about
Toon menu

VN oordeelt: "Vrijheidsberoving Julian Assange is illegaal"

De VN-Werkgroep over Arbitraire Detentie heeft zijn vonnis bekendgemaakt in Genève. Dat oordeel is onmiskenbaar. Julian Assange's verblijf in de ambassade van Ecuador in Londen is een vorm van arbitraire vrijheidsberoving. Assange moet vrijgelaten worden en heeft recht op schadevergoeding.
vrijdag 5 februari 2016

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

In een persverklaring vatte de voorzitter van de Working Group on Arbitrary Detention (WGAD) zijn besluit als volgt samen:

“De werkgroep WGAD is van mening dat de verschillende vormen van vrijheidsberoving waar Julian Assange aan werd onderworpen een vorm van arbitraire detentie zijn... De WGAD meent dat de arbitraire detentie van mijnheer Assange moet beëindigd worden, dat zijn fysieke integriteit en vrijheid van beweging worden gerespecteerd en dat hij het afdwingbaar recht heeft op compensatie..."

"De experten hebben vastgesteld dat detentie arbitrair is omdat mijnheer Assange in een isoleercel werd gehouden in Wandsworth Prison en omdat de Zweedse onderzoeksrechter bij gebrek aan gepaste ijver een lang verlies van vrijheid heeft veroorzaakt... De WGAD heeft vastgesteld dat deze detentie een overtreding is van artikels 9 en 10 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, van artikel 7, 9(1), 9(3), 9(4), 10 en 14 van het Internationaal Covenant over Burgerlijke en Politieke Rechten.”

Het Australisch lid van het panel van de WGAD nam niet deel aan het onderzoek (Julian Assange is Australisch staatsburger). Het Oekraïense lid van het panel diende als enige een 'dissenting opinion' in. Alle andere leden van het panel sloten zich unaniem aan bij de besluiten van het onderzoek.

Het bindend karakter van de opinies van de WGAD vloeit voort uit de medewerking van de betrokken staten bij de procedure, het tegensprekelijk karakter van de vaststellingen en uit de autoriteit die de WGAD krijgt vanwege de VN-Raad voor Mensenrechten.

John Pilger

Onafhankelijk onderzoeksjournalist John Pilger heeft de zaak van Assange en WikiLeaks reeds jaren gevolgd en onderzocht. In een commentaar op dit vonnis  schrijft hij:

“Zowel Zweden als Groot-Brittannië hebben deelgenomen aan het 16 maanden lange onderzoek door de VN, hebben hun bewijzen overhandigd en hun positie verdedigd voor het tribunaal van de WGAD... In vorige, alom geloofde zaken waar de WGAD over heeft geoordeeld hebben zowel Groot-Brittannië als Zweden hun steun betuigd aan het tribunaal: Aung Sang Suu Kyi in Birma, oppositieleider Anwar Ibrahim in Maleisië en Washington Post journalist Jason Rezaian in Iran. Het verschil nu is dat Assange's vervolging en opsluiting zich voordoen in het hart van Londen.”

“De zaak Assange ging nooit over beweringen van seksueel wangedrag in Zweden. Onderzoeksrechter Eva Finne had de zaak geseponeerd met volgende motivatie: “Ik geloof niet dat er enige reden is om te verdenken dat hij een verkrachting zou hebben gepleegd”. Een van de twee vrouwen die hier bij betrokken zijn, beschuldigt de politie er van bewijzen te hebben gefabriceerd en haar misleid te hebben. Zij protesteerde reeds dat ze “Julian Assange nergens van wilde beschuldigen”. Een tweede onderzoeksrechter (Marianne Ny) heeft de zaak terug geopend na politieke interventies en stelt actie sindsdien voortdurend uit.”

“Tot zeer recent heeft onderzoeksrechter Ny geweigerd zich te schikken naar een Europese routineuze procedure (een rogatoire commissie) en naar Londen te reizen om Assange te ondervragen... In 2010, voor Assange Zweden had verlaten, ondernam zij geen enkel initiatief om hem daar te ondervragen. Sindsdien heeft zij jarenlang geweigerd om duidelijk uit te leggen waarom zij de zaak nog steeds niet heeft afgerond, zelfs niet aan haar hoogste juridische gezagsorganen. Ze weigert eveneens uit te leggen waarom ze weigert Assange garanties te geven dat hij niet aan de VS zal worden uitgeleverd.”

Jonathan Cook

Voormalig Guardian-journalist Jonathan Cook gaf eveneens commentaar: “Assange werd veroordeeld door de Britse massamedia – ook de zogenaamd progressieve – vanaf de dag dat beweringen van seksueel wangedrag begonnen te circuleren in Zweden zes jaar geleden. Nobele media zoals de BBC, die anders steeds zeer voorzichtig het vermoeden van onschuld veronderstellen bij vervolgingen van beschuldigden voor dagelijkse misdaden, heeft herhaaldelijk foutieve beweringen geuit over Assange, waaronder dat hij werd beschuldigd van verkrachting, terwijl er nog steeds geen aanklacht tegen hem is ingediend."

"Zelfs nu met het VN-panel aan zijn zijde, zijn de Britse media niet te stoppen... Het is schandalig dat in hun berichtgeving over de zaak van Assange zogenaamd kritische journalisten de beweringen en argumenten van de betrokken partijen– Groot-Brittannië, Zweden en de VS – ongewijzigd hebben overgenomen zonder ook maar de minste moeite te doen om die te fact-checken.”

Craig Murray 

Craig Murray is voormalig Brits ambassadeur in Oezbekistan. Toen hij het Britse stilzwijgen over de grove schendingen van de mensenrechten door het regime van president Karimov aanklaagde, werd hij ontslagen. In zijn blog wijst hij op een aantal frappante zaken: 

"Geen enkele democratie heeft ooit de besluiten van dit VN-panel naast zich neergelegd. Recente voorbeelden zijn Egypte en Oezbekistan. Groot-Brittannië zit in mooi gezelschap. Het zou extreem nalatig zijn van de Zweedse en de Britse regeringen om de autoriteit van dit tribunaal te aanvaarden, volledig deel te nemen aan de procedure en dan te weigeren het resultaat te aanvaarden."

Nog steeds geen enkele aanklacht voor enig misdrijf

Onder meer de Guardian blijft beweren dat Assange het recht niet heeft om 'vervolging voor verkrachting' te ontlopen, vanuit de premisse dat er inderdaad een beschuldiging in die aard zou bestaan. Zowat alle Belgische media nemen tot vandaag de bewering 'beschuldiging van verkrachting' van de Britse media over.

Belgische journalisten kunnen nochtans even goed even de tijd nemen om de documenten te lezen, waaruit blijkt dat Assange niet wordt vervolgd voor enig misdrijf.

Het officiële argument van Zweden voor de vraag om uitlevering is nog steeds 'om hem te horen in verband met een klacht van mogelijk seksueel wangedrag (alleged sexual misconduct)'. Dat verhoor moet uitmaken of er dan inderdaad al dan niet een klacht komt, nogmaals, niet voor verkrachting maar voor seksueel wangedrag (onbeschermde seks met twee verschillende personen in een korte tijdspanne na elkaar).

Een verhoor van Assange zal leiden tot een definitieve seponering van de zaak zonder verder gevolg, omdat de feiten te licht wegen. Dat was reeds het besluit van de eerste onderzoeksrechter. Dat verhoor is echter niet de echte doelstelling van de tweede Zweedse onderzoeksrechter.

Dat de tweede Zweedse onderzoeksrechter alsnog weigert dat verhoor in Londen te doen en de uitlevering van Assange naar Zweden blijft eisen, wijst er op dat niet een dergelijk verhoor het doel is van dit uitleveringsverzoek maar het aanhouden van Assange op Zweeds grondgebied voor een heel andere zaak, uitlevering aan de VS op beschuldiging van spionage.

Dat Groot-Brittannië, de trouwste bondgenoot van de VS, hem niet uitleveren heeft alles te maken met de verschillende juridische procedures. In Groot-Brittannië moeten de VS in openbare zittingen hun verzoek tot uitlevering toelichten. Ondertussen blijft de beschuldigde op vrije voeten en kan hij vrij met de buitenwereld communiceren. Bovendien blijft de beschuldigde ook vrij tijdens beroepsprocedures.

In Zweden gebeurt de procedure voor een uitleveringsverzoek achter gesloten deuren en wordt de betrokkene onmiddellijk aangehouden. Elke communicatie door hemzelf of door zijn advocaten met de buitenwereld is tijdens de procedure verboden. Beroep tegen een eerste beslissing is niet opschortend voor de uitlevering zelf.

WikiLeaks heeft zelf de geheime documenten gepubliceerd waaruit blijkt dat er wel degelijk een gerechtelijk onderzoek bezig is in de VS om Assange voor spionage te veroordelen en dat daarover reeds werd onderhandeld met de Zweedse autoriteiten.

In een korte persmededeling hebben de Britse en Zweedse overheden laten weten dat ze het besluit van de VN-werkgroep naast zich neerleggen.

Advocaten John Jones QC, Melinda Taylor, Jennifer Robinson en Baltasar Garzón legden tijdens een persconferentie in Londen uit dat de verderzetting van de vrijheidsberoving van Julian Assange een vorm van foltering is. Volgens Garzón is het arrestatiebevel tegen Assange onwettig. Zij benadrukken ook dat Assange nooit heeft geweigerd om gehoord te worden door het Zweedse gerecht.

reacties

10 reacties

  • door Louis Marie Lagae op vrijdag 5 februari 2016

    De media zijn, globaal, echt niet (meer) te vertrouwen. Wie wenst dat openlijk tegen te spreken?

    Assange : wie weet hoe lang hij in zijn vrijheid is beroofd? Zoek het antwoord en wees 1 % empatisch.

    Die Zweedse rechter NY : hoe kan zoiets, Lode?

    PS ; hebben jullie gezien hoe Het Laatste Nieuws direct afgaf op de vrouwelijk veldrijdster?? Om te KOTSEN. Nu lees ze niet meer Ik denk niet dat ze met die eerroof enige lezer zullen verliezen.

    Ach, Menschliches . . .

    Louis Marie Lagae.

  • door Didier op vrijdag 5 februari 2016

    Iemand onterecht beschuldigen van verkrachting is een zwaar vergrijp, daarover is iedereen het eens. Het zal niemand verwonderen, maar ook op het radionieuws van vandaag had men het desondanks alles nog steeds over 'verkrachting'. Het gansje dat het nieuws voorlas, vond het zelfs nodig extra nadruk op dat woord te leggen! Dat de media onderworpen zijn aan de kleptocracie wordt tot in den treure toe bewezen.

    • door Alweer op zondag 7 februari 2016

      U bent er dus zeker van dat de twee (!) vrouwen die beweren verkracht te zijn liegen ?

      • door Lode Vanoost op zondag 7 februari 2016

        Wel, dat is het hem juist, dat beweren die vrouwen niet. Wie dit en andere artikels leest, of de moeite doet om zich zelf te informeren weet dat de beide personen daar in hun klacht niet over spreken, dat het Zweedse gerecht dat in zijn motivering voor een uitleveringsverzoek aan Groot-Brittannië niet aanhaalt als argument, dat er tot op heden geen officiële aanklacht tegen Assange voor eender welk misdrijf, dus ook niet voor verkrachting.

        Het is niet omdat de media het steeds weer hebben over 'op beschuldiging vn verkrachting' dat dit een waarheid wordt. Een leugen blijft een leugen, al wordt ze nog zoveel herhaald.

        Nu ik kon dat al weten als u het artikel had gelezen.

        • door Alweer op dinsdag 9 februari 2016

          In "The Independent", toch geen prutsgazetje, eerder links van het spectrum komt, één van de Zweedse vrouwen aan het woord. Daar heeft ze het over "sexual assault", en verder "Assange should take responsibility". Haar advocaat stelt dat het tijd wordt dat "Mr Assange deliberately withheld himself from the judicial system for over five years".

          Onafgezien de verdiensten die Assange heeft met zijn "wikileaks" ; hebben vrouwen die een klacht indienen wegen sexuele agressie recht op duidelijkheid via een juridische procedure, ja of neen ? Ik dacht het wel.

          http://www.independent.co.uk/news/people/julian-assange-rape-victim-criticises-un-decision-over-detention-a6857796.html

          • door Lode Vanoost op dinsdag 9 februari 2016

            Of het nu gaat over Jeremy Corbyn, de vakbonden, sociale bewegingen buiten de mainstream, de deelname van Groot-Brittannië aan de oorlog in Irak of over Julian Assange heeft de Independent al meermaals aangetoond een zeer selectieve, tendentieuze en onbetrouwbare versie van de dingen weer te geven. Neen dus, de Independent is géén objectieve bron in deze zaak. 'links' is geen garantielabel.

          • door DidierC op dinsdag 9 februari 2016

            @ alweer

            Volgens het artikel zegt SW (het slachtoffer) nergens iets over sexual assault. Enkel The Independent doet dat in de voorlaatste paragraaf.

  • door Paul Lookman op vrijdag 5 februari 2016

    Nu de Zweedse en Britse regeringen het resultaat van het tribunaal naast zich neerleggen is dat aanleiding voor elke Europese regering die zichzelf respecteert om de ambassadeurs van deze landen op het matje te roepen, en daarmee een sterk signaal af te geven. Het wordt tijd om niet langer toe te geven aan 'We occasionally have to twist the arms of countries that wouldn't do what we need them to do', en niet enkel in dit dossier.

    • door ria aerts op zaterdag 6 februari 2016

      Ja, maar ook dat zal niet helpen. De meeste landen ondermijnen zelf de rechtstaat waar ze zo graag mee schermen. Ook bij ons gebeurt dat. Ik herinner me dat Trabelsi uitgeleverd is aan de VS, hoewel de wet verbiedt om mensen uit te leveren aan landen waar de doodstraf bestaat. Het kan zijn dat die mens een afschuwelijke terrorist is, maar de wet is toch de wet. Of soms niet? Je krijgt soms de indruk dat dergelijke inbreuken met opzet gebeuren, want het creëert bij de burgers toch een gevoel van onzekerheid. Als er zo veel willekeur is, als je zelfs op de wet niet meer kunt vertrouwen. Het is uiteraard wel een ideaal middel om mensen in het gareel te houden. Als je een hond traint heeft het ook meer effect wanneer je hem maar af en toe een koekje geeft als hij iets goed doet. Willekeur, dus.

      • door Lode Vanoost op zaterdag 6 februari 2016

        Beste Ria, ik begrijp je verontwaardiging.

        Het klopt echter niet dat België altijd uitlevering moet weigeren aan landen die de doodstraf toepassen. Een land kan immers voorwaarden stellen aan een uitlevering. Wanneer de VS de uitlevering vraagt van een persoon om hem te vervolgen voor feiten waar mogelijk de doodstraf op staat, legt België (zoals ook andere landen zoals Groot-Brittannië) de voorwaarde op dat de doodstraf niet mag worden uitgesproken in de betrokken rechtszaak. Dat is ook met Trabelsi gebeurd.

        België weigert wel stelselmatig uitleveringen aan landen waarvan de rechtsgang als niet eerlijk wordt beschouwd, zoals Saoedi-Arabië. Dat dit land tegelijk een grote bondgenoot is, wijst er op hier contradictorisch het buitenlands beleid is.

        In het verleden zijn er gevallen geweest dat de VS weigerde die garantie te geven. Dat heeft dan tot afwijzing van het uitleveringsverzoek geleid. Zo heeft Groot-Brittannië, toch de grootste bondgenoot van de VS, geweigerd om leden van het IRA die in de VS dodelijke aanslagen hadden gepleegd uit te leveren aan de VS omdat ze weigerden de doodstraf niet te zullen uitspreken. En Groot-Brittannië is nochtans nooit mals geweest voor het IRA.

        Enkele jaren terug heeft België een Belgische militair uitgeleverd aan de VS, die in Florida een vrouw had verkracht en vermoord tijdens zijn vakantie. Ook hier heeft België de eis gesteld dat de doodstraf niet mocht worden uitgesproken. Dat heeft de rechtbank in Florida ook gerespecteerd en hem levenslang gegeven.

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties