Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Jobs, Jobs, Jobs...

David Cameron won vorige week de verkiezingen in het V.K. met de belofte van meer jobs en economische groei. Op 2 mei schreef Trends reeds “Groot-Brittannië: het nieuwe Europese banenwonder”. Momenteel ligt de Britse werkloosheidsgraad op 5,6%. Anderhalf jaar geleden was dat nog 7,8%. Een contrast met de eurozone, waar de werkloosheid gemiddeld 10% bedraagt. Waaruit bestaan de remedies van Cameron dan wel?
dinsdag 12 mei 2015

Een lage rente, een goedkoop Brits pond (wat de export ten goede komt) en zware overheidsbesparingen. In drie jaar tijd werd het Britse ambtenarenapparaat met 500.000 verminderd. En sinds 2010 kwamen er 1,8 miljoen jobs in de privésector bij. Dat is het gevolg van een verdere flexibilisering van de arbeidsmarkt.

In Groot-Brittannië is het gemakkelijker geworden om personeel in economisch moeilijke periodes te ontslaan. Bedrijven beslissen dan ook sneller om iemand aan te nemen. Voorts kiezen meer en meer Britten voor deeltijdse arbeid of voor twee banen. Bovendien neemt vooral het aantal zelfstandigen toe. Momenteel telt Groot-Brittannië 4,55 miljoen zelfstandigen. Twee derde van de jobgroei situeert zich in die groep. Ook houden de Britse bedrijven al een tijd een loonmatiging aan. De lonen daalden in reële termen met 7,8 procent over de afgelopen jaren. Dat leidde tot minder ontslagen, maar tegelijk daalde de koopkracht van de burger.

We kunnen ons dus de vraag stellen of meer jobs ook leiden tot meer welvaart en meer welzijn voor de bevolking. De Britse werkloosheidscijfers geven eigenlijk een vertekend beeld. De 1,6 miljoen jobs die er in het V.K. bijkwamen sinds het dieptepunt van de financiële crisis, zijn vaak geen echte – of alleszins geen volwaardige – jobs. Het zijn vooral laagbetaalde en onzekere jobs in de dienstensector terwijl de industriële activiteit in dalende lijn zit. Mensen verdwijnen wel uit de werkloosheidsstatistieken, maar hun baan geeft hen geen enkele inkomenszekerheid. Ze worden gedwongen bijzonder flexibele uurroosters te aanvaarden.

De bijkomende jobs zijn voor 2/3 jobs als zelfstandige of freelancer. Die freelancers werken steeds vaker in sectoren die vroeger goed betaalde banen boden aan hoger opgeleiden. De freelancers aanvaarden een loon dat gemiddeld 20% lager ligt dan de gebruikelijke sectorlonen. Lagere lonen gaan hand in hand met een extreme flexibiliteit en een gebrekkige sociale bescherming. Volgens Olivier Passet, directeur van het Franse Xerfi (instituut voor economische analyse), vormt deze tendens een ernstig risico voor de Britse economie. De productiviteit neemt immers af.  En de koopkracht van de bevolking daalt. De economische groei is in het V.K. in het eerste trimester van 2015 teruggevallen tot 0,3%. In het bijzonder de industrie heeft het heel moeilijk.

Als een daling van de werkloosheid gelijk staat aan een daling van de koopkracht, minder sociale bescherming en forse toename van de flexibiliteit dan bedanken we voor dergelijk beleid. Nochtans lijkt ook de Belgische regering hiervoor te kiezen. De meest recente ingrepen op de arbeidsmarkt bestaan uit de creatie van flexijobs en een versoepeling van de overurenregeling in de horeca, de invoering van nachtarbeid in de e-commerce en het creëren van 8.000 ingroeibanen voor jongeren. Stuk voor stuk regelingen die het werknemersstatuut, het recht op collectief onderhandelen en de sociale bescherming ondergraven. Jullie zijn bij deze gewaarschuwd. Iedereen is voor bijkomende jobs; maar niet iedereen heeft dezelfde definitie van een volwaardige job en waardig werk.

Ondertussen in de VS

 De Amerikaanse economie leek eind 2014 weer volop te boomen (3% groei in het 4de kwartaal 2014). Dit ging gepaard met een forse toename van het aantal jobs in de VS. Maar in het 1ste trimester 2015 bedroeg de groei slechts 0,2%. Eén van de redenen ligt net in de recente jobcreatie. De spectaculaire jobcreatie van de voorbije maanden situeert zich vooral in lagelonenjobs, zoals in de horeca en de retail (handel, distributie).

Vaak gaat het over deeltijdse en/of laagbetaalde jobs. Veel mensen dienen twee of meer jobs te combineren. Ondanks de economische groei en de jobcreatie, gaat de koopkracht van de gemiddelde Amerikaan erop achteruit. Die geeft ook steeds minder geld uit en krijgt ook moeilijker toegang tot krediet. Steeds grotere aandelen van het inkomen moeten gebruikt worden voor huisvesting, waardoor steeds minder geld wordt overgehouden voor andere zaken. Met andere woorden vele Amerikanen werken, maar verdienen onvoldoende om het hoofd boven water te houden.

Nogmaals een bewijs dat economische groei en jobcreatie niet noodzakelijk de bevolking ten goede komen. We moeten dus dringend op zoek naar nieuwe recepten. We blijven er wel van overtuigd dat economische groei en jobcreatie absoluut noodzakelijk zijn. Maar niet tegen elke prijs. De voorbije weken gaan meer en meer stemmen op om jobs te creëren via een arbeidsduurvermindering. (Rechtse) tegenstander zetten deze voorstellen weg als conservatief, onbetaalbaar, ja zelfs populistisch.

Nochtans zijn we er sinds het einde van de 19e eeuw steeds in geslaagd om de toename van de productiviteit om te zetten in een verhoging van de koopkracht en een verlaging van de arbeidsduur. Nu zou dat conservatief zijn; de 21e eeuw wordt immers de eeuw van langer en harder werken voor minder loon. Wat er dan sexy en progressief is aan deze gedachte, dat ontsnapt mij volledig. Ik stel vast dat deze gedachte (die spijtig genoeg ook realiteit wordt) vooral leidt tot een steeds groeiende inkomensongelijkheid en de concentratie en de cumulatie van vermogen bij 'the happy few'.

Dus ja, laat ons het idee van de arbeidsduurvermindering op een verstandige manier verder onderzoeken. We leven immers niet om te werken; we werken om te leven. Een toename van ons globaal welzijn en een gezonde combinatie van arbeid en gezins- en zorgtaken zijn de werkelijke doelstellingen die we moeten nastreven. Als minder (lang) werken kan leiden tot minder stress en meer jobs voor anderen, dan zeg ik volmondig ja.

Ben Debognies

Gewestsecretaris ACV Brussel-Halle-Vilvoorde

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

13 reacties

  • door Mezelf op woensdag 13 mei 2015

    Als Cameron de verkiezingen op een verpletterende manier gewonnen heeft - ten koste van Labour - dan is dit net het bewijs dat de keuzes die zijn regering gemaakt heeft door de bevolking gewaardeerd worden. In Duitsland zie je dit trouwens ook. En wat arbeidsduurvermindering betreft : de meeste mensen die minder willen werken (4/5e of 1/2e) die doen dit nu al. De rest is er niet in geïnteresseerd. Integendeel, er zijn heel wat mensen die net meer willen werken. Het enige land waar men de arbeidsuur verminderd heeft is Frankrijk. De electorale prijs die Hollande gaat betalen is groot . de kleinste socialistische partij van Europa, de Franse. Op de Vlaamse socialisten na.

    • door Luc Vinckx op woensdag 13 mei 2015

      Niet Cameron heeft de verkiezingen gewonnen , maar de Schotse nationalisten. Die gaan de Conservatieven uitkleden tot op het bot , zodat Cameron nu al spijt heeft dat hij - dank zij het Middeleeuwse Britse kiessysteem - Labour heeft verslagen. Want qua kiezers en procentueel hebben de Socialisten meer stemmen gehaald dan de Conservatieven. De grootste winnaar in vergelijking met 2010 is echter UKIP , die hiervoor gelukkig maar 1 zetel heeft gekregen. Het is dan ook zeer kort door de bocht de keuzes van Cameron als zeer gesmaakt door het Britse kiezerspubliek te presenteren ; zijn coalitiepartner de LD hebben meer zetels verloren dan de Conservatieven er hebben gewonnen. Cameron heeft dan misschien wel de verkiezingen 2015 gewonnen , maar hij gaat waarschijnlijk de geschiedenisboeken in als de man die het VK heeft vernietigd. Eens kijken hoe ze hem daarvoor gaan bedanken bij de volgende verkiezingen.

      En wat Frankrijk betreft ; de Fransen kunnen straks kiezen tussen een kandidaat van rechts , die in feite al in de gevangenis zou moeten zitten en waarvan de kans bestaat dat hij er nog steeds terecht komt voor verkiezingsfraude en een kandidaat van fascistisch rechts waar ik zelfs geen woorden ga aan vuilmaken. Ze zijn inderdaad heel laag gevallen.

      • door Mezelf op woensdag 13 mei 2015

        Labour meer stemmen en zetels dan de Conservatives ???? Labour haalde 9.347.000 stemmen en 232 zetels. Cameron zijn partij haalde 11.334.000 stemmen en 331 zetels. De Schotse nationalisten haalden 1.450.000 stemmen en 50 zetels. De socialisten verloren 24 zetels, de Conservatives wonnen er 28. Heeft U misschien andere verkiezingen gevolgd dan die van vorige week ?

        • door Luc Vinckx op donderdag 14 mei 2015

          In vergelijking met 2010 in procenten , indien u het niet geloofd kan ik u door verwijzen naar de webpagina's van BBC news.

          • door Mezelf op donderdag 14 mei 2015

            U schreef "Want qua kiezers en procentueel hebben de Socialisten meer stemmen gehaald dan de Conservatieven", dit wordt door de feiten weerlegd, U vertelt iets dat flagrant onwaar is. Maar ik begrijp uw gejuich, Labour steeg inderdaad van 29 % naar 30 %, na vijf jaar tijd oppositiewerk tegen een regering die een 'hard' beleid voerde. Dat moet u een groot vertrouwen schenken voor de toekomst...

      • door jempi op donderdag 14 mei 2015

        De kiezer beslist in het stemhok, zowel in GB als in Frankrijk. En links wordt trouwens bijna overal in Europa afgestraft. Het is tijd om terug met beide voeten op de grond te komen. En daarom kan ik alleen maar toejuichen dat rechts, of fascistisch rechts zoals u het zo mooi omschrijft, terug aan de macht komt om orde op zaken te stellen.

        • door Luc Vinckx op donderdag 14 mei 2015

          Veel geluk met uw ultra-rechtsen en kom 4 jaar daarna niet zeggen "wir haben es nicht gewusst" Misschien eerst een DNA test aanvragen om zeker te zijn.

          • door jempi op vrijdag 15 mei 2015

            'Fascistisch rechts' zijn uw mooie woorden om een democratische partij te benoemen, en ik denk dat de tijd van het echte fascisme al lang achter ons ligt. Ik was toen nog niet geboren, u wel?

    • door ria aerts op donderdag 14 mei 2015

      Het is u misschien ontsnapt, maar zopas is bekend gemaakt dat de economische groei het laagst ligt in Duitsland en Nederland en het hoogst in Frankrijk en Italië.

      • door ria aerts op donderdag 14 mei 2015

        Oei, nu bekent u kleur. Dus binnenkort staat u daar op dat plein, met gestrekte arm naar een man met een snor te wijzen. Hoe is het mogelijk.

      • door antbover op donderdag 14 mei 2015

        Ik denk dat links en rechts in Europa helemaal niet zover uit elkaar liggen , zie de samenstelling " Het Europees Parlement" . Verder denk ik dat in Europa links aan een opmars bezig is . Volg maar eens de Zuid-Europese lidstaten , daar ziet ge links groeien. Wat Engeland betreft ; er komen voor Cameron zeer moeilijke tijden , aangezien hij via een aantal populistische standpunten zijn huid heeft kunnen redden , voorlopig dan.

      • door Roland Horvath op maandag 18 mei 2015

        Fascisme is een benaming afkomstig uit het Italië van de jaren 1922-1943, - van de zwarthelden beweging de Fasci italiani di combattimento van Benito Mussolini. Fascisme kan omschreven worden als de combinatie van een zestal termen: Rechts, nationalistisch, corporatistisch, anti democratisch, anti communistisch en anti liberaal.

        Die omschrijving is op tal van partijen van toepassing, die steevast beweren dat ze door en door democratisch zijn want ze nemen deel aan de verkiezingen. De Duitse NSDAP is in 1933 ook op democratische wijze via verkiezingen aan de macht gekomen. Fascistisch is van toepassing op het Front National FN van Marine Le Pen in FR. In eigen land op VB en N-VA. De term fascisme wordt in Vlaanderen niet vaak gebruikt want N-VA verdraagt dat niet. Ze heeft naar eigen zeggen geen voorgangers zoals VNV en VMO, geen wortels, geen gelijken, geen voorgeschiedenis, geen verantwoordelijkheid voor wat dan ook en ze is een maagdelijk heiligenbeeldje.

  • door Roland Horvath op maandag 18 mei 2015

    De propaganda van de media heeft een waardeloze neoliberale politiek van de conservatieven de overwinning in de verkiezingen in GB bezorgd. Een neoliberale politiek van besparingen, omdat de Grote Multinationale Ondernemingen GMO hun bedrijfslasten willen minimaliseren, kan geen jobs en economische groei opleveren. Niet in GB, niet in de EU en niet in BE of VL. Want er mag geproduceerd maar niet geconsumeerd worden, er wordt bespaard, te weinig geld uitgedeeld aan de betrokkenen, aan de toekomstige klanten en daardoor worden ook te weinig goederen verdeeld. Dat remt ook de productie, de werkgelegenheid en de groei.

    Valse en nutteloze propaganda: Snoeien om te groeien en te bloeien. Het is graaien voor wie kan graaien, inkomen voor de voeten van anderen wegmaaien, hen ondertussen met domme leugens paaien en hen een rad voor de ogen draaien.

  • Het is niet langer mogelijk om te reageren.

    Lees alle reacties