Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Israël valt Gaza Flotilla aan

Maandagmorgen viel de Israëlische marine de Free Gaza Flotilla aan, een vloot van acht boten met 750 internationale vrijwilligers op weg naar Gaza. Doel van de vloot was de blokkade te doorbreken en meer dan 10.000 ton hulpgoederen aan de bevolking te leveren.
dinsdag 1 juni 2010

De Israëlische regering had ermee gedreigd de vloot tegen te houden. Dat ze dit dreigement zou hardmaken, stond buiten kijf. Bij de vorige actie van de Free Gaza Movement kelderde het leger een boot.

De regering bouwde afgelopen week reeds een detentiecentrum voor de opgepakte vrijwilligers. Maar dat het leger de schepen in internationale wateren zou aanvallen, met zeker zestien doden tot gevolg, is schokkend. Israël overschrijdt hiermee een nieuwe rode lijn. Vraag is wat de reactie van de internationale gemeenschap zal zijn?

Vrijwilligers 'niet neutraal'

De Israëlische regering bereidt nu een campagne voor om zich te verdedigen. Ze stelt dat de internationale vrijwilligers niet 'neutraal' zouden zijn. Bovendien vielen ze soldaten die vanuit helikopters op de boot landden, aan. Onderzoek moet uitwijzen wat er precies gebeurde.

Een aantal vragen zijn daarbij essentieel. Heeft Israël het recht om geweld te gebruiken meer dan 65 kilometer buiten zijn territoriale wateren? Mag het geweld gebruiken tegen vrijwilligers die hulp verlenen? Was Israëls gebruik van geweld proportioneel of niet?

Dat een aanval in internationale wateren illegaal is, spreekt voor zich. Dit kan Israël moeilijk verkopen. Maar het zou verwarring kunnen zaaien over zijn recht om deze vloot aan te vallen. Het normatieve kader van het oorlogsrecht is echter duidelijk: deze aanval is illegaal. 

Israël beweert dat de aanval wettelijk is. Het stelt dat het betrokken is bij vijandelijkheden met hen die Gaza controleren en agressie plegen. In 2005 trok Israël zich terug uit Gaza en het houdt vol dat het gebied niet langer bezet is. Sinds de machtsovername van Hamas in 2007 beschouwt het Gaza als ‘vijandig gebied’.

Draconische economische blokkade

Israël voerde verschillende militaire operaties uit en legde een draconische economische blokkade op, die het zelfs ontwikkelingshelpers moeilijk maakt het gebied te bereiken. Volgens Israël is die blokkade een wettelijk middel voor zijn militaire doelstellingen.

Vele mensenrechtenorganisaties, waaronder onze partner Gisha, betwisten dit. Israël bezet Gaza nog steeds omdat het de controle over de grenzen, het luchtruim en de zee behoudt.

De blokkade is bijgevolg een collectieve bestraffing. Ze treft in de eerste plaats burgers en druist in tegen het principe dat de bezetter verantwoordelijk is voor het welzijn van de bevolking in bezet gebied. Ook de EU stelde dit reeds in voorzichtige termen. 

Het debat over de legaliteit van de blokkade is echter minder urgent dan de kwestie van legaliteit van Israëls respons tegen dit verzet. Zelfs indien Israël geen bezettende macht meer was, dan mocht het nog geen onwettelijk geweld gebruiken.

De actie van deze vredesactivisten, die burgerlijke ongehoorzaamheid pleegden, is legaal. Zij willen de bevolking helpen omdat hun regeringen tekort schieten.

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Historische acties als die tegen de rassenscheiding op de bussen in de VS onder leiding van Martin Luther King onderstrepen het belang van burgerlijke ongehoorzaamheid om rechten af te dwingen. Ook hier gaat het om burgers die opkomen voor het respect voor het recht.

Israël kan hen niet behandelen alsof ze 'strijders' zijn. Het leger gebruikte excessief geweld tegen deze mensen. Het concentreerde zich op één schip, met vooral Turkse vrijwilligers aan boord. 

Dit incident toont nogmaals aan hoezeer internationale actie voor Gaza nodig is. De internationale gemeenschap maant Israël aan om de grenzen te openen. Verschillende ministers bezochten de regio om de bevolking een hart onder de riem te steken.

In maart 2009 beloofde de internationale gemeenschap 4,5 miljard dollar financiële hulp voor de heropbouw van het door Israël verwoestte gebied. Ze oefenden echter geen druk uit op Israël om zijn verplichtingen onder het internationaal recht na te leven.

Zo staat de EU zelfs erg positief tegenover Israëls recente toetreding tot de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). 

Ambigue houding internationale gemeenschap

De ambigue houding van de internationale gemeenschap is de reden waarom internationale vredesactivisten op eigen houtje ondernemingen, zoals eerder de Gaza Freedom March, organiseren.

Verontruste burgers dulden het niet langer dat Israël boven de wet staat. Ze willen geen woorden, maar daden. Volgens het internationaal recht moet Israël de doorgang voor personen en goederen voorzien, zodat de mensen in Gaza waardige en normale levens kunnen leiden.

Aangezien regeringen niet ingrijpen om de humanitaire crisis tegen te gaan en de blokkade op te heffen, doen burgers het zelf. Ze zien het als hun plicht om op te komen voor het respect van de basisrechten van de inwoners van Gaza, te beginnen met hun recht op leven. 

Brigitte Herremans

Brigitte Herremans is medewerkster Midden-Oosten bij Broederlijk Delen en Pax Christi Vlaanderen. Vanuit een rechtenbenadering pleiten deze organisaties voor een daadkrachtiger Belgisch Midden-Oostenbeleid.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

4 reacties

  • door Coppens Kris op dinsdag 1 juni 2010

    Laat ons eerlijk zijn.Piraterij word wereldwijd veroordeeld. Wij, het welvarende westen sturen oorlogsbodems naar de kusten van Afrika om de vloot die ons voorziet van alle luxe te beschermen . Moeten we nu ook geen oorlogsvloot sturen om de palestijnen te beschermen tegen de agressie van de Israëli's? Of is er allicht niet genoeg te verdienen met zo een aktie?

  • door Paul Lookman op woensdag 2 juni 2010

    Wie wat meer details wil over de commentaren in de wereldmedia krijgt op mijn blog http://geopolitiek-in-perspectief.blogspot.com/ een samenvatting in het Nederlands, compleet met links naar de betreffende media. Dat de Veiligheidsraadresolutie onder zware Amerikaanse druk is afgezwakt wordt omstandig toegelicht door Phyllis Bennis, Fellow, Institute for Policy Studies, op http://www.huffingtonpost.com/phyllis-bennis/from-istanbul-outrage-ove_b_596158.html.

    Voor het tot de aanval overging heeft Israel met inzet van al zijn technologische middelen elk internet en GSM-verkeer onmogelijk gemaakt. Onmiddellijk na de aanval heeft men alle beeld- en geluidsregistratieapparatuur, alsook GSM’s in beslag genomen. Moet dat Israel het onderzoek naar zijn eigen wandaden uitvoeren? Als de politiek niet in staat is hier wat aan te doen zal “civil society” het maar moeten doen. Van onderuit. Het volgende konvooi schijnt al onderweg te zijn. Publieke akties kunnen de blokkade van Gaza doen stoppen, net als de volkswoede in Amerika dat indertijd een eind maakte aan de Vietnamoorlog.

  • door Gie van den Berghe op woensdag 2 juni 2010

    Nu de meeste nationale en internationale instanties nog maar eens in gebreke blijven, Israël niet veroordelen waar ze dat zonder twijfel zouden gedaan hebben indien het om Al Qaeda, Libische of andere 'terroristen' en piraten zou gegaan hebben... misschien moeten we uit de geschiedenis leren, met name uit de min en meer bewuste tactiek die virulente zionisten zoals David Ben-Goerion in de jaren direct na WO-II toepasten met het oog op de oprichting van een joodse staat. Om de Britise immigratiepolitiek (die een mandaat hadden over Palestina) onder druk te zetten en de wereldopinie aan joods en toekomstige Israëlische kant te krijgen, werden tussen het einde van die WO-II en 1948 (de oprichting van de joodse staat) liefst 140 schepen en scheepjes met vluchtelingen vol geladen met overlevenden van de jodenuitroeiing en andere joden die in displaced persons kampen terecht gekomen waren. Het bekendste voorbeeld is waarschijnlijk de Exodus 1947, een met 4500 joodse vluchtelingen volgeladen schip dat vanuit Frankrijk richting Palestina werd gestuurd, door de Britten werd geënterd (met enkele doden tot gevolg). De opvarenden werden op Britse schepen naar Frankrijk teruggestuurd, Frankrijk dat alleen diegenen wou opnemen die zich blijvend in dat land wilden vestigen, en Ben-Goerion die hierop dwars lag, en om propagandistische en politieke redenen liever zag dat alle opvarenden door de Britten naar Duitsland werden teruggebracht - wat gebeurde. Dus meer en meer schepen uitrusten om vredesactivisten massaal richting Gaza te sturen om zo de ogen van de publieke opinie definitief te openen?

    • door Paul Lookman op woensdag 2 juni 2010

      Met u ben ik van mening dat een aangehouder PR campagne type afgelopen maandag nodig is om de schrijnende situatie te deblokkeren. Uw beknopte terugblik naar de periode Ben-Gurion is interessant. In enkele beknopte teksten vindt u een samenvatting van de ontstaansgeschiedenis van de staat Israel op mijn blog http://geopolitiek-in-perspectief.blogspot.com/.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties