about
Toon menu
Opinie

Is er in België geen reden meer om feminist te zijn?

Internationale vrouwendag, een dag waarop vrouwen opkomen voor hun rechten en solidariteit tonen met vrouwen overal ter wereld. Want gelijke behandeling in het gezin, autorijden, professioneel sporten en abortus zijn nog niet overal ter wereld vanzelfsprekend voor vrouwen.
woensdag 7 maart 2018

Het vrouwenstemrecht viert dit jaar in België zijn 70e verjaardag, het hoofd van onze federale politie is een vrouw en vrouwensport krijgt in ons land al meer aandacht in sportuitzendingen dan een aantal jaar geleden. Alles lijkt in België de goede kant op te gaan, en vaak horen we dan ook dat er geen reden meer is om feminist te zijn. Maar is dat dan zo?

Seksuele intimidatie en grensoverschrijdend gedrag is nog steeds alledaagse kost voor heel wat vrouwen. In een wereld waar iedereen voor de wet gelijk is, lijkt niets minder waar. Op de werkvloer, op straat, in sportclubs, op scholen en universiteiten, nergens lijken vrouwen volledig veilig. #MeToo is niet enkel een hashtag, waar verhalen opduiken die al te lang verzwegen worden. #Metoo is een maatschappelijk probleem dat een structurele oplossing nodig heeft. Want als we binnen onze eigen regeringen vrouwen al zoveel minder kansen geven, hoe kunnen we dan verwachten dat dit in de samenleving ons wel lukt?

In België is er nog steeds een loonkloof van maar liefst 20 procent en tot op de dag van vandaag zijn vrouwen ondervertegenwoordigd in alle leidinggevende posities. Zo zijn 81 procent van de topmanagers mannen in ons land. Onze federale regering bestaat uit 18 ministers en staatssecretarissen waarvan vier (!!!) vrouwen. Uit een analyse van Zij-kant blijkt dat 34 procent van de schepenen en 16 procent van de burgemeesters een vrouw is. Die cijfers zijn niet enkel overduidelijk, ze tonen ook een groot probleem aan. Hoe krijgen we ooit gelijke rechten en kansen in de maatschappij als we niet eens een gelijke representatie hebben? Hoe is het mogelijk dat er in die 70 jaar amper progressie is gemaakt in ons land van stemrecht naar ‘regeerrecht’? Hoe komt dit?

Ligt dit aan het feit dat vrouwen met ambitie vaak worden afgeschilderd als arrogant, terwijl 'ambitieuze mannen' dan weer wordt gezien als een pleonasme?

Ligt het dan misschien aan de framing van de media, die vrouwen in hoge functies graag profileren als “vrouwen met ballen aan hun lijf, die goed hun mannetje kunnen staan”?

Of ligt het misschien aan het gebrek aan vrouwelijke rolmodellen, die meisjes laten dromen van grootse dingen en hun de moed geven om buiten de lijntjes te kleuren?

Ik weet niet waaraan het ligt, maar ik weet één ding zeker. Het ligt niet aan ons. Wij vrouwen zijn sterk, slim, stoer of capabel genoeg. Wij moeten niet “ons mannetje kunnen staan”, “ballen aan ons lijf hebben” of een extra inspanning doen om evenveel te betekenen of bereiken als mannen.

Wij moeten wél gelijke kansen krijgen, om het verschil te mogen maken. Enkel zo komen we tot een beleid dat echt ieders rechten en kansen verdedigt. Daarom is feminisme nog elke dag van belang. We moeten op de barricades blijven staan, zoals zoveel vrouwen ons voordeden. Voor een toekomst waarin iedereen zich veilig en gewaardeerd voelt.

#thefuturisfemale #thefutureisfeminist

 

Oona Wyns is bestuurslid van Jongsocialisten vzw 

Sam De Pape is AV-lid van Jongsocialisten vzw

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.