Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

6000 solidaire Belgen op Manifiesta

BREDENE -- Manifiesta, het solidariteitsfeest dat 6000 Walen, Brusselaars en Vlamingen samenbracht in Bredene, kreeg af te rekenen met typisch Belgisch weer. Rukwinden en stortbuien stuurden het programma in de war.
zondag 26 september 2010

Vrijdagavond zaten de organisatoren van Manifiesta - het weekblad Solidair en Geneeskunde voor het Volk – nog met de handen in het haar. De tenten op het terrein nabij het strand van Bredene bleken niet bestand tegen 8 beaufort. Het feest ging toch door maar met een grondig gewijzigd programma.

Er werd stevig geschoven met plaatsen en uren en de nadruk kwam te liggen op de muziek. Groepen en artiesten als Jaune Toujours, Gene Thomas en Sharko speelden voor een bomvolle zaal.

Liefhebbers van inhoud en politieke debatten kwamen iets minder aan hun trekken. Inhoud was er wel tijdens een centrale meeting met PVDA-voorzitter Peter Mertens, Aleida Guevara, Eddy van Lancker (ABVV) en Tony Demonté (ACV).

Mertens hield een vlammend betoog tegen het separatisme. “Neen, mijnheer De Wever, het zijn niet de separatisten die het verbod op kinderarbeid hebben bekomen, die werkdagen van 12 uur hebben verboden, die samen het betaald verlof hebben veroverd”, aldus Peter Mertens.

De voorzitter van PVDA riep op om een sociaal front op te bouwen. “Een front voor het behoud van de solidariteitsmechanismen in ons land. Voor het behoud van de sociale zekerheid. Voor het behoud van de vakbondseenheid. En voor het behoud van een tweetalige en leefbare hoofdstad, Brussel. Een sociaal front, dat de verantwoordelijken voor de crisis ook de crisis doet betalen.”

Ook Tony Demonté van het ACV had het over de communautaire spanningen. “Het ACV zal zich verzetten tegen elke regionalisering die sociale achteruitgang met zich mee zou brengen voor alle of een deel van de werknemers. Wij zijn tegen elke regionalisering die de inter-persoonlijke solidariteit ter discussie stelt. Wij zijn tegen elke communautarisering die tot gevolg zou hebben dat kinderen verschillend behandeld worden naargelang ze Nederlandstalig of Franstalig zijn.”

Europese betoging

Eddy Van Lancker van het ABVV riep iedereen op om woensdag naar Brussel te komen voor de Europese betoging. “Het is belangrijk dat deze  Europese betoging een succes wordt om een soberheidsbeleid op kap van de werknemers af te wenden en om de regulering van de financiële sector af te dwingen en de invoering van een taks op internationale kapitaaltransacties te eisen.”

Volgens Van Lancker mogen ook de werkgevers en de toekomstige regering een signaal zien in de betoging. “We betogen ook om onze toekomstige regering en de Belgische werkgevers te waarschuwen dat de komende onderhandelingen - met betrekking tot  welvaartsvastheid, statuut arbeiders/bedienden; interprofessionele onderhandelingen - zullen gevoerd worden door vakbonden die kunnen rekenen op hun basis”, aldus Van Lancker.

De Prijs Solidair 2010 werd uitgereikt aan de vier jonge Belgische vrouwen die eerder dit jaar met een vloot de blokkade tegen Gaza probeerden te doorbreken en daarbij aangevallen werden door het Israëlische leger.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

3 reacties

  • door Geert Vandendriessche op dinsdag 28 september 2010

    Als ik dit artikel lees, stel ik mezelf weer eens de vraag hoe het komt dat links zo'n moeite heeft met zelfbeschikking en verantwoordelijkheid. Meneer Mertens vergist zich dan nog eens wanneer hij denkt dat de Vlaamse strijd geen sociale strijd was. En wie doorprikt er eindelijk het sprookje dat al die transfers naar Wallonië een pure vorm van solidariteit zijn? Waarom zou een zelfstandig Vlaanderen niet kunnen samenwerken met Wallonië (en Brussel) in een geest van solidariteit eens de rekeningen transparant zijn gemaakt en gekoppeld aan verantwoordelijkheid bij het besteden? In de ontwikkelingshulp is men al jaren geleden afgestapt van het geven naar het stimuleren van de plaatselijke economie. Dat heeft Wallonië nodig en dat betekent ook dat je de ander respecteert en gelooft dat hij voor zichzelf kan instaan. Hoe menswaardig en solidair is het om de ander hiertoe niet in staat te achten?

  • door Marc Puyol op woensdag 29 september 2010

    Ik snap dergelijke reacties wel, omdat met name de PVDA veel te makkelijk een haast Belgicistisch discours aanneemt, als bijna instinctieve reactie op de huidige traditionele politiek. Je kan het hen ook moeilijk kwalijk nemen, vermits de traditionele partijen wel degelijk compleet los van de werkelijkheid staan en van dit land een nog meer ingewikkeld kluwen willen maken dan het al is. Anderzijds moeten huidige nefaste structuren, alsook de historische 'aanloop' ernaartoe niet genegeerd worden. Zoiets mag echter niet in de klassieke zin gebeuren, zijnde volgens de logica van dit systeem, maar wel vanuit de solidariteitslogica. Het zou dan ook terecht zijn om te stellen dat er veel grotere problemen zijn dan transfers naar Wallonië, vooral financieel gezien dan. Notionele intrestaftrek, bijvoorbeeld. De PVDA speelt daar terecht op in, maar helaas wat te populistisch en simplistisch, omdat die partij nu eenmaal zich steeds meer richt op verkiezingen en de media. Ik denk dus dat je er naast zit, als het gaat over de kern van het betoog van Mertens/de PVDA. Het is wel aan hen om consequent te blijven en hun standpunten niet te laten vervallen in simplistische stellingen of standpunten, die bovendien vaak niet eens ver genoeg gaan (naar mijn mening dan). Over zelfbeschikking en 'verantwoordelijkheid': in principe zou links daar geen probleem mee moeten hebben, zolang dit gekaderd wordt in een sociaal beleid. Grenzen of nationalisme zouden links compleet vreemd moeten zijn; een pragmatische en solidaire houding moeten op dat vlak aangenomen worden. Als marxist denk ik zelf wel dat zelfbeschikking in die zin enkel onder een socialistisch systeem kan. Zogenaamde 'zelfbeschikking en verantwoordelijkheid' vandaag invoeren, betekent in de praktijk de verdeling van de werkende klasse en de invoering van besparingen. Anders heeft het geen zin om staten te federaliseren of zelfs te splitsen.

    • door Werner op woensdag 29 september 2010

      Het probleem met het De Wever discours over de nood aan meer opsplitsing is dat het voor mij helemaal niet duidelijk is dat, als er moet gesplitst worden, een verdeling Vlaanderen/Wallonie de beste is. Men kan afhankelijk van de criteria het land op 10 manieren verdelen in kleinere identiteiten die zogenaamd "logisch" zijn. Provincies als Henegouwen hebben veel meer gemeen met Limburg qua economische ontwikkeling dan met Namen bvb. Er zijn evenveel verschillen binnen Vlaanderen en binnen Wallonie dan tussen Vlaanderen en Wallonie. De huidige opsplitsingslogica heeft twee andere achterliggende agendas:

      - de puur rechts-nationalistische bloed en bodem agenda waarvan we allemaal weten waartoe dat leidt; men schijnt altijd te (willen) vergeten dat De Wever in 2003 aanwezig was op de begrafenis van Karel Dillen in het gezelschap van het kruim van de Europese neo-nazi bewegingen;

      - een rechts-liberaal economische agenda waarbij men Europa wil opsplitsen in kleinere regios die mekaar dan kunnen dood concureren ter meerdere eer en glorie van de werkgevers en aandeelhouders.

      Integendeel, de meest fundamentele problemen van dit land (milieu, werkloosheid, armoede, etc.) schreeuwen juist om een geïntegreerde aanpak, om één beleid waar we allemaal beter van worden in plaats van alleen maar de "eigen" regio. Laat U niet opjutten door een heerser die met latijnse spreuken tracht verdeeldheid te zaaien tussen mensen in dit land.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties