Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Top Organisatie Amerikaanse Staten isoleert VS

De VS gaat voor de derde maal naar een topmeeting van de OAS in een compleet geïsoleerde positie. Alle Latijns-Amerikaanse staten veroordelen immers unaniem de beslissing van president Obama om sancties op te leggen aan de regering van Venezuela.
vrijdag 10 april 2015

Op de top van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) van april 2012 in de Colombiaanse stad Cartagena hadden alle lidstaten – op de VS en Canada na – het al duidelijk gemaakt. Dit was de laatste top van de OAS zonder Cuba. De VS en Canada stonden er ook geïsoleerd in hun verzet tegen een resolutie die de soevereiniteit van Argentinië over de Malvinas (Falklands) wilde erkennen. Een derde resolutie riep de VS op drugsgebruik te decriminaliseren. Zelfs de meest trouwe bondgenoten Honduras, Panama, Mexico en Colombië stemden voor deze resoluties.

Alternatieven voor de OAS

Het eigengereide optreden van de VS in Latijns-Amerika heeft er mee toe geleid dat de Latijns-Amerikaanse staten hebben geïnvesteerd in nieuwe internationale samenwerkingsverbanden, zoals UNASUR, CELAC, ALBA, Mercosur, Banco del Sur, waar de VS en Canada geen deel van uitmaken. Al deze organisaties hebben de Amerikaanse sancties tegen Venezuela unaniem verworpen.

Meerdere vertegenwoordigers van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigen dat de beslissing om de diplomatieke relaties met Cuba te herstellen mede is ingegeven door dit isolement waarin de VS zich door zijn houding had gemanoeuvreerd. Zij hadden gehoopt op een doorbraak van dat isolement op de OAS-top van april 2015 in Panama, door deze erkenning van Cuba.

De Amerikaanse regering heeft echter opnieuw een pad in de korf gelegd door eenzijdig sancties op te leggen aan de regering van Venezuela. Wat door de VS wordt voorgesteld als een dictatuur waar de democratie in gevaar is, werd door alle Latijns-Amerikaanse staten weerlegd als een eenzijdige actie tegen een democratisch verkozen regering.

Latijns-Amerika staat achter Venezuela

De VS wil op de komende top een resolutie voorleggen om Venezuela te veroordelen voor schendingen van de mensenrechten, maar dreigt door dit initiatief nog meer geïsoleerd te geraken dan in 2012. De trouwste bondgenoten van de VS in Latijns-Amerika, zoals Honduras, Mexico en Colombia, staan gezien hun eigen belabberd imago op dat gebied niet bepaald te trappelen om het over mensenrechten te hebben. De andere Latijns-Amerikaanse staten zijn niet langer bereid deze schijnheilige dubbelzinnigheid van de VS te ondergaan.

Volgens politiek analyst Mark Weisbrot worstelt de VS tevens met een gigantisch perceptieprobleem: “Wat de sancties (tegen Venezuela) duidelijk maken – voor hen die het nog niet door zouden hebben – is dat de opening van president Obama naar Cuba exact nul verandering inhoudt van de globale strategie van Washington (in Latijns-Amerika). De intentie om de commerciële en diplomatieke relaties met Cuba uit te breiden dient enkel een meer effectieve strategie om de Cubaanse regering te ondermijnen – net als alle linkse regeringen in de regio."

"Het komt erop neer dat Washington zich nog steeds niet heeft neergelegd bij het idee van een onafhankelijk Latijns-Amerika, ondanks de geopolitieke machtsverschuivingen van de voorbije vijftien jaar.”

Politiek kapitaal verspeeld

Miguel Tinker-Salas is professor Latijns-Amerikaanse geschiedenis aan het Ponoma College in California. Volgens hem heeft president Obama al zijn politiek kapitaal dat hij had gewonnen door de diplomatieke erkenning van Cuba verspeeld door de eenzijdige actie tegen Venezuela.

“Men is in Latijns-Amerika niet vergeten wat er in 2002 in Venezuela is gebeurd, in Haiti in 2004, in Honduras in 2009, wat er in Paraguay is gebeurd. Zelfs hun grootste bondgenoten Colombia en Mexico, niet bepaald vrienden van de regering in Venezuela, hebben geweigerd zich achter de sancties tegen Venezuela te scharen."

Waarnemers verwachten dan ook dat ook deze top van de OAS zal afsluiten zonder enige betekenisvolle akkoorden. OAS-resoluties kunnen immers alleen bij consensus aanvaard worden. Ook al blijven de VS de machtigste militaire en economische speler in Latijns-Amerika, de regering in Washington domineert de OAS niet meer zoals ze dat hadden gedaan sinds de oprichting van de organisatie in 1948.

Bronnen:
U.S. Assistant Secretary of State Criticizes Solidarity of Latin American Countries for Venezuela
Obama Could Face Another Disastrous Summit Due to Sanctions Against Venezuela

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

6 reacties

  • door Mezelf op vrijdag 10 april 2015

    "isoleren" is hier een relatief begrip, aangezien de USA slechts met één Midden/Zuid Amerikaans land grenst (Mexico) en bovendien een economie heeft die vele malen groter is dan die van alle Midden- en Zuid-Amerikaanse landen samen. Heeft de USA de rest van Amerika nodig, of is het eerder omgekeerd ? Gezien de massa's Midden-Amerikanen die jaarlijks hongerend de USA trachten binnen te geraken, lijkt het me een uitgemaakte zaak, ...

    • door Lode Vanoost op vrijdag 10 april 2015

      Het kan altijd helpen om een artikel te lezen vooraleer commentaar naast de kwestie tegeven. De laatste zin van dit artikel: "Ook al blijven de VS de machtigste militaire en economische speler in Latijns-Amerika, de regering in Washington domineert de OAS niet meer zoals ze dat hadden gedaan sinds de oprichting van de organisatie in 1948."

      Dat de VS ten zuiden alleen aan Mexico grenst en dankzij de door zijn economisch systeem gruwelijk uitgebuite bevolking van Latijns-Amerika kan aantrekken voor spotgoedkope arbeid, onder meer in hun landbouwsector, die zonder die uitbuiting niet zou kunnen overleven, dat wordt in dit artikel nergens tegengesproken.

      U geeft commentaar over dingen die niet in het artikel staan en die niet ter zake doen in deze analyse, namelijk dat de VS wel degelijk geïsoleerd staat met zijn houding tegenover Venezuela. Dat 'isoleren' is hier een relatief begrip, inderdaad, want Canada staat wel nog achter de VS in de OAS.

      Het is een teken aan de wand dat zelfs Mexico, het land dat het meest afhankelijk is van de economie van de VS tegen de sancties van de VS tegen Venezuela is.

      • door Mezelf op vrijdag 10 april 2015

        Mijn punt is ; ik denk niet dat de USA, met 300 miljoen inwoners en veruit de sterkste economische, militaire én politieke mogendheid ter wereld wakker liggen van wat andere Amerikaanse landen samen doen, en van haar denken. Zoals ze ook niet wakker liggen van wat Botswana en de Fiji Islands van haar denken. Om het met de woorden van W.F. Hermans te stellen ; geen dwerg is sterk genoeg om het graf van een reus te graven. En als u het - terecht - erg vindt dat de Mexicanen die in de USA gaan werken er uitgebuit worden ; misschien dat Mexico zélf eens een toekomst voorschotelt aan haar bewoners. Het moet daar toch wel erg zijn, dat men liever bij de "Gringo's" gaat wonen (om er uitgebuit te worden, net zoals vele anderen), dan in Mexico... Kennelijk is "the American Dream" toch sterker dan "the Mexican disaster". En tot slot : uw stelling "U geeft commentaar over dingen die niet in het artikel staan en die niet ter zake doen in deze analyse"... excuseer. U titelt "top Amerikaanse landen isoleert USA". Hoe kunnen een stel kleine landjes een reus "isoleren" ? Does it hurt the USA ? No, they do not care. Vandaar mijn verbazing over uw uitbundig enthousiasme over dit non-event...

        • door JorisDemeester op zaterdag 11 april 2015

          Correct analyse, maar sommige linkse denkers draven lustig door. Helaas levert preken in eigen kerk zelden verhelderende inzichten op.

  • door Maurice de Liberaal op zaterdag 11 april 2015

    Venezuala is een mooi voorbeeld van het socialistische falen. Het land heeft jarenlang veel geld verdiend met olie export. In plaats van dat deze winsten geinvesteerd zijn in de creatie van industrie, is het geld simpelweg weggegeven aan de armen. Met als gevolg dat er nu door de lage olieprijs minder geld binnenkomt en dat de mensen niet in staat zijn om hun eigen inkomsten te verdienen door gebrek aan industrie. Je kunt een arme een vis geven maar je kunt hem beter leren vissen.

    • door ria aerts op maandag 13 april 2015

      Misschien zal het beteren als er weer neoliberale dictators zoals Pinochet e.a. aan de macht komen. De olieprijs nog wat laag houden zodat er meer armoede komt, de distributie van voeding boycotten zodat er weer lege winkelrekken en honger komen, dan nog wat gestook van pr-bureaus zodat de middenklasse op straat komt (in Brazilië betoogden ze omdat de overheid o.a. minimumlonen voor het huispersoneel had opgelegd) en dan komt dat fraaie extreem-rechtse zootje wel weer aan de macht. De isolatie van die welmenende grote buur, die erg begaan is met de mensenrechten in andere landen, en niets liever wil dan een welvarend Amerikaans continent, is dan ook zo opgelost. Ach, er verandert niets. In de middeleeuwen hebben de hanzesteden ooit Noorwegen 's winters uitgehongerd omdat die graan vroegen ipv de wijn die zij wilden leverden. Dus kregen ze niets en verhongerde de bevolking. Deze handelsreuzen waren toen ook de grootste wereldmacht. Wie zei er weer dat er wel wetenschappelijke vooruitgang was, maar zeker geen ethische vooruitgang?

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties