Bron: Comite? de Haren, Observatoire international des Prisons - section belge, La Ligue des Droits de l'Homme, Respire ASBL, SolidHaren ASBL
Opinie, Milieu, Politiek, België, Lokaal, Brussel -

De ongelooflijke geschiedenis van Keelbeek, of hoe Belgische staat democratie negeert

Het is begonnen. De eerste bomen worden gekapt, het terrein van de Keelbeek is afgesloten, desondanks dat verschillende beroepen van burgers nog lopen.

donderdag 1 maart 2018 15:26

Het doet een beetje denken aan wat er gebeurde in september 2015, toen de politie manu militaris de bezetters ontruimde en de site ‘schoonveegde’, nog voordat er enig verdict was gevallen in de rechtbank. Een paar dagen later zou de rechter deze politieactie als illegaal verklaren.

Dit keer zal het niet anders zijn, namelijk dat de staat niet de nodige tijd aan het gerecht geeft om zijn werk te doen. Hier breekt macht de wet, het lijkt wel een beetje een gewoonte te worden.

Maar het zijn niet de enige onregelmatigheden door een overheid die zich door economische belangenvermenging laat leiden. Men negeert magistraal het advies van de bewoners van Haren, een front van magistraten, penitentiair experts, en daarbij nog de politie zelf.

Op het mededelingspaneel ter plaatse figureert de naam Cafasso, een consortium waarvan de statuten tot op heden nog niet publiek zijn gemaakt. Feitelijk is er dus een overheidsopdracht uitbesteed aan een onbekend rechtspersoon.

Maar daar stopt het niet, want het contract zelf is nooit publiek gemaakt, zelfs niet na herhaaldelijk aandringen van verschillende parlementairen. De overheid engageert zich dus voor de bouw, zonder dat iemand weet wat ervoor gaat betaald worden, ondanks dat de rekenkamer hiervoor reeds waarschuwde.

Het enige wat men weet, is dat de werken worden uitgevoerd door een PPS-constructie, een Publiek Private Samenwerking. Hierbij plukt het consortium de vruchten, verhuurt de gevangenis aan de staat, die dus een groot deel van het risico op zich neemt. Eventuele verliezen voor de staat, de winst daarentegen komt ten bate van het consortium. We worden het gewoon.



Bron: Comite? de Haren, Observatoire international des Prisons – section belge, La Ligue des Droits de l’Homme, Respire ASBL, SolidHaren ASBL

Zulke contracten hebben in het verleden reeds bewezen hoe schadelijk ze zijn. De kostprijs is niet zelden drie keer zo hoog als eenzelfde investering uitgevoerd door een publiek orgaan. In deze tijden van budgettaire restricties zouden we er toch van uitgaan dat de staat als goede huisvader optreedt. We zitten er nog kilometers vandaan.

In andere Europese landen ging daarom de alarmbel af, en kunnen we constateren dat beleidsmakers ervoor kiezen om geen PPS meer aan te gaan. Zo waarschuwt ook het Belgisch Rekenhof voor dit soort samenwerking. Het zoveelste gemachtigde advies waarmee de Belgische staat dus geen rekening houdt.

Meer nog, de regering gaat zelfs toe over om een audit te verbieden die deze samenwerking onderzoekt. In het hart van het consortium vinden we de Vlaamse groep Denys, ondersteund door financie?le groepen zoals BNP Paribas Fortis en het Australische Macquarie Group, gespecialiseerd in de financiering van infrastructuur.

Hun geslepen economisch model is feitelijk gebaseerd op wat er zich de laatste decennia herhaalt in de Verenigde Staten. Ze eisen een betalingsgarantie, ongeacht of de cellen bezet worden of niet. Hiernaast maximaliseren ze de capaciteit. Zowat alle experten op carceraal vlak zijn het erover eens dat de optimale grootte van een gevangenis 300 a? 400 plaatsen heeft. De mega-gevangenis van Haren zal 1.190 plaatsen hebben.

Het doel is zeker niet om Belgie? een nieuwe gevangenis te geven, verschillende Europese landen sluiten ze. Neem bijvoorbeeld Nederland of Zweden, die hun bestaande park niet verder vernieuwen. De gevangenis van Sint-Gillis zou voor een lagere kost gerenoveerd kunnen worden, in plaats van een mooi cadeau te geven aan een paar financie?le belangengroepen. Een paar voorbeelden van deze vrijgevigheid komen we tegen bij affaires zoals Publifin, Ore?s, Samu Social, … Gial, er zijn genoeg compromitterende voorbeelden voor een aantal beleidsmensen.

Naast de hangende beroepen bij de Belgische overheid, zal men zich tot de Europese instanties moeten richten om het democratisch deficit van de staat aan te kaarten.

 

Ondertekenaars:

Franc?ois Licoppe, Elisabeth Grimmer, Isabelle Hochart, Jean Baptiste Godinot, Laurent Moulin, Bibiane Bolle, Daphnis Bockstael, je?ro?me Pelenc, Valentine Julien, Ana Navarro, Aya Tanaka, Guilmain Ste?phanie, Fabienne Vandereyken

Comite? de Haren, Observatoire international des Prisons – section belge, La Ligue des Droits de l’Homme, Respire ASBL, SolidHaren ASBL

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!