Advertentie

woensdag 08 september 2010

Potjebuur verovert Vlaanderen

Vrijdag is het Potjebuur. Over het hele land verrassen buren elkaar dan met wat eten. Wij wilden meer weten over dat nieuwe feest.
DeWereldMorgen.be -
DeWereldMorgen.be -

Sinds jaar en dag is het onder moslims de gewoonte om op het einde van de ramadan, als het Suikerfeest gevierd wordt, eten naar de buren te brengen. Sinds kort vindt dat gebruik ook weerklank bij de rest van de bevolking. Ter ere van 'Potjebuur' brengen mensen hun buren nu voor het tweede jaar op rij een hapje eten.

Het idee kwam van Christine Moreel uit Hulste. Zij doet doorgaans aan samenlevingsopbouw in Ghana, maar is nu weer een tijdje in het land. Christine vond dat onze geïndividualiseerde Westerse samenleving heel wat kon leren van de West-Afrikaanse rijkdom aan verbondenheid en rituelen, en bedacht daarom 'Potjebuur'.

Christine: “Het leuke aan Potjebuur is dat niemand er iets op tegen kan hebben. Het gaat immers om je eigen buren. Een goede verstandhouding met je buren, is voor iedereen belangrijk. Iedereen kan dus potjeburen. Of die buren autochtoon of allochtoon zijn, speelt daarbij geen rol.”

In verschillende steden van ons land werden werkgroepen opgericht die het fenomeen bekendheid moesten geven. Ook de media pikten het verhaal op. De eerste editie was een succes, en nu komt er dus een vervolg.

"Met wat geluk groeit Potjebuur uit tot een ritueel, een nieuw feest, in de traditie van vaderdag en moederdag. Maar het is natuurlijk perfect mogelijk om ook tijdens het jaar te potjeburen. Samen koken bespaart niet alleen tijd, het is ook milieuvriendelijk.”

Niets dan voordelen, dus.

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

eindelijk een heel mooi

eindelijk een heel mooi initiatief, nu de bevolking nog op sleeptouw krijgen. Hopelijk lukt het, dit zou mooi zijn. Ik denk dat we van deze rijkdom van onze allochtone bevolking ook nog wel wat kunnen opsteken. Ik heb een vriend met een italiaans restaurant, en daar mag één keer per week een bloemenverkoper langs komen, die dan alle vrouwelijke aanwezigen een roos mag aanbieden van de zaak, toch mooi, goed voor de economie, goed voor de verkoper en de klanten zijn er ook niet rouwig om.

Advertentie