Aan minister van Kinderrechten Pascal Smet,
Al weken, als het ondertussen al geen maanden zijn, stel ik u een - althans voor mij - essentiële vraag. U bent coördinerend minister van Kinderrechten. Zo staat ook te lezen op uw website. Sommigen zeggen dat u dus het mandaat heeft om kordaat te handelen bij het schenden van de fundamentele rechten van minderjarigen of om tussen te komen als Vlaamse collega-ministers het Kinderrechtenverdrag niet respecteren.
Al maanden zitten er welzijnsjongeren - bevoegdheid Vandeurzen, uw collega dus binnen de Vlaamse overheid - onterecht in de gevangenis van Tongeren. Welzijnsjongeren zijn jongeren die omwille van een moeilijke thuissituatie of problematisch gedrag in een instelling terechtkomen. Dit hoeft geen nieuw betoog. Ik denk dat eerder verschenen persberichten en het rapport van het Kinderrechtencommissariaat duidelijk zijn: zij zitten er niet op hun plaats.
Zij hebben geen bezigheidstherapie, geen leefgroep, geen refter en zaten welgeteld 153 dagen zonder sportmogelijkheid en wandeling. De wandeling ging open op 15 juli. Nog geen dag later publiceerde federaal minister De Clerck een ministrieel besluit om de capaciteit van de welzijnsjongeren op te trekken van zes naar twaalf plaatsen. Compleet van de pot gerukt want alle actoren zijn het er over eens: deze welzijnsjongeren horen daar niet.
Mijn vraag is dus al weken of u niet op tafel kan kloppen en van Vandeurzen wil eisen om die jongeren daar weg te halen.
Of is deze bevoegdheid enkel maar een mooie naam? Anderen fluisteren dan weer dat u die bevoegdheid niet echt heeft, dat het - net zoals bij de Kinderrechtencommissaris – alleen maar een symbolische functie is. Hoe zit dat nu?
Als het enkel symbolisch is, is het misschien goed deze ministerpost te schrappen. Zo weten we meteen dat Kinderrechten in deze democratische rechtstaat niet zo belangrijk zijn. En zo kan u misschien handelen als minister van Onderwijs. Want vandaag laat de federale minister van Justitie Stefaan De Clerck droogweg weten dat ze in Tongeren twee uur les krijgen. Gelukkig, na acht maanden totaal geen les is dat een enorme verbetering.
Alleen blijft het in strijd met het fundamentele recht op onderwijs. België geeft aan kinderen die hier verzeilen - niet-begeleide minderjarigen, Roma, kinderen in afwachting van asiel - recht op school. Een knap en goed systeem. Hoe komt het dan dat andere jongeren amper (lees : geen) les krijgen? Wie denkt dat dat enkel voor die 'criminele' gastjes van Tongeren geldt: mooi niet dus.
Ook in de voorzieningen van Welzijn heeft niet iedereen recht op degelijk onderwijs. Zo is er Charlotte, acht jaar, haar papa sloeg haar verrot waardoor ze met spoed geplaatst werd in een Oriëntatiecentrum. Ik heb haar bezocht. Ze zat aan een tafeltje te tekenen met stiftjes.
Voor de school is ze wettelijk afwezig - 2 maanden en 5 dagen - door een brief van de jeugdrechter. Haar school is namelijk te ver van de instelling verwijderd. Charlotte zou nochtans heel graag én net nu bij haar vriendinnetjes op school zijn. Kan u reageren, minister? Als mens, als coördinerend minister van Kinderrechten en als minister van Onderwijs?
Ik wens u veel succes met uw toespraak die u morgen zal houden in Antwerpen tijdens het Europees seminarie over Kinderrechten in het kader van het Belgisch voorzitterschap. Alle Europese lidstaten zullen er aanwezig zijn. Alle Kinderrechtencommissarissen ook. U bent er aanwezig als minister van Kinderrechten. Ik denk dat u zal uitleggen hoe essentieel, belangrijk en fundamenteel deze rechten zijn.
Bedankt alvast,
SVN
