about
Toon menu
Opinie

Plafonneer de huurprijzen, want wonen is een basisrecht!

De Vlaamse regeringspartijen van N-VA, CD&V en Open VLD gingen allemaal akkoord om de huurwaarborg te verhogen van 2 naar 3 maanden. De huurprijsbepaling door de verhuurder blijft vrij. Er wordt voorzien in een renteloze huurwaarborglening voor diegenen die de huurwaarborg niet kunnen betalen.
maandag 17 juli 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

We hebben geen verhoging van de huurwaarborg nodig. Wat we nodig hebben is een plafonnering van de huurprijzen. Woonactoren becijferden dat je maximaal een derde van het gezinsinkomen aan woonkosten mag besteden, wil je kunnen rondkomen.
De verhoging van de huurwaarborg is naast het tewerkstellingsbeleid van deze drie regeringspartijen een zoveelste beslissing die de armoede nog vergroot!

N-VA, CD&V en Open VLD pakken ermee uit dat tijdens hun beleid de werkgelegenheid is gestegen met 120.000 banen. In hun neoliberale fantasie geloven ze dat hiermee de armoede wordt bestreden. Maar fantasie eindigt waar de werkelijkheid begint. Het armoederisico bij werkenden is tijdens hun beleid gestegen. Dat komt omdat deze partijen kiezen voor lagere lonen en onzekere statuten.

Van die 120.000 banen is 40 procent deeltijds en heeft de helft een tijdelijk statuut. Wat de lonen betreft, wordt 47 procent betaald op het niveau van de 20 procent laagstbetaalde banen. En ter herinnering: lonen en uitkeringen werden beperkt door een indexsprong, huurprijzen werden hiervan gevrijwaard. Dat betekent dat inkomens uit arbeid en uitkeringen minder waard worden, terwijl huur duurder wordt.
Hoe durf je als politicus dan in godsnaam nog een beslissing nemen om de huurwaarborg te verhogen, laat staan niets te doen aan de huurprijzen?

In plaats van de winstlogica van betonboeren en vastgoedkantoren te volgen, moet er werk worden gemaakt van publieke investeringen in innovatief, duurzaam en betaalbaar wonen. Via een rechtvaardig belastingsysteem en fraudebestrijding is dit voor honderd procent betaalbaar. Een voorbeeld: de fiscus loopt jaarlijks 2,1 miljard euro mis door de fiscale fraude van de 400 rijkste Belgische families. Met dit bedrag zou je 16.000 sociale woningen kunnen bouwen!

Wie werk wil maken van een woonbeleid, moet eens een studiereis maken naar Wenen. 60 % van de 1,7 miljoen inwoners van Wenen woont in een betaalbare huurwoning van de stad of van een woning-coöperatieve. Omdat huisvesting een basisrecht is, net als onderwijs en gezondheidszorg, heeft de overheid de taak om in betaalbare huisvesting te investeren. Wanneer de overheid een aanzienlijke portefeuille aan huisvesting aanbiedt en de regie van het grondgebied in handen houdt, heeft ze het voordeel controle uit te oefenen over privéprojecten. Als grootste grondeigenaar kan de overheid dan beslissen welke grond wanneer ontwikkeld kan worden. Zo kan een dam opgeworpen worden tegen grondspeculatie.

Omdat beslissingen over een woonbeleid te belangrijk zijn, mogen deze niet alleen worden genomen door de verkozen politici. Zoveel mogelijk inwoners en organisaties moeten betrokken worden in een democratisch proces.

Guido Deckers

Bronnen:

http://www.hln.be/hln/nl/943/Consument/article/detail/3209656/2017/07/15/Huurwaarborg-wordt-opgetrokken-van-twee-naar-drie-maanden.dhtml

De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen, Peter Mertsen (RED), p.55 tot 69

De Tijd, 07/07/2017, p. 10
http://pvda.be/sites/default/files/documents/2017/07/belastingontwijking_400_rijkste_families.pdf

https://www.facebook.com/FinancieelActieNetwerk/photos/rpp.238495449848457/423653877999279/?type=3&theater