about
Toon menu

Brusselse actievoerder wordt uit huis gezet. Alles wijst op politiek maneuver

In Brussel hebben sympathisanten van Manu Brocante actie gevoerd in de Marollen. Ze willen niet dat Manu (Brocante is zijn bijnaam) zijn woning in de Vossenstraat moet verlaten. Manu staat vooraan in het verzet tegen de bouw- en verkeersplannen van de stad Brussel. Van zijn huisbazin moet hij opkrassen. Zij is een handlangster van de Brusselse burgemeester Yvan Mayeur (PS).
donderdag 7 mei 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Het incident is kenschetsend voor hoe Brussel nogal eens wordt ‘bestuurd’ : ondoorzichtig, willekeurig en tegen de mensen. Alles duidt ook op een represaille vanwege Mayeur en co. Zij kunnen kennelijk niet verkroppen dat zij onder druk van het volksverzet een bouwplan pal in de Marollen moesten schrappen.

Casserolade

Ze waren toch snel weer met zo’n kleine honderd, de mensen die donderdag afzakten naar het huis aan de Vossenstraat 15. Daar voltrok zich een casserolade. Gewapend met potten en pannen verjoeg de groep de kwade geesten, want die hangen in dit verhaal erg manifest rond. Manu doit rester, faut pas le déloger, zo werd er gescandeerd, Manu moet blijven, hij mag niet uit zijn huis worden gezet.

Sommigen zongen Het Partizanenlied. Ami, entends-tu le vol noir des corbeaux sur nos plaines? Anderen staken de klankband in gang : de soundtrack van de The Good, The Bad and The Ugly.


Allen waren gekomen om Manu Brocante te steunen. Die is het slachtoffer van een afrekening, op zijn Brussels. Want de Brusselse bestuurders die deze episode domineren, misbruiken kennelijk hun macht om tegenstanders te slaan. Manu heeft alle steun nodig die hij krijgen kan. Van de huisbaas moest hij zijn woning op de eerste verdieping al op 30 april verlaten hebben. Elk moment kunnen bij hem gas en elektriciteit worden afgesloten. De man in kwestie kwam naar buiten, trok het fluovest aan waarin hij sinds vorig jaar actie voert tegen het nieuwe Brusselse ‘Masterplan’, hij zag het volk, was echt wel even aangedaan, hief zijn hond Abbi in zijn armen en zei toen : Ik blijf en Abbi blijft ook.  

Van de Vossenstraat, 15 ging het dan  in stoet naar de kantoren van het Brussels OCMW in de Hoogstraat, en van daar door de Abrikozenboomstraat door de Bovenmarollen (de buurt geperst tussen het Justitiepaleis en de ziekenhuizen Sint-Pieters en Bordet) naar het kantoor van het Algemeen Actiecomité van de Marollen. Waarmee we de protagonisten van de Afrekening in de Marollen zo ongeveer hebben gehad. Hun eisen : Manu Brocante moet kunnen blijven in het appartement aan de Vossenstraat 15, en de winkelruimte op hetzelfde adres moet beschikkbaar worden voor een vereniging of activiteit die ècht nuttig is voor de wijk. Terwijl ze nu door een allesbehalve doorzichtige vereniging met al even ondoorzichtige politieke bindingen wordt gebruikt.

The Good, The Bad en de Brusselse achterkamerpolitiek

Er is flink wat flash back nodig om de schakeringen van dit incident te begrijpen. Dat de Brusselse beslissers niet naar de Brusselaars luisteren, wisten we al. Nu weten we ook dat ze geen tegenspraak dulden. Hun Masterplan voor de binnenstad ondervindt veel tegenstand. En met succes : in februari moest het stadsbestuur zijn plan voor een nieuwe parking onder het Vossenplein in hartje Marollen laten varen. Maar de burgemeester en zijn bondgenoten slaan kennelijk terug.

Manu Brocante, sinds november actief in deze beweging, kreeg bevel zijn woning te verlaten. Ze wordt verhuurd door het OCMW van de stad Brussel (dat er echter géén eigenaar van is). De huidige burgemeester van Brussel, Yvan Mayeur, was voorzitter van het OCMW, tot een dik jaar geleden (toen Mayeur naar het burgemeesterschap promoveerde). Maar – dit dossier is niet simpel - Manu wordt uit zijn woning gezet op bevel van het Algemeen Actiecomité van de Marollen (in het Frans CGAM). Dat duidt op een combine van hogere (politieke en economische) belangen. Hoe die combine in elkaar zit, is kortgeleden uitgezocht en beschreven door een andere voorvechter voor een leefbare stad, Gwenael Breës. (Volgens een bericht in La Dernière Heure van 6 mei is daarom tegen Breës klacht ingediend wegens « laster en pesterij »).  

Hier is een puzzel van structuren, afspraken en ons-kent-ons. Twee figuren komen steevast terug : Yvan Mayeur en Annemarie Appelmans. Mayeur is verre van populair in Brussel. Appelmans heeft een woelig verleden. In 2002 wordt zij uit de Brusselse afdeling van de FGTB (de socialistische vakbond) gezet. De vakbond dient klacht in tegen haar. Het gerechtelijk onderzoek wordt in 2009 afgerond met een formele beschuldiging van ‘valsheid in geschrifte, fiscale fraude, bendevorming, oplichting, vervalsing van de jaarrekeningen en actieve omkoping’. De Procureur des Konings brengt Appelmans niet tijdig voor de rechter. In 2014 gaat ze vrijuit wegens ‘verjaring’.[i]

 Uit het dossier van Gwen Breës blijkt dat Appelmans al die jaren niet stilzit. In 2010 wordt ze voorzitster van de CGAM, het Algemeen Actiecomité van de Marollen. Kort daarna wordt de vzw Chez Albert opgericht. Onder de stichters vinden we mw Appelmans. De vereniging herdenkt het levenswerk van Albert Faust, overleden in 2004, daarvoor de man van Appelmans en eveneens door de FGTB aan de deur gezet.

Chez Albert zou ondermeer het archief van Albert Faust ontsluiten voor het publiek. Daarvoor krijgt de vzw de beschikking over een winkel in de Vossenstraat aan het nummer 15. De winkel is eigendom van de Brusselse Grondregie, die het vastgoed van de stad beheert. Maar in 2007 sluit Yvan Mayeur, dan nog voorzitter van het OCMW, een akkoord met de PS-Schepen die de gemeentelijke eigendommen beheert. Het OCMW neemt de winkel in de Vossenstraat over van de Regie. Het OCMW stelt de winkel vervolgens gratis ter beschikking van de vzw Chez Albert.

Dit contract tussen het OCMW en de vzw dateert van 2007. In 2012 wordt het uitgebreid want dan krijgt de vzw ook de beschikking over het appartement boven de winkel, voor 400 euro per maand. Gwen Breës reconstrueert hoe er dan met het huis in de Vossenstraat wordt gemarchandeerd. Het appartement – in een huis, eigendom van de Regie, maar doorgeschoven naar het OCMW (dat een sociale functie heeft) die het op zijn beurt doorschuift naar de vzw Chez Albert – wordt uiteindelijk onderverhuurd. En de huurder is Manu Brocante. Hij moet 450 euro huur betalen en, zo zegt zijn contract, waken over de veiligheid van de archieven van Albert Faust en voor conciërge spelen.

De Marollen dwingen Mayeur tot een (taktische) aftocht

Manu Brocante is een ras-Marollien. Hij kreeg zijn bijnaam omdat hij geboren en getogen is boven een Brocanterie in de Marollen. Gwen Breës schetst een stukje van de sfeer in deze wijk. Zaken worden er rechttoe-rechtaan geregeld, zonder veel poespas of diplomatie : duidelijk is duidelijk, en we doen er geen doekjes om. 

Zo komt het dat de wijk geen twee keer nadenkt wanneer de beslissers in het Brussels stadhuis in 2014 met hun Masterplan afkomen. De Marollen zeggen : Over Our Dead Body. In 22 dagen tijd verzamelen ze 23.336 handtekeningen onder een petitie (14.207 via het web, 9.129 op papier), die protest aantekent tegen een nieuwe parking onder het Vossenplein. Dat maken ze op 18 december 2014 bekend aan Yvan Mayeur, nu burgemeester, en aan de andere koppen die voor Brussel een nieuw mobiliteitsplan hebben bedacht, en het doordrijven ook. Dat plan houdt liefst vier nieuwe parkings in, èn een miniring om méér auto’s tot in die parkings te brengen, en een commerciële voetgangerszone rond het Beursgebouw.

Dankzij het verzet in de Marollen halen Mayeur en co, het college van burgemeester en schepen, bakzeil. Op 26 februari maakt Mayeur bekend dat de Vossenplein-parking wordt geschrapt. Wie flankeert de burgemeester tijdens deze persconferentie? De voorzitster van het Algemeen Actiecomité van de Marollen, Anne-Marie Appelmans. Dit duo probeert kennelijk greep te krijgen op een protestbeweging onder zijn burgers. In de Marollen vieren ze echter feest. Hun prompte en kordate reactie leidt snel tot een klinkende overwinning.

Mayeur zit al langer in de politiek dan vandaag. Hij schrapt de Vossenplein-parking maar behoudt het project voor een parking in of bij de Marollen. De Marollen-parking schuift gewoon een straat op. Als nieuwe site voor deze parking wordt een perceel naast het spoorwegstation Kapellekerk uitgekozen. Dit perceel ligt tussen de Brigittinenstraat, de Spiegelstraat, de Visitandinenstraat en het Akarovaplein. En de parking zal worden gebouwd onder het Brigittinen-blok, een verpauperd appartementsgebouw.

We zien het al gebeuren : mensen die met de auto een Citytrip naar Brussel maken en voor ze gaan shoppen en tafelen hun auto stallen onder de Brigittinen-building. De socialist Mayeur had voor deze vierde parking nauwelijks een socialer plek kunnen kiezen. Want : de Brigittinen ligt in de Jonction-wijk, een wijk van mensen met weinig geld. Het aantal sociale woningen ligt er ver boven het gemiddelde van het Brussels Gewest : de Jonction-wijk telt 53,5 procent sociale woningen (tegen 7,7 procent voor het Gewest). Volgens burgemeester Mayeur is een nieuwe parking voor 400 automobielen daar dus perfect op zijn plaats.

Wanneer Manu Brocante lucht krijgt van het plan, zo schrijft Gwen Breës, belt hij zijn huisbazin. Dat is Annemarie Appelmans. Manu zet een boodschap op haar antwoord apparaat. Op zijn Marols zegt hij wat hij van haar verschijning aan de zijde van burgemeester Mayeur denkt. Op 16 maart ontvangt hij een aangetekende brief. Binnen de maand moet hij het appartement boven de winkel van Chez Albert verlaten. Zoniet worden gas en elektriciteit afgesloten. Het OCMW zal voor Manu, steuntrekker van het OCMW, een nieuwe woning moeten zoeken.

Nog een merkwaardigheid : de aangetekende brief is gesteld op papier van de vzw Chez Albert, maar afgestempeld door de CGAM, het Algemeen Actiecomité van de Marollen. Sociaal allemaal. Chez Albert is niet eens de eigenaar van het pand, laat staan het CGAM. Vanwege de voorgeschiedenis, die van onderhandse afspraken en achterkamerdeals aan elkaar hangt, kan een huurder kennelijk een onder-huurder met een maand vooropzeg op straat zetten. Hoewel, Manu Brocante blijft. En met die overtuiging staat hij niet alleen.

Meer info :

De eisen voor Manu Brocante https://www.change.org/p/p%C3%A9tition-manu-brocante-doit-pouvoir-rester-dans-son-appartement

Wijkcontract Jonction http://fr.calameo.com/read/0010576451740c46afe58

De petitie in december 2014 http://www.plateforme-marolles.be/23-336-fois-non-a-un-parking-sous-la-place-du-jeu-de-balle/

Het dossier van Gwenael Breës http://www.bruxelles-capitale.org/comptes-et-reglements-de-comptes-a-la-marollienne

Het wijkcontract-Jonction (en de Brigittinen-building) http://fr.calameo.com/read/0010576451740c46afe58


[i] Philippe Brewaeys, La Chambre du Conseil flingue le parquet de Bruxelles, in M…Belgique, 10-16 oktober 2014, p.17