Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Wanneer volgt de maximale dienstverlening bij het spoor?

Daar is het dan: de minimale dienstverlening bij het spoor. De bevoegde minister (François Bellot, MR) heeft, zonder overleg met vakbonden of werkgevers, een wetsvoorstel op tafel gelegd om de vakbonden te dwingen minimaal 8 dagen op voorhand een stakingsaanzegging in te dienen (dat was nu al grotendeels zo), maar ook om de werknemers van het spoor te dwingen 4 dagen op voorhand te laten weten of ze zullen werken op die dag, hopend dat de reizigers zo 1 dag op voorhand zullen weten welke treinen al dan niet zullen rijden.
vrijdag 19 mei 2017

Klinkt geweldig, toch? Eindelijk wordt er eens iets gedaan aan al dat staken op het spoor, eindelijk gaan we écht élke dag kunnen rekenen op onze trein, zelfs al wordt er gestaakt. Of niet?

Laten we eens kijken naar wat er op tafel ligt: een voorstel om de werknemers van de NMBS en Infrabel te dwingen ten laatste vier dagen op voorhand te laten weten of ze gaan werken op de dag van een aangekondigde staking.

Hoe zou dat in de praktijk gaan?

Het sociaal overleg houdt dan vier dagen voor de geplande stakingsdag op, want een redding na dat moment is zinloos voor al de spoormensen die al gezegd hebben thuis te zullen blijven. Dus het spel zal nog harder gespeeld worden, en een oplossing zal zich op het laatste moment niet meer moeten aanbieden. Alsof het sociaal overleg op het spoor anders al zo vlot gaat.

Laten we nu nog stellen dat er genoeg mensen komen werken om de helft van de treinen te laten rijden, hoe regelen we dat dan? Leggen we dan de dienstregeling van het weekend in? Of laten we treinen om de twee uur in plaats van om het uur rijden? Schaffen we de stoptreinen af? Of liever de IC-treinen? Elke stakingsdag opnieuw zou er moeten gepuzzeld worden, afhankelijk van wie vier dagen op voorhand zegt al dan niet te willen werken.

Rest ons nog de hamvraag, wie mag die treinen nemen? Mensen die moeten gaan werken? Studenten die examens hebben? Toeristen die een vliegtuig moeten halen? Als we kijken naar Frankrijk, waar er al een vorm van minimale dienstverlening is, dan zien we wat voor chaos dat met zich meebrengt. Op zo'n dagen rijden er dan slechts enkele treinen die iedereen hoopt te nemen, met als gevolg overvolle treinen, mensen die er niet meer bij geraken, en als de mensen in zulke omstandigheden onwel worden, omdat het treinstel verouderd is en geen airco heeft op een warme dag, dan is het hek helemaal van de dam.

Of laten we het hebben over de gevolgen van een incident op het spoorwegnet (Defecte treinen, ongevallen, …) die op een goede dag al chaos veroorzaken, wat zou dat zijn als we maar met een fractie van het personeel de treindienst moeten verzekeren. En de kans op incidenten is groot, want er zijn altijd mensen bereid het spoorverkeer te saboteren op stakingsdagen, zelfs al wordt dat dezer dagen zwaar bestraft.

Stakingrecht

Nu denkt u misschien dat ik, zoals de N-VA, pleit voor het opvorderen van personeelsleden van de spoorwegen, zodat er zeker genoeg personeel is voor onze trein naar het werk, of nog belangrijker, onze trein naar huis. Maar neen, dat lost enkel het vraagstuk op van welke dienstregeling wordt voorzien op die dagen, niet het probleem van de overvolle treinen, en dit dan nog ten koste van de rechten van de werknemers.

Het beleid van deze regering toont immers dat de spoorwegen niet belangrijk zijn, anders zouden ze er niet op besparen, maar er juist in investeren. Neen, de spoorwegen blijken enkel belangrijk als er gestaakt wordt, want dan wordt een degelijk openbaar vervoer belangrijk genoeg om het stakingsrecht aan banden te moeten leggen, en mensen te moeten gaan opvorderen. De andere dagen van het jaar laten we de boel gewoon verloederen, en dan zijn we plots verbaasd als het misgaat.

Huidige realiteit

Vandaag de dag zien we wat het beleid van deze (en vorige) regering(en) teweeg brengt op het spoor. Jarenlange besparingen en regelmatige aanwervingsstops hebben ervoor gezorgd dat een groot deel van het materieel verouderd is, dat een vergrijzingsgolf ervoor dreigt te zorgen dat er niet genoeg personeel zal zijn om de dienstregeling te blijven garanderen, en dat er nog menig spoorlijn kampt met problemen die al jaren geleden hadden moeten opgelost worden (gevaarlijke overwegen, verouderde stations, …).

De regering maakt van de minimale dienstverlening een strijdpunt, alsof dat de spoorweg gaat redden, maar hun beleid zorgt ervoor dat de structurele problemen niet alleen blijven bestaan, maar zelfs dreigen te erger te worden.

Bestaat er dan een oplossing?

Wel, zolang er sociaal overleg is, zal er soms ook sociaal conflict zijn. Maar sociaal conflict hoeft niet per se staken te betekenen. Meer nog, als er, en dit is pas een gek idee, eens tegemoet zou worden gekomen aan de werknemers, en de vraag voor meer investeringen in het spoor wordt ingewilligd, dan kunnen we de dienstverlening zowaar maximaliseren.

We zouden bijvoorbeeld het pensioen van het spoorwegpersoneel kunnen laten zoals het is, of ten minste een beter vooruitzicht stellen. We zouden kunnen stoppen met het afnemen van compensatiedagen, en in plaats daarvan zorgen dat er genoeg spoormensen zijn om het bestaande, en zeker het geplande, toegenomen treinaanbod te verzekeren, elke dag opnieuw. Dit kan echter alleen maar als er wordt geïnvesteerd in de spoorwegen – zowel in de sporen, als in het rollend materieel, als in de mensen die er werken. De trein – net als elke vorm van openbaar vervoer – is en blijft immers dé oplossing om het fileleed (met alle bijbehorende problemen) tegen te gaan. Daarom blijven wij vragen: geen minimale, maar maximale dienstverlening.

De auteur, een treinbegeleider, wilde graag anoniem blijven.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.