about
Toon menu
Opinie

Loopbaanpact: vier tips voor Crevits

Een leerkracht secundair onderwijs geeft vier tips aan de minister om de job van leerkracht opnieuw aantrekkelijk te maken en haar politieke hachje te redden.
woensdag 8 maart 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Het Loopbaanpact van Hilde Crevits draait rond één punt: de job van leerkracht opnieuw aantrekkelijk maken. Terecht, want die aantrekkelijkheid heeft een dieptepunt bereikt en moet dringend opgekrikt worden. 

De laatste decennia is het lesgeven aanzienlijk lastiger geworden als gevolg van mondigere leerlingen, veeleisendere ouders, meer zorgleerlingen, toegenomen diversiteit en taalachterstand, en een stijgende papierberg. De werkdruk heeft een alarmerend hoog peil bereikt met een gemiddelde werkweek van rond de 45 uur, met pieken die veel hoger liggen.

Daarnaast wordt geen enkele sector zo zwaar getroffen door de pensioenhervormingen als het onderwijs. Leerkrachten moeten nu vijf tot zeven jaar langer werken en zullen minder pensioen ontvangen. De loopbaanonderbreking (eindeloopbaan) is ook afgeschaft. In het onderwijs zijn de lonen een stuk lager dan in de privé en er zijn geen voordelen zoals een bedrijfswagen, aanvullend pensioen, hospitalisatieverzekering, computer of laptop, enz. Dat werd gedeeltelijk gecompenseerd door een mooi pensioen en een gunstige uitstapregeling. Die voordelen zijn nu weggevallen, een mokerslag voor de aantrekkelijkheid van het lerarenberoep.

De gevolgen zijn er naar. Het aantal langdurige zieken swingt de pan uit, vooral bij de vijfenvijftigplussers. Liefst één op de acht leerkrachten loopt kans op een burn-out. Heel wat interims geraken niet meer ingevuld en voor een reeks vakken vindt men gewoon geen leraars meer. De ouderen zien het niet meer zitten en vluchten massaal in verlofstelsels, nu het nog kan. De jongeren houden het snel voor bekeken: één op de vier starters stopt binnen de vijf jaar. De job van onderwijs wordt meer en meer tweede keuze. Dat is nu al het geval voor 40 procent van de studenten in de lerarenopleiding.

De komende periode zullen er jaarlijks 6.000 nieuwe leerkrachten moeten gevonden worden. Als we die willen vinden en als we bovendien willen dat ze zowel gekwalificeerd als gemotiveerd zijn, dan schieten de huidige voorstellen in elk geval schromelijk tekort. Er zullen drastischere maatregelen op tafel moeten komen. In dat verband geven we vier tips aan de minister.

Tip één. Neem de klachten van de leraars ernstig. Leerkrachten komen niet gauw op straat en leggen niet snel het werk neer. Zij zijn gewoon om conflicten te vermijden en zijn getraind in herstelgesprekken. Als er nu toch acties dreigen, is het een teken dat het hen hoog zit.

Tip twee. Ga een ernstige dialoog aan met de vertegenwoordigers van de leraars, de vakbonden. Zij weten als geen ander wat de noden zijn op het veld en hoe de job opnieuw aantrekkelijker moet gemaakt worden. Bovendien vragen zij geen bijzonderheden maar gewoon werkbaar werk voor alle leerkrachten. Dat is toch niet overdreven?

Tip drie. Koken kost geld. Investeren in onderwijs is investeren in de toekomst. De Vlaamse overheid doet het tegenovergestelde. Indien de Vlaamse regering vandaag aan onderwijs een even groot aandeel van het bruto regionaal product zou besteden als in 2010, dan zou het budget nu 560 miljoen euro groter zijn. Dat is geen klein bedrag, het is ongeveer vier maal zoveel als wat u bezuinigt door leerkrachten meer uren te laten presteren. Die 560 miljoen is eigenlijk geld waar het onderwijs recht op heeft. Ondertussen pronkt uw collega Weyts met zes miljard geplande investeringen in mobiliteit. Dat brengt ons bij de laatste tip.

Tip vier. Laat u niet langer gijzelen door uw coalitiepartners. De onderwijshervormingen werden door hen al grotendeels gesaboteerd. Door het gebrek aan middelen zal het loopbaanpact ook op een sisser uitlopen. In de politiek moet je ongetwijfeld compromissen sluiten, maar er zijn grenzen. En die zijn nu bereikt. Het is tijd om u te profileren.

Marc Vandepitte is leerkracht in het secundair onderwijs

reacties

2 reacties

  • door Carlos Pauwels op zaterdag 11 maart 2017

    Het voordeel van het aantrekkelijke pensioen bestaat nog altijd en is niet weggevallen zoals hierboven aangehaald. En wie denkt in de privé aan een betere job te geraken voor wat betreft verloning en het soort werk, moet niet wachten. Doen zou ik zeggen.

  • door Katrien Mortier op zondag 12 maart 2017

    Mooie, goede synthese. Goede tips! Maar zou Crevits dit hier lezen? Ik word volgende week 60. Graag bloemen. Ik ben master en heb altijd de meeste uren in de derde graad gegeven. Dat wil zeggen 20 uren. Ik heb dossiers gemaakt, de actualiteit gevolgd, mijn vakkennis bijgehouden, de evoluerende 'jeugd van tegenwoordig' gevolgd, zelf jong gebleven door de leerlingen (ik geef dat toe), en tijdens het afwassen staan overdenken hoe ik dit of dat anders, nieuw, opnieuw zou aanpakken. Ik heb altijd op minstens 2 scholen gestaan: dubbel personeelsvergaderingen, dubbel klassenraden, dubbel open deur dagen, dubbel oudercontacten, dubbel vakgroepen en dubbel alle bijkomende activiteiten die een school ook maar uitvindt om aan bijkomende financiën te komen. Twee tot 3 directeuren tegelijk gehad. (soms 'the good, the bad and the ugly). Geen dank hoor Crevits, graag gedaan. Ondertussen kwam elk maatschappelijk probleem op school terecht. Papier dat daaraan verloren ging! Maar toch nog mee op GWP. Van maandag 8 uur tot vrijdag 21 uur. Hoeveel uren zijn dat ook alweer? Ik heb dat eigenlijk nooit berekend, maar nu wil ik dat wel eventjes doen. Ondertussen werd ik 'alleenstaande moeder' (een scheiding, weet je wel) en kreeg 200 euro voor de 2 kinderen. Maatschappelijke evolutie? Ik heb gans mijn leven op de arbeidsmarkt geweest. Hoeveel werklozen waren er de jaren '80. 500 000 dacht ik. Vergeten? Oei! Crevits beslist om mij 2 uur meer te laten werken om het werk 'houdbaar' te houden en mij dan als 60 jarige 2 uur minder te doen werken. Operatie: nul. Ziet zij mij als een rand debiel die dit niet doorheeft? Kom op voor uw mensen! Uw leerkrachten! Of is het maar een tussen stapje voor uw politieke carrière. Volgende keer anders. Mvg, Katrien Mortier

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties