In navolging van de Raad van het Go! nam de Antwerpse Onderwijsraad in november 2009 de beslissing dat in geen enkel onderwijsnet (gemeenschaps, provinciaal, gemeentelijk en katholiek) op het Antwerps grondgebied nog leerlingen met een hoofddoek mogen toegelaten worden vanaf 1 september 2010.
De Antwerpse onderwijsraad weigert rekening te houden met de uitspraak van de Raad van State (16 maart 2010) die de beslissing van het Go! opschortte voor het gemeenschapsonderwijs, en de vraag rond de bevoegdheidskwestie doorverwees naar het Grondwettelijk Hof.
In afwachting dat de zaak juridisch haar vervolg kent, wijzen wij opnieuw op het discriminerende karakter van de beslissing van de Antwerpse Onderwijsraad. Hiermee worden een aantal grondrechten van Vlaamse moslimmeisjes (en hun ouders) geschonden: hun recht op vrije godsdienstbeleving, hun recht op vrije onderwijskeuze en hun recht op vrije meningsuiting. Dit zijn mensenrechten, opgenomen in verschillende internationale mensenrechtenverdragen die voor iedere burger zouden moeten gelden.
Ook de onderwijsnetten zelf zeggen in hun pedagogisch project te staan voor diversiteit, voor respect voor de overtuiging en cultuur van eenieder, kortom: voor actief pluralisme. Wij constateren dat zij dat in de praktijk niet waarmaken en zich verschuilen achter een misplaatste neutraliteitseis 'leerlingen zouden "neutraal" moeten zijn' of achter een (zogenaamde) druk van de omgeving (klasgenoten, familie) op meisjes om een hoofddoek te dragen. Boeh! neemt noch standpunt in voor de hoofddoek noch tegen de hoofddoek.
Het is aan elke vrouw om in alle vrijheid de keuze te maken om al dan niet een hoofddoek te dragen. Waar er sprake zou zijn van druk, menen wij dat er andere middelen zijn om daarmee om te gaan dan een radicaal verbod. Voorts zijn wij van oordeel dat een hoofddoekenverbod de Vlaamse moslimgemeenschap stigmatiseert en daardoor extremisme en fanatisme, zowel tegen als vanuit moslims, riskeert aan te wakkeren en het samenleven van mensen van verschillende overtuigingen in ons land niet
bevordert.
Voor vele Vlaamse moslimmeisjes en hun ouders heeft dit verbod verregaande gevolgen. Er wordt een zware druk op hen gelegd om dwingende keuzes te maken die aan niemand anders gevraagd worden, tussen hun persoonlijke godsdienstbeleving, hun loyauteit met de moslimgemeenschap en de Vlaamse samenleving in het algemeen.
Zij zien zich verplicht tegen hun zin de hoofddoek af te doen, wat vaak gepaard gaat met gevoelens van miskenning en bitterheid over het niet geaccepteerd worden met de eigen identiteit.
Ofwel kiezen zij ervoor uit het reguliere onderwijs te stappen, met alle gevolgen van dien: sociaal isolement, kosten van thuisonderwijs, diploma behalen via centrale examencommissie - wat geen gemakkelijke opdracht is - of stoppen met onderwijs. Ofwel gaan ze zich inschrijven in scholen ver van huis, wat extra kosten en tijdverlies betekent aan dagelijkse verplaatsing, en mogelijk hun studiekeuzes negatief beïnvloedt, aangezien niet in elke school dezelfde studierichtingen aangeboden worden. Dit hypothekeert hun opleidingskansen en op termijn dus hun tewerkstellingsmogelijkheden en hun emancipatie.
Wij betreuren opnieuw dat de hele heisa rond de hoofddoek de reële problemen van achterstelling en achterstand in het onderwijs in de schaduw stelt en dat besturen, de openbare opinie en de media zich blind staren op een kwestie van uiterlijke godsdienstbeleving, in plaats van zich meer bezig te houden met de vraag welke structurele maatregelen kunnen genomen worden om de gelijke kansen voor iedereen, moslimmeisjes incluis, te realiseren.
Wij betreuren de fanatieke, intolerante, anti-godsdienst-opstelling van een aantal (vaak vrijzinnige) intellectuelen en politici die via de hoofddoekendiscussie de islamhetze (misschien ongewild) aanwakkeren en zo de verdraagzaamheid en de multiculturele samenleving niet dienen.
Kitty Roggeman, namens Boeh! (Baas over eigen hoofd) en VOK (Vrouwen Overleg Komitee)
