about
Toon menu

Venezolaanse oppositieleidster werkte in België voor geheime dienst Colombia

Op 24 oktober 2015 maakte de Colombiaanse krant El Espectador bekend dat twee personen in Brussel reeds jarenlang duizenden euro’s ontvingen van de Colombiaanse veiligheidsdienst DAS. Een van hen is Patricia Betancourt, voorzitster van de Belgische vzw Veneuropa, die in België en andere EU-landen protesten organiseert tegen de democratisch verkozen regering van Venezuela.
zondag 1 november 2015

Het Colombiaanse Departamento Administrativo de Seguridad (DAS - Administratief Departement voor Veiligheid = de Colombiaanse staatsveiligheid) investeert, volgens een onderzoek van de Colombiaanse krant El Espectador, al jaren in een campagne om mensenrechtenorganisaties in Europa, die de misbruiken van de Colombiaanse staat aanklagen, te bespioneren. Bovendien steunt DAS ook de oppositie in de EU tegen de verkozen regering in Venezuela.

Veneuropa en Patricia Betancourt

De organisatie Veneuropa werd opgericht in België en is een vzw volgens het Belgisch recht. Voorzitster is Patricia Betancourt (zij is geen verwante van Ingrid Betancourt).  De organisatie bekritiseert de Venezolaanse regering via verschillende internetkanalen. Ze beschikt daarvoor over een website, een Facebookpagina, een twitteraccount en een YouTubekanaal.

Wat op deze eigen publicaties opvalt, is dat deze organisatie de oude Venezolaanse vlag met zeven sterren gebruikt. Tijdens de regering van president Hugo Chávez kreeg de vlag een extra achtste ster, ter ere van Simón Bolívar. Veneuropa erkent deze nieuwe officiële vlag niet.

In België organiseerde de organisatie reeds meerdere protesten tegen de Venezolaanse regering. Zie onder meer deze video-opname. Daarop is te horen dat tijdens deze manifestaties termen als ‘gangsters’, ‘moordenaars’, ‘varkens’, ‘bedriegers’ worden gebruikt om de Venezolaanse regering te omschrijven. Een pancarte beschrijft de verkozen president Nicolás Maduro als een ‘dictator’.

Deze betogers beschouwen net als Veneuropa de huidige Venezolaanse regering als ‘onwettig’. Het gaat hier nochtans over een regering die is gevormd op basis van een door de internationale gemeenschap als transparant, fair en eerlijk erkende verkiezingsuitslag. Organisaties als de OAS, de OVSE, de EU en het Carter Center van voormalig president Jimmy Carter hebben meerdere verkiezingen in Venezuela gevolgd en ze allen als correct omschreven, ook de presidentiële verkiezingen van 2013 die nipt werden gewonnen door Nicolás Maduro.

Jimmy Carter

Toen de oppositie deze verkiezingen wilde onwettig laten verklaren, reageerde Jimmy Carter met de volgende commentaar: “Het is niet correct om te proberen een verkiezingsuitslag die je niet bevalt onwettig te laten verklaren. Als een meerderheid iemand verkiest die je niet bevalt voer je politieke oppositie. Wat je niet doet is proberen die president af te zetten.” Dat was tevens een verwijzing naar de poging tot staatsgreep van 2002, die door de regering van zijn eigen land was ondersteund.

In het Europees Parlement boden conservatieve Europese partijen de gelegenheid aan Veneuropa om zich op 24 mei 2014 voor te stellen. Patricia Betancourt presenteerde toen haar vereniging Veneuropa, die samenwerkt met Venezolaanse politici als María Corina Machado (foto 1). Machado is een van de rechtse Venezolaanse politici die meewerkten aan de coup van 2002. Veneuropa stelde zich in het Europees Parlement voor als een organisatie ter verdediging van de vrijheid, de democratie en de mensenrechten in Venezuela. 

Internationaal heeft Veneuropa uitsluitend banden met rechtse en extreem-rechtse politieke partijen en organisaties. In Spanje is dat bijvoorbeeld de conservatieve Partido Popular (PP) van huidig eerste minister Mariano Rajoy. De PP heeft nog steeds aanhangers en verdedigers van het Franco regime in eigen rangen.

Patricia Betancourt tijdens een interview op de Colombiaanse zender NTN24 (still youtube)

De extreem-rechtse Amerikaans-Colombiaanse tv-zender NTN24 biedt mevrouw Betancourt regelmatig een forum om leugens over de democratische Venezolaanse regering te uiten. In september 2015 overhandigde Betancourt een petitie aan het Europese Parlement in Brussel, waarin ze oproept om de Sacharovprijs [1] uit te reiken aan wat zij de “democratische oppositie in Venezuela” noemt.

Deze oppositie wordt geleid door politici zoals María Corina Machado die onder andere gebruik maken van een poging tot staatsgreep, gewelddadige straatprotesten met tientallen dodelijke slachtoffers, economische sabotage en sluipschutters, met als doel de democratisch verkozen regeringen van Hugo Chávez en zijn opvolger Nicolás Maduro ten val te brengen.

‘Democraat’ Betancourt valt door de mand

De Colombiaanse krant El Espectador (‘de toeschouwer’) bracht recent geheime documenten uit van de DAS, waaruit blijkt dat onder meer Betancourt op hun betaalrol staat. In deze documenten staan rapporten over de verschillende missies die de DAS heeft georganiseerd met als doel tegenstanders van de regering van de voormalige Colombiaanse president Uribe (2002-2010) in Colombia zelf en in het buitenland in de gaten te houden.

Uribe stond, en staat nog steeds, zeer vijandig tegen Colombiaanse en buitenlandse organisaties die de ernstige schendingen van de mensenrechten in zijn land onderzoeken en openbaar maken. Uribe was ook altijd zeer vijandig gezind tegen de regering van Hugo Chávez in buurland Venezuela. Een progressieve regering zo dicht bij de eigen deur beschouwde hij als een te gevaarlijke inspiratie voor de progressieve krachten in eigen land.

De geheime dienst DAS nam volgens het onderzoek van El Espectador in opdracht van Uribe ook acties in de EU tegen journalisten, advocaten, verdedigers van de mensenrechten en tegen politici van de linkerzijde in België, Spanje, Italië, Portugal, Frankrijk en Nederland. Verschillende organisaties voor de mensenrechten klaagden de regering Uribe reeds aan voor praktijken van intimidatie in Europa door de DAS, waarvan ze zelf slachtoffer waren.

Er blijkt uit het onderzoek ook dat de DAS in België twee personen bereid vond om met hen samen te werken. Het Belgische gerecht onderzocht eveneens deze klachten en kon dezelfde twee personen identificeren als de Colombiaan Víctor Hugo Herrera en de Venezolaanse Patricia Lucía Betancourt. Beiden gaven reeds toe dat ze inderdaad geld ontvangen hebben van de DAS. Betancourt verklaarde dat ze telkens 600 euro ontving voor het doorgeven van namen of organisaties. Ze stelde zich van geen kwaad bewust te zijn. Volgens haar kon men immers de informatie die ze doorgaf ook gewoon op het internet vinden.

Betancourt was in de periode dat ze betaald werd door de DAS ook hoofdredactrice van het nu ter ziele gegane tijdschrift Revista Ecos. Dit werd opgericht in 2002 met als doel “cohesie te creëren tussen de leden van de Spaanstalige gemeenschap in België”. Deze positie gebruikte ze volgens de krant om informatie in te winnen over personen binnen de brede Spaanstalige gemeenschap en hun activiteiten door te geven aan de DAS. 

Betancourt beweert dat ze nu geen contacten meer heeft met de DAS. Deze samenwerking toont echter wel aan waar deze vrouw voor staat en vooral, dat ze steeds de kant kiest van rechtse en extreem-rechtse krachten in Europa en er niet voor terugdeinst om mensen en hun activiteiten in Europa aan te geven in ruil voor geld. Met betrekking tot Venezuela zijn haar praktijken in ieder geval nog niet veranderd, zoals hierboven beschreven staat.

Zowel Betancourt als Herrera riskeren nu echter een aanklacht in België. Slachtoffers van de praktijken van de DAS in Colombia willen immers dat het onderzoek ook in België verdergaat. Hun stelling is eenvoudig: “Niemand betaalt zomaar 7000 euro voor het doorsturen van informatie van internet”.

Patrick Hens, Handen Af van Venezuela (ook op Facebook)

Dit artikel is een redactioneel herwerkte versie van de blog Handen Af van Venezuela onthult: Leidster Venezolaanse opposanten in België in dienst van de Colombiaanse geheime dienst

[1] De Sakharov Prize for Freedom of Thought wordt sinds 1988 uitgereikt aan personen of organisaties die zich volgens het Europees Parlement verdienstelijk inzetten voor de mensenrechten en de vrijheid van meningsuiting. De allereerste prijs werd uitgereikt aan Nelson Mandela. In 2015 werd de prijs toegekend aan Arabisch blogger Raif Badawi.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.