about
Toon menu

Eye on Palestine Antwerpen: van Anja Meulenbelt tot Palestijnse films

De 6de editie van Eye on Palestine Arts & Film Festival brengt opnieuw een prikkelende mix van toonaangevende Palestina-gerelateerde films en kunst. Het festival gaat door in Antwerpen van 7 tot 12 mei.
vrijdag 6 mei 2016

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

De editie in Gent is net afgelopen in Antwerpen opent het festival op 7 mei met het nieuwe boek van Anja Meulenbelt, 'Kwart over Gaza'

Anja Meulenbelt (1945) is schrijfster, activiste en voormalig lid van de Eerste Kamer. Ze komt al meer dan twintig jaar regelmatig in de Gazastrook, en heeft meerdere boeken over Israël/Palestina geschreven, waaronder  'Oorlog als er vrede dreigt'.

 Kwart over Gaza

In haar nieuw boek vind je geen beschrijving van het laatste  conflict, geen geschiedenis van het gebied, geen verhalen en getuigenissen.  Gaza en Palestina in het algemeen heeft de auteur zelf erg veranderd.

Meulenbelt brengt in haar boek een grondige analyse van begrippen als zionisme, antisemitisme, holocaust en islamofobie. De  verandering van hun betekenis in de loop van de tijd en het verband tussen al deze termen. Het is prachtig hoe ze de evolutie van het begrip holocaust beschrijft en het gevecht om de inhoud ervan . 

De veel voorkomende vraag: 'Hoe is het mogelijk dat een volk dat zoveel geleden heeft,  dat allemaal de Palestijnen nu aandoet ' leidt bij Anja Meulenbelt naar een onderzoek over collectieve trauma's, van de joodse Holocaust tot de Palestijnse Nakba.

Gaza als openluchtgevangenis is volgens Meulenbelt momenteel de meest extreme vorm van het zionisme, het is een misdaad. Hoe moet je dergelijke misdaad benoemen vraagt ze zich af.

Islamophobie

Anja heeft het in haar boek ook over islamofobie. Toch een heel ander onderwerp dan antisemitisme en zionisme? De gelijkenissen zijn volgens haar veelvuldig bij deze twee vormen  van uitsluiting. Ze komen alleen niet gelijktijdig even intens  voor. Volgens Meulenbelt moedigt Israël islamofobie aan en zorgt zo voor een rechtstreeks verband tussen islamhaat en zionisme.

Meulenbelt beschrijft ook hoe heel wat fascistische partijen, die voor en tijdens  de WO II het uitroeien van de joden verdedigden en er actief aan meehielpen  nu plots pro Israël worden en het antisemitisme vervangen door islamofobie. Zo is Wilders in Nederland de ergste met zijn PVV die een verheerlijking van Israël koppelt aan een doorgedreven anti-islamhouding.

PVV en N-VA

Ook de evolutie in Vlaanderen is interessant. Zowel bij Vlaams Belang als bij N-VA. Zo was N-VA op een bepaald ogenblik de meest pro-Palestijnse partij in het parlement. Maar zijn ook zij plots veranderd. Jambon, de minister van Binnenlandse zaken, is in Brasschaat, waar hij burgemeester is, tussengekomen op een ngo forum voor scholieren en noemde de informatie over Palestina, indoctrinatie.

Krasser nog, op een bijeenkomst van CIDI  ( Centrum voor informatie en documnetatie Israël,  Nederlandse versie van Joods Actueel bij ons )  liet Jambon zich helemaal gaan over zogenaamde dansende moslims en straatfeesten n.a.v. de aanslagen. Waarom deed hij die uitspraken precies daar?

Anja Meulenbelt geeft natuurlijk vooral voorbeelden uit Nederland, het zou interessant zijn als ze ook een gelijkaardige analyse maakte met voorbeelden uit Vlaanderen. 

Het boek 'Kwart over Gaza' is een zeer lezenswaardige studie over  zionisme, antisemitisme en islamofobie.

Inge Neefs gaat in gesprek met Anja Meulenbelt over ‘Kwart over Gaza’ op 7 mei om 16h00 in De Groene Waterman.

 

Films over Palestina

 

10 mei ‘Port of memory’ van Kamal Aljafar

19u30 Cinema Zuid - Met Salim Bilbesi, George Khleifi - Duitsland, Israël - 58’ - 2009 Arabisch en Hebreeuws gesproken met Engelse ondertitels.

De ooit florerende havenstad Jaffa vormt de achtergrond voor een verhaal van kamal Aljafari dat begint wanneer de familie van zijn moeder te horen krijgt dat uit huis gezet zullen worden wanneer ze geen bewijs kunnen aanleveren dat het huis waar ze al decennia wonen hen werkelijk daadwerkelijk toebehoort. Deze benarde situatie, die Aljafari met de nodige zwarte humor schetst, is het vertrekpunt voor een portret van het leven in de ooit bloeiende stad die verlaten werd bij de gevechten ten tijde van de oprichting van de staat Israël en die vervolgens decennia van verwaarlozing te verduren had. In de tussentijd werd Jaffa vaak gebruikt als een locatie voor verschillende actiefilms. Terwijl deze films de stad gebruikten als een exotische locatie, zijn ze ondertussen ironisch genoeg een van de belangrijkste bronnen geworden van beelden van de stad zoals ze was.

Kamal Aljafari is een onafhankelijke kunstenaar uit Israël. Hij werkt met film, video, geluid en nieuwe media. Hij werd geboren in Palestina en studeerde af aan de Academie voor Mediakunsten in Keulen in 2003. Films van hem zijn The Roof (2006), Port of Memory (2009) en Recollection (2015). Zijn werk is vertoond op internationale filmfestivals en in kunstgalerijen. Hij won de prijs voor Beeldende Kunsten van de stad Keulen voor het jaar 2004 en ontving verscheidene beurzen van verschillende gerenommeerde kunstacademies wereldwijd. Hij doceerde ‘film’ aan de New School en tussen 2011 en 2013 trad hij op als docent filmregie aan de DFFB Berlijn.


11 mei ‘Area C, system D’ van Polina Medvedeva

19u30 Cinema Zuid - Voorpremière - 60’ - 2016 - Palestina
Arabisch en Engels gesproken met Engelse ondertiteling. 
In aanwezigheid van de documentairemaakster, met gesprek achteraf. 

Opgenomen in 2014-2015 in Al-Ram, Kufr Aqab en de Qalandia, Al Amari en Kaddura vluchtelingenkampen, belicht de documentaire de informele socio-politieke structuren in de noch door Israëlische noch door Palestijnse autoriteiten bestuurde regios. De focus ligt daarbij op de bloeiende ‚grijze’ economie en vormen van zelfbesturing die zich afspelen langs de hoofdweg van Jeruzalem naar Ramallah, zoals de licentieloze winkels en gebouwen, de vaak gestolen auto’s en de op eigen initiatief aangelegde elektriciteit en het riool. 

Verteld vanuit het perspectief van de locale winkeliers en van een groep jonge muzikanten, is de film een parallel relaas over zowel dagelijkse worsteling als onbuigzaamheid, over zowel wanhoop als de kracht van het individu, temidden van constant gedruis van driftige ondernemerschap en rap.


12 mei Mars at Sunrise - Jessica Habie 

19u30 Cinema Zuid - fictie - 75′ - 2013 - Palestina – Canada – V.S.
Arabisch, Hebreeuws en Engels gesproken met Engelse ondertiteling. 

Een prachtig werk van politieke fictie, geïnspireerd op het leven van een Palestijnse kunstenaar. Mars at Sunrise vertelt het verhaal van een oorlog die gevoerd wordt op basis van de verbeelding. De film portretteert op een abstracte manier het conflict tussen kunstenaars aan weerszijden van de gemilitariseerde grenzen van Israël, en onderzoekt hoe een krachtige, creatieve geest overleeft, en zelfs gedijt onder druk.

Jessica Habie is een regisseuse, afgestudeerd aan NYU Tisch en oprichter van Eyes Infinite Films. Zij werd geboren in Florida en komt uit een joods-Arabische familie met Guatemalteekse achtergrond. Van jongs af aan was ze politiek geëngageerd en organiseerde ze creatieve vredesbetogingen. Ze was erg geïnteresseerd in Palestina en ging er om politieke redenen op zoek naar hoe het conflict creativiteit in Israël en Palestina beïnvloedt. In maart 2011 maakten Jessica en haar creatieve partner Nirah hun eerste fictiefilm in Nazareth. Sinds 2003 produceerde Jessica met haar opgerichte bedrijf ‘Eyes Infinite Films’ vele korte documentaires in Israël en Palestina, waarvan sommige prijzen wonnen op filmfestivals.


Meer info: http://www.eyeonpalestine.be/eye-tour/



reacties

Eén reactie

  • door Jabo op vrijdag 6 mei 2016

    "Volgens Meulenbelt moedigt Israël islamofobie aan en zorgt zo voor een rechtstreeks verband tussen islamhaat en zionisme." Hiermee ga ik volledig akkoord. Je merkt dat ook goed aan de inhoud van de commentaren die de fervente verdedigers van Israel. Wat zij schrijven over Moslims is a) ongelooflijk gelijklopend, zelfs qua uitdrukkingen en woordenschat - dus waarschijnlijk ingelepeld door een propaganda machine, en b) van die aard dat het steeds aanzet tot haat jegens die Moslims

    Er is nu een grote rift aan de gang in Israel: "IDF Deputy Chief Likens 'Revolting Trends' in Israeli Society to pre-Holocaust Germany", zie http://www.haaretz.com/israel-news/1.717948

    Zo stelt de man "If there's something that frightens me about Holocaust remembrance it's the recognition of the revolting processes that occurred in Europe in general, and particularly in Germany, back then – 70, 80 and 90 years ago – and finding signs of them here among us today in 2016."

    En hij is echt niet de eerste die dat opmerkt. Ook de opmerking door Netanyahu ivm de Groot Mufti die Hitler de verbranding van de Joden zou ingefluisterd hebben, passen volledig in dat kader. Dat Europa met zulk een staat nog goede banden wil ophouden, stuit mij meer en meer tegen de borst. Zeker wetende dat de economie van Israel voor 30% steunt op Europa, maar Europa slechts 3% steunt op Israel. Dus economische sancties zullen een zeer goed middel blijken om de extremistische regering in Israel van koers te doen veranderen.

    Binnenkort Eurosong festival, ik stel voor dat tijdens het liedje van Israel, we allemaal met onze rug naar het podium gaan staan. Een mooi symbolisch gebaar naar zulke extremistische regeringen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties