Steun jij DeWereldMorgen.be al?

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis voor iedereen.
Dat is enkel mogelijk door de steun van onze lezers.
Wij hebben jouw steun hard nodig!

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Als je enige hoop op overleven een dood spoor blijkt te zijn…

En daar lag je dan… helemaal in je eentje en verlaten. De gedachte aan je heengaan, aan je gevecht voor je laatste adem, happend om hulp, gedreven door de wil om in leven te blijven, het doet mij zeer. Je was nog te klein om te begrijpen wat er aan de hand was.
woensdag 9 september 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Om te begrijpen dat je op de vlucht bent om te overleven, omdat je ouders je een leven wilden geven. Een leven waarin je in veiligheid zoals andere kinderen op deze wereld, zou kunnen opgroeien. Gezond en veilig opgroeien met toekomstperspectief.

Dit is waarom je moest vluchten samen met je ouders uit je land in oorlog. Het was jullie laatste hoop op overleven. Een hoop om als gezin elders een gezond en veilig menswaardig leven op te bouwen. Je ouders waren moedig, ze namen een risico omdat ze hoopten en geloofden in de menselijkheid en de helpende hand van de medemens. Maar jullie hebben het niet gehaald. En daar lag je dan… helemaal in je eentje.

Je bent heengegaan zonder uitleg en antwoord op je vragen die je zeker had. Het beeld van je, daar liggend in je eentje, daar aan de kust, raakt heel de wereld. Je bent het beeld en bewijs van een realiteit van alle andere kinderen in Syrië en elders.

Aylan, het doet mij zeer dat je niet ten volle van het leven in veiligheid kon proeven en het leven doorleven in blijdschap en dromen, die je op je pad zou waarmaken. Ook jij had recht op leven in veiligheid met toekomstperspectief. Mag je ziel in vrede rusten, en ooit, echt ooit, zullen we elkaar ontmoeten, daar waar het veilig is.

Op de vlucht en ongewenst

Het doet mij zeer als ik op de media over heel de wereld zie hoe gehaat en ongewenst de vluchtelingen zijn. Men ziet enkel het eigenbelang. Men appelleert op eigen veiligheid in eigen land, maar vergeet de veiligheid van de vluchtelingen die nu op dit moment op de vlucht zijn omdat er oorlog is en omdat er een reëel gevaar is voor hun leven. Deze mensen roepen om een helpende hand. Ze hopen op een ontvangst in veiligheid.

Dit is confronterend voor ons allemaal, want het toont en zegt iets over onze tijd en hoe we vandaag omgaan met onze liefde en steun voor de medemens, voor de menselijkheid. Het is confronterend omdat je de geschiedenis van bijvoorbeeld Hongarije en alle andere landen bekijkt in de jaren toen er daar oorlog was en zij zelf op de vlucht waren.  Je kan het moeilijk geloven dat ze vandaag die eigen geschiedenis vergeten zijn.

Vandaag sluiten ze hun ogen en grenzen voor vluchtelingen. Ze gaan zelfs verder in hun hatelijke weerstand, ze stemmen vandaag over wetten en beleid die de vluchtelingen zullen criminaliseren en bestraffen voor het illegaal betreden van hun land.

Maar wat wil je als je de grenzen sluit? Hoe geraak je uit je land in oorlog om je leven en dat van je kinderen te redden? Het is zoeken naar een uitweg met de laatste hoop op veiligheid in een andere land. Desnoods met een boot op een woelige zee.

Angst voor het vreemde

De angstpsychose en haatcampagne op de sociale media wordt verspreid over heel de wereld, wat ons toont hoe apathisch en hebberig we wel geworden zijn. Ook in België horen we politici als Bart De Wever beweren dat deze vluchtelingen slechts economische vluchtelingen zijn. Het is volgens deze politici niet onze schuld als ze het niet halen terwijl ze de grens oversteken. Volgens politici als Bart De Wever zijn deze vluchtelingen gelukzoekers, profiteurs.

Het gaat hier echter niet over wie hier schuld aan heeft, maar over wat ‘hier en nu’ gebeurt, op het moment waarop een mens in nood zijn hand uitsteekt, vragend om hulp en geen helpende hand uitgereikt krijgt. Dit gebeurt bewust en dat alleen maakt mij bezorgd.

Het gaat niet enkel en alleen over het toepassen van wetten en conventies voor vluchtelingen. Het gaat nu ook over de morele verantwoordelijkheid, die we allemaal dragen en verplicht dienen te verdedigen. Het gaat ook over het redden van onze menselijkheid ten overstaan van die andere in nood.

De Conventie van Genève voor de vluchtelingen is ontstaan juist omdat men iets van de geschiedenis van oorlog had geleerd. Vandaagtwijfelt men aan deze Conventie en speculeert men zelfs om ze niet toe te passen, nu er een instroom is van vluchtelingen uit Syrië en andere oorlogsgebieden .

Aan de grenzen bouwt men prikkeldraden om vluchtelingen die van geweld vluchten tegen te houden en niet in bescherming te nemen. In Hongarije worden vluchtelingen op de trein gezet met een misleidende leugen dat ze vervoerd worden naar hun bestemming, daar waar ze welkom zijn, en plots wordt de trein tegengehouden op een andere plaats.

In Tsjechië worden ze vervolgens door de politie uit de treinen gehaald en naar kampen gestuurd. En om de geschiedenis nog meer te benadrukken, heeft de Tsjechische politie elk vluchteling met een nummer op hun hand gemarkeerd. Via sociale media roept men op tot haat tegen vluchtelingen en om ze naar kampen als Auschwitz te sturen. Hebben we dan niets uitgeleerd uit onze geschiedenis?

EU-politici schuiven elk hun verantwoordelijkheden naar de buurlanden van Syrië. Alsof één land als Turkije alle vluchtelingen zou moeten opnemen. Waarvoor dient de Conventie van Genève dan? Waarom is men plots selectief in het toepassen van die Conventie? Is een mens die geweld in zijn land ontvlucht geen vluchteling die recht heeft op de bescherming van de Conventie van Genève?

In Hongarije heeft de regering onlangs aangekondigd om het leger agressiever te laten optreden. In België laat de N-VA zich verder inspireren door de regering van Australië en roept op om de vluchtelingen die met boot aankomen terug te sturen, een zogenaamd pushback-beleid. Dit is de weg die onze politici kiezen in het omgaan met vluchtelingen die om hulp en bescherming vragen.

Als onrecht ons niet onberoerd laat…

Hoed af voor burgers, vrijwilligers en hulporganisaties over heel de wereld die onmiddellijk in actie zijn gekomen om de vluchtelingen te helpen. Het is niet veel dat wij gewone burgers voor hen kunnen doen, maar dit is hoe we onze menselijkheid inzetten voor die anderen in nood.

Vluchteling zijn is vluchten uit gevaar, hopend dat je elders door een vreemde medemens gezien en gesteund wordt. Angst en onzekerheid van al het onbekende en vreemde is een dagelijkse realiteit voor vluchtelingen. Kinderen die met vragen zitten en maar geen vat krijgen op wat hen overkomt.

De hoop op een humaan beleid is niet enkel de hoop van vele vluchtelingen vandaag, maar ook onze hoop. Hoop op een menswaardig rechtvaardig beleid. Een beleid dat onze waarden en menselijkheid verdedigt en in daden omzet. Een beleid dat de uitgestoken hand van de hulpvragende vluchteling aanvaardt en in veiligheid brengt.

Laat ons niet blind en zwijgend staren hoe onze politici omgaan met onze waarden als menselijkheid. Laat ons die medemens zijn voor die ander in nood, die hoe klein ook, zijn hart en steun geeft.

Janette Danyiova, Roma activiste te Gent

reageer

10 reacties

  • door Kurt op woensdag 9 september 2015

    De auteur vraagt zich af:"Is een mens die geweld in zijn land ontvlucht geen vluchteling die recht heeft op de bescherming van de Conventie van Genève?" Het eenvoudige antwoord is: neen, dat staat er niet in.

    • door Lode Vanoost op woensdag 9 september 2015

      Dat staat er wel in:

      "The Contracting States shall not impose penalties, on account of their illegal entry or presence, on refugees who, coming directly from a territory where their life or freedom was threatened in the sense of article 1, enter or are present in their territory without authorization, provided they present themselves without delay to the authorities and show good cause for their illegal entry or presence. (Article 31, (1))

      "No Contracting State shall expel or return ('refouler') a refugee in any manner whatsoever to the frontiers of territories where his life or freedom would be threatened on account of his race, religion, nationality, membership of a particular social or political opinion" (Article 33(1)).[10]

      • door Kurt op woensdag 9 september 2015

        Het artikel waar je naar verwijst handelt over "refugees". De definitie daarvan wordt netjes gegeven in artikel 1 van de conventie. "the term “refugee” shall apply to any person who:As a result of events occurring before 1 January 1951 and owing to well founded fear of being persecuted for reasons of race, religion, nationality, membership of a particular social group or political opinion, is outside the country of his nationality and is unable or, owing to such fear, is unwilling to avail himself of the protection of that country" waarbij de oa datum restrictie opgeheven werd in 1967. Nergens, maar dan ook nergens, in de definitie van vluchteling wordt er verwezen naar mensen die op de vlucht zijn voor de oorlog. Als er in het Syrische conflict al mensen kans maken om erkend te worden zijn het de Yezidis, die worden vervolgd als duivelaanbidders. (Mocht Belgie, de conventies volgen wat ze nog nooit gedaan hebben) Als er al verwezen wordt naar oorlogsvluchtelingen (in de andere conventies dan) is het eerder in de omgekeerde zin. Een man die op de vlucht slaat omdat hij niet in het Syrische leger wil dienen, is bij voorbaat uitgesloten. Het begrip oorlogsvluchteling bestaat enkel in andere verdragen, tussen Afrikaanse landen onderling en in Latijns-Amerika) maar staat niet in de conventies. Als je me het juiste artikel van de conventie kan tonen, zal ik de eerste zijn om mijn fout toe te geven. Zie ook: http://www.brill.com/products/book/refuge-inhumanity-war-refugees-and-international-humanitarian-law mocht je er meer willen over weten.

        • door Lodewijk op vrijdag 11 september 2015

          Bedankt voor de informatie.

          Dus mensen zijn volgens de Conventie van Genève "refugee" wanneer ze "well founded fear of being persecuted" hebben omwille van een van volgende redenen "race, religion, nationality, membership of a particular social group or political opinion". Het conflict in de landen van oorsprong gaat over een of meerdere van deze redenen. Daar voldoen ze dus aan.

          Dus blijft enkel nog de definitie over van "being persecuted".

          Volgens Merrion Webster Dictionary is "to persecute" het volgende:

          1: to harass or punish in a manner designed to injure, grieve, or afflict; specifically : to cause to suffer because of belief 2: to annoy with persistent or urgent approaches (as attacks, pleas, or importunities)

          Dus ook aan deze definitie voldoen ze.

          Oorlog zorgt ervoor dat heel veel mensen in hetzelfde land tegelijk het "to harass or punish..." deel van de "to persecute"-definitie ondergaan en dus "refugees" zijn zoals in de Conventie van Genève.

      • door Kurt op donderdag 10 september 2015

        Niet alleen zijn het al geen vluchtelingen volgens de Conventie, Zelfs al voldoen ze aan artikel 1.A, ze worden direct uitgesloten van de conventie volgens artikel 1.D. De meeste vluchtelingen zaten immers al in kampen in Turkije en Libanon en waren geregistreerd door het UNHCR. (dit is zeker een verplichting in Turkije). Dus volgens 1D vallen al die mensen expliciet niet onder de conventies.

        • door Lode Vanoost op donderdag 10 september 2015

          Goed geprobeerd. U vergeet de Protocols die in de jaren na het oorspronkelijk verdrag zijn toegevoegd.

  • door Kurt op donderdag 10 september 2015

    Beste, U verwijst naar latere protocollen? Geen nood, we halen er de allerlaatste versie van het handboek bij: Handbook and Guidelines on Procedures and Criteria for Determining Refugee Status under the 1951 Convention and the 1967 Protocol Relating to the Status of Refugees, December 2011. (http://www.refworld.org/docid/4f33c8d92.html), de laatste verklarende richtlijnen van het UNHCR zelf. Bladzijde 33: Persons compelled to leave their country of origin as a result of international or national armed conflicts are not normally considered refugees under the 1951 Convention or 1967 Protocol. Dat is toch dacht ik, duidelijk genoeg? U verwijst waarschijnlijk naar de volgende zin: They do, however, have the protection provided for in other international instruments, e.g. the Geneva Conventions of 1949 on the Protection of War Victims and the 1977 Protocol additional to the Geneva Conventions of 1949;.relating to the protection of Victims of International Armed Conflicts. Deze handelen echter enkel over het niet aanvallen van de burgerbevolking. Deze conventies reppen met geen woord over vluchtelingen of het verkrijgen van asiel ten gevolge van oorlog. Het feit dat oorlogsvluchtelingen niet in aanmerking genomen worden door de conventies of latere protocollen, zonder een wel bijzonder ruime interpretatie van de teksten, kan U lezen in de volgende uitstekende analyse: http://www.refworld.org/docid/50474f062.html. Maar goed, als U me link kan doorsturen van de protocollen waar het volgens U wel ondubbelzinnig in staat, de link is meer dan welkom. Tot dan, QED.

    • door Lode Vanoost op vrijdag 11 september 2015

      Uit uw selectie is duidelijk genoeg waar u ideologisch staat tegenover vluchtelingen. Blijft u rustig bij uw interpretatie. Deze citaten van twee wijze mensen vatten het goed samen (ze staan in een rapport dat onder meer analyseert hoe staten juridische uitwegen zoeken om aan hun verplichtingen te ontkomen - u kent het wel) :

      "There are some indications that Europe is losing sight of its duty to protect refugees under international law, as set out in the 1951 Convention. These risks have enormous impact on other regions which look to Europe as an example.”

      “It is a real problem that Europeans try to lessen obligations to refugees. They must take seriously the responsibility of giving asylum.”

      • door ria aerts op vrijdag 11 september 2015

        Bovendien, moeten we echt volgens de regels handelen om mensen te redden? Ondertussen is duidelijk geworden waarom deze mensen, die echt oorlogsvluchtelingen zijn, plots zo massaal op Europa afkomen. Omdat ze in de vluchtelingenkampen verhongeren. Blijkbaar heeft de VN al vijf maanden geen steun meer gegeven. En zuinig als wij zijn hebben wij ons budget voor hulp alvast ook maar ingekrompen. Fijne wereld, die westerse.

  • door Kurt op vrijdag 11 september 2015

    Goed, ik stel vast dat na twee keer vriendelijk vragen om ook maar 1 artikel in de Conventies te tonen waarin oorlogsvluchtelingen zelfs maar vernoemd worden, U het antwoord moet schuldig blijven. Dit gezegd zijnde, voor U is het duidelijk genoeg waar ik ideologisch sta tegenover vluchtelingen? Ah, ja? Als het van mij afhing mochten ze alle vluchtelingen binnen, om welke reden dan ook. Het punt dat ik net wil maken is dat de conventie van 1951 nog niet het papier waard is, waar ze op geschreven is, net omdat de basisdefinitie van "refugee" zo strikt is. Wat me echter mateloos stoort is dat indien er ook maar iemand een kritisch geluid laat horen, alle opiniemakers op hun achterste poten staan te roepen: dit is tegen de conventie! En allemaal ongehinderd door ook maar de minste dossierkennis, de conventies zelf zijn onmenselijk streng. Net het blinde geloof in de Conventies verhindert dat er een discussie op gang komt om ze te moderniseren en alle gekende problemen ervan ook op te lossen. De conventies zijn ook een vodje papier geworden waar niemand zich nog iets van aantrekt, de interpretatie hangt af van het moment en situatie. Ook in België, er is geen enkele Roma asiel verleend tijdens de Kosovo oorlog, bvb, terwijl die net wel onder de strenge definitie van de Conventies vielen.

Lees alle reacties