Bewoners van afgelegen landelijke gebieden in Papoea-Nieuw-Guinea hebben geen toegang tot gezondheidszorg, wat hen kwetsbaar maakt voor infectieziektes zoals de longziekte tuberculose (Catherine Wilson/IPS)
IPS

Alarmerende toename tbc op Papoea-Nieuw-Guinea

Terwijl in de rest van de wereld de longziekte tuberculose afneemt, verergert de epidemie op Papoea-Nieuw-Guinea in de Stille Oceaan. Gezondheidswerkers spreken van een noodsituatie.

donderdag 26 maart 2015 21:42

Sinds
1990 daalde het aantal tbc-gevallen wereldwijd met 45 procent. Alleen in Papoea-Nieuw-Guinea verdubbelde het aantal jaarlijkse besmettingen
door deze slopende longziekte sinds 2010 van 16.000 naar 30.000 per
jaar.

In
2013 bleek het in 4,5 procent van de diagnoses om de ‘meervoudig
resistente tuberculose’ (MDR-TB/multi-drug resistent tuberculosis) te
gaan, een aanzienlijke toename van deze variant van de ziekte ten
opzichte van de 1,9 procent in 2010.

Meer
dan 85 procent van de 7 miljoen inwoners van Papoea-Nieuw-Guinea
woont op het platteland, in gebieden met slechte toegangswegen en
nauwelijks transportmiddelen om steden en gezondheidscentra te
bereiken. Een ander probleem is het tekort aan zorgverstrekkers. Het
land telt minder dan één arts en vijf verpleegkundigen per 10.000
inwoners (België heeft 30 artsen per 10.000 inwoners en 140
verpleegkundigen).

Te
late behandeling

Gezondheidsexperts
in het land bespraken op 24 maart 2015 Wereldtuberculosedag een
aantal methodes om de ziekte te bestrijden in dorpen waar mensen
nauwelijks voorgelicht zijn en niet beschikken over goede
basisvoorzieningen.

“Tuberculose
heeft een lange incubatietijd en voor veel patiënten zijn
toverdokters en plaatselijke remedies de eerste behandelingsoptie
waar ze mee in aanraking komen. Als ze uiteindelijk in een gevorderd
stadium bij een gezondheidscentrum komen, is de behandeling erg
moeilijk”, zegt Louis Samiak, voorzitter openbare gezondheid van
de School of Medicine and Health Services van de Universiteit van
Papoea-Nieuw-Guinea.

Symptomen
van tuberculose zijn koorts, pijn in de borst, vermoeidheid,
gewichtsverlies en het ophoesten van slijm en bloed. Door het hoesten
wordt de ziekte verspreid. In dichtbevolkte en verarmde gebieden
raken mensen zo gemakkelijk door elkaar besmet.

In
de plattelandsdorpen van het district Kikori in de zuidelijke
Golfprovincie, raken gemiddeld 1.290 per 100.000 mensen besmet,
volgens cijfers van het Instituut voor Medisch Onderzoek van de
overheid in Papoea-Nieuw-Guinea. Over het hele land gaat het om 541
gevallen per 100.000 mensen. Het wereldwijde gemiddelde ligt op 126.

Kinderen worden besmet

De
organisatie Artsen zonder Grenzen (AzG) ondersteunt de campagne tegen
tbc in de deze provincie. Vanuit Kerema, de belangrijkste stad in de
regio, stellen artsen sinds 2014 elke maand gemiddeld vijftig nieuwe
diagnoses vast, onder wie kinderen van slechts tien maanden oud.

Een
moeder die met haar zesjarige kind in het ziekenhuis in Kerema
toekwam na een voetreis van vijf uur, begreep aanvankelijk niet eens
wat er met haar kind aan de hand was, volgens een woordvoerder van
AzG. “Ze begreep niet waarom haar kind elke dag opnieuw behandeld
moest worden voor een lange tijd en waarom ze om die reden niet terug
kon naar haar dorp. Het heeft twee maanden geduurd voor ze dat
aanvaardde. Haar kind wordt nu behandeld en gaat erop vooruit.”

Onzorgvuldige
behandeling verhoogt de kans dat de ziekte resistent wordt voor de
sterke eerstelijnsmedicijnen isoniazide en rifampicine. Het komt
immers vaak voor dat patiënten al stoppen met hun medicatie zodra ze
zich beter voelen, aldus Suparat Phuanukoonnon van het Instituut voor
Medisch Onderzoek van de overheid. Als de behandeling voortijdig
afgebroken wordt, worden echter niet alle bacteriën uitgeroeid. Die
achterblijvende bacteriën kunnen dan een resistentie ontwikkelen in
het lichaam van de patiënt tegen de toegediende geneesmiddelen.

Bron: Multi-Drug
Resistance Adds to Tuberculosis Epidemic in Papua New Guinea

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!