about
Toon menu

Alle leefloners zijn vuile profiteurs… ik ook?

Ruth Van de steene is afgestudeerd aan de universiteit, maar zoekt al maanden vruchteloos naar werk. Haar wachtuitkering werd intussen stopgezet. Er zit niks anders op dan een leefloon aanvragen. Is ze nu een profiteur?
zaterdag 13 juni 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Allemaal hetzelfde. Ze willen niet werken, geen één. En maar poen scheppen doen ze. Profiteren van ons hardwerkende, propere mensen. Het is een grote schande.

Maar wacht eens. Hoeveel is dat leefloon nu precies? 817,36 euro per maand voor een alleenstaande zegt u? Hm. Een mens moet wel héél creatief zijn om daarmee te kunnen profiteren. Zeker als je weet dat het huren van een appartementje al vlug 600 euro kost en tien vuilniszakken voor restafval (die gele) 17 euro. Zelfs afval maken is een luxe aan het worden. 

Dus pleit ik bij dezen voor wat meer zachtheid. Laat ons alsjeblieft elkaar het licht in de ogen gunnen, en een centje hier en daar. De meeste mensen die leven van het leefloon doen dit heus niet voor hun plezier. Het is geen keuze. Het is zeker geen luxeleven. Er is geen enkel kind dat er van droomt om later van het leefloon te (over)leven.  

Verantwoordelijkheid

En toch is het een gedachte die gauw gedacht is. Zou het toch niet zijn omdat ze niet hard genoeg zoeken naar een job? Kunnen ze niet nog harder proberen? Meer doen? Want we zijn er tegenwoordig van overtuigd dat alles maakbaar is, als je het maar hard genoeg wilt. Met als gevolg dat als je niet slaagt in iets, van een relatie tot een sollicitatiegesprek, dat alleen maar je eigen fout en verantwoordelijkheid kan zijn.  

Ik heb het me ook al vaak afgevraagd, of ik wel genoeg doe. Want ik ben ook onlangs het leefloon gaan aanvragen. Mijn wachtuitkering is immers stopgezet en ik ben nog steeds op zoek naar werk. Voorlopig zonder resultaat. En dat doet veel met mij. Ik heb immers een universitair diploma, en is leefloon niet alleen voor de armste mensen en – uiteraard – de profiteurs? Val ik daar nu ook onder? Er komt toch wel schaamte bij kijken en het is zeker iets dat ik nooit verwacht had. Leefloon voelt ook nog anders dan een wacht- of werkloosheidsuitkering, want die verdien je. Leefloon is een allerlaatste vangnet.  

In de laatste maanden waarin ik recht had op een wachtuitkering ging ik ervan uit dat ik wel werk zou hebben gevonden voor die stopgezet ging worden. Kan toch niet anders? Maar nee. En het heeft een maand geduurd nadat mijn uitkering was stopgezet tot ik naar het OCMW ben gestapt, dankzij een duwtje van mijn mama. Want mijn ouders kunnen mij niet blijven onderhouden, en ik heb er tenslotte recht op, zegt ze. En ze heeft gelijk.

Maakbaarheid

Het uitstel had ongetwijfeld te maken met de werkelijkheid niet onder ogen te willen zien, en ook met wat verdriet en schaamte. Het deed dan ook ongelooflijk deugd dat de jonge vrouw aan het onthaal van het OCMW en de maatschappelijk werksters die ik ondertussen heb ontmoet, heel vriendelijk en menselijk waren.

Wat een opluchting. Wat een verrassing. Want ik verwachtte me aan verbaasde en zelfs veroordelende blikken. Iets à la “Wat komt iemand met een masterdiploma hier doen? Die heeft waarschijnlijk alleen nog maar voor haar “droomjob” gesolliciteerd en lang niet genoeg moeite gedaan om een job te vinden!”

In plaats daarvan kreeg ik heel veel begrip, kon ik mijn verhaal doen zonder veroordeeld te worden en werd er zelfs oprecht met mij meegeleefd. Ze begrijpen als maatschappelijk werkers dat we in het leven niet alles in handen hebben, dat de jobs niet voor het rapen liggen en dat we proberen. Ik heb familieleden en kennissen die dat veel minder vatten. Die maakbaarheid weer. 

Inspanningen

Dus kijk, dit is een ervaring die nederig maakt. Die uitnodigt om niet onmiddellijk een ander te veroordelen. Om niet zo snel te denken dat een ander niet genoeg doet, want het anders wel zo goed zou hebben als jij. Het is heel gemakkelijk om te denken dat je alles wat je bereikt in het leven – vooral als dat heel wat is – enkel aan jezelf en je eigen inspanningen te danken hebt. Maar nee. Nee nee nee. Geluk moet je ook hebben en véél steun van mensen om je heen.  

Ik ben dan ook dankbaar voor vriendelijkheid en begrip op onverwachte plaatsen. En voor mensen die me niet vragen hoe het komt dat ik nog geen werk heb gevonden, maar me liefdevol zeggen dat ik genoeg ben en genoeg doe. Ik hoop dat ik ook meer en meer zo iemand voor anderen mag worden.

reacties

7 reacties

  • door Carlos Pauwels op maandag 15 juni 2015

    Wat ik graag eens zou vernemen is welke master er behaald werd. Dat kan misschien een en ander verklaren. Ik weet het niet.

  • door Veerle C. op maandag 15 juni 2015

    Een leefloon aanvragen of slechts een kleine bijpassing vergt moed en is een drempel. Door het feit ik slechts een parttime job had en na het pensioen van mijn werkgever ook slechts een parttime uitkering had, kon ik een bijpassing krijgen van het ocmw. Aangezien mijn kinderen allemaal al meerderjarig zijn, viel ik terug op een leefloon als alleenstaande dwz 544,91 euro. Tja meerderjarige kinderen die studeren kosten minder :) Kom dan daar maar eens van rond! Ik ben nu terug aan het werk sinds een week, een sociale activering heet dat en voor 2 jaar omdat ik dit jaar 50 word. Na die 2 jaar val ik terug op een uitkering maar deze keer een voltijdse uitkering en kan ik op mijn 52ste terug gaan solliciteren! Het systeem trekt op geen kloten maar ondertussen ben ik nu wel blij dat ik aan het werk ben. Pas jij maar op met je leefloon als je nog bij je ouders woont, als ze genoeg verdienen, zullen ze waarschijnlijk een stuk moeten terug betalen aan het ocmw want zo werkt het dus. Verder wens ik je veel succes in het vinden van een job!

  • door Berten Debergh op maandag 15 juni 2015

    Beste

    Proficiat omdat u ondanks de vele negatieve uitlatingen vanuit de samenleving de moed had om uw verhaal naar buiten te brengen. U verdient, samen met nog vele andere jonge mensen met een masterdiploma, oprecht steun!! In een al maar krimpende jobmarkt - waar mensen met ervaring (die moeten afvloeien) de jobs inpakken die vroeger naar recent afgestudeerden gingen - is er gewoonweg geen plaats meer. Echt gortig en onrechtvaardig als wij merken dat 1) een kleine kaste intussen superrijk wordt door via sluwe constructies belastingvrij te incasseren en 2) bepaalde partijen de middelrijken voortdurend indoctrineren met leugenpraat over zogenaamde "profiteurs die een leefloon genieten". Veel mensen die een stevig beroepsinkomen hebben, beseffen totaal niet dat er op vandaag een groep jongeren uit de boot valt door een scheef gegroeid kapitalistisch systeem én door oppervlakkige mediapraatjes.

  • door Soly op dinsdag 16 juni 2015

    Superschoon en eerlijk artikel, je beschrijft het zoals het is. ik heb ook een tijdje op een leefloon geleefd, ik deed begeleid zelfstandig wonen toen ik 17 was, mijn laatste jaar in het middelbaar. En ik lees en voel dat alles wat je zegt ontzettend waar is, mensen weten er niet echt veel over en beoordelen het tot ze zelf op die plaats staan of iemand leren kennen die in deze situatie leeft. Na mijn middelbaar ben ik gaan reizen, ik kom het einde van deze maand terug na 8 maanden in Centraal-Amerika, ik had doorheen het jaar proberen wat centjes te sparen, en mijn huurwaarborg teruggekregen en vertrokken. Na deze 8 maanden ben ik rijker geworden aan: levenservaring. Van de hak op de tak met durf en doorzettingsvermogen om de dingen waar te maken die je graag wilt doen, op een magische manier vloeien door het leven, een rollercoaster van emoties en ervaringen... Mijn CV is een pak rijker, en ik als persoon veel gegroeid. Kortom wat ik zeker aanraad is een simpel jobke vinden bij actiris, vdab of ergens bij je in de buurt en daarna... wat reizen! :) Veel succes nog, dat jouw dromen zich mogen waarmaken!

    Groetjes vanuit San Pedro La Laguna, Guatemala Solange

  • door Carlos Pauwels op vrijdag 19 juni 2015

    Ruth, daarnet gehoord op Kanaal Z: bij de FOD Financiën zijn er o.a. vacatures voor juristen. Geen ervaring vereist.

  • door MindThatBird op maandag 22 juni 2015
  • door Hichamtalbi op zondag 25 oktober 2015

    Ik ben ook deze zomervakantie afgestudeerd als jurist en heb dus ook een masterdiploma Rechten op zak. Ik ben momenteel ook werkzoekende. Het is inderdaad niet zo gemakkelijk om een job te vinden. Veel mensen denken dat je met een diploma Rechten alle richtingen uit kunt. Dit zou ook zo moeten zijn indien de oude generatie eens plaats zou maken voor afgestudeerde jongeren. Wat de overheidsdienst justitie betreft, ik hoor daar ook veel over in de media maar op de website van Selor zie ik geen enkele vacature met betrekking tot die overheidsdienst. Ik kan niks anders dan bij het OCMW aankloppen om een leefloon aan te vragen en neen ik ben er helemaal niet trots op. Als student heb ik altijd heel hard voor mijn centjes gewerkt om mijn studies te kunnen betalen: ik kwam namelijk uit een kansarm gezin. Ik kreeg wel een studietoelage maar die toelage dekt lang niet alle kosten.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties