about
Toon menu

Vermoeide actievoerders in Frankrijk blijven maar doorgaan

Op het moment dat de Franse senaat de loi travail goedkeurde, trokken de tegenstanders van die omstreden wet nog maar eens met tienduizenden de straat op. Het was al de elfde grote actiedag. Op 5 juli wordt er opnieuw betoogd.
woensdag 29 juni 2016

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Volgens de vakbonden waren ze opnieuw met 55.000 betogers in Parijs. Samen met de kleinere betogingen in tal van andere steden waren er 200.000 betogers op straat. Dat is ongeveer hetzelfde aantal als op de vorige actiedag. Philippe Martinez, algemeen secretaris van de CGT, kondigde al meteen een nieuwe actiedag aan op 5 juli.

Natuurlijk zijn er minder betogers dan op het hoogtepunt van de beweging enkele maanden geleden. Het protest is verzwakt, schrijven de kranten. Vermoeid, zeggen de vakbonden. Al wijst de vakbond CGT er op dat zelfs nu nog nieuwe groepen werknemers zich aansluiten bij de acties.

De repressie tegen de betogingen is ook niet te onderschatten. Bij elke betoging krijgen tientallen mensen een actieverbod. Nadat ze vorige keer een piepklein parcours kregen, kregen de vakbonden deze keer wel meer plaats. Maar het parcours werd afgezet door indrukwekkende ijzeren muren van de politie en wie wou betogen, moest zich onderwerpen aan een grondige fouillering. Hoewel het deze keer overwegend rustig bleef, kregen de betogers toch weer een hele lading traangas over zich heen.

Uitzonderingstoestand

Jonge actievoerders die voor de start van de betoging vergaderd hadden in de Bourse du travail raakten zelfs niet op de betoging. Het gebouw werd omsingeld door een grote politiemacht. Toen deelnemers aan de betoging afzakten naar die plaats, bevond de politie zich tussen twee groepen. “Ze misbruiken de uitzonderingstoestand om ons te beletten onze mening te uiten”, fulmineert een verantwoordelijke van de vakbond Solidaires.

De strijd van de vakbonden concentreert zich rond artikel 2 van de loi travail. Die maakt het mogelijk dat bedrijven zich onttrekken aan sectorakkoorden. Het zou een ernstige inperking betekenen van de rol van vakbonden.

Maar voor veel betogers gaat het al lang om meer dan die ene wet. Er is een algemeen gevoel van malaise over de inkrimping van democratische rechten, de stijgende precariteit en armoede en de neoliberale koers van de regering.

reageer

5 reacties

  • door Carlos Pauwels op donderdag 30 juni 2016

    Wie is er nu aan de macht in Frankrijk? Zijn dat nu neoliberalen of zijn het socialisten? Een mens zou beginnen twijfelen. Of heeft dat geen belang?

    • door Didier op donderdag 30 juni 2016

      Neoliberalen die zich socialisten noemen. Je hebt gelijk, een pot nat, ze lachen ons uit in in ons gezicht.

      • door antond op zondag 7 augustus 2016

        Stem dan op niet-neoliberale partijen/politici. En als de Europese politiek je niet bevalt, stem dan op Europese schaal op een partij die je bevalt, of richt er een op. En als de meerderheid in een land uit de EU wil, kan dat ook. Maar de meerderheid in Europa stemt, helaas voor u, op partijen die u als neo-liberaal beschouwt. Dus wat wilt u nou eigenlijk? Een minderheid mag de meerderheid niet het zwijgen opleggen en de meerderheid in Europa stemt 'neo-liberaal'. Dan kun je wel de straat op, en voor mijn part ga je op je kop staan, maar je mag de meerderheid niet chanteren.

  • door triyann op donderdag 30 juni 2016

    zijn dat niet de veranderingen waar in Spanje zolang tegen geprotesteerd is, wordt het niet opgelegd vanuit de Europese Unie? geheel democratisch

    • door Luk Durnez op zaterdag 2 juli 2016

      Als links niet op internationale schaal (Europees, mondiaal) samenwerkt, dan wordt het door de bedrijven en de concurrentie tegen mekaar uitgespeeld en moet het inderdaad een liberale politiek voeren.

Lees alle reacties