Actie op het Luxemburgplein in Brussel - foto: intal
Mario Franssen

Vluchtelingen slachtoffer van dodelijke cirkel

dinsdag 21 april 2015 12:30

Een vierhondertal mensen kwam maandagavond 20 april om 17 u. samen op het Luxemburgplein in Brussel om iedereen eraan te herinneren dat het onaanvaardbaar is dat honderden vluchtelingen omkomen in de Middellandse Zee. Ze vinden de dood omdat ze hun recht niet kunnen uitoefenen, namelijk op een normale manier een vluchtelingenstatus aanvragen. Dit is onmogelijk omdat de Europese Unie er alles aan doet om zo weinig mogelijk vluchtelingen zelfs maar in de aanvraagprocedure te laten stappen.

Het gaat zelfs zover dat staatssecretaris Francken nog liever mensen laat verdrinken dan mensen die op de vlucht zijn te helpen. Of hoe moet je anders zijn uitspraak in De Morgen interpreteren: “Als we opnieuw massaal vluchtelingen gaan oppikken voor de kust van Libië of elders, dan winnen de mensensmokkelaars. Dan vragen ze nog meer geld en creëer je een aanzuigeffect.” Schandalig dat er zo met mensen wordt omgegaan.

Europese verantwoordelijkheid tot elke prijs verbergen

Zo probeert staatssecretaris Francken ons te doen geloven dat het de smokkelaars zijn die de oorzaak zijn van de humanitaire rampen van de laatste dagen (maar eigenlijk al van veel langer). De verantwoordelijkheid van Europa wordt tot elke prijs verborgen gehouden. De vluchtelingen zijn nochtans het slachtoffer van een dodelijke cirkel waarin Europa een grote rol speelt en waaraan veel geld verdient wordt.

Oorlog voeren is een lucratieve activiteit. De aandeelhouders van de militaire bedrijven wrijven zich al jarenlang in de handen. Afghanistan, Irak, Libië, Mali, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Syrië, Jemen, … de oorlogen volgen elkaar snel op. Dezelfde aandeelhouders azen tegelijkertijd ook op de ‘reconstructie’ van de landen die ze zelf mee helpen vernietigen. Maar daar komt zelden iets van in huis, of het moet over olie, gas of andere infrastructuur gaan. De levens van de lokale bevolking zijn intussen aan flarden geschoten, maar de kassa rinkelt.

Het is nochtans logisch dat mensen op de vlucht slaan voor het oorlogsgeweld. In Europa wil men ons echter doen vergeten dat mensen niet voor hun plezier vluchten. Een plek waar het veilig is, waar je niet het risico loopt om platgebombardeerd te worden, maar waar je familie een normaal leven kan leiden, daar loop je niet van weg.

En reken maar dat vluchten pas het begin van de lijdensweg is. Europa wordt niet voor niets “Fort Europa” genoemd. Het is bijna niet meer mogelijk om als vluchteling op een normale, veilige manier naar Europa te komen en een vluchtelingenstatuut aan te vragen. Daar steek Frontex een stokje voor. Deze waakhond aan de Europese grenzen groeit snel en hier passeren de aandeelhouders van de militaire industrie opnieuw langs de kassa. De zogeheten ‘homeland security‘ is uiteindelijk niets anders dan het creëren van een nieuwe, winstgevende markt waar hightech veiligheidsmateriaal en diensten kunnen verkocht worden. Niet voor niets zijn het net de wapenbedrijven die tegenwoordig ook een Homeland Security afdeling hebben.

Oorlog, heropbouw en homeland security leveren al aardig wat winsten op, maar er kan nog meer aan vluchtelingen verdiend worden.

Hypocrisie ten top

Het is een illusie te denken dat er geen doden meer zullen vallen als we vluchtelingen kunnen beletten nog op boten van smokkelaars te stappen zoals Minister van Binnenlandse Zaken Jambon in De Morgen stelt. De redenen waarom mensen vluchten zijn daarmee niet weggenomen en daarnaast kan je de vraag stellen hoe we ze zouden tegenhouden om in boten te stappen. De hypocrisie van onze politici wordt hier zeer duidelijk. De smokkelaars opereren vanuit Libië, tot begin 2011 het meest ontwikkelde land in Afrika. Vandaag heerst er chaos en milities en allerlei criminele bendes zwaaien er de scepter. Ik heb nog geen enkel kamerlid die vandaag reageert op de ramp een mea culpa horen slaan over zijn stemgedrag op 21 maart 2011 toen er niemand tegen de Belgische oorlogdeelname aan de oorlog in Libië stemde!

Willen of niet, er zullen altijd vluchtelingen in België een beroep blijven doen op hun recht op asiel. En dit komt sommigen niet slecht uit. Zolang vluchtelingen geweigerd worden, waarna ze illegaal in België verblijven omdat ze geen papieren krijgen en terugkeren geen optie is, kan de kassa voor de vierde keer rinkelen. De vluchtelingen die in een precaire situatie zitten, zijn verplicht om voor een appel en een ei een job aan te nemen om te kunnen overleven en ook nog hun familie in het thuisland te steunen. Ze komen in afgeleefde gebouwen terecht waar huisjesmelkers van kunnen profiteren.

Concurrentie duwt lonen naar beneden

Maar de grootste winst wordt gerealiseerd door hen in concurrentie te brengen met de mensen die een gewone job hebben. Zo worden die laatsten ook gedwongen om voor een lager loon te werken en wordt de loonkost zo gedrukt. De spiraal naar beneden wordt ingezet. Steeds meer mensen komen in een precaire situatie terecht. De verarming neemt toe, terwijl een kleine groep de winsten verder ziet groeien.

Tot slot wordt er geprofiteerd van de moeilijke situatie waarin zowel vluchtelingen als Belgen worden geduwd. De schuld wordt bij de vluchtelingen gelegd, de mensen worden tegen elkaar opgezet en verdeeld. De haat tegen mensen van een andere afkomst wordt zo aangewakkerd en dat creëert een vruchtbare bodem om onder het mom van het brengen van democratie of andere drogredenen de Belgen achter de oorlogen te scharen die slechts een kleine groep ten goede komen. De cirkel is rond en wordt opnieuw in gang gezet.

De enige manier om ons hier tegen te weren is om de echte profiteurs aan te pakken. En dat zijn niet de mensen die wegvluchten op zoek naar een betere toekomst. Nee, dat zijn de aandeelhouders die langs de kassa passeren wanneer oorlog gevoerd wordt, er heropgebouwd moet worden, wanneer Fort Europa uitgebouwd wordt en wanneer de lonen zo laag mogelijk worden gehouden.

Dezelfde cirkelredenering kan ook in de andere richting opgebouwd worden. Het vraagt wel een radicale verandering om te komen tot echte internationale solidariteit, met samenwerking tussen landen in plaats van oorlog, waarbij vluchten niet nodig is, maar er uitwisseling is over de grenzen heen. Waarbij veiligheid wordt gerealiseerd door ontwikkeling en niet door grenzen te militariseren, waarbij werk een garantie is voor iedereen op een normaal, goed leven. Zodat we ons geen zorgen meer moeten maken over humanitaire drama’s zoals we ze vandaag meemaken.

Tijd om kwaad te worden. Niet?

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!