Waarom zien die journalisten niet dat hij maar één van de vele menselijke feilbaren is met een eigen subjectieve visie, die hij, dat moet gezegd, op een erg aangename en bevattelijke manier kan overbrengen?
"Als Pascal Paepen spreekt, moeten wij niet nadenken", lijkt het VRT-devies. Als Pascal zegt 'Goed!' - bijvoorbeeld: "meer consumptie is sowieso GOED" - dan knikken zij 'GOED!'. En als Paepen zegt: "Dat is slecht", dan echoën zij "God bespare het ons!".
Als Paepen dan dinsdag iets zegt als "De voedselspeculatie (systeem met opties en degelijke) maakt dat de boeren op voorhand een prijs voor hun gewassen gegarandeerd krijgen" ... dan moeten we op de site van de Boerenbond of DeWereldMorgen.be zelf gaan uitzoeken waarover hij het heeft, en dan lezen we daar: "De prijs vervult zijn signaalfunctie als evenwichtbrenger tussen vraag en aanbod slecht tot niet; en grondstoffenspeculanten versterken de op- en neergaande bewegingen. Vraag en aanbod naar landbouwgrondstoffen zijn prijsinelastisch en de wereldmarktprijzen zijn de resultanten van de restmarkt."
Vanuit deze 'andere' wetenschap bekeken, berusten de zienswijzen van Paepen dus veeleer op het neoliberale geloof dat wij ons leven (en voedsel!) voornamelijk te danken hebben aan de vindingrijkheid en moed (?) van de meest competitieve 'want-it-alls' op het economische toneel veeleer dan op de feiten.
Wie zal het zeggen? Ik weet het niet. Maar wie hoort dit te bevragen? Dat weet ik wel: de mensen die wij hiervoor betalen. Met onze belastingen, met onze bereidheid om ons bloot te stellen aan de schreeuwerige reclame op de openbare omroep.
Beste nieuwsmakers en -duiders, net zoals in die vele jaren christendom, maar ook bij de islam of in het marxisme er steeds weer nieuwe meningen en visies en al dan niet onbaatzuchtige pausen, leraars en 'bestweters' opstonden, zowel binnen als buiten de lijntjes van het bekende denken, zo bestaan er ook over de economie en haar Almachtige Wetmatigheden verschillende meningen en ervaringen.
Dit zowel bij de theoretici als bij de diverse stakeholders - en het lijkt mij uw taak om er daar minstens een paar van naast elkaar te zetten. Zeker als het om ònze boterham gaat!
Indien u deze taak echt ter harte neemt, zal ik de eerste zijn om luid te protesteren wanneer de volgende Paus u in een lastig parket zou proberen te brengen vanwege het herhaardelijk draaien van het liedje 'Little China-Girl' (overigens één van de betere uit uw nogal éénzijdig Angelsaksische repertoire), welk ik dankzij uw eigen gewaardeerde verdiensten, nu pas enigszins associeer met het aanzetten tot pedofilie en de mogelijkheid van het bestaan van duistere maçonnieke pedofiele netwerken.
Overigens lees ik, knabbelend aan één van de gesubsidieerde VRT-komkommers die deze dagen veelvuldig door de ether vliegen, in een goed gedocumenteerd artikel in Vacature dat een Haïtiaans kind-slaafje één van de best mogelijke return-on-investments geeft die je je maar kan indenken. Bovendien houdt het je huis schoon en kan je er mee ...
Paepen, wat denkt die daarvan, 'GOED' of 'SLECHT'?
PS: Het antwoord stond er al bij in Vacature: "Slaven (net als mensen die sterven van de honger, nvdr) consumeren te weinig: dus 'SLECHT'. Maar toch wel 'GOED' voor de snelle belegger." 't Is maar hoe je het bekijkt.
Rik Verschueren
Rik Verschueren zette in oktober 2006 zijn droom om in het Buiten-kans-project: het versterken van mensen, organisaties en gemeenschappen in hun bijdrage aan een snel evoluerende wereld. Meer en meer ziet hij daarbij het belang van samenwerking groeien.
