieten. Het is immers veel te moeilijk ons eens te gaan samenzitten en iets te plannen. We zijn immers voor een planeconomie, nietwaar?

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties