about
Toon menu
Opinie

Mélenchon, Konstantopoulou, Fassina, Varoufakis en Lafontaine presenteren hun Plan B voor Europa

Vijf Europese politici publiceerden op 13 september hun Plan B voor Europa. De tekst van dit Plan B is vooral een manifest en een oproep voor de vorming van een pan-Europese beweging. Begin november 2015 wil deze nieuwe beweging al een eerste top organiseren.
woensdag 16 september 2015

Op dertien juli werd de democratisch verkozen Griekse regering van Alexis Tsipras op de knieën gedwongen door de Europese Unie. Het “akkoord” van dertien juli was in feite een staatsgreep. Die staatsgreep werd uitgevoerd door middel van de sluiting van de Griekse banken door de Europese Centrale Bank (ECB) en de dreiging om de Griekse banken niet te heropenen zolang de regering niet een programma doorvoerde dat zijn failliet reeds lang bewezen had.

Waarom gebeurde dat? Omdat Europa het idee niet kon verdragen dat een bevolking die gebukt ging onder een falend besparingsbeleid het aandurfde een regering te verkiezen die 'nee' zei.

Het nieuwe Memorandum brengt nog meer austeriteit, nog meer uitverkoop van publiek eigendom en een nog irrationeler economisch beleid. Op vlak van sociaal beleid grenst het aan de complete misantropie. De Griekse recessie wordt enkel dieper door dit Memorandum en Griekenlands rijkdom wordt leeggekocht door Griekse en buitenlandse investeerders.

Financiële coup d'état

We moeten leren uit deze financiële coup. De euro is verworden tot een middel gvoor de economische en politieke dominantie van een Europese oligarchie die zich verstopt achter de de Duitse regering. Die oligarchen zijn maar al te blij dat Merkel het vuile werk verricht waar andere regeringen niet toe in staat zijn. Dit Europa genereert enkel geweld binnen de verschillende Europese naties en tussen deze naties onderling.

Er ontstaat massale werkloosheid, er vindt sociale dumping plaats en er zijn voortdurende beledigingen vanuit Duitsland richting de periferie van Europa. Die beledigingen worden gretig overgenomen door verschillende nationale elites, inclusief die uit de perifere landen zelf. Zo is de Europese Unie een vehikel geworden voor een extreem-rechts discours en draagt het bij tot de afbouw van de democratische controle over productie en distributie in Europa.

Het is gevaarlijk om er vanuit te gaan de EU en de euro de Europeanen dient en behoedt voor de crisis. Het is een illusie te denken dat de belangen van Europa kunnen gevrijwaard worden binnen de stalen kooi van het beleid van de Eurozone en binnen de huidige verdragen. De Franse president Hollande en de Italiaanse premier Renzi proberen zich te gedragen als modelleerlingen binnen dit kader.

Modelgevangenen

Het is correcter om ze modelgevangenen te noemen. Dit is een vorm van overgave die hen geenszins clementie zal opleveren. Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, zei het immers duidelijk: “Er kan geen democratische keuze tegenover de Europese verdragen gesteld worden.”

Dit komt neer op de neoliberale toepassing van het principe van “beperkte soevereiniteit”, een principe dat uitgevonden werd door Sovjet-leider Brezhnev in 1968. Kort daarop verpletterden de Sovjets de Praagse Lente met hun tanks. Afgelopen zomer verpletterde de EU de Atheense Lente met haar banken.

We zijn vastbesloten om te breken met dit Europa. Een breuk met dit Europa is de basisvoorwaarde om samenwerking tussen de verschillende volkeren en landen opnieuw vorm te geven. Binnen dit Europa is het immers onmogelijk een beleid te voeren waarin rijkdom herverdeeld wordt, waarin degelijke jobs gecreëerd worden, waarin werk wordt gemaakt van ecologische transitie en de heropbouw van de democratie.

We moeten de onmenselijkheid en de krankzinnigheid van de huidige Europese verdragen teniet doen door ze in een nieuwe vorm te gieten zodat het keurslijf van het neoliberalisme kan doorbroken worden.

We leven in buitengewone tijden. We hebben te maken met een noodtoestand. Lidstaten hebben beleidsruimte nodig zodat hun democratieën kunnen floreren. Het moet mogelijk zijn om een binnenlands beleid te voeren zonder angst om neergeslagen te worden door een autoritaire eurogroep, gedomineerd door de sterkste lidstaten en de zakenwereld. Of zonder angst voor de ECB die er steeds mee dreigt om een onwelwillend land plat te leggen, zoals dat gebeurde met Griekenland en Cyprus.

Plan A

Dit is ons plan A: elk van ons zal in zijn of haar eigen land en samen over geheel Europa, streven naar een volledige heronderhandeling van de Europese verdragen. We willen ons samen met andere Europeanen engageren in een strijd van burgerlijke ongehoorzaamheid tegen arbitraire Europese praktijken en irrationele regels opgelegd door Europa.

Onze eerste opdracht is om de Eurogroep tot verantwoording te roepen. De tweede opdracht is de mythe te beëindigen die stelt dat de ECB een “apolitieke” en “onafhankelijke” instelling zou zijn, terwijl het in werkelijkheid een zeer toxische, politieke instelling is, volledig afhankelijk van failliete bankiers en politieke vertegenwoordigers van die bankiers en steeds bereid om het democratische spel met één vingerknip een halt toe te roepen.

De meerderheid van de Europese regeringen die de Europese oligarchie vertegenwoordigen en zich verbergen achter Frankfurt en Berlijn, hebben echter ook een plan A. Zij willen de vraag van de Europese volkeren om meer democratie niet tegemoet komen en willen ieder verzet brutaal de kop indrukken.

Dat is wat er in juli 2015 gebeurde in Griekenland. Waarom slaagde men erin om de Griekse regering vleugellam te maken? Omdat Europa ook een plan B had, namelijk Griekenland uit de Eurozone stoten op de meest onzachte wijze. Door het banksysteem te vernietigen en de economie te verstikken.

Plan B

Geconfronteerd met dit soort chantage, hebben we ook een plan B nodig om het plan B van Europa's meest reactionaire en anti-democratische krachten te bevechten. We hebben een plan B nodig tegenover een beleid dat het lot van de meerderheid wil opofferen ten gunste van dat van een kleine minderheid.

We hebben bovendien ook een plan B nodig om te herbevestigen dat Europa er moet zijn voor de Europeanen. We moeten benadrukken dat een munt dient om gemeenschappelijke voorspoed te bewerkstelligen, en geen middel is om de democratie te verstikken.

Als de euro niet gedemocratiseerd kan worden, als zij de euro blijven gebruiken om ons te wurgen, dan zullen we opstaan, Europa in de ogen kijken en zeggen: haal de ergste middelen boven. De bedreigingen schrikken ons niet meer af. We zullen een manier vinden om te verzekeren dat de Europeanen een monetair systeem hebben dat ten gunste van hen werkt en niet ten koste van hen.

Ons Plan A voor een democratisch Europa, geruggensteund door een Plan B dat the powers that be duidelijk maakt dat ze ons niet blijvend kunnen terroriseren, is inclusief en heeft als doel de meerderheid van de Europeanen achter zich te scharen. 

Internationale top

Dit zal veel voorbereiding vergen. Debat is nodig om de technische kant van de zaak uit te klaren. Vele ideeën liggen reeds op tafel: de introductie van een parallel betalingssysteem, parallelle munteenheden, digitalisering van euro-transacties, lokale ruilsystemen, een exit uit de euro of een transformatie van de euro naar een echte gemeenschappelijke munt.

Geen enkele Europese natie kan zijn bevrijding op eigen houtje bereiken. Onze visie is internationalistisch. In afwachting van wat er kan gebeuren in Spanje, Ierland, Frankrijk – en afhankelijk van hoe de zaken evolueren, mogelijks ook opnieuw in Griekenland – moeten we samenwerken in de richting van een Plan B. Daarbij moeten we rekening houden met de specifieke karakters van de verschillende Europese landen.

We stellen voor om een internationale top te organiseren over dit Plan B voor Europa. Een top die openstaat voor enthousiaste burgers, organisaties en intellectuelen. Deze top kan al plaatsvinden in november 2015. We zijn reeds aan de voorbereiding begonnen op het Fête de l'Humanité van 11-13 september in Parijs. Doe mee!

  • Yanis Varoufakis is gewezen Grieks Minister van Financiën en lid van het Griekse Parlement
  • Stefano Fassina is lid van het Italiaanse Parlement en gewezen Minister van Economie en Financiën
  • Zoë Konstantopoulou is voorzitster van het Griekse Parlement
  • Oskar Lafontaine is gewezen Duitse Minister van Financiën en oprichter van Die Linke
  • Jean-Luc Mélenchon is lid van het Europese Parlement en mede-oprichter van de Franse Parti de Gauche

This is the ΄Plan B΄ Submitted by Melenchon, Fassina, Konstantopoulou, Lafontaine and Varoufakis werd vertaald door Thomas Decreus

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

12 reacties

  • door Roland Horvath op donderdag 17 september 2015

    0/ De laatste 100 jaar heeft Duitsland DE 2 maal getracht Europa te domineren door wapengeweld, nu een 3e maal door monetair geweld. Ten bate van de Grote Multinationale Ondernemingen GMO, voorstanders van onafhankelijke instellingen als de ECB en van het TTIP.

    1/ De ECB onder de bevoegdheid van het EU Parlement. Draghi er uit. Hij kent zijn plaats niet.

    2/ De EU Raad, 4 verkozenen per lidstaat om een vergadering van minimaal 100 personen te hebben. Geen 2 petten. Zodat we van die kleine, door groepsdenken verziekte en door DE gedomineerde groepjes, die de Raad vormen, bevrijd zijn. Schäuble WS er uit, hij wil de EU Commissie vervangen door een onafhankelijke groep.

    3/ Het gezeur over een exit uit de eurozone van welke lidstaat dan ook moet afgelopen zijn. Een muntunie is geen duivenkot, er zijn altijd rijke en arme lidstaten door de eenheidsmunt en er moet een geldtransfer systeem komen van rijk naar arm. Zoals in elk land er 1 is door de belastingen en de Sociale zekerheid SZ.

    4/ Elke euro lidstaat een eigen, niet in andere valuta converteerbare munt. Voor binnenlands gebruik. Om ruilhandel te betalen. Zaken die ver af staan van het buitenland. Onder de vorm van een banksaldo en van munten en biljetten. Een complement van de euro, geen verlengstuk er van. Elk land vormt dan een eigen monetaire entiteit zoals een cel in een levend wezen dat ook is.

    5/ Een makkelijk te realiseren, bescheiden en vrij onschuldig gebeuren: Ieder jaar stemmen de burgers een vertrouwensvotum voor alle bestuursniveaus. Als er geen meerderheid is voor het gevoerde beleid, dan volgen verkiezingen voor EU Parlement en Raad -4 vertegenwoordigers per lidstaat -, de Kamer, VL Parlement, provincieraad, gemeenteraad. In de meeste gevallen zal het bestuur het vertrouwen krijgen.

  • door dan maertens op donderdag 17 september 2015

    Ego’s en carrières beperken het zicht….

    Onlangs klassentoneel gezien. Laat het ons gemakshalve “ De Klassenstrijd” noemen. Met de EU, Tsipras/Varoufakis en de Inleveraars in de hoofdrollen. De EU speelde het al decennia gekende script met brio, zoals te verwachten was. De Inleveraars stonden er zoals van oudsher. Met veel minder enthousiasme. Maar zeg nu zelf, veel eer valt er niet te rapen met een rol waarbij je de schuld krijgt van het drama en een scenario dat er bovenop nog in slaagt het moedeloos makend schrapen om de maand rond te komen meer dan ooit als het Walhala te presenteren.

    Het kleurrijk duo speelde hun rol ook met veel verve en, of ze er nu zin in hadden of niet, de figuur van de “Reformist” vereist een slot waarbij de notie “verraad”, “toegeving” of “nederlaag” nooit ver weg is.

    En ook “De Coup” was op de afspraak. Meer dan één “coup de théâtre” zelfs! Toen Tsipras een referendum uitschreef om te verliezen. Toen hij z’n overwinning naast zich neer legde en de rechtse partijen erbij riep. Toen hij z’n handtekening zette onder het 3de memorandum met z’n “EU-partners”. En toen hij met de hulp van de rechtse partijen een mooit geziene inlevering oplegde…

    Tipras/Varoufakis schoven dit stuk als een blijspel naar voor maar lieten zich rollen als koorknapen (Enkele ogenblikken politieke moed en de austeriteit is begraven). En de gevolgen hiervan strekken ver. Zo ver dat ze over leven en dood van velen kunnen beslissen. Nu zou je kunnen denken dat als het woord “zelf” en “kritiek” enige betekenis hebben zij hier aan de orde van de dag zouden zijn. Maar nee, hoor dat zie je verkeerd. Met het vingertje wijzen en je eruit lullen help de klassenstrijd zoveel beter vooruit! De man die niet kon wachten om te onthullen dat hij een plan B had

  • door babipsylon op donderdag 17 september 2015

    Tof !

  • door dan maertens op donderdag 17 september 2015

    Beste,

    Mag ik u vragen deze paar lijntjes hierbij die over uw arbitraire limiet gaan ook op te nemen aub. Want net daarin ligt de voornaamste oorzaak van het falen van de verfoeielijke ideologie van deze elitaire academici die het top down wel eventjes zullen klaren….

    Vrijen met een hakselmachine…

    (en daarvoor trouwens een proces aan z’n been kreeg) komt nu zijn debacle verklaren doordat hij uiteindelijk toch geen plan B bleek te hebben... Maar bovenal; dit zijn stuk voor stuk technocraten die zover van het werkvolk staan dat ze nog liever vrijen met een hakselmachine dan beroep te moeten doen op deze mensen…

    Juist; zo worden revoluties toch gemaakt, niet?

    • door sam vanderleyden op vrijdag 18 september 2015

      @Dan Jij scheert verkeerdelijk Tsipras en Varoufakis over dezelfde kam... Onoplettendheid? doelbewust? of vermoeid? In elke geval vind ik uw bewering niet gestaafd en zeer gratuit...

  • door Carlos Pauwels op vrijdag 18 september 2015

    Van mij krijgen die de rode kaart. Als ik zou kiezen voor een ander Europa, dan zijn het de VSE (Verenigde Staten Europa), naar analogie met de VSA. Ik vind dat wij het globaal goed hebben in Europa. Vergelijk maar eens met andere continenten. De vluchtelingencrisis zegt ook veel over hoe goed het hier wel niet moet zijn. Waarom vluchten de vluchtelingen naar het Noorden en niet naar het Zuiden? En ook niet naar Oost-Europa of Rusland? Dat zegt genoeg! En landen die zich niet goed voelen in de Europese constructie kunnen een uitstap overwegen. Via onderhandelingen en gegronde redenen moet dat mogelijk zijn. Ik heb het niet zo voorzien op avontuurtjes à la wat die vijf denken. En ik weet ook dat het spreekwoord zegt dat alles beter kan. Maar op de manier die die vijf propageren? Neen, bedankt. Extreem links geïnspireerde landen zijn duidelijk niet de beste leerlingen van de klas. Trek er de schoolresultaten maar eens op na. Liever Europeaan dan Aziaat, Afrikaan, Zuid-Amerikaan. En als u denkt dat ik tot die zogenaamde 1% behoor, denk dan maar gauw iets anders. Maar mij hoor je niet klagen.

    • door Roland Horvath op zaterdag 19 september 2015

      De 5 auteurs zijn niet extreem links. Ze willen slechts dat het kapitalistische productie en distributie systeem, dus dat de ondernemingen dat doen waarvoor ze gemaakt zijn namelijk voor iedereen goederen produceren. De Grote Multinationale Ondernemingen GMO willen dat niet, ze vinden dat ze er alleen zijn om winst te maken en goederen te produceren voor hun aandeelhouders en enkele knechten. Dat is de klassieke, chronische ziekte van het kapitalisme, een gevolg van een absolute opvatting over private eigendom. Vandaar dat de GMO overal rijkdom en welvaart produceren voor de 0,01% en armoede voor de meeste anderen. Dat het anders moet is niet te veel gevraagd. Daarvoor zijn middenveldorganisaties zoals vakbonden en een sterke overheid nodig.

    • door ria aerts op zaterdag 19 september 2015

      Après nous le déluge? Als wij het maar goed hebben, onze kiinderen doen er niet toe. Laat ze voor de deur van Europa maar massaal mensen afmaken voor economisch gewin, zolang wij het maar goed hebben. Beste man, als we zo verdergaan kloppen ze binnenkort bij jou op de deur. Is dat het soort wereld waartoe u wil behoren? Hoe kortzichtig. Gelukkig zijn er andere Europeanen. Misschien is Griekenland nog altijd de bakermat van onze beschaving en met die beschaving bedoel ik een die streeft welzijn voor elk kind en volwassenen op deze planeet. Deze grensoverschrijdende volksbeweging is een goed begin. Wanneer kunnen we lid worden?

    • door sam vanderleyden op maandag 21 september 2015

      Hmmmm, Mooi voorbeeld van valse retoriek. In één adem of pennetrek het verband maken tussen "extreem links" en "Azie, Afrika en Latijns Amerika"... En daarop een conclusie bouwen ivm onderwijs. Potsierlijk gewoon... Maar goed als je dan toch in hokjesdenken bezig bent EN in dat hokjesdenken het hebt over "extreem links" dan kan je wat onderwijsniveau betrfet maar 1 voorbeeld aanhalen en dat is Cuba. Het onderwijsniveau en het welzijnsniveau voor kinderen en jeugd is daar ongeloofelijk hoog en ontwikkeld. Je kan natuurlijk beginnen ontwijken en het beginnen hebben over luxe- en consumerartikelen maar dat weerlegt niets van het niveau van welzijn en onderwijs. é voila uw voorbeeld. Je ben trouwens ook niet op de hoogte van de relatieve hoeveelheid inbreng die cuba op het gebield van ontwikkelingssamenwerking of vluchtelingenhulp biedt... Nogmaals ik ga in op jou "kotjes" denken met de term "extreem-links" gekoppeld aan onderwijsniveau.

      • door antond op woensdag 21 oktober 2015

        Beste Sam, zie jij migrantenstromen van de VS naar Cuba. Als het allemaal zo lekker voor elkaar is in Cuba, waarom riskeert dan iedereen en zijn moeder een overtocht op vlotten en wankele bootjes om maar in de VS terecht te komen? Wat u uitkraamt is typisch links elitair gezwets vanaf de canapé!

  • door Gido Van den Ende op zaterdag 19 september 2015

    en waar zal die top doorgaan en hoe geraken we er binnen ?

  • door Jan Hertogen op zaterdag 19 september 2015

    Over deze "Bende van vijf" heb ik een artikel op m'n blog gepost, met als inleiding:

    "'Gauchisten', sociaal democratie en fundi’s slagen de handen in mekaar om Links Europa en haar politieke eenheid in de Partij van Europees Links te breken. Varoufakis handelt als een gehaaide CIA infiltrant om overal waar hij komt het links perspectief te kelderen en anderen ervoor te winnen hetzelfde te doen. Met Lafontaine, de ontgoochelde Mélenchon van de Parti de Gauche uit Frankrijk, de destabiliserende werking van Zoé Konstantopoulou, voorzitster van het Griekse parlement, ex-Syriza, nu Volkseenheid , en Stefano Fassina, de sociaal democraat uit Italië heeft hij dus ook de fundi’s uit Die Linke kunnen losweken, allicht met de actieve steun van Sarah Wagenknecht, huidig voorzitster van de parlementsfractie van die Linke. Zo wil hij Links te hergroeperen in een zogenaamd ‘Plan B’ om zich zo definitief te marginaliseren"

    Zie het artikel op DWM http://community.dewereldmorgen.be/blog/janhertogen/2015/09/19/de-bende-van-vijf-en-de-implosie-van-links

    Jan Hertogen

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties