about
Toon menu
Analyse

Koude Oorlog terug van (nooit) weggeweest? Over Russische agressie en westerse defensie

Op dinsdag 12 april 2016 was het heel even heet van de naald: Russische gevechtsvliegtuigen vlogen gevaarlijk dicht tegen een schip van de Amerikaanse zeemacht aan in de Baltische Zee. Een zoveelste bewijs van de agressie van de Russische beer. De Koude Oorlog terug van (nooit) weggeweest?
vrijdag 22 april 2016

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Een beeldopname van Russische gevechtsvliegtuigen die aan hoge snelheid vlak naast een Amerikaans marineschip in de Baltische Zee voorbij vlogen, gevolgd door een drietal helikopters die beelden kwamen 'schieten' van datzelfde schip. Een en ander veroorzaakte zowaar een korte déjà-vu van de hoogdagen van de Koude Oorlog. Het bericht werd overal overgenomen met bijhorende commentaren, die allen met de vinger wezen naar Rusland als de boosdoener in deze confrontatie.

Een van die toestellen vloog zo laag dat een slipstream van zijn uitlaat merkbaar was in het zeewater. Hoe dicht die toestellen inderdaad vlogen kan visueel worden vastgesteld uit beelden onder dit artikel. De Britse krant Daily Mail was slechts een van de velen die het bericht overnam. Sensationele en suggestieve titels zijn standaard bij deze tabloid.

In het artikel You started it! Russia claims its fighter jets only buzzed US Navy warship because it was ‘in proximity’ of nearby Baltic base op de website van de Daily Mail bevat net onder deze beelden ook een bijzondere foto. Dit artikel is niet uitzonderlijk, zowat alle internationale en Belgische media namen het identiek over.

Het lijkt op een van die foto's of een Russisch vliegtuig levensgevaarlijk dicht bij het Amerikaans schip passeert. Vergelijking met de bewegende beelden maakt duidelijk dat het hier om een montage gaat. Een foto van het toestel werd uitvergroot. Dat wordt echter nergens bij de foto vermeld. Er werden dus inderdaad elf bijzonder nipte naderingsvluchten uitgevoerd door twee Russische toestellen, gevaarlijk genoeg, maar geen enkele keer zoals op die ene foto wordt gesuggereerd. 

Titels bij die foto suggereren dat de toestellen het schip tot 30 voet zouden hebben genaderd. In werkelijkheid gaat het over 30 voet boven het zeewater (ongeveer 9 meter). Geen enkel jettoestel laat een dergelijke precisie tegenover een vast object toe. Laag vliegen over zee is iets heel anders dan een vast object voorbijvliegen op minder dan 9 meter. 

(Die foto kan DeWereldMorgen.be hier niet overnemen wegens copyright. Je kan hem zien via de weblink onder dit artikel) 

De feiten

Het Amerikaanse schip USS Cook bevond zich op 12 april 2016 tijdens oefenmanoeuvres in internationale wateren in de Baltische Zee (ook de Oostzee genoemd) op ongeveer 130 kilometer voor de kust van de Russische zeemachtbasis in Kaliningrad.

Deze stad ligt op Russisch grondgebied in een enclave omsloten door Polen en Litouwen, twee EU-lidstaten. De stad en de basis Kaliningrad liggen in een cirkelvormige inlandse zeebaai (zie kaart) die door een vijandige zeemacht gemakkelijk kan afgesloten worden van elke toegang tot de zee. In het midden van die baai bevond zich het Amerikaanse schip in internationale wateren.

Officieel zijn de Amerikaanse troepen daar voor een militaire oefening in het kader van de bescherming van de Baltische Staten Litouwen, Estland en Letland tegen een eventuele invasie door Rusland. Volgens deze drie landen zijn er immers redenen om daar voor te vrezen. Rusland zou de onafhankelijkheid van de drie Baltische staten na de val van de Sovjet-Unie immers nooit verteerd hebben.

Sinds het conflict in Oekraïne, de Russische annexatie van de Krim en de Russische steun aan de gewapende opstand in het oosten van Oekraïne maken deze landen zich ongerust over mogelijke plannen van Rusland in hun richting. De NAVO, waar de Amerikaanse zeevloot een onderdeel van is, toont met haar verhoogde aanwezigheid de bereidheid om Russische expansieplannen een halt toe te roepen en zijn bondgenoten te steunen. Zo wordt steevast verklaard in officiële persbriefings.

Berichten over agressieve benaderingen van grenzen of zelfs 'zeer nipte overschrijdingen' van de grenzen van de internationale waters rond Schotland en manoeuvres van de Russische zeemacht in de Noordzee werden recent nog door een Brits Conservatief parlementslid gebruikt als argument voor de verhoging van het Brits defensiebudget en voor het behoud van de Britse kernwapens, die in Schotland gestationeerd staan op Trident-duikboten.

Uitzonderlijke incidenten?

Is er inderdaad sprake van een verontrustende escalatie van Russisch machtsvertoon? Moet Europa zich voorbereiden op een Russische invasie? De  feiten kloppen. Deze recente incidenten in de Baltische Zee hebben zich inderdaad voorgedaan op plaats en datum zoals vermeld in de berichtgeving. Wat er echter aan ontbreekt is context en commentaar die een en ander zou kunnen verduidelijken.

Hoe vaak komen dergelijke incidenten voor? Is er al dan niet sprake van een toename van dit soort incidenten? Sinds wanneer? Zo ja, wat zou daar de verklaring voor kunnen zijn? Klopt de motivering van de NAVO, Polen en de Baltische Staten dat er aan de Russische grens verontrustende militaire concentraties zijn, die zouden kunnen wijzen op een naderend gevaar?

De Russische zeevloot is permanent aanwezig in de Baltische Zee en de Noordzee in internationale wateren1. Ook na het einde van de Koude Oorlog bleef dat zo. In tijden van goede verstandhouding was daar nooit aandacht voor.

Incidenten met militaire schepen die deze grenzen 'even' overschrijden en met vliegtuigen die landsgrenzen schenden gebeuren trouwens voortdurend en worden regelmatig begaan door zowel NAVO als Russische toestellen. Die incidenten van beide zijden hebben met elkaar gemeen dat ze altijd rond de Russische grenzen gebeuren, nooit aan Amerikaanse grenzen. 

Routine

Dat Russische vliegtuigen de zeeoperaties van de Amerikaanse zeemacht volgen is routine - tenminste in de zeeën in de buurt van Rusland. In de verre Stille Oceaan bijvoorbeeld gebeurt dat niet, al was het maar omdat Rusland daar de middelen niet voor heeft. Het omgekeerde gebeurt uiteraard ook. De VS is pemanent aanwezig bij alle Russische vlootbewegingen.

De incidenten die nu werden aangehaald passen volledig in dat plaatje. Rusland heeft gegronde redenen om zeeoperaties van de VS en de NAVO vlak voor hun enige marinebasis in de Baltische Zee op de voet te volgen. Wanneer de NAVO meldt dat deze nabije Russische vluchten oefeningen zijn voor het trainen van aanvallen op Amerikaanse schepen is dat dus niet gelogen. Dat is inderdaad de bedoeling.

Met deze vluchten op zeer lage hoogte testen Russische toestellen hoe snel ze worden opgemerkt op de radar van de betrokken schepen. Ze hebben ook een ontradende bedoeling. Daarmee toont Rusland dat het wel degelijk de technologische capaciteit heeft om aan te vallen. Of men het met de Russische interpretaties eens is of niet, de aanwezigheid van een Amerikaans schip dat oefeningen doet in een baai die een belangrijke Russische militaire basis kan blokkeren is voor Rusland een zorgwekkende situatie.

Interpretaties lopen uiteen

Een en ander zou echter een bewijs zijn van de agressieve bedoelingen van Rusland. Dat er sinds het conflict in Oekraïne aan de grenzen met Rusland verhoogde Russische militaire concentraties en oefeningen waren en nog doorgaan lijdt geen twijfel. Dat bevestigen de Russische autoriteiten zelf.

Niemand ook die er aan twijfelt dat de Baltische staten vreselijk hebben geleden onder Stalin. Een volk dat zijn eigen historisch leed misbruikt om later hetzelfde te doen is jammer genoeg geen uitzondering.

In de drie Baltische staten worden de etnisch Russische minderheden zwaar gediscrimineerd, ze krijgen geen burgerschap en hebben geen stemrecht. Hun taal wordt in de feiten zowat overal verboden. Dat alles terwijl deze landen EU-lidstaten zijn.

Rusland laat daarover regelmatig zijn ongenoegen horen. Desondanks heeft president Poetin en zijn opvolger/voorganger Medvedev nooit enig militair initiatief genomen tegen deze drie landen, evenmin als tegen Polen, nog een land waar de historische banden niet echt goed liggen. Er is met andere woorden niets dat er op wijst dat Rusland militaire plannen heeft met de Baltische staten.

Russische zeemacht in de Golf van Mexico?

Dan is er nog het bredere geografische perspectief. De Amerikaanse zeemacht voert militaire oefeningen uit voor de kusten van Rusland in de Baltische Zee en in de Zwarte Zee. (De VS doet dat ook in de Chinese Zuidzee voor de kusten van China). Dat zou volgens eigen zeggen zijn om de vrijheid van verkeer op zee te garanderen en als ondersteuning voor bedreigde bondgenoten. Van enige agressie tegenover Rusland is daarbij geen sprake.

Laat ons dat even omkeren. Veronderstel dat de Russische zeevloot zou gaan oefenen voor de kust van San Francisco of in de Golf van Mexico, rechtover de petroleumraffinaderijen en de chemische industrie van Louisiana, eveneens netjes buiten de grenzen van de territoriale wateren. Volgens het internationaal zeerecht - waarop de VS zich beroept in de Baltische Zee en in de Zwarte Zee (overigens ook in de Chinese Zuidzee) - heeft de Russische vloot daar het volste recht toe. Toch gebeurt dat nooit.

Eenmaal geprobeerd, daarna nooit meer

Eenmaal heeft de toenmalige Sovjet-Unie het gewaagd de zelfverklaarde militaire invloedssfeer van de VS binnen te dringen. Dat was in 1962. Toen besloot de Sovjet-Unie - tegen de wil in van president Fidel Castro – om raketten met kernwapens op Cuba te installeren.

Dat deed Moskou als antwoord op de kernraketten die vier jaar eerder door de VS in Italië en Turkije waren geïnstalleerd. Dat leidde toen bijna toe een kernoorlog. De VS stond echter op zijn principe dat alleen zij waar ook ter wereld hun militaire macht mochten verspreiden en was bereid voor dat principe een kernoorlog te riskeren. De Sovjet-Unie haalde vernederd bakzeil en ook het nieuwe Rusland beperkt sindsdien zijn militaire invloedssfeer strikt tot zijn eigen onmiddellijke grenzen.

Technologische en logistieke achterstand

Na het einde van de Koude Oorlog werden talloze boeken geschreven over die periode. Zo verschenen ondermeer analyses die uitlegden dat de Sovjet-Unie nooit enige intentie had gehad om Europa aan te vallen – wat nochtans het centrale thema van het westen tijdens de Koude Oorlog was. Dat deed de Sovjet-Unie niet vanuit een of andere goedheid van geest, maar vanuit het besef dat zij noch technologisch noch logistiek in staat waren een agressieve legermacht op te bouwen.

De militaire doctrine van de Sovjet-Unie toen en Rusland nu is volledig gebaseerd op de defensie van de eigen grenzen en het behoud van de overmacht in de grensstaten van Oost-Europa. Die militaire doctrine heeft zijn historische wortels in de Franse invasie van Napoleon en de Duitse invasie van Hitler. Het huidige Rusland volgt deze strategie nog steeds. Agressieve operaties gebeuren alleen in de onmiddellijk aangrenzende invloedssfeer in Tsjetsjenië, Georgië en in Oekraïne. De enige militaire basis die Rusland nog heeft buiten die eigen aangrenzende invloedssfeer ligt in Syrië en die is allesbehalve zeker.

Die analyses over Rusland's onmacht om nog een vuist te maken buiten zijn eigen onmiddellijke invloedssfeer werden niet neergepend door linkse rakkers met Guevara-petjes maar door droge analysten van oerconservatieve Amerikaanse denktanks als de American National Defense University, het Brookings Institute en het American Enterprise Institute.

Koude Oorlog (bis)

Vandaag heeft de NAVO een militaire kracht tien maal groter dan het Russisch leger -zowel logistiek, technologisch als financieel -, met honderden basissen aan de Russische grenzen, met raketinstallaties in Polen, met permanente militaire aanwezigheid in de Baltische Zee en in de Zwarte Zee. In de Amerikaanse Senaat reageert men ondertussen verontwaardigd op het recente incident in de Baltische Zee.

Alsof het Russisch parlement boos zou reageren als Amerikaanse toestellen dit zouden doen tegen Russische marineschepen in de Golf van Mexico. 

Voor de ouderen onder ons is dit zeer herkenbaar. Het lijkt wel of de Koude Oorlog terug is van nooit weggeweest. Rusland heeft opnieuw alleen 'agressieve bedoelingen', wij daarentegen 'verdedigen' onszelf. Een evidentie die niet hoeft toegelicht of bewezen te worden.

Dat grootmachten de dingen naar hun hand zetten en hun versie van de feiten willen opleggen is van alle tijden. Dat de Amerikaanse media daarin gewillig en ijverig meedraaien is evenmin te verwonderen. Waarom Europese (en Belgische) media dat zo klakkeloos overnemen is minder duidelijk. Voor de VS is Rusland ver weg, voor Europa is het slechts een paar uur rijden met de auto tot aan de grens met Rusland. Een meer rationele benadering in Europa van de spanningen met Rusland zou logischer zijn, tenminste als rationale overwegingen zouden overwegen.

Dat Europese journalisten deze Koude Oorlogsretoriek overnemen heeft meerdere oorzaken. Een groot gebrek aan historische kennis is niet eens de voornaamste reden voor dit groepsdenken.

Het is onheilspellend dat de eenzijdige interpretatie van wat in de Baltische Zee is gebeurd zo gemakkelijk wordt geproduceerd. Dat eenheidsdenken veroordeelt elke kritiek op deze berichtgeving tot steun aan de 'vijand'. Dit ontneemt de publieke opinie elke kans om genuanceerd geïnformeerd te worden over wat onze troepen in onze naam aan het doen zijn.

Zo wordt de kans dat een nieuwe Koude Oorlog uitbreekt, met alle risico's op gewapende conflicten en op een kernoorlog, opnieuw reëel.

“Wie zijn geschiedenis niet kent, is gedoemd ze te herhalen” Jorge Agustín Nicolás Ruiz de Santayana y Borrás, Spaans/amerikaans filosoof (1863-1952)

Voor meer foto's zie dit artikel op de website van de Daily Mail: You started it! Russia claims its fighter jets only buzzed US Navy warship because it was ‘in proximity’ of nearby Baltic base

De foto op de start van dit YouTube filmpje suggereert een wel zeer nipte overvlucht. Uit de bewegende beelden blijkt dat Russische toestellen inderdaad elf maal bijzonder riskante naderingsvluchten uitvoerden, maar geen enkele zo dicht als deze fotomontage suggereert: 

1  Internationale waters zijn die delen van zeeën en oceanen die niet onder de jurisdictie van aangrenzende landen vallen. Het zeeverkeer is er volledig vrij. Ze bestaan reeds lang volgens het gewoonterecht en werden met de toename van de industriële scheepvaart geleidelijk in verdragen bevestigd. De laatste maal gebeurde dat in de VN-Conventie over de Wet van de Zee van 1985. Internationale waters beginnen op 12 zeemijlen (22,2 kilometer) in loodrechte lijn gemeten van de dichtstbijzijnde kustlijn (gemeten op de gemiddeld laagste stand van de getijden).

reageer

20 reacties

  • door spacemonkey op vrijdag 22 april 2016

    Klopt compleet. Maar eigenlijk zijn de Amerikanen nog erger dan hier beschreven wordt. Kijk, met Merkel aan het roer zag het er even naar uit dat er een langzame maar misschien iets te duurzame toenadering EU-Rusland zou komen.

    De ultieme nachtmerrie van die aan de overkant v/d plas. Iedere keer dat de VS echt tekeer gaan, doen ze dat onder NAVO-paraplu (zie interventies in Midden Oosten).

    Trouwens, toen Oost-Europa (na het uiteenvallen v/h Warschaupact en de Sovjet-Unie) terug een lappendeken van soevereine staten werd, was er slechts 1 voorwaarde aan verbonden door Rusland. Geen van de voormalige landen mocht toetreden tot de NAVO.

    Zelfs deze 1 verbintenis is compleet geschonden!! Stuk voor stuk werden het NAVO-landen. Ook de toenadering van Oekraïne tot de EU en de hele problematiek zijn in wezen lijnrechte provocaties (onder VS-druk + NAVO) aan het adres van Rusland.

    Inderdaad, het demografische en industriële zwaartepunt demografisch van Rusland ligt in het westen en niet aan de Chinese grens. De hele geschiedenis door heeft het land toenaderingspogingen of aansluiting bij Europa gezocht (nog voor de VS bestonden!!).

    Het zijn puur de Amerikaanse belangen die hier in Europa tellen. Er mag niets ontstaan dat groter en machtiger is dan hun (falend) neoliberaal model. Zoals aangehaald is ook China de dupe of de bedreiging.

    Het enige echte kwaad, maatschappelijk, sociaal, neoliberaal, rijkdom verdeling, milieu is exclusief van vieze Amerikaanse makelij, zo simpel is dat. Spacemonkey.

    • door Marc Pennartz op maandag 25 april 2016

      Het is een hardnekkig misverstand dat de VS en Rusland aan het eind van de Koude Oorlog hebben afgesproken dat Oost-Europese landen niet tot de NAVO mochten toetreden. Er is geen enkel door beide partijen ondertekend document waaruit dit blijkt (en wie dat document wel meent te kennen, mag het mij laten zien). Ook de NAVO heeft nooit beloofd dat ze andere landen niet zou toelaten. Het is dus een mythe. Die is in 2014 weliswaar door Poetin in een toespraak herhaald, maar ze is nergens op gebaseerd en dient louter voor propagandadoeleinden.

      Hoe zou het ook anders kunnen? Het bestaan van dergelijke afspraken zou namelijk betekenen dat de VS en Rusland het zelfbeschikkingsrecht van de "nieuwe" Oost-Europese staten niet zouden erkennen. Juist dat zelfbeschikkingsrecht, toch een grondbeginsel in onze internationale samenleving, bepaalt dat zulke landen wél het lidmaatschap mogen worden van welke organisatie of gemeenschap dan ook.

      • door Lode Vanoost op maandag 25 april 2016

        Inderdaad, niemand beweert dat dat op papier staat. Het was een mondelinge belofte van president Bush senior aan Gorbatsjov die door opvolger Bill Clinton onmiddellijk werd geschonden. Mondelinge beloftes van staatsleiders zijn niet ongewoon in de diplomatieke geschiedenis. Die worden soms gerespecteerd, soms niet. Zeggen dat die toezegging niet werd gedaan is echter fout. Zelfs het Amerikaans ministerie van defensie ontkent dat niet. Ze stellen dat de omstandigheden zijn veranderd, dat het anders moet worden begrepen, dat die landen daar zelf op aandrongen etcetera ... de klassieke uitvluchten achteraf. Je kan er dus inderdaad over discussiëren of een dergelijke mondelinge afspraak bindend is, je kan argumenteren dat je daar geen rekening moet mee houden. Wat je niet kan zeggen is dat de belofte nooit is toegezegd. Als zelf de VS dat niet ontkent...

        • door antond op woensdag 27 april 2016

          Een mondelinge toezegging is even bindend als een schriftelijke. Schriftelijk vastgelegde overeenkomsten kunnen trouwens ook worden geschonden, het is alleen nog iets genanter.

          Dat iedere staat van vrije mensen tot elke verdragsorganisatie kan toetreden lijkt me onzinnig. Ten eerste moet de verdragsorganisatie de staat er bij willen hebben. En ook al wil die verdragsorganisatie dit, dan is de vraag nog, of 'tegenstanders' hiermee akkoord gaan.

          Zou de NATO er mee akkoord gegaan zijn als b.v. Oostenrijk 'vrijwillig' lid van het Warschau-pact zou zijn geworden. En kon Finland tijdens de koude oorlog zomaar lid van de NATO worden (ook al hadden de Finnen dit gewild. Ik dacht het niet x 2..

  • door antond op vrijdag 22 april 2016

    Ik ben oud genoeg om me te herinneren dat George Bush Sr aan Gorbatsjow plechtig beloofde dat de NATO oostgrens geen millimeter ten oosten van de Duits-Poolse grens zou komen te liggen. Deze belofte is niets, maar dan ook niets waard gebleken. Rusland betichten van agressief gedrag is buitengewoon hypocriet, als je ziet wat de NATO inmiddels heeft gedaan, in weerwil van alle eerdere toezeggingen.

  • door Ronald Van Beneden op vrijdag 22 april 2016

    Russische jagers reageren op provocaties Amerikaans marineschip Het ziet er inderdaad gevaarlijk uit, maar wie provoceerde nu eigenlijk wie? De hetze tegen Rusland in de Westerse media wordt verder opgevoerd, met mogelijk zeer gevaarlijke gevolgen. Op onbeschaamd misleidende wijze berichtten ‘onze’ media dat Russische jagers een Amerikaans marineschip ‘in internationale wateren’ zouden hebben geprovoceerd (2). De beelden doen dat inderdaad overkomen, maar er wordt niet bij gezegd dat het oorlogsschip vlakbij de kust van Rusland voer, en volgens enkele onbevestigde Poolse mediaberichten (3) eerst elektronische storingsapparatuur tegen Rusland gebruikte. Kortom: het begint er steeds meer op te lijken dat de Amerikanen daadwerkelijk een oorlog tegen Rusland in Europa willen veroorzaken.

    Stelt u zich eens voor dat het omgekeerde was gebeurd: een Russische marineschip, bewapend met kruisraketten, dat duizenden kilometers van huis is en in de Golf van Mexico zijn elektronische wapens op de Verenigde Staten richt. Als er dan Amerikaanse jagers over het schip waren gevlogen, had iedereen dat een normale reactie gevonden, en hadden de Westerse ‘kwaliteits’media óók over een Russische provocatie gesproken – maar dan terecht. De torpedojager USS Donald Cook - voerde op 11 en 12 april manoeuvres uit in de Baltische Zee (bij ons beter bekend als de Oostzee) toen twee Russische SU-24 jets elf of twaalf keer pal langs en over het schip vlogen. Het Pentagon veroordeelde deze ‘schijnaanval’ onmiddellijk als ‘onprofessioneel’ en onveilig’, en verklaarde dat ‘deze acties de spanningen tussen landen mogelijk onnodig kunnen doen escaleren, en kunnen leiden tot een misrekening of ongeluk dat ernstig gewonden of doden kan veroorzaken.’ Het Kremlin reageerde niet op het bericht.

  • door Ronald Van Beneden op vrijdag 22 april 2016

    Schip zou in 2014 elektronisch zijn uitgeschakeld door Russen In 2014 schreven Russia media dat de USS Donald Cook, die destijds in de Zwarte Zee voer vanwege de burgeroorlog in Oekraïne en spanningen rond de Krim, elektronisch vleugellam werd gemaakt door vlakbij passerende Russische jagers, die zouden zijn uitgerust met het allernieuwste ‘Khibiny’ storingswapen. Het Amerikaanse marineschip is uitgerust met het moderne Aegis radarsysteem, dat onder andere gebruikt wordt voor het tegen Rusland gerichte anti-raketschild dat in Europa wordt opgebouwd. De VS ontkende echter in alle toonaarden dat de Donald Cook was uitgeschakeld. Amerikaanse alternatieve media zoals Infowars wisten echter te melden dat 27 bemanningsleden na aankomst in een Roemeense haven hun ontslag zouden hebben ingediend vanwege het gebeuren, omdat ze niet langer hun leven wilden wagen op een schip dat zo eenvoudig volslagen weerloos kon worden gemaakt. Het is slechts speculatie, maar mogelijk was de werkelijke reden waarom het marineschip deze week opnieuw vlakbij Rusland werd ingezet het uittesten van een verbeterde versie van de Aegis radar, waar de Amerikaanse marine na het incident in de Zwarte Zee in alle haast aan gewerkt zouden hebben. Waar blijft het protest? Het is onbegrijpelijk dat er geen enkel protest komt uit Den Haag en andere Europese regeringssteden tegen de zich almaar agressiever opstellende Amerikanen. Het is alsof ‘onze’ leiders zich er al bij neergelegd hebben dat we dankzij Washington op de Derde Wereldoorlog afstevenen, die als het zo doorgaat bijna onvermijdelijk lijkt te worden.

  • door Maurice de Liberaal op vrijdag 22 april 2016

    De Russische militaire doctrine is niet de bescherming van de huidige grenzen maar het herstel van de grenzen van de Sovjet Unie. Poetin heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij het uiteenvallen van de Sovjet Unie als grootste ramp uit de geschiedenis ziet. De annexatie van de Krim is slechts een eerste stap. Ook met democratie heeft Poetin weinig op. Iedereen die het waagt zich kandidaat te stellen voor presidentsverkiezingen wordt doodgeschoten of wordt voor lange tijd in de gevangenis gezet. Wat je ook vindt van Amerikanen, ze zijn wel een stabiele democratie met vrijheid van meningsuiting.

    • door Lode Vanoost op zaterdag 23 april 2016

      Dat heeft Poetin nooit gezegd. Hij heeft daarentegen verklaard (en herhaalt dat regelmatig) dat het een historische ramp is dat door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie miljoenen Russen plots afgesneden werden van hun moederland. Dat is iets heel anders. Je kan het daar mee oneens zijn en dat zelfs erg vinden dat hij dat zegt. Maar wat u beweert heeft hij nooit gezegd. Het is niet omdat die 'uitspraak' voortdurend wordt herhaald in de Westerse media, dat ze echt zou zijn.

    • door Martin Veltjen op zondag 24 april 2016

      De 'Russische militaire doctrine' blijkt gewoon te bestaan: https://en.wikipedia.org/wiki/Military_doctrine_of_Russia http://rusemb.org.uk/press/2029 Dit lijkt me toch niet echt wat u beschrijft.

      • door Lode Vanoost op zondag 24 april 2016

        WikiPedia is leuk om te weten welke soorten muskieten er bestaan en wanneer Amerikaanse presidenten zijn geboren en zo. Voor politieke analyse is WikiPedia compleet vooringenomen en onbetrouwbaar.

  • door Jan op zaterdag 23 april 2016

    "In de drie Baltische staten worden de etnisch Russische minderheden zwaar gediscrimineerd, ze krijgen geen burgerschap en hebben geen stemrecht. Hun taal wordt in de feiten zowat overal verboden. Dat alles terwijl deze landen EU-lidstaten zijn."

    Waar haalt u dit? In Litouwen hebben alle migranten die tijdens de Sovjetperiode naar Litouwen gemigreerd zijn, Litouws staatsburgerschap gekregen. In Estland en Letland heeft men besloten om dit niet te doen, gezien de in vergelijking met Litouwen zeer grote aantallen (Russischtalige) migranten (boven de 40%) eigen jaren tachtig. Maar inwoners die reeds voor de Sovjetperiode Ests of Lets staatsburgerschap hadden (of hun ouders), kregen na de onafhankelijkheid in 1991 staatsburgerschap, dus ook de (afstammelingen) van de (zeker in Letland vrij grote) Russische minderheid die reeds voor 1939 in deze staten woonde. Het criterium was dus niet etnisch. Alhoewel natuurlijk niet ontkend kan worden dat men de bedoeling had aan zoveel mogelijk Russisch sprekenden het burgerschap te ontzeggen. Sinds de Estse en Letse onafhankelijk heeft een zeer groot deel van deze mensen wel burgerschap gekregen door deelname aan speciale examens (beide staten werden ook voor toetreding door de EU onder de druk gezet om de regelgeving te versoepelen). Russisch is geen officiële taal, maar in de communicatie met overheidsinstellingen is het perfect mogelijk om formulieren in het Russisch te ontvangen (vaak zijn ze standaard in de twee talen opgesteld) of Russisch te spreken met de beambten. Kandidaten voor jobs in de publieke sector waar men in contact komt met het publiek worden op hun tweetaligheid geselecteerd. Ook het bedrijfsleven erkent het belang van het Russisch, al was het maar om meer klanten aan te trekken.

  • door Jan op zaterdag 23 april 2016

    Aanvulling:

    Probeer in Vlaanderen (buiten de faciliteitengemeenten) eens een formulier in het Frans te krijgen van de lokale of de Vlaamse overheid, laat staan Frans te spreken met hun beambten. De Russische minderheid is zo talrijk aanwezig in de hoofdsteden dat deze al velen jaren bestuurd worden (met een absolute meerderheid) door Russisch gezinde partijen. De persoon die getipt wordt als volgend president van Estland heeft deels een Russische afkomst. Natuurlijk bestaat er discriminatie en zijn er veel Letten en Esten die de Russische minderheid liever kwijt dan rijk zijn, toch is er sprake van een vrij harmonische situatie, zeker in vergelijking met de situatie van niet Europese migranten in België. Ik woon reeds vier jaar in Estland en ken verschillende mensen met een Russische achtergrond, ik ben er zeker van dat zij, alhoewel er vele punten van kritiek mogelijk zijn, zij zich niet zouden herkennen in de karikatuur die u ervan maakt. Verder vind ik uw analyse vrij goed, maar deze passage deed me even schrikken. U neemt hem net letterlijk over uit Russische propaganda.

    • door Lode Vanoost op zaterdag 23 april 2016

      U maakt een verkeerde vergelijking. In België heeft men in 1932 beslist om in een deel van het land het Nederlands de officiële taal van de overheidsdiensten te maken, het Frans in een ander en Brussel-19 tweetalig. Dat was toen géén Vlaamse eis. De toenmalige Vlaamse voorvechters wilden de gelijkwaardige tweetaligheid voor het hele land.

      Daar hebben de Franstaligen zich toen keihard tegen verzet. Zij vreesden immers de vervlaamsing van Henegouwen, waar in die tijd zelfs 'Volkshuizen' waren in de mijnsteden. Je kan dat goed of slecht vinden maar het is wat het is.

      U kan geen formulier in het Frans krijgen in Vlaanderen? Klopt. Dat geldt evengoed voor Nederlandse formulieren in Wallonië. Vind ik dat goed? Neen. Overigens wijs ik er op dat de taalwetgeving alleen geldt voor de omgang van de burger met de overheidsdiensten. Voor de rest is het taalgebruik in België volledig vrij, wat u regelmatig kan vaststellen in restaurants aan de kust en in handelszaken in steden rond de taalgrens. De tijden zijn veranderd. Als levenslang inwoner van de rand rond Brussel in een faciliteitengemeente weet ik zeer goed dat een en ander allesbehalve ideaal is.

      Wat in de Baltische staten gebeurt is iets heel anders. Daar is de overmacht van de Russische minderheden omgeslagen en hebben de Balten wraak genomen. Het klopt dat ze daar veel zijn op terug gekomen onder andere onder EU-druk maar ook om puur economische redenen. Ook Russischtalige mensen zijn immers werknemers die belastingen betalen en die consumeren. Het is dus inderdaad genuanceerder dan ik in het artikel aanhaalde. Maar daartegenover stellen dat het in de Baltische Staten nu prima zou gaan met de taalrechten van de Russische minderheden klopt niet. De kern van het artikel gaat natuurlijk over iets heel anders...

      • door Jan op zondag 24 april 2016

        Uw reactie is al genuanceerder, maar in het artikel schrijft u: ´Hun taal wordt in de feiten zowat overal verboden.´, wat gewoon een verkeerde voorstelling is. Uw artikel gaat in de kern inderdaad over iets heel anders. Maar dat betekent niet dat u zich, als u zich aan een dergelijke uitweiding waagt, niet grondiger dient te informeren. Er kan inderdaad heel wat verbeterd worden aan de rechten van de Russische minderheid. Ik heb hier in Estland regelmatig discussies over dit thema met zowel Esten als Russen en ook al probeer ik de argumenten van beide zijden te begrijpen, de harde nationalistische lijn volg ik zeker niet.

        • door Lode Vanoost op maandag 25 april 2016

          Wat betreft uw allerlaatste opmerking. Ik beweer helemaal niets over uw persoonlijk standpunt terzake. Dat is in deze ook niet relevant. Voor het overige volledig akkoord dat dit een onderwerp is dat ruimere aandacht verdient. Mijn analyse ten gronde blijft echter dat de verbeteringen die er inderdaad zijn gekomen er zijn gekomen na (harde) druk vanuit de EU en om economische redenen en niet vanuit de overtuiging dat er dialoog en respect moet zijn voor de Russischtalige minderheden. Dat maakt dat de rechten van de Russischtaligen allesbehalve stevig verankerd zijn. Het kan snel terug omslaan.

  • door Jan Veryke op zaterdag 23 april 2016

    Anekdote: In februari 2016 maakte ik met de zeilboot van een vriend een zeiltocht langs de westkust van Florida. Vertrokken in Fort Pierce, via de intracoastal langs West Palm Beach en Boca Raton, de oceaan op in Fort Lauderdale. Langs Miami, Key Biscane, Key Marathon in het Hawke Channel richting Key West om een gunstige hoek te hebben voor oversteek van de Gulfstream naar Havana. In die buurt werkt en woont een meerderheid ex-Cubanen, naast andere latino's. Ook bij de Coastguard. En die houden niet van de recente toenaderingspolitiek van die "n*gga" in Washington. Om niet te veel gezeik te hebben gingen we het rif over bij American Shoals, zo'n 20 mijl oost van Key West, waar een grote Coastguardbasis is. Dat was op 29 februari jongstleden. Zo'n 15 mijl buiten het rif zagen we in verte een marinekotter afkomen die na 10 min terugdraaide. Heeft onze Belgische vlag gezien en dan geldt het embargo niet, dachten we...

    15 Min later komt een Northrop F5 fighter jet uit het niets in duikvlucht 30 meter boven de masten (50 meter boven zeeniveau) met een rotgang voorbij gescheurd. Een minuut later gevolgd door een tweede, nu op 30 meter achterlangs tegen zo'n 800 kilometer per uur! Op 2O meter hoogte, we konden het gezicht van de piloot zien. Veel te verbauwereerd en geschrokken om het spectakel te filmen. Wat een apenland! Wij hadden geen contrabande, wapens, drugs, electronische storingsmiddelen of whatsoever aan boord. Enkel 3 mensen (van een Nato-lidstaat!) die als vrijetijdsbesteding aan blue-water-sailing doen. Het contrast kon niet groter zijn bij aankomst in Marina Hemingway op Cuba; Vriendelijke, vlotte en correcte ontvangst tijdens het inklaren door Costa Garda, Immigration en dokter.

  • door Marc Pennartz op maandag 25 april 2016

    Lode Vanoost beweert dat de foto van het dichtbijvliegende toestel een montage is en voert als bewijs het YouTube-filmpje op. Volgens hem komt geen enkel vliegtuig zo dicht bij het schip als de foto suggereert. Mede hierop bouwt hij een deel van zijn betoog. Dat zou juist zijn als de YouTube-film gemaakt was door dezelfde persoon als de foto, maar dat heeft niemand gezegd. De fotograaf kan op een heel andere plaats op het schip hebben gestaan en dat zou de laatste vlucht in het filmpje best eens het rakelings langsvliegende toestel van de foto kunnen betreffen. In dat geval hebben we toch een iets ander verhaal.

    Het is vermoedelijk waar dat Rusland geen directe plannen heeft om de Baltische staten onder de voet te lopen. Poetin is niet gek. Het Russische leger zou een dergelijke interventie snel verliezen, indien de NAVO de Baltische staten echt zou verdedigen. Maar dat er Russische provocaties zijn, lijdt geen twijfel en wie zijn best doet, kan er stapels van vinden. Al zullen er altijd mensen zijn die beweren dat zulke berichten manipulaties van de CIA zijn. Tegen dat soort paranoia, vandaag de dag bon ton bij zowel extreemlinks als extreemrechts, valt helaas niet te vechten. Maar wees gerust. Russische provocaties zijn eerst en vooral bedoeld voor de Russische televisie waar het vijanddenken gecultiveerd wordt en de oorlogsretoriek hét middel is om een zwaar corrupt regime in tijden van crisis in het zadel te houden.

    In werkelijkheid zijn Europa en de VS, zonder het hardop te zeggen, de grootste bondgenoten van Rusland. Vraag maar aan de Oekraïners. Die voelen zich door het westen zwaar in de steek gelaten.

  • door Roland Horvath op maandag 25 april 2016

    De EU is de slaaf van de US. Meer afstand tegenover de US, alle US bases en materieel er uit en een betere relatie met Rusland en Eurazië. De NAVO ontbinden en vervangen door Europese organisatie. De US saboteren en benadelen de EU op alle mogelijke manieren. Oorlogen in de omgeving van de EU bvb Irak, Syrië: resultaat vluchtelingen en terreur. De US hebben Oekraïne UA gedestabiliseerd, ze installeren wapens in de Baltische staten. Ze sturen aan op oorlog met Rusland RU, op Europees grondgebied uiteraard. In het kader van hun -megalomane- campagne voor wereldheerschappij. De US is een voortdurend oorlogvoerende en oorlogstokende nazistische terroristen staat. De EU is de corrupte, gekoloniseerde handlanger.

  • door Herman Degenhart op maandag 25 april 2016

    Toen de USS Donald Cook in de Zwarte Zee manoeuvreerde, werden de elektronische systemen van het schip door Russische vliegtuigen uitgeschakeld. Dat heeft tot veranderingen aan die systemen geleid, die nu door hetzelfde schip in de Oostzee werden getest. De USS Donald Cook was dus bezig de Russische elektronische afweer te testen. Dat was de reden voor de waarschuwing middels deze close fly-overs van de Russische luchtmacht.

    Dit incident lijkt overigens veel op dat met de USS Liberty in de Levant tijdens de zesdaagse oorlog van Israël tegen Egypte. (op 8 juni 1967, nvdr) Ook toen was de USS Liberty bezig de Israëlische elektronische systemen af te tasten. Het had daartoe positie gekozen net op de rand van de territoriale wateren van Israël en Egypte. Dat aftasten ging dusdanig dat de Israëlische troepen in de Sinaï woestijn er last van hadden. De Israëlische luchtmacht heeft de Liberty toen aangevallen en net niet tot zinken gebracht. De Liberty trok zich toen terug.

Lees alle reacties