about
Toon menu
Opinie

Syndicale strijd voor Palestijnse mensenrechten

Omar Barghouti, Palestijns mensenrechtenactivist en mede-oprichter van de Boycot, Desinvesteer en Sancties (BDS) campagne tegen het apartheidsregime van Israël, komt op 8 en 9 september naar Manifiesta, het feest van de solidariteit in Bredene. ACOD Cultuur steunt de campagne en gaat met hem in gesprek: wat kunnen we als vakbond méér doen in de strijd voor mensenrechten in Palestina?
donderdag 30 augustus 2018

Op een internationale meeting van cultuurvakbonden enkele maanden geleden maakte een vertegenwoordigster van een Israëlische vakbond zich sterk: Israël was toch het enige land in het Midden-Oosten met een gay parade. Maar sinds die ‘democratie’ in juli besliste dat Israël een etnisch Joodse staat is, beperkt de diversiteit op die parade zich dan toch tot het eigen witte volk.

Dat het van slecht naar erger gaat onder de bezetting is een understatement: flagrant tegen het internationale recht in pakken kolonisten steeds meer Palestijnse grond af van wat er nog over schiet aan de andere kant van de 700 km lange illegale apartheidsmuur, het Israëlisch leger gaat al maar driester te werk in hun geweld en moordpartijen tegen burgers, Gaza wordt door de land-, zee- en luchtblokkade al meer dan 10 jaar uitgehongerd en vergiftigd, kinderen gekidnapt en vermoord voor hun organen… .

De BDS-campagne vindt zijn inspiratie in de succesvolle academische, economische en culturele boycot van het apartheidsregime in Zuid-Afrika. Die vreedzame aanpak werkt. Steeds meer kunstenaars en culturele organisaties weigeren samen te werken met Israëlische instituten. Steeds meer mensen kiezen ervoor om geen Israëlische producten te kopen. (Met barcode 729, Europa is de grootste markt voor Israëlische producten.)

Israël komt zo in een isolement terecht en reageert fel, zet miljoenen dollars in om via haar geheime diensten de campagne te bestrijden, bijvoorbeeld door in Westerse landen te lobbyen om activisten te verbieden aan de campagne deel te nemen. Dat bevestigt alleen maar dat de BDS-aanpak effect heeft. Een paar weken terug bombardeerde de ‘democratie’ Israël nog een groot cultuurhuis in Gaza. Het antwoord van de Palestijnen: je kan ons cultuurhuis vernietigen, maar niet onze cultuur.

De nood aan steun

Het is de evidentie zelve dat steeds meer vakbonden BDS steunen. Want de werking van onze globale economie, internationale handelsakkoorden en grote bedrijven houdt niet op aan nationale grenzen. Daarom is het essentieel dat solidariteit dat ook niet doet. Neutraliteit is comfortabel zelfbedrog, dat neerkomt op het ontlopen van verantwoordelijkheid. Zwijgen is toestemmen dat bedrijven voor de winst de schending van internationaal recht en mensenrechten negeren. Een vakbond verdedigt de rechten van de werkende mensen op waardig en eerlijk werk, vrij van onderdrukking en discriminatie. Dus ook de rechten van de Palestijnen.

Dagelijks vernedert Israël de Palestijnse arbeiders aan de vele checkpoints. Eender welke soldaat kan een werkvergunning ongedaan maken en zo een heel gezin zonder eten zetten ‘om veiligheidsredenen’. Honderden activisten, dikwijls kinderen, zitten in de gevangenis omwille van berichten op sociale media of deelname aan betogingen. Voortdurend worden artiesten gearresteerd, hun werk gecensureerd of geconfisqueerd. Subsidies voor buitenlandse samenwerkingen, reizen en exposities zijn een dekmantel voor de verplichte promotie van de staat Israël. Kortom, het steunen van BDS is een morele plicht.

Wat te doen?

Als vakbond kan je natuurlijk meer doen dan de BDS-campagne symbolisch ondertekenen. Je kan de oproep bekend maken bij leden en hen aanmoedigen om actief mee campagnes te steunen die in lijn liggen met deze oproep. Je kan kunstenaars sensibiliseren hun werk niet in Israëlische instituten te tonen. Je kan cultuurwerkers in de media ondersteunen in hun keuze om niet mee te werken aan het volgende Eurosongfestival in Tel Aviv, zoals de uitzending ervan, want dat festival is doorzichtige art wash voor Israëls militaire bezetting.

Je kan via vakbondsdelegaties de werkgevers oproepen om niet te investeren in bedrijven die medeplichtig zijn aan de schending van de rechten van de Palestijnen en om mee te ijveren voor het einde van de kolonisering, voor gelijke rechten en voor het recht op terugkeer.

Nog: samen met andere organisaties uit het middenveld kan je mee druk zetten op onze regering om militaire en handelsrelaties met Israël op te zeggen, waaronder het associatieverdrag tussen de EU en Israël. Minstens zo belangrijk: andere organisaties ervan overtuigen dat mensen het recht hebben op deelname aan de BDS-campagne en dat ze dat recht mee moeten ondersteunen.

Hoe dat allemaal concreet in zijn werk gaat, wat vakbonden al effectief doen en wat ze te weinig doen, zal Omar Barghouti ons vertellen. Het is alvast een eer om hem te gast te hebben in ons land. Om Naomi Klein te citeren: “Niemand heeft zich méér ingespannen voor de opbouw van de intellectuele, wettelijke en morele strijd van BDS dan Barghouti. De wereldwijde Palestijnse solidariteitsbeweging staat aan de vooravond van belangrijke nieuwe doorbraken.” Samen sterk!

Robrecht Vanderbeeken is filosoof, auteur van Buy Buy Art. De vermarkting van kunst en cultuur (EPO, 2015) en vakbondsverantwoordelijke voor ACOD Cultuur.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.