about
Toon menu

Mensen van kleur angstig na Brexit

“Nu is er een doordringender gevoel van angst en paniek bij mensen van kleur”, zegt Arzu Merali van de Islamic Human Rights Commission (IHRC) in het Verenigd Koninkrijk. Merali ziet hoe het racisme in de Leave-campagne resulteerde in een stijging van racistische uitingen en geweld in de Britse samenleving. We vroegen haar en anderen die dit van dichtbij meemaken hoe zij naar deze ontwikkeling kijken.
vrijdag 1 juli 2016

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

“Mensen van kleur wisten dat er een sfeer van haat was, in het bijzonder tegen moslims, maar door de Brexit zijn de effecten van deze sfeer geëscaleerd. Er is een massale toename in racistische aanvallen tegen mensen van kleur en ook dit is vooral tegen moslims gericht”, legt Merali uit. “Maar ook ‘witte’ migranten zoals Polen en Letten zijn een doelwit, net als joden.”

De IHRC waarschuwde in een rapport uit 2015 voor de gevolgen van een intenser haatdiscours tegen moslims. “We waarschuwden dat dit ook zorgde voor een deligitimering van andere mensen van kleur en van gemarginaliseerde gemeenschappen. Nu krijgt deze spillover een uitlaatklep op straat.”

Merali verwacht hardere wetgeving door de Brexit. “We vrezen nog meer wetgeving zoals de antiterreurwetten die de voorbije twintig jaren gericht waren op moslims. Maar door de versterking van extreemrechts kan de repatriëring van mensen die de Britse nationaliteit niet bezitten ook op de politieke agenda komen.”

Een andere organisatie die ook al lang aan de alarmbel trekt is het European network against racism (ENAR). “Een stijging met 57 procent van het aantal racistische incidenten na het referendum toont hoe politieke racistische uitspraken snel een gevolg krijgen in het leven van mensen”, zegt onderzoeker bij Enar Ojeaku Nwabuzo. Zij merkt dat uitspraken over ‘migranten’ ook andere groepen treffen.

“Veel van het debat over de Brexit ging over immigratie. We weten dat vele zwarte Britten die niet elders geboren zijn aanvoelen dat die discussies ook over hen gaan. Hun stemmen zijn niet gehoord tijdens de Brexit-campagne.”

Zelf gebruikte Nwabuzo een ban de voordelen van het EU-lidmaatschap en verhuisde ze van Londen naar Brussel. “Voorlopig weet ik nog niet hoe de Brexit een effect op mij zal hebben.”

Diversiteit

Intussen laten verschillende mensen weten dat een Remain-stem niet meteen gelijkstaat met grote liefde voor de EU maar gemotiveerd is door andere redenen.

Kaouther Ferjani (32) uit Londen is een Brit van Tunesische afkomst en stemde voor een Remain. “Ik ken mensen die meteen na de stemming negatieve dingen meemaakten en dit maakte mij alerter op straat. Zelfs na de aanslagen van 7 juli (2005 in Londen, nvdr) en andere terreuraanvallen voelde ik me nooit zo ongerust als nu.”

Ferjani had de huidige escalatie van racistische uitingen niet verwacht. “Ik wist dat de meeste Brexit-stemmers racisten waren maar ik had niet voorzien dat de stemming hen zo fel zou versterken. Nu vrees ik dat als we de EU verlaten en Schotland en Noord-Ierland op hun beurt ons verlaten, het klimaat in Engeland extreemrechts zal zijn.”

Een Remain-stem was voor haar evident om verschillende redenen. “Ik genoot van een paspoort waardoor ik niet lang hoefde aan te schuiven als ik in de EU reisde en vreesde dat er minder jobs zouden zijn in onze omgeving.” De andere reden gaat over migratie en diversiteit. “Ik ben zelf een kind van migranten. Waarom zou ik dan de deur willen sluiten voor anderen?”

Kiezen voor het minst kwade’

“De enige keuze die ik heb in dit land is kiezen voor het minst kwade. Dus stemde ik voor Remain om zo in te gaan tegen de racistische en xenofobe lastercampagne die gemeenschappen verder wou verdelen.” Aan het woord is de 24-jarige Bushra, de zus van Kaouther. Ze ziet wel niet veel verschil met de Remain-campagne. “Het referendum was een gevecht tussen twee rechtse groepen zonder een echte oppositie.”

Bushra Ferjani verwijt David Cameron dat hij met het referendum “de toekomst van miljoenen jongeren heeft opgeofferd”. “Ik ben net afgestudeerd met een masterdiploma en ben zichtbaar moslim. Onmiddellijk zijn er door de Brexit stage- en werkopties zowel hier als in het buitenland ingetrokken, gewijzigd of meteen beëindigd.”

Wat de racistische effecten betreft wil zij benadrukken dat Groot-Brittannië pre-Brexit ook problemen had. “Zowel expliciete als impliciete vormen van racisme zijn er altijd geweest maar ze waren gewoon niet zichtbaar genoeg voor de mainstream media. Witte Britten zijn plots beschaamd en geshockeerd maar de structuren van deze staat en zijn instituties hebben dit racisme altijd toegestaan. Nu moeten we schoorvoetend vooruit en ik denk dat Jeremy Corbyn hierbij cruciaal is.”

Beschaafder’

Wie pre-Brexit ook racisme als een deel van Groot-Brittannië zag is twitteraar Mariquon, een dertigplusser en Nederlander van Marokkaanse afkomst die naar Londen verhuisde. Hij ziet nu gelijkenissen met de situatie in Nederland. "Dit soort uitspraken en aanvallen gebeurden ook in Nederland na de moord op van Gogh en waren voor mij de reden om Nederland te verlaten. So stop being hypocrites", postte hij als reactie op Nederlanders die verontwaardigd zijn over de racistische gebeurtenissen in Groot-Brittannië.

“Tot het referendum had het Verenigd Koninkrijk, of in ieder geval de omgeving van Londen, minder politiek racisme dan in de rest van de EU. Het was hier beschaafder dan in de EU”, zegt hij wanneer we hem meer uitleg vragen.

“Ik ben hier naartoe verhuisd omdat ik hier meer weerstand zag tegen politici die zich racistisch uiten. Dit tegengeluid heb je in de EU-landen nauwelijks of gewoon niet bij figuren en bewegingen als Le Pen, Wilders en Jobbik. Maar sinds afgelopen twee jaren glijdt het Verenigd Koninkrijk af naar EU-standaarden.” Mariquon heeft niet de Britse nationaliteit en kon daarom niet meestemmen.

Net als Mariquon hebben veel andere mensen van kleur een dubbele visie op de EU. “Volgens de denktank Runnymede Trust zijn vele zwarte mensen en mensen uit etnische minderheden ambivalent over de voordelen van een EU-lidmaatschap en over het beeld van ‘Fort Europa’ als iets dat niet-witte migranten buiten moet houden”, zegt Enar-onderzoeker Nwabuzo. “Dit is een probleem voor de EU als het de steun wil van deze groep mensen.”

reacties

6 reacties

  • door antond op maandag 4 juli 2016

    De ironie van het referendum in een notendop. 'Extreem rechts (xenofoob) én links (tegen de EU elites) hebben het Verenigd Koninkrijk uit de EU weggestemd. Ze hebben elkaar 'geholpen' terwijl dat absoluut niet de bedoeling was. Dit is een uitwas van willekeur onder het mom van 'democratie'.

    • door Didier op dinsdag 5 juli 2016

      Men kan met veel meer accuraatheid zeggen dat er zonder enige twijfel veel stemmers waren die niet racistisch en niet tegen vluchtelingen zijn, maar wel tegen de illegale oorlogen die de vluchtelingenstromen teweegbrengen. Zij zijn dikwijls de secundaire ‘slachtoffers’ van die oorlogen, en zij hebben ook ingezien dat de spanningen die die plotse toevloed op de arbeidsmarkt, op de woonmarkt, in het sociale leven, enz. veroorzaakt, sluw wordt aangewend (o.a. door te focussen op racisme) om de massa’s te verdelen.

      Die stemmers zien een exit als een eerste noodzakelijke stap uit het perfide binnenland- en buitenlandbeleid dat door de EU, als Atlantische supertool, wordt opgedrongen. Zijn die stemmers nu links of rechts? Wat maakt het uit. Volgens de officiële handleiding zijn ze waarschijnlijk geen van beiden. Die etiketten zijn in deze context passé en irrelevant geworden.

      De machtselite zou de elite niet zijn als ze liet begaan. Men kan dus zien hoe de grote kanonnen in stelling worden gebracht om een Brexit alsnog te saboteren, of, evengoed mogelijk, een Brexit er toch door te jagen, maar pas nadat men de Britten zodanig heeft doen lijden, dat diezelfde oligarchie zich, goed gecamoufleerd, zal kunnen opwerpen als de ‘redder’ in nood.

  • door antond op maandag 4 juli 2016

    Hier komen de gevaren die referenda met zich meebrengen weer duidelijk aan het licht. Het uitlokken en simplificeren van een 'one-issue' beslissing is niet zo democratisch als het lijkt. Houd de beslissingen in vredesnaam getrapt en laat politici hun verantwoordelijkheid in het nemen van (ook moeilijke) beslissingen. Roep politici, zo nodig, tot de orde door ze niet te herverkiezen.

    • door Hans Noord op dinsdag 5 juli 2016

      Ja, ja, leve de democratie ! Zolang de bevolking maar niet de kans krijgt direct en onomwonden zijn keuze duidelijk te maken, en o wee o wee als die keuze niet blijkt overeen te komen met het eigen gedachtegoed. Dan gaat het gedraai weer beginnen en wordt de democratie natuurlijk ineens een GEVAAR ! Hans Noord

  • door Jorg op maandag 4 juli 2016

    Vindt u dit artikel de moeite? vraagt de Paypal link.

    Nou, nog niet. Waar is de bron vermelding? Voorbeeld; “Een stijging met 57 procent van het aantal racistische incidenten na het referendum toont hoe politieke racistische uitspraken snel een gevolg krijgen in het leven van mensen." Waar en wanneer heeft Ojeaku Nwabuzo dit gezegd? Hoe heeft men geconstateerd dat er een stijging van 57 procent is?

    Als DeWereldMorgen laat zien dat ze intellectuele zelfverdediging serieus neemt door verder te gaan dan "Hij zei" en "Zij zei", dan wil ik u uw fair share geven.

    Met vriendelijke groet,

  • door Carlos Pauwels op maandag 4 juli 2016

    Dit is een verwerpelijke uitwas van de Brexit en een voorbeeld van het misbruik ervan. Dat Brexit referendum ging om iets helemaal anders, maar populistische opportunisten zijn op die kar gesprongen omdat ze in hun kraam paste. Dit had te zien met het vrij verkeer van o.a. personen dat in de EU geldt. Maar als ik het goed begrepen heb is dat een slag in het water. Want als de Engelsen na de Brexit nog willen samenwerken met de EU, en dat willen ze, moeten ze dat vrij verkeer van personen erbij nemen. Politiek Engeland staat op stelten. De aanstokers van de Brexit Cameron en Johnson trekken zich terug. Cameron geeft zijn ontslag als premier en Johnson geeft verstek om hem op te volgen. De pyromanen poetsen de plaat. Opper-pyromaan Farage neemt de vlucht, net als die pyromaan die het vuur gaande houdt, tevreden neerkijkt op zijn werk en uiteindelijk, als het te heet wordt, vlucht als een dief in de nacht. Die drie moesten ze in de gevangenis steken voor de schade die ze aangericht hebben aan het land en voor oplichting van de bevolking. Wie wil weten wat de Britten minstens hadden moeten weten en velen niet wisten vóór het referendum, moet op "Kanaal Z" maar eens naar het filmpje van 2 juli gaan waarin Professor Peersman van de U Gent het over de Brexit heeft. Enige voorkennis van politiek en economie is meegenomen. En zwijg in 't vervolg over referenda en het democratisch gehalte ervan hé!

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties