about
Toon menu
Analyse

VS wacht VN-onderzoek niet af en trekt ten oorlog

Trump wil duidelijk zijn stelling kracht bijzetten dat Obama de Amerikaanse positie in Syrië heeft verzwakt door aarzelend op te treden. Het Witte Huis lijkt te willen aantonen dat hij besluitvaardig is en dat op een ogenblik dat populariteit van Trump wel wat kan worden opgevijzeld, wat hij met een militaire actie in Syrië wellicht hoopt te verkrijgen.
vrijdag 7 april 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

VS-president Trump heeft de discussies in de VN-Veiligheidsraad niet afgewacht om militair in actie te treden. Twee Amerikaanse oorlogsbodems vuurden 59 Tomahawk-langeafstandsraketten af op een luchtmachtbasis Shayrat in de Syrische provincie Homs. Volgens Washington is dat de plek waar de toestellen opstegen voor een chemische aanval in Khan Sheikhun. Daarbij kwamen naar schatting 86 mensen om van wie bijna een derde kinderen. In de VN-Veiligheidsraad dienden de VS, Frankrijk en Groot-Brittannië een gezamenlijke resolutie in waarin onder meer geëist wordt dat de logboeken met Syrische vluchtschema’s worden vrijgegeven.

Rusland diende een eigen voorstel in waarin gevraagd wordt om een onderzoek door de OPCW (de Organisatie voor een Verbod op Chemische Wapens), maar waarin de samenstelling van het onderzoeksteam aan de Veiligheidsraad wordt voorgelegd. De tien niet-permanente leden van de VN-Veiligheidsraad dienden een compromisresolutie in, dat evenwel op weinig enthousiasme kan rekenen van de VS. In elk geval zijn de discussies in de VN-Veiligheidsraad nog niet afgerond.

Militaire aanval wacht onderzoek niet af

Het is dan ook opmerkelijk dat de VS al tot militaire actie overgaan en daarmee meteen ook een hypotheek leggen op politieke afspraken voor een internationaal antwoord op de chemische aanval. Een essentieel onderdeel van de politieke discussies is het onderzoek naar de aanval dat moet bepalen wat er juist gebeurd is, welk soort chemische wapens zijn gebruikt en wie er voor verantwoordelijk is. In verschillende westerse hoofdsteden heeft men zo’n onderzoek die de bewijzen moet leveren niet afgewacht om onmiddellijk met de vingers te wijzen naar het regime van Assad. Een gezond wantrouwen is in het licht van de discussies over de nooit gevonden massavernietigingswapens die de basis vormden voor de oorlog tegen in Irak in 2003, geen overbodige luxe.

Het regime is immers niet de enige partij die over chemische wapens beschikt of beschikte. In Turkije bracht een parlementslid in 2015 uit dat Sarin gas naar Syrië is gesmokkeld. Daarvoor waren ook al IS militanten in Turkije opgepakt met chemische wapens in het bezit. Bovendien wees VN-onderzoek uit dat de chemische aanval in Ghouta in september 2013 is uitgevoerd met een grond-grond-raket. In dit conflict zijn verschillende Syrische wapenarsenalen in handen gekomen van rebellen. In elk geval genoeg elementen om in te zetten op een onderzoek om alle twijfels over de verantwoordelijken weg te werken. Met het bombardement op het vliegtuig riskeert men tot slot ook nog eens dat mogelijk bewijs vernietigd wordt.

Geen resolutie van de VN-Veiligheidsraad

In Syrië zijn er tal van internationale operaties aan de gang zonder dat er een wettelijke basis voor bestaat. De bombardementsvluchten tegen stellingen van IS van de internationale coalitie waar ons land deel van uitmaakt, vinden plaats zonder dat er een VN-mandaat tegenover staat. Er is ook geen uitnodiging, zoals in Irak, van de Syrische regering. Een laatste legitieme optie zou kunnen zijn dat het gaat om een verdedigingsoorlog voor terreuraanslagen die gepleegd zijn in Europa, maar dat is een toch wel erg rekbare en discutabele interpretatie van het begrip verdediging. De VS-aanval op een militaire basis in de provincie Homs, is in elk geval in strijd met het VN-Handvest. Bovendien heeft Trump ook nagelaten om de goedkeuring te vragen van het VS-Congres zoals de grondwet dat verlangt. Trump wil duidelijk zijn stelling kracht bijzetten dat Obama de Amerikaanse positie in Syrië heeft verzwakt door aarzelend op te treden. Het Witte Huis lijkt te willen aantonen dat hij besluitvaardig is en dat op een ogenblik dat populariteit van Trump wel wat kan worden opgevijzeld, wat hij met een militaire actie in Syrië wellicht hoopt te verkrijgen.

Gevaar op escalatie

De militaire actie van de VS dreigt de oorlog in Syrië zwaar te doen escaleren. Rusland heeft al gereageerd om de afspraken met de VS rond de bombardementsvluchten tegen IS op te schorten. In een land waar zoveel internationale machten zijn betrokken kan een klein incident leiden tot een gewapend treffen tussen de kernmachten VS en Rusland. Zelfs als het regime van Assad verantwoordelijk is, moet de vredesbeweging zich krachtig verzetten tegen een militair optreden en de noodzaak benadrukken van het uitvoeren van een onderzoek naar de chemische aanval door de daarvoor voorziene instanties.

Dat de oorlog in Syrië al zes jaar lang aan de gang is, is mee een gevolg van het optreden van internationale machten die er hun onderlinge geschillen of belangen gewapend uitvechten via lokale strijdkrachten en milities, de zogenaamde proxy-oorlog. In plaats van de politieke economie en de wapenhandel in Syrië aan te pakken is er gekozen om olie op het vuur te gooien met een verdere escalatie van het conflict tot het gevolg. Pas sinds 2015 wordt er meer werk gemaakt van politieke onderhandelingen. Maar de oorlogspolitiek van een aantal landen en groepen in het land, gooien voortdurend roet in het eten. Het eenzijdig optreden van de VS zal een politiek proces alleen nog meer bemoeilijken.

reacties

3 reacties

  • door Jean-Pierre Avermaete op zaterdag 8 april 2017

    Er zijn nog andere opmerkelijke zaken in deze actie. Waarom hebben de VS zowel Rusland als Syrië voorafgaand op de hoogte gebracht van hun intenties ? Op de betrokken basis is er geen enkel vliegtuig vernietigd geweest. Zowel het Russisch leger als dat van het Syrisch regime hebben hun afweersystemen afgezet. Alsof ze pertinent wisten dat er geen ernstige doelwitten geviseerd zouden zijn. Van de 59 raketten zijn er slechts 23 op de basis terechtgekomen. Uit de beelden van zowel de Syrische als de Russische media ter plekke is te zien dat de schade uiterst onbenullig was.

    Er schuilt duidelijk heel wat meer achter de schermen tussen de drie betrokken landen. Sinds president Trump zijn Egyptische ambtgenoot Al Sisi verleden week ontmoette, blijkt dat deze laatste de bemiddelaar is geworden om een rechtstreekse contact tussen Damascus en Washington te verzekeren. We krijgen alvast de juiste informatie niet te horen. De Westerse media overspoelen ons met emotionele berichtgeving die weinig inzicht op de zaken verschaft. Zelfs het commentaar van Rudi Vrancks is niet langer betrouwbaar en hij vergeet vaak de voorwaardelijke tijd te gebruiken wanneer de betrouwbaarheid van de feiten dubieus of onbewezen blijft.

    • door Marsman op zondag 9 april 2017

      Eerst Syrië en nu zijn ze onderweg naar Noord Korea. Vroeg of laat komen er vodden van (waarschijnlijk ook de bedoeling) . Dan zitten China en Rusland ermee tussen, of beter bij. Slechts 1 continent mag dit van op de zijlijn met argusogen aanschouwen, en bang bibberend ondergaan.

      Europa; met dank aan alle halfzachte mensen die met de beste bedoelingen, maar totaal blind voor de menselijke aard en de eraan verbonden (mogelijke) gevolgen, met bloemen in het haar en kaarsjes in de wereld rondwandelen.

      Spijtig genoeg werken de dingen steeds weer anders uit. Zoals ook nu weerom bewezen wordt.

  • door Alexandra op dinsdag 11 april 2017

    Een paar titels uit de Vlaamse pers: "De terugkeer van hoop en optimisme in Amerika" (Björn Soenens, VRT) "In één klap herstelt Trump de Amerikaanse militaire geloofwaardigheid" (Vranckx, VRT) "Is de Amerikaanse aanval op Syrië een meesterzet van Trump?" (Herman Matthijs, UGent, VUB, Hoogleraar Openbare Financiën aan de UGent en de VUB en lid van de Hoge Raad Financiën, Knack) "Hopelijk komt er een vliegverbod voor gevechtsvliegtuigen boven Syrië. De intensiteit van de vernietiging zou dramatisch afnemen." (Jens Franssen VRT) ...

    Oorlogspropaganda is verboden volgens het internationaal recht. Zij die zich hiertegen bezondigen, zouden moeten berecht worden. Maar er hangt een zweem van onschendbaarheid rond bepaalde mensen.

    "Now, after the Second World War, the United Nations General Assembly passed legislation to prohibit and punish such practices.

    Resolution 110 of 3 November 1947 regarding "measures to be taken against propaganda and the inciters of a new war," condemns "propaganda which is either designed or likely to provoke or encourage any threat to the peace, breach of the peace, or act of aggression. "

    Resolution 381 of 17 November 1950 further strengthens this condemnation by condemning the censorship of conflicting information as part of the propaganda against peace.

    Finally, Resolution 819 of 11 December 1954 on "the removal of barriers to free exchange of information and ideas," recognizes the responsibility of governments to remove barriers that impede the free exchange of information and ideas."

    (Geciteerd uit: http://www.voltairenet.org/article171148.html)

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties