Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Documentaire ‘Amy’ Winehouse: warm pleidooi voor meer mens en minder media

De documentaire 'Amy' draait in de filmzalen. Wouter Hessels, docent film & media aan het RITCS in Brussel zag een pakkend portret van het korte leven van een getalenteerde mens. 'Amy' veroordeelt ongebreidelde en ongenuanceerde sensatiezucht, die geen respect toont voor rust en privacy van beroemdheden, die toch ook maar mensen zijn.
woensdag 19 augustus 2015

Brits filmregisseur Asif Kapadia realiseerde de beklijvende documentaire Amy (2015) over Amy Winehouse. De film loopt nog steeds. Ik raad elke film- en muziekliefhebber aan Amy te gaan zien. Ik was echt onder de indruk van deze meer dan twee uur durende documentaire over deze bijzonder getalenteerde jongedame, die zeer tegen haar eigen zin uitgroeide tot een commerciële wereldster en uiteindelijk tragisch ten onder ging.  

Hoewel een aantal van Amy Winehouse’s bezielde songs zoals “Love Is A Losing Game”, “Valerie”, “Rehab” en “Back to Black” mij echt kunnen beroeren, was ik geen onvoorwaardelijke fan en kende ik haar levensgeschiedenis hoegenaamd niet.  

Het wijd verspreide, totaal vervormde mediabeeld van Winehouse was vooral dat van een excentrieke zuipschuit met kapsones die zichzelf de vernieling in spoot. De laatste concertbeelden in Belgrado van een zwalpende Winehouse die eerst niet wilde optreden en daarna vals zong, zijn miljoenen keren  de wereld rondgegaan en massaal bekeken en gedeeld via mainstream- en sociale media.  

Het eenzijdige beeld van Amy als geschift drank- en drugsorgel is vooral gevoed door paparazzi, roddelbladen en populaire talkshowhosts  à la Jay Leno of David Letterman. Ook serieuzere media verkeken zich echter vaak op deze begenadigde soulzangeres.  

Er werd meer gefocust op haar buitenissig gedrag en bizarre looks dan op haar persoonlijke teksten en doorleefde muziek.  Wat is dat toch voor een vreselijk menselijke neiging om graag sterren van mensen publiekelijk en mediatiek te zien vallen en afgaan. Een neiging waar de roddel- en riooljournalistiek zo graag en gretig misbruik van maakt.  

Vertekend mediabeeld bijgesteld

Een grote verdienste van Kapadia’s documentaire is dat de regisseur het vertekend mediabeeld van Winehouse heeft bijgesteld. Niet dat de film de absolute waarheid over Winehouse reveleert, maar het filmisch portret doet recht aan het schattig zingend meisje, de opstandige, experimenterende puber, de oprechte, doch gekwetste dochter met getroubleerde liefdes- en ouderrelaties,  de mooie maar autodestructieve vrouw, de weergaloze artieste en ook de makkelijke mediaprooi die Amy Winehouse allemaal geweest is.  

Filmmaker Kapadia kreeg voldoende creatieve vrijheid en trage tijd om een genuanceerd en rijk geschakeerd beeld en levensloop te schetsen van een zeer gevoelige vrouw en eigenzinnige artieste wier kwetsbaarheid meedogenloos geëxploiteerd werd door een niets ontziende winst- en mediamachine die rücksichtslos tekeer gaat in onze overgemediatiseerde, neoliberale samenleving.  

Amy sterkt mij in de overtuiging dat romans, speelfilms, documentaires van langere adem noodzakelijk zijn in een tijd waar vooral snelle, karikaturale shots en spectaculaire, eendimensionale beelden onze individuele en collectieve geheugens beheersen. In Kapadia’s Amy komt al het menselijke aan bod, in zowel schoon- als lelijkheid, in zowel lichtvoetigheid als zwaarte, in zowel levenslust als doodsdrift. 

Pleidooi tegen mediasensatie 

Amy is een cinematografisch pleidooi voor films en literatuur die reflectie en context bieden bij al te losse mediaflodders en wilde sensatiebeelden die dagelijks onze schermen teisteren.  Net zoals Amy Winehouse had kunnen afkicken voor ze een internationale celebrity werd, zo zou de mensheid beter afkicken van zijn obsessie voor beroemdheid en succes. Dat laatste lijkt me nog het moeilijkst van al.

Wouter Hessels is docent film & media studies aan het RITCS, School of Arts Brussel

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.