Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

De blinde vlek bij het GO! (en Dirk Verhofstadt en Darya Safai)

Het hoofddoekendebat was de voorbije week prominent in het nieuws. En daarmee ook aantijgingen aan het adres van organisaties als Furia en BOEH!, die in dit debat de keuzevrijheid van vrouwen verdedigen en zich verzetten tegen hoofddoekverboden die de kansen op onderwijs en werk van meisjes en vrouwen beperken.
donderdag 8 maart 2018

Dirk Verhofstadt (Liberales) suggereert in Knack (28/2) dat Furia zich niet durft uit te spreken over kwesties als verplicht sluieren en genitale verminking (wat niet klopt). Darya Safai (N-VA) stelt op VRT NWS (3/3) dat Furia zich op één lijn zet “met de dogma’s van de moskee" en dat het onderdrukte moslimvrouwen de facto in de steek laat (niet dus). Zowel Darya Safai als Dirk Verhofstadt erkennen de relevantie van een feministische organisatie als Furia … tot het over onze visie op de hoofddoek gaat. Dan verliest Furia volgens hen alle kritische zin en schikt het zich naar dominante krachten.

Nochtans is Furia/VOK al 45 jaar net bijzonder consequent. Het verdedigde doorheen de jaren 70 en 80 de keuzevrijheid van vrouwen die bij een ongewenste zwangerschap toegang wilden tot abortus, tegen een dominante katholieke meerderheid. Met respect voor de keuzevrijheid van vrouwen die een niet-geplande of beladen zwangerschap wilden verderzetten. Vanuit dezelfde principes verdedigt Furia vandaag de keuzevrijheid om een hoofddoek te dragen – tegen een dominante seculiere tendens die het recht op zelfbeschikking wil inperken. En zal het steeds ook de keuzevrijheid verdedigen van vrouwen die de hoofddoek niet willen dragen.

Onze strijd is nooit een strijd tegen godsdienst geweest. Het is een strijd voor de keuzevrijheid en het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen, waarin we we wel degelijk een duidelijk kompas hanteren. Het feminisme dat we voorstaan is inclusief, meerstemmig en solidair: het is een feminisme waarin vrouwen elkaars strijd steunen, maar elkaar niet voorschrijven hoe ze vorm moeten geven aan hun emancipatie.

Indien Darya Safai en Dirk Verhofstadt een ander feminisme willen voorstaan, een feminisme waarin het Westen zich tot de norm verheft en ‘andere’ vrouwen de 'Enige Ware Weg' naar hun emancipatie dicteert, dan mogen ze dat. Zolang ze niet doen alsof het verbazend, zelfs onbegrijpelijk is dat Furia en BOEH! daarbij niet aan hun zijde staan. En zolang ze erkennen dat hun pleidooi voor een hoofddoekenverbod haaks staat op de mensenrechten die ze zeggen te verdedigen.

Want was dát de voorbije week niet de belangrijkste vaststelling? Weer eens is een vonnis geveld dat het algemeen hoofddoekenverbod in GO!-scholen naar de prullenmand verwijst. Keer op keer oordelen rechters dat de maatregel disproportioneel is: ze tast zonder gegronde redenen een fundamenteel mensenrecht aan, het recht op vrije beleving van godsdienst. Dat was de kern van het vonnis van vorige week: indien een school niet kan aantonen dat er zich concrete problemen voordoen wanneer meisjes de hoofddoek dragen, dan heeft ze geen argument om hoofddoeken te verbieden.

Is het niet hoog tijd dat het GO! en andere voorstanders van een hoofddoekenverbod deze gerechtelijke uitspraken ernstig nemen? Want raken aan mensenrechten omdat de consequenties je niet helemaal zinnen, dat is toch net wat een democratische rechtstaat niet tolereert?

Aan wie zich zorgen maakt dat rechters al te snel voorbij gaan aan de gelijkheid van vrouwen en mannen, kunnen we alleen blijven zeggen dat die gelijkheid zich niet situeert in gelijke kledij maar in gelijke keuzevrijheid. Voor heel veel vrouwen en meisjes is de hoofddoek een eigen keuze.

Daarvan getuigden in De Standaard het voorbije weekend de directeuren van enkele scholen waar een hoofddoekenverbod niet (langer) bestaat: er stellen zich geen problemen op die scholen, ouders blijken hun dochters het dragen van een hoofddoek eerder te ontraden, de scholen gebruiken leerlingengesprekken om eventuele sociale dwang te detecteren.

Ook Ignaas Devisch (DS, 6/03) getuigde dat de studentes met hoofddoek in zijn lessen allesbehalve onderdrukte meelopers zijn. Hun relativerende stemmen en pleidooien voor pragmatisch handelen zijn een verademing in de verhitte debatten.

Is Furia te naïef, negeert het dat sommige vrouwen onder druk staan om een hoofddoek te dragen? Neen, zeker niet. Maar het is geen argument voor een algemeen verbod, dat een fundamenteel recht ontzegt aan een ganse groep. Wij verkiezen om dat recht te vrijwaren. En om aangepaste maatregelen te nemen mocht het dragen van een hoofddoek ergens tot concrete problemen leiden.

Niemand – en allerminst een overheid – moet vrouwen opleggen hoe ze zich kleden of gedragen, dat is de zaak van vrouwen zelf. Daarom tekent Furia op 8 maart in Gent present op de lezing van de Iraanse mensenrechtenactiviste en Nobelprijswinnares Shirin Ebadi. En daarom zal Furia zich blijven verzetten tegen algemene hoofddoekenverboden.

 

Els Flour is bestuurslid bij Furia. 

Furia is een feministische en pluralistische overleg- en actiegroep die jaarlijks de Nationale Vrouwendag organiseert.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.