Advertentie

dinsdag 29 juni 2010

Eco-begrafenissen? Om geldgewin is het te doen

Minister Bourgeois onderzoekt de vraag van de begrafenissector om overledenen te ‘resomeren’, of op te lossen in chemicaliën. Deze ‘ecologische methode’ zou een Europese primeur zijn. Wat er niet wordt verteld, is dat het vooral om geldgewin draait.
DeWereldMorgen.be -
Uitvinder Sullivan met een werknemer bij de Resomator.
DeWereldMorgen.be -

Lijken in de grond begraven neemt vanuit ecologisch standpunt ruimte in beslag. Crematies gaan gepaard met hoog energieverbruik en CO2-uitstoot: zo’n 150kg CO2, een derde afkomstig van de brandstof, tweederde van het verbranden van lijk en kist.  Toxische uitstoot van voornamelijk kwikdampen (afkomstig van tandvullingen) vormen een bijkomend probleem: crematoria zouden binnen kort verplicht worden om specifieke filters te plaatsen.

“Resomatie” komt er op neer dat het stoffelijk overschot in een bad bijtende soda wordt gelegd: de sterke base NaOH. De techniek werd enerzijds door een Canadees en anderzijds door een Schots bedrijf “Resomation Ltd”  op punt gesteld. Voordelen zijn dat veel minder C02 wordt uitgestoten en kwik niet in de atmosfeer komt.  De bewering van de uitvaartsector (in De Morgen van 29 juni) als zou resomatie geen CO2 uitstoten is onjuist, o.a. omdat het oplosmiddel tot 180°C wordt opgewarmd.  Dat overblijfselen zich, in het Canadees procédé, zouden reduceren tot een “een vloeistof en wat verpulverde botten” en dat die vervolgens gewoon mee in de riool kunnen worden geloosd is uiteraard bedenkelijk.

De motivatie is vooral geldgewin

Wat de Autonome Raad voor het Uitvaartwezen, die het nieuws lanceert, er niet bij vertelt is dat hun achterliggende motivatie vooral geldgewin is.  Begrafenisondernemers willen in de toekomst zelf instaan voor dat stuk van hun business, de concurrentie aangaan met crematoria en er zelf flink aan verdienen.  

Los van deze geldelijke achtergrond hoort het maatschappelijk debat over hoe omgaan met begrafenissen niet in de eerste plaats gevoerd te worden door de private uitvaartsector.  Het behoort bij uitstek tot het publieke domein om uit te maken hoe sereniteit en respect voor alle mogelijk waarden gegarandeerd worden.

In die zin kan ook eens nagedacht over de optie om natuurbegraafplaatsen, bijvoorbeeld in bossen, als ‘groen’ alternatief onder ogen te zien.  Het lichaam teruggeven aan de natuur is uiteindelijk een erg natuurlijke wijze om de kringloop van leven en dood te sluiten.

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

Millieuvriendelijk....

is dat cresomeren misschien wel, maar of het menselijk is, is een andere zaak. Ik heb er namelijk geen zin in om in het riool te eindigen. Er zijn grenzen!
Het hoge energieverbruik en de uitstoot van crematria kunnen inderdaad een probleem vormen, al zal dat probleem van kwiktandvullingen binnenkort voltooid verleden tijd zijn. Tandartsen gebruiken die al lang niet meer.
In tegenstelling met wat de uitvaartsector ons wil doen geloven is bij crematies dat kwikprobleem niet direct het grootste probleem. Het eerder grotere kwikprobleem kwam van de batterijen van de pacemakers. Die moeten nu verwijderd worden voor er gecremeerd mag worden. Veel groter is het probleem van verven, lakken of vernissen op de kist, het feit dat de binnenbekleding van de kisten uit synthetisch materiaal gemaakt is.
Ik zie meer heil in die andere techniek die in De Morgen beschreven staat: het cryomeren: Voor de andere techniek, het cryomeren, wordt het lichaam in vloeibare stikstof gelegd en geruime tijd afgekoeld tot min 196 graden. Het lijk wordt vervolgens teruggebracht tot minieme deeltjes, opnieuw te vergelijken met de as die meegegeven wordt na een crematie. De techniek werd al tien jaar geleden ontwikkeld in Zweden maar kampte met nogal wat kinderziektes. Pas volgend jaar zal in Zweden, waar het vriesdrogen van lijken de naam promessie kreeg, het eerste 'promatorium' de deuren openen. Gemikt wordt op 1.500 promessies per jaar.
Het vriesdrogen is een techniek die al langer bekend is, Nestlé ontwikkelde die techniek om van koffie Nescafé te maken, de kruiden die je in potjes in de supermarkt koopt zijn meestal gevriesdroogd.

Dat vriesdrogen geeft een soort asse die net zoals de asse van een gewone crematie thuis bewaard of uitgestrooid kan worden, een geresomeerd lijk kan door het riool gegoten worden.... Heeft de uitvaartsector al eens een berekening gemaakt van de vervuiling van de oppervlaktewateren? Wat zal de invloed zijn van dat massaal resomeren op de kwaliteit van het grondwater in drinkwaterwinningsgebieden?

O ja, de uitvaartsector zegt: de bouw van de crematoria s een NIMBY-probleem geworden. Er is nogal wat burenprotest tegen de bouw van crematoria. (Je kan je ook afvragen of de term 'crematorium' geen negatieve Auschwitz-bijklank gekregen heeft) Het burenprotest zou wellicht heel wat minder zijn mocht men het hebben over een verassingsinstallatie.
De uitvaartsector schermt ook met de CO2-impact van het transport van lijken naar de crematoria... Alsof elke begrafenisondernemer van om de hoek zo'n resomeerinstallatie in huis zal halen.... Er zal dus sowieso een concentratie van resomeeristallaties moeten ontstaan en dan zit je weeral eens met het transportprobleem...

Milieuvriendelijke alternatieven voor de uitvaart

De persoon die de eerste reactie heeft gegeven op dit artikel heeft duidelijk moeite met de gedachte dat hij of zij zou eindigen in het riool. Zoals de woordvoerder van de uitvaartsector al zei: wanneer je puur rationeel eens gaat nadenken is crematie ook niet meteen een heel aangename gedachte. En het andere alternatief, gewoon begraven, daar sta je ook beter maar niet bij stil: kijk maar eens naar die transi, die grafmonumenten waarbij de overledene voorgesteld wordt als een skelet waar de pieren langs oogkassen en neusgaten naar buiten kruipen. Is een heel realistisch beeld hoor. Puur rationeel gezien is doodgaan nooit echt leuk: lees, wat dat betreft, gewoon Midas Dekkers eens, die man maakt dat je er toch nog heel smakelijk mee kan lachen ;-) Volmondig eens met Marc Bontemps: kies alstublieft eens resoluut voor de natuurbegraafplaatsen, niet voor de Britse of Amerikaanse of Canadese variant, niet voor de Nederlandse variant, maar minstens voor het Duitse systeem, en als het even kan voor het bloedmooie, zuivere, originele Zwitserse concept. Lang leve de natuurbegraafplaatsen, lang leve de natuurbegraafbossen.

Verwacht je maar aan een

Verwacht je maar aan een pissige mail van Quirijnen.

De vergeefse eerdere vraag

De vergeefse eerdere vraag van Varu om een eigen netwerk van crematoria te mogen uitbaten, kan doorslaggevend zijn geweest in hun beslissing om zelf een alternatief door te willen drukken. Een beslissing die inderdaad naar hebzucht ruikt. Opvallend: het stokpaardje van voorzitter Quirijnen, het verdedigen van 'de eigen identiteit van onze funeraire cultuur', blijft daarbij op stal. Blijkbaar is het chemisch oplossen van onze overledenen ineens wél een deel van de eigen identiteit van onze (funeraire) cultuur, en de eeuwenoude praktijken van lichamen begraven en/of verbranden niet meer. Wie heeft dat beslist? Andras Pandy? En het is niet de eerste keer dat Quirijnen zijn kar draait. Toen zijn vriend, VB-stichter Karel Dillen, overleed, greep Quirijnen diens uitvaart (die hij mocht organiseren) aan om op de Varu-website een steunbetuiging aan VB, een (onterechte) uithaal naar Patrick Janssens en een (even onterechte) sneer naar de pers te plaatsen. Een vreemde démarche voor de zegsman van een zelfverklaarde 'autonome' (en dus niet partijgebonden) raad. En daar bleef het niet bij: toen Erwin Mortier een jaar later op de uitvaart van Hugo Claus zei dat kardinaal Danneels zich moest schamen om zijn reactie op het overlijden van de auteur, verweet Quirijnen prompt Mortier dat die Claus' uitvaart had 'misbruikt als politiek statement'. Die beschuldiging verscheen op de Varu-website, de plek dus waar - eveneens anoniem - Quirijnen zelf een jaar eerder nog de lof van VB had gezongen. Het betere bochtenwerk. Terug naar de kern van de zaak: zolang Quirijnen er de plak zwaait, kom ik bij Varu om de dooie dood niet ("over mijn lijk" schreef ik bijna) over de vloer. Wat er na onze dood met onze fysieke resten moet gebeuren, is in onze familie grondig besproken en vastgelegd. Als Varu nadat het onvermijdelijke is voltrokken toch een voet bij ons tussen de deur wil krijgen, zal het op onze voorwaarden zijn. Een tipje van de sluier wil ik voor Quirijnen en de zijnen wel lichten: http://www.youtube.com/watch?v=jvDHOW9gp3c

De vergeefse eerdere vraag

Voor alle duidelijkheid misschien ook even de tekst van het artikel :

"Wanhopig op zoek naar uitvaartcultuur ?
Het is een traditie geworden om kritiek te hebben op wat genoemd wordt 'de traditionele begrafenis'.

Na het afscheid van Hugo Claus is vandaag de culturele elite van Vlaanderen aanwezig op het afscheid van Wannes. Een Roma vol cultuur en toch is het zoeken naar funeraire cultuur die luidruchtig stil blijft. Onmiskenbaar is de aanwezigheid van de overledene op 'de bune' de rechtvaardiging van een gemeenschappelijk gevoel van overtuiging dat dit afscheid oprecht is. Niet het kleinste detail, met uitzondering van de obligate eenvoudige grafkist, doet vermoeden dat het om een uitvaart gaat. Wat is afscheid anders dan mensen die samen komen rond de afgestorvene om hun ding te doen, een laatste woord te zeggen, een laatste lied te zingen, een foto te tonen, het leed te delen...

Vandaag publiceert Gazet Van Antwerpen in haar weekend krant een artikel over de 'crematiecultuur'. De crematiemanager van een groot Nederlands uitvaartverzorger heeft het over de toename van crematie en over de wens van de Vlaming naar een crematieritueel alsof er met kennis van zaken wordt gesproken.

Wat heeft crematie te maken met Vlaamse uitvaartcultuur laat staat ritueel ? Of Wannes morgen wordt begraven of gecremeerd, het uitvaartritueel werd vandaag gehouden. Waar het crematorium staat en hoe het eruit ziet is irrelevant.

Varu.
"

Dit betekent dat waar de Resomatiefaciliteit staat ook irrelevant is.

Bruno Quirijnen

Mijn vriend karel Dillen

En voor alle duidelijkheid ook het staatsgevaarlijke Karel Dillen artikel :

"Karel Dillen in alle stilte begraven.
De uitvaartverzorger is er om de uitvaart in goede banen te leiden, niet om een oordeel te vellen of een kant te kiezen. Geen ander beroep is zo rijk aan ervaringen en mensenkennis als dat van uitvaartverzorger. Op één en dezelfde dag wordt alles geregeld in het Frans, het Nederlands en het Engels. Elke funeraire cultuur heeft een eigen identiteit dewelke zich weerspiegelt in de teksten van de rouwbrief, de opmaak, de bloemen, de ceremonie...enz...

Soms wordt er echter zoveel onrecht aangedaan dat het gezegd moet worden.

Zo werd volgens 'de perceptie' van de media Karel Dillen in alle stilte begraven. Het is ontstellend te ervaren hoe een persoon, zo belangrijk voor Vlaanderen, zo wordt stilgezwegen. Koude rillingen zou men er van krijgen en vertrouwen in het 'systeem' of de 'maatschappij' worden door deze ervaring flink door elkaar geschud.

Misschien is de uitvaart van wijlen de Heer Karel Dillen voor de media geen 'nieuws' en is een multicultureel event op de grote Markt het wel ? Alleen vergeet men dat alleen al de aanwezigheid van meer dan 2700 mensen op een uitvaart wel betekenis heeft. Het aantal uitvaarten waar er meer dan 2000 mensen de dienst bijwonen kan men in Vlaanderen voor de laatste decennia op één hand tellen.

De samenwerking met de mensen van Vlaams Belang voor de organisatie van de uitvaart is een bewijs van respect, professionaliteit en toewijding... het verdient zeer zeker het respect van de Vlaamse uitvaartsector. Daarom besteden wij er aandacht aan.

Varu."

De essentie van dit artikel gaat over de incorrecte berichtgeving rond het aantal aanwezigen op de uitvaart van Karel Dillen. Het is een reactie op berichtgevind dewelke in die tijd uit de bocht ging, waardoor we nu met een NVA meerderheid zitten.
Laat u me toe zelf mijn vrienden te kiezen.

Bruno Quirijnen

Open gesprek

Geachte Heer Bart Hollevoet,

u bent altijd welkom om samen eens een glas te gaan drinken om van gedachten te wisselen.
Het relaas van onze gesprekken kan u vrij in de media brengen.

Mvg
Bruno Quirijnen.

copyright

Hebben Andres en Agnes Pandy daarop geen copyright? Hun procédé ging de wereld in onder de naam "Destop(pen)"....

eco begrafenissen geldgewin

Beste lezer, Soms zit de frustratie bij mensen hoog. Varu, waarvan ondergetekende ondervoorzitter is, is een beroepsvereniging dewelke de zelfstandige uitvaartbedrijven vertegenwoordigt. En ja, Varu is niet tevreden met het Vlaamse crematiebeleid van vandaag. En ondergetekende wil zeer graag, als hij de kans krijgt, haarfijn uitleggen waar het in essentie over gaat. Geldgewin heeft er niets mee te maken.
Het gaat niet alleen over een mogelijk alternatief voor crematie, het gaat over een politiek getint beleid dat nefast is voor de funeraire cultuur in Vlaanderen. Het gaat over het afscheid nemen van een naaste...en de beschaving van een volk kan men meten aan de wijze waarop het zijn doden (vooralsnog) begraaft.

Tot dusver is er geen journalist dewelke er is in geslaagd om het volledige verhaal glashelder en op een neutrale manier te brengen.

Bruno Quirijnen.

Advertentie