Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Riant loon en verantwoordelijkheid

Na Buizingen, Carrefour, de bankencrisis en Opel is de enige conclusie dat managers te veel worden betaald voor een verantwoordelijkheid die ze toch niet willen opnemen. Dat schrijft Koen De Mey van ACV-Transcom.
vrijdag 19 maart 2010

Zelfs de spannendste whodunit van alle boeken die Pieter Aspe ooit schreef, moest het afleggen tegen wat zich na de ramp in Buizingen in de media afspeelde. Allen gingen ze op zoek naar wie de verantwoordelijkheid draagt voor een van de ergste treinrampen uit onze spoorgeschiedenis. 

Was het de huidige top, was het Vinck, Schouppe of Paelinck of ligt de verantwoordelijkheid bij de politici van de jaren tachtig, die de nodige budgetten niet konden vrijmaken voor het noodstopsysteem, of was het de fout van de Europese Commissie, die te lang draalde om de standaard van het veiligheidssysteem vast te leggen?

De media willen maar al te graag de laatste bladzijde van een thriller schrijven waarin de schuldige wordt ontmaskerd, maar in dit verhaal gaat het niet om schuld. Niemand nam immers een beslissing die geleid heeft tot deze ramp. Er zijn wel oorzaken: budgetten, technische belemmeringen, opleiding, werkdruk,…

Zijn er dan verantwoordelijken? We stellen inderdaad vast dat CEO’s  rijkelijk vergoed worden om verantwoordelijkheid te nemen, maar dat ze steeds de dans willen ontspringen. En elke keer moet de kleine man het ontgelden. Mismanagement bij Carrefour en de leiding zet 1.700 mensen op straat.

De verantwoordelijken voor de financiële crisis krijgen opnieuw bonussen voor het geleverde werk. Niet genoeg winst voor Opel en de top beslist om de fabriek in Antwerpen te sluiten, met een sociaal drama voor 2.700 mensen als gevolg. De enige conclusie is dat managers te veel worden betaald voor een verantwoordelijkheid die ze toch niet willen opnemen.

Zijn we als vakbond idealistisch als we van een herverdeling van de rijkdom blijven dromen? Waarom worden de rijken almaar rijker en de armen almaar armer?

Moeten we Aspe aan de kant leggen en steeds maar het kortste gedicht van Herman De Coninck zaliger herlezen met als titel 'Sprookje': 'Er was eens een man die altijd rechtvaardig was'? Jammer genoeg zit in dit ene gedicht meer waarheid dan in alles wat de werkgevers als excuus uitkramen.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.