about
Toon menu
Analyse

Heeft Rusland verkiezingen VS gehackt?

Het 'definitieve' rapport van de Amerikaanse inlichtingendiensten over Russische hacking heeft alvast één effect: het creëren van een perceptie zonder het leveren van enig concreet bewijs. De Amerikaanse inlichtingendiensten hebben een lange traditie op dit vlak.
dinsdag 10 januari 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Wat aanvankelijk begon als een afleidingsmanoeuvre van de Democratische Partij tijdens de voorverkiezingen - om de aandacht af te leiden van de inhoud van de onthullingen - is een eigen leven gaan leiden en kwam in een onstuitbare stroomversnelling na de verkiezing van Donald Trump op 8 november 2016.

Het systeem van sterke presidentiële executieve macht met een lange overgang van meer dan twee maanden (van 8 november tot 20 januari) van de zetelende naar de nieuwe president botst door deze kwestie op zijn eigen structurele contradicties.

Over de harde centrale kern van het Amerikaanse regeringsbeleid was er – op de electorale retoriek na – nooit enig verschil tussen de Republikeinse en de Democratische partij: de VS moet en zal de sterkste militaire en economische macht ter wereld zijn en blijven. Democraten en Republikeinen kunnen weliswaar zeer grondig met elkaar oneens zijn over hoe ze die centrale doelstelling moeten instandhouden.

Het zijn echter ook twee machtsblokken die elkaar naar het leven staan om de macht. En op binnenlands vlak zijn er zeker inhoudelijke verschillen, want de Republikeinse partij is zonder enige twijfel sociaal nog veel regressiever dan de Democraten. Op vlak van buitenlandse politiek en defensie zijn ze echter twee handen op één buik. Men mag retoriek en interne machtsstrijd immers niet verwarren met inhoudelijke keuzes.

Het is nu echter de eerste maal in de naoorlogse Amerikaanse geschiedenis (en waarschijnlijk ook voorheen) dat de overgangsperiode van een president naar een andere een inhoudelijk machtsprobleem creëert. Met president Trump zit immers voor het eerst sinds 1945 een president in het Witte Huis, waarvan de diepe staat van Democratische en Republikeinse toppolitici, grote bedrijven en het leger niet weten wat hij eigenlijk van plan is. Deze diepe staat heeft nooit eerder een dergelijke onzekere situatie gekend.

Wat zich nu afspeelt is niet meer of niet minder dan een poging van de Democraten onder leiding van president Obama (met de steun van het overgrote deel van de top van de Republikeinse partij) om de nieuwe president Trump te verzwakken en hem in de mate van het mogelijke met voldongen feiten te dwingen een door zijn voorganger vastgelegde koers te volgen.

Een uit de hand lopend afleidingsmanoeuvre? 

Toen WikiLeaks tijdens de voorverkiezingen begon met het publiceren van bijzonder compromitterende e-mails van Hillary Clinton en haar medewerkers was de stelling van Russische hacking nog enigszins plaatsbaar als afleidingsmanoeuvre van wat in die e-mails onthuld werd.

Wat in die e-mails stond was immers compromitterend genoeg en bedreigde de kansen van de op dat ogenblik nog altijd als meest waarschijnlijk voorspelde winnaar Hillary Clinton. Zo blijkt onder meer dat Clinton financiële steun kreeg van Saoedische en andere Arabische bronnen, dat haar staf actief heeft samengewerkt met de top van de Democratische Partij om de campagne van Bernie Sanders tijdens de voorverkiezingen te saboteren en heeft Clinton bevestigd dat Saoedi-Arabië, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten financiële en logistieke steun geven aan IS.

Een snelle afleiding van de media-aandacht naar een ander thema was dus dringend nodig. Dat afleidingsmanoeuvre was snel gevonden en lukte verbazingwekkend goed.  Hier zaten 'de Russen' achter. De Amerikaanse massamedia (met in hun kielzog de rest van de Westerse media) gingen er volledig in mee.

Aanvankelijke terughoudendheid wordt agressieve aanpak

President Obama bleef aanvankelijk terughoudend over de hele zaak, tot kort voor de dag van de verkiezingen op 8 november. Eenmaal de overwinning van Trump vast lag ging hij echter volledig in de aanval. Alle aandacht ging vanaf nu naar vermeende Russische inmenging in het Amerikaanse verkiezingsproces.

Winnaar Trump had voor de verkiezingen nog gesteld dat hij een nederlaag niet zou aanvaarden. Zoals van hem kon worden verwacht aanvaardde hij de uitslag echter onmiddellijk. Van een man die schijnheiligheid tot een deugd heeft verheven valt dat niet echt te verbazen.

 Trump weigerde de stelling van Russische hacking bij te treden. Dat deed hij zeker uit opportunistische redenen. Nu hij toch gewonnen heeft vermindert dit immers de glans van zijn overwinning. Het is echter wel consistent met wat hij reeds tijdens de campagne zei. Toen stelde Trump immers dat hij af wil stappen van de huidige escalerende confrontatie met Rusland. Het was een van de weinige punten waarover hij inhoudelijk met Clinton van mening verschilde.

Wat is er nu werkelijk van aan?

Dit alles beantwoordt ondertussen niet de vraag of er al dan niet inderdaad sprake is van Russische hacking tijdens de voorverkiezingen en tijdens de verkiezingen. De voorbije weken werd een geheim onderzoeksrapport door de drie inlichtingendiensten FBI, CIA en NSA opgesteld, dat daar de bewijzen voor zou hebben. Op 6 januari 2017 presenteerden deze drie agentschappen een openbare samenvatting van hun bevindingen aan het Amerikaanse Congres.

James Clapper, hoofd van de NSA, tijdens een briefing met president Obama (whitehouse.gov)

Dat document is om meerdere redenen zeer verbazend. Meer dan de helft is oude informatie die bovendien open en vrij beschikbaar is. Het overgrote deel daarvan gaat bovendien over één medium, de Engelstalige zender RT (tot 2009 voluit 'Russia Today'). Het rapport vermeldt daarbij onder meer citaten en personen uit twee shows van RT die reeds meer dan een jaar gestopt zijn met uitzenden.

Meermaals wordt vermeld dat RT een door de Russiche staat opgerichte en gefinancierde omroep is. Dat is allesbehalve geheim. Zowat alles wat in het rapport over RT wordt gezegd is standaardanalyse van wat eender welke openbare omroep doet, zoals de BBC. Het rapport staat ook bol van beweringen die voorheen al meerdere malen zijn gesteld op andere plaatsen. Het feit dat de aangehaalde beweringen voortdurend werden herhaald in verschillende media en rapporten wordt voorgesteld als informatie uit 'meerdere bronnen'.

Van Occupy 2011 naar de verkiezingen van 2016

De beweging Occupy wordt gelinkt aan de zender RT, door een oplijsting van de programma's, citaten en personen waarmee RT aandacht aan de beweging heeft gegeven in 2011. De beweging zelf is ondertussen reeds vier jaar weggedeemsterd en RT is voor de meeste Amerikanen nog steeds een grotendeels onbekende zender. Dat was nog meer dan nu het geval in 2011, toen de zender nog niet via de kabel werd verspreid en nog maar pas begon door te breken op sociale media.

Dat RT zwaar investeert in sociale media – een doodnormale praktijk voor eender welk medium – wordt als omstandigheidsbewijs voorgesteld van deelname aan een campagne voor de destabilisering van de VS. Ook Snowden, Assange en Manning worden in het rapport vermeld als omstandigheidsbewijzen van een Russische campagne.

Het 'ultieme' bewijs

Het substantiële deel van het rapport – de Russische hacking -  omvat slechts vijf pagina's met veel interlinie. De New York Times noemt dit rapport desalniettemin het ultieme bewijs. Iets verder echter stelt de krant in hetzelfde artikel: “Het gedeklasseerd (= vrijgegeven) rapport bevat geen informatie over hoe de agentschappen hun gegevens hebben verzameld of hoe ze tot hun conclusies zijn gekomen.”

Daar voegt de NYT volgende commentaar bij: “ Het (rapport) is dus gedoemd om te worden aangevallen door sceptici en door medestanders van Mr. Trump, die dit overzicht zien als een politieke inspanning om de legitimiteit van deze verkiezing te beschadigen. Vertegenwoordigers van de inlichtingendiensten hebben dat gezichtspunt verworpen.” Daarmee wordt de te verwachten kritiek bij voorbaat gekaderd. Sceptici en medestanders van Trump horen volgens de NYT onder één noemer.

De massamedia vervullen hun taak

Zowat alle Amerikaanse massamedia (met - zoals hierboven reeds vermeld - in hun kielzog de echokamer van de rest van de westerse media) namen na 6 januari 2017 de stellingen van het rapport over, zonder te verwijzen naar de zwakke – in feite afwezige – bewijskracht. Die stellingen kunnen als volgt worden samengevat:

  1. president Poetin heeft alles rechtstreeks bevolen;
  2. Rusland wil het openbaar vertrouwen in het democratisch proces ondermijnen;
  3. Rusland steunde Trump door Clinton te discrediteren en Trump gunstig weer te geven;
  4. de Russische militaire inlichtingen GRU gaven informatie aan WikiLeaks;
  5. deze geheime operaties lopen synchroon met openlijke propaganda in de sociale media;
  6. Rusland gaat deze opgedane ervaring wereldwijd inzetten

Totaal afwezig in de mediaberichtgeving zijn volgende zaken die toch ook in het rapport staan. Het rapport bevestigt dat de onthullingen van WikiLeaks correct zijn ('Disclosures through WikiLeaks did not contain any evident forgeries'). Het rapport stelt daarenboven dat de Russische hacking geen enkele invloed heeft gehad op het effectieve stemgedrag van de Amerikaanse bevolking. 

Lange ervaring

Dit rapport werd bovendien opgesteld door veiligheidsdiensten met een lange staat van dienst op vlak van bedrog en leugens tegenover de Amerikaanse bevolking. Dit zijn immers dezelfde diensten die in 2003 stelden absoluut zeker te zijn van de aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak. James Clapper, de baas van één van deze drie diensten, verklaarde onder ede voor het Amerikaanse parlement dat de NSA geen programma had voor de afluistering van alle Amerikaanse burgers, tot de onthullingen van Edward Snowden correct bleken te zijn. 

Kortom, of Rusland inderdaad een operatie heeft uitgevoerd om via internethacking de Amerikaanse verkiezingen te beïnvloeden is nog altijd niet bewezen. De betrokken inlichtingendiensten NSA, FBI en CIA stellen dat ze die echte bewijzen wel hebben maar niet kunnen leveren omdat ze hun bronnen en methodes moeten beschermen.

Kortom, of Rusland inderdaad een operatie heeft uitgevoerd om via internethacking de Amerikaanse verkiezingen te beïnvloeden is nog altijd niet bewezen. De betrokken inlichtingendiensten NSA, FBI en CIA stellen dat ze die echte bewijzen wel hebben maar niet kunnen leveren omdat ze hun bronnen en methodes moeten beschermen.

Dat is geen nieuw argument, een klassieke uitleg. Het is echter nooit zo dat dit betekent dat 100 procent van de bewijskracht wordt achter gehouden, zoals nu het geval is. Dit rapport is met andere woorden een overzicht van intentieprocessen van een vijandige mogendheid, in geen geval een forensisch onderzoeksrapport. Je kan uit dit rapport ook iets anders leren, de eeuwenoude vaststelling dat inlichtingendiensten rapporten schrijven op maat van een vooraf vastliggende politieke stelling van de eigen politieke bazen. 

Het gaat hem om de perceptie

Dit rapport dient in eerste instantie een campagne om bij de publieke opinie een perceptie te creëren van iets dat er in werkelijkheid niet is, namelijk de zekerheid dat er Russische hacking zou geweest zijn, waarover verdere discussie dan voortaan overbodig is. Wat dat laatste betreft lijkt dit rapport alvast een succes te zijn.

Dit rapport dient in eerste instantie een campagne om bij de publieke opinie een perceptie te creëren van iets dat er in werkelijkheid niet is, namelijk de zekerheid dat er Russische hacking zou geweest zijn, waarover verdere discussie dan voortaan overbodig is. Wat dat laatste betreft lijkt dit rapport alvast een succes te zijn.

Zowat overal ter wereld werd de nadruk gelegd op de eerste hierboven al aangehaalde stelling: president Poetin zou zelf persoonlijk het bevel hebben gegeven voor heel deze operatie. Daar kunnen de mediacommentatoren het de komende weken over hebben.

Een goed voorbeeld van het creëren van valse perceptie is wat de Amerikaanse krant Washington Post deed in de dagen voor het rapport. De krant publiceerde een lijst van websites die – al dan niet bewust – propaganda en fake news zouden hebben verspreid tijdens de voorverkiezingen. Daarna publiceerde de krant een artikel dat stelde dat er bewijzen waren dat Russische hackers waren binnengedrongen in het elektriciteitsnet van de Amerikaanse staat Vermont.

Deze twee artikels werden wereldwijd massaal gedeeld, geliked, getweet. Ondertussen pochte de hoofdredacteur van de Washington Marty Baron dat de website van de krant zo winstgevend is geworden. Barons eigen tweet over het eerste artikel (foto hiernaast) werd meer dan 3000 maal geretweet, vooral door collega-journalisten, die het artikel vervolgens in de eigen berichtgeving overnamen.

Wie de artikels twee weken later opnieuw bekijkt zal opmerken dat ze nu voorafgegaan worden door een rechtzetting, waarin de krant toegeeft dat de centrale claims in de betrokken artikels fictie zijn. Het venijnige van dit antijournalistiek gedrag door een van de grootste kranten van de VS is de perceptie die werd geschapen. De rechtzetting wordt immers niet massaal gereproduceerd, duizenden burgers weten niet dat de 'informatie' die ze aanvankelijk kregen vals is. 

Next: censuur van dissidentie op het internet

Het grote gevaar van deze hetze gaat verder dan alleen maar anti-Russische retoriek. Dit rapport maakt een amorf geheel van effectieve inmenging in verkiezingen door een buitenlandse mogendheid met berichtgeving door Amerikaanse alternatieve media die kritisch zijn over het Amerikaanse verkiezingsproces en over de kandidaten van de grote partijen. Dissidentie wordt hier 'geanalyseerd' als onderdeel van een campagne door een vijandelijke staat. Dit kan de eerste aanzet worden tot censuur van dissidente stemmen op het internet.

Dit rapport is echter ook een bevestiging van wat velen al aanvoelden, maar wat nu 'bewezen' wordt. Sociale media hebben – in goede en slechte zin – wel degelijk een impact op de publieke opinie. De traditionele media zijn hun monopolie op de doorstroming van informatie kwijt, hun ideologische filters werken niet meer.

De pot en de ketel?

Ondertussen wordt bij de huidige mediahetze een belangrijk historisch element over het hoofd gezien. De VS, en dan vooral de buitenlandse inlichtingendienst CIA heeft een lange ervaring in het verstoren van verkiezingen in andere landen. De lijst is eindeloos.

Een aantal van die inmengingen werden en worden zelfs openlijk toegejuicht in de Amerikaanse media. (Zie de cover van het weekblad Time hiernaast waarin het blad de lof zwaait over de campagne van de Amerikaanse overheid om Russisch president Boris Jeltsin in 1991 verkozen te krijgen). Kenners van Latijns-Amerika, Azië en Afrika kunnen een lange lijst van andere voorbeelden toevoegen.  

President-elect Donald Trump zou recent de geheime informatie hebben gekregen van (binnenkort) zijn inlichtingendiensten met de bewijzen. Hij reageerde al iets minder ontkennend dan voorheen. Hoe hij hier mee zal omgaan na zijn eedaflegging valt af te wachten. Voorlopig zijn de inlichtingendiensten nog volledig onderhorig aan president Obama. Hoe dat gaat evolueren na 20 januari is koffiedik kijken.

De vraag bovenaan dit artikel blijft ondertussen onbeantwoord 'bij gebrek aan bewijzen'.

Bronnen:

reacties

15 reacties

  • door Daniël Verhoeven op dinsdag 10 januari 2017

    Mogelijk dat dit verhaal klopt, maar bewijzen daarvoor draag je daarvoor ook niet aan. Maar dit terzijde. Wat mij wel stoort is de weinig kritische houding tegenover Julian Assange. Het lijkt er sterk op dat zijn motieven eerder een kruistocht zijn tegen Hillary Clinton dan wat anders. Reeds in Augustus 2014 kondigde hij aan: “My Next Leak Will Ensure Hillary’s Arrest”, Van wie hebben we dat nog gehoord? Zie http://www.anonews.co/hillary-assange/

    Uit die de latere publicatie van mails bleek ook dat het partijbestuur van de Democraten er alles aan deed om Bernie Sanders te saboteren tijdens de voorverkiezingen. Toen deze openbaar werden was het kwaad al geschied: Sanders had zich al moeten terugtrekken. Waarom heeft men daar zo lang mee gewacht?

    Ik sta volmondig achter de kritiek van Daniel Domscheit-Berg (mede-oprichter van Wikileaks) op Assange: “ Het is aan de klokkenluider om een medium uit te kiezen die de informatie controleert, redigeert en openbaar maakt...”, niet aan Wikileaks zelf. Het punt is dat Assange zich opstelt als publicist en als journalist terwijl Wikileaks zich zou moeten beperken tot technisch platform. Wat zijn agenda is, wie zal het zeggen?

    • door Lode Vanoost op dinsdag 10 januari 2017

      Inderdaad, ik geef geen bewijzen van het tegendeel. Hoe zou ik dat trouwens moeten doen? Hoe bewijs je dat iets niet gebeurd is? Ik laat de vraag open, ik beweer niet dat het dus niet waar is. Ik stel alleen dat er geen bewijzen worden geleverd in het rapport en dat enige reserve in de media tegenover de stellingen in het rapport dus geboden blijft 'tot bewijs van het tegendeel'. Ik moet overigens helemaal geen bewijzen leveren. Dat is de taak van de Amerikaanse inlichtingendiensten. Zij zijn het die deze beschuldiging uiten.

      We kunnen redetwisten over de motieven van Julian Assange, maar niet over de feiten die onthuld worden. Zoals in het artikel vermeld, zelfs het rapport bevestigt dat de door WikiLeaks gelekte e-mails geen vervalsingen zijn. Dat is een eufemistische manier om te zeggen dat wat er in staat waar is.

      Overigens is het normaal dat de e-mails over de manier waarop de Democratische partij en het team van Clinton de campagne van Sanders saboteerden later kwamen. Onthullingen vragen werk en tijd. WikiLeaks is er nog nooit in geslaagd om dagverse geheime informatie te openbaren. Jammer, maar het is zo.

      Ik beschouw Daniel Domscheit-Berg als een bijzonder onbetrouwbare bron over Julian Assange. Wrok en nijd is zelden een goede inspiratiebron voor degelijke informatie. Zijn stelling over de taak van WikiLeaks is een opinie, die Assange niet deelt. Daar kan je over debatteren. In geen geval zegt de commentaar van Domscheit-Berg iets over de betrouwbaarheid van Assange.

      • door Daniël Verhoeven op dinsdag 10 januari 2017

        Het gaat hier niet om de betrouwbaarheid van Julian Assange of van Daniel Domscheit-Berg maar om de transparantie van het gebeuren rond Wikileaks. Je blijft zitten met een enorme paradox: Wikileaks ijvert voor de transparantie van de politiek terwijl het zelf totaal niet transparant is.

    • door Jan Willems op woensdag 11 januari 2017

      Deze blog "over de Russische hacking heeft alvast één effect: het creëren van een perceptie zonder het levenen van enig concreet bewijs." Dit citaat is inderdaad geplukt uit de intro, zoals de lezer heeft opgemerkt.Overigens is het gebruik van vraagtekens in de titel van een artikel typisch voor The Sun, The Daily Express en andere bladen voor roddeltantes, zoals iedereen weet die zelfs ook maar een ietsiepietse vertrouwd is met het mediawereldje.

    • door Roland Horvath op woensdag 11 januari 2017

      Bewijzen dat iets niet gebeurd is of dat iets niet bestaat, is in het algemeen onmogelijk, omdat het geen banden heeft met het bestaande, het is er namelijk niet. Alleen als die banden er zijn, kan men iets als bewijs aanvoeren bvb iemand heeft een alibi, hij was niet op de plaats van een misdrijf want hij kan bewijzen dat hij elders was op het ogenblik van het misdrijf. Dat alles is voor velen niet duidelijk. Ook in het strafrecht, bij politie en justitie is er vaak geen juist begrip voor het feit dat het niet-bestaan van iets niet-bestaand in het algemeen niet kan bewezen worden.

      In het geval van het mogelijk hacken van de VS verkiezingen door Rusland: 1. De VS overheid komt niet met bewijzen. 2. De VS zijn al lang bekend om hun leugen, bedrog, fraude en sabotage overal ter wereld. 3. De democratische regering Obama wil blijkbaar Trump met een vijandigheid tegenover Rusland opzadelen. 4. De VS hebben de laatste tijd alles gedaan om een vijandigheid van de NAVO en vooral van de -domme en naiëve - EU tegenover Rusland te vergroten zoals gewoonlijk met volledig verzonnen propaganda. Rusland was nooit en bedreiging van West Europa. H. Clinton was/is een gepassioneerd voorstander van een oorlog met Rusland, dat wordt dan in elk geval een kernoorlog. Zo gek is het neoliberale VS groot kapitaal. Dit alles is in overeenstemming met de bewering dat de VS -voor de zoveelste keer- liegen met hun hack verhaal over de verkiezingen.

      Het VS groot kapitaal heeft Obama voortdurend geboycot en nu doen ze dat ook met Trump. In een dictatuur is 99% volgzaamheid niet voldoende, het moet 100% zijn.

      • door Daniël Verhoeven op woensdag 11 januari 2017

        Beste Roland Horvath, u beweert: "Bewijzen dat iets niet gebeurd is of dat iets niet bestaat, is in het algemeen onmogelijk, omdat het geen banden heeft met het bestaande, het is er namelijk niet.". Is dat geen sofisme? Eventjes parafraseren: "Bewijzen dat God niet bestaat, is in het algemeen onmogelijk, omdat hij geen banden heeft met het bestaande, hij is er namelijk niet."

        Nooit gehoord van de falsificatievereiste van Karl Heinz Popper? Dat is nochtans elementaire wetenschapsfilosofie.

        De mailserver van het Democratic National Committee is gehackt, zoals aangegeven in het artikel, niemand betwijfeld dat. En in de bewijsvoering van een misdaad proberen onderzoekers wel degelijk schuldigen uit te sluiten en dit doet het artikel niet.

        Poetin kan de opdrachtgever zijn, of niet. Ik heb ook geen bewijzen voor het een of het ander. Wat ik wou aangeven was dat de cronologie waarmee Assange een en ander druppelsgewijs heeft gelost zeer verdacht is, zoals hier ook verder aangegeven door Dan Maertens.

        We weten nog lang niet wat er precies gebeurd is. Er is idd nog meer onderzoek nodig, maar het ziet er niet goed uit, nu blijkt dat de Russische top waarschijnlijk ook info heeft over Trump waarmee hij kan gechanteerd worden. Zie http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/1.2863596

        • door Lode Vanoost op woensdag 11 januari 2017

          Totaal eens met: "We weten nog lang niet wat er precies gebeurd is. Er is idd nog meer onderzoek nodig, maar het ziet er niet goed uit".

          Totaal oneens met "... nu blijkt dat de Russische top waarschijnlijk ook info heeft over Trump waarmee hij kan gechanteerd worden", omdat ook dit in de categorie 'totaal onbewezen geruchten' behoort. Misschien is dat wel zo, maar zolang daar geen enkel bewijs voor is kan je geen nieuwe roddels gebruiken om het waarheidsgehalte van vorige roddels te bewijzen. Zo werkt het niet. Ook dit behoort tot diezelfde categorie: "We weten nog lang niet wat er precies gebeurd is. Er is idd nog meer onderzoek nodig, maar het ziet er niet goed uit".

          Tot bewijs van het tegendeel.

          Overigens denk ik niet dat de Amerikaanse kritische alternatieve media Rusland nodig hebben om compromitterende informatie over Trump te verspreiden. Die vinden ze zelf wel. Er is genoeg materiaal voorhanden.

          • door Daniël Verhoeven op woensdag 11 januari 2017

            Alle respect voor de kritische, alternatieve media, maar denk je niet dat uw statement: "dat de Amerikaanse kritische alternatieve media Rusland nodig hebben om compromitterende informatie over Trump te verspreiden. Die vinden ze zelf wel." een ernstige overschatting is? NSA, CIA, FBI, FSB.... samen meer dan 100.000 personeel. Met 5 man en een paardenkop daartegen optornen getuigd van moed, maar het mag geen overmoed worden..

            Als de media en de alternatieve media en Wikileaks samenwerken met IFJ of andere grote NGO's dan krijg je wel enige slagkracht, maar het ijverige individuele gesteggel van Assange en Co lijkt soms meer op stoere egotripperij dan op ernstige journalistiek.

            Beste Lode, ik heb veel van jouw artikels, bvb over Brazilië, weten te waarderen, maar deze keer heb je de bal misgeslagen. En de sneer die je me meegeeft omdat ik verwijs naar de zeer recente onthullingen over Trump vind ik onterecht want ik gebruik wel degelijk "waarschijnlijk...".

        • door Roland Horvath op woensdag 11 januari 2017

          Daniël,

          1. De falsificatie staat in de 2e zin van mijn commentaar. De 1e zin bevat geen bewering die altijd waar is. En wat uw toepassing op God daaraan bijbrengt is mij een raadsel en het zou Sir Karl Raimund Popper waarschijnlijk ook een raadsel geweest zijn. Die toepassing klopt.

          2. Uw commentaar gaat over de manier van doen van Assange, dat is duidelijk.

          3. Het hacken door Rusland is niet bewezen door de VS overheid.

          Het artikel van LV gaat over de geschiedenis van leugens en bedrog van de VS overheid. Waardoor het redelijk is aan te nemen dat het hacken door Rusland wellicht leugen is. Dat geldt eveneens voor de publicatie van CNN over Trump waarin beweerd wordt dat de Russen materiaal hebben waarmee Trump zou kunnen gechanteerd worden. Ook niet bewezen. Maar zijn ze bij CNN wel bij de tijd. Materiaal over D.J. Trump, waarmee hij te chanteren is, omvat wellicht meerdere boekdelen. Dus waar houden we ons nu mee bezig: Met leugens, van de VS overheid, van B.H. Obama, Nobelprijs voor de oorlog.

  • door Didier op dinsdag 10 januari 2017

    Het deed plezier eindelijk eens een (bovendien intelligent en veelomvattend) artikel over de CIA-hack-hoax in mijn moedertaal te kunnen lezen, bravo en bedankt!

    Het enige punt waarmee ik het niet eens ben is dat Trump schijnheiligheid wordt aangewreven. Trump is vulgair, racistisch, smerig rijk en een Zionistische hielenlikker, en hij heeft bijna alle beloftes aan zijn laars gelapt, maar hij is niet schijnheilig. (Het is Hillary die hypocrisie een slechte naam heeft gegeven.)

    Het opzet van de Deep State is niet alleen het verder besmeuren van Rusland in de publieke opinie, maar ook het kamp van President-elect Donald Trump te destabiliseren. Als de Deep State hem zo erg haat moet er iets bedreigends (dus iets goeds) van hem uitgaan.

    De non-stop anti-Russische leugens en imbeciliteiten hebben met dit ‘rapport’ namelijk een zodanig hilarisch dieptepunt bereikt dat sommige analisten zich afvragen of er niet iets anders aan de hand is.

    Het plan voor een "Nieuwe Amerikaanse Eeuw", met als objectief Full Spectrum Dominantie, is na de nederlaag in Syrië niet afgeschreven, maar de Deep State, die politieke leiders in de gehele wereld bespeelt, is verdeeld geraakt.

  • door Didier op dinsdag 10 januari 2017

    (vervolg)

    Er zijn degenen in de Deep State die neigen naar een lucratieve oorlogsindustrie, het Hillary-type neocon ideologen, degenen die willen domineren door brute macht, waarbij massieve slachtingen slechts een bijproduct zijn.

    En er zijn degenen die de subtielere dominantie van het Anglo-Zionistische bankencartel prefereren, gebruik makend van het frauduleuze, op de dollar gebaseerde monetair systeem om landen via schulden te onderwerpen.

    Dat laatste lijkt meer op Trumps stijl – de wereld gebruiken “to make America Great again” (en zijn eigen rijkdom te vergroten).

    Maar als hij de VS wil runnen als een onderneming i.p.v. een volksdemocratie, dan heeft hij Rusland (en China) nodig als partners, niet als vijanden.

    En daar zit een sprankeltje hoop voor de mensheid, wat tegelijk een gevaar betekent voor de Deep State, wat meteen deze nooit geziene mediaoorlog tegen een President-elect verklaart.

  • door Ronald Van Beneden op dinsdag 10 januari 2017

    Waar zijn de Amerikanen en niet Trump mee bezig?En in het nieuws geen woord. Hoewel de aankomende president Donald Trump herhaaldelijk heeft gezegd de banden met Rusland te willen herstellen, gaan de scheidende regering Obama en de NAVO in snel tempo door met het voorbereiden van een oorlog tegen Rusland in Europa. In de Duitse stad Bremerhaven zijn inmiddels massa’s Amerikaanse tanks en pantservoertuigen aangekomen. De deze maand in gang gezette operatie ‘Atlantic Resolve’ omvat de grootste troepenbeweging in Duitsland sinds het einde van de Koude Oorlog, als een complete Amerikaanse brigade naar Polen wordt verplaatst. Dat land gaat als eerste land buiten de VS 70 van de nieuwste stealth raketten krijgen, waarmee een ‘first strike’ op Rusland mogelijk wordt.Als er één iemand is die bewezen heeft dat George Orwells ‘1984’ de harde realiteit is geworden, is het Barack Hussein Obama, de scheidende president van de Verenigde Staten. Nog nooit in de geschiedenis kende het land een president die werkelijk iedere dag van zijn termijn wel ergens oorlog voerde. Misschien dat hij daarom op voorhand de Nobelprijs voor de ‘Vrede’ kreeg uitgereikt? Hoe dan ook, Orwell voorspelde een totalitair geregeerde samenleving waarin alle normale waarden op zijn kop zullen zijn gezet. ‘War = Peace’ (Oorlog = Vrede), en ‘Ignorance = Strength’ (Onwetendheid = Kracht). Om dat te onderstrepen richtte Obama in zijn laatste dagen ook nog eens het equivalent van het ‘ministerie van Waarheid’ op, zodat het politiek correcte nepnieuws van de meeste massamedia officieel de enige gelegaliseerde staatspropaganda wordt.

  • door dan maertens op dinsdag 10 januari 2017

    Oh zo simpel...

    Hacken is onwettig maar alle staten doen het en dit staat hier niet ter discussie. Het is het publiceren van de betrokken informatie die de verkiezingen beïnvloedde en het is Assange die dit publiceerde op een tempo dat hij uitwerkte om Clinton maximaal te beschadigen en dit kon enkel door Trump maximaal te helpen… Wikileaks beschikte al lang over de info maar hield die achter tot 48 u vóór de Democratische Conventie. Zeker geen toeval of zoals Mr. Van Oost beweert, werkdruk want Wikileaks doet geen editing. En enkel ten dienste van Trump want had Assange de info na ontvangst vrij gegeven dan had dit Sanders kunnen helpen te winnen van Clinton in California, New Jersey, New Mexico, Montana en Noord en Zuid Dakota… maar iedereen die Assange een beetje volgde wist dat hij niet Sanders wou helpen maar Trump… En dan kwamen de Podesta e-mails; voor het eerst liet Wikileaks iets druppelsgewijs verschijnen, dag na dag… en zoals steeds niks bewerkt (met e-mail adressen en credit card nummers er nog in…) 36 dagen lang tot net 1 dag na de verkiezingen en dan hield het plots op… Sindsdien niks meer, moet er nog zand zijn?

    • door Didier op woensdag 11 januari 2017

      Men kan eindeloos speculeren over wat nu de juiste werkwijze en wat de mogelijke intenties van Assange zouden kunnen of zouden moeten geweest zijn – en dat is natuurlijk jouw recht – maar ten einde een zweempje van onpartijdigheid op te houden, had je dan ook de hoogst mysterieuze zetten van het FBI in de tien dagen voorafgaand aan de verkiezingen (nadat dat zelfde FBI Hillary in de zomer, ondanks al haar aantoonbare misdaden, had vrijgepleit!) in je reactie moeten opnemen.

      Feit is dat niemand ooit zeker zal weten wat er achter de schermen echt gebeurd – geheime diensten, weet je wel (men noemt dat ook 'democratie'). En een ander feit is dat er na maanden van propaganda door die geheime diensten nog steeds geen enkel bewijs is voor Russisch ge-hack. En dat dat er nooit zal komen.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

    Lees alle reacties