Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Reportage

WSF 2015: Tunis, stad van inspiratie en hoop

Op 24 maart werd vol enthousiasme het startschot voor het dertiende Wereld Sociaal Forum (WSF) gegeven. Er worden deze week zo'n 70 000 deelnemers verwacht. Voor de eerste keer nemen ook vrijwilligers van Climate Express deel.
woensdag 25 maart 2015

In 2013, amper twee jaar na de revolutie van 14 januari 2011, was de organisatie van dit forum de gelegenheid om het Tunesisch middenveld te versterken in de pasgeboren democratie. Deze nieuwe editie moet aan deze beweging een bestaan op lange termijn verzekeren. Trots op wat bereikt werd, willen de Tunesiërs toch waarschuwen: de transitie is nog niet gedaan!

Het is onze eerste deelname aan het World Social Forum. We zijn verbaasd over het enthousiasme waarmee we verwelkomd worden in Tunis, en op de campus waar het WSF plaatsvindt. Zelfs de politie, opvallend aanwezig, glimlacht ons toe. Duizenden jongeren helpen vrijwillig mee aan de organisatie van het forum, en wijzen ons de weg op het enorme universiteitsterrein. Er zijn meer dan duizend workshops, ingedeeld volgens bepaalde thema's, wat onze keuze niet bepaald makkelijker maakt.

Aanmoedigen

Waarom is er zoveel enthousiasme over dit forum? Blijkbaar zijn er evenveel redenen als dat er deelnemers zijn. Voor Hajer Zarka, een Tunesische leerkracht die vrijwillig tolkte op een workshop over democratische transitie in Irak, is het WSF voornamelijk belangrijk voor jongeren.

Kijk, je ziet ze discussiëren, het woord nemen, schilderen, dansen... Ze doen zo veel! Vóór de revolutie waren jongeren niet zo aanwezig in het maatschappelijk leven. Nu we allemaal samen aan een democratie willen bouwen, moeten we dit aanmoedigen bij jongeren: ze moeten praten, denken, discussiëren,..."

"Op deze manier kunnen ze activist worden. Democratie mag niet van papier blijven, ze moet een mentaliteit worden. Stemmen alleen volstaat niet, we moeten buitenkomen en vrij onze mening durven geven. Daarnaast is het WSF een internationaal evenement: we delen onze visies, we praten over Irak, over Libanon, over Europa. We delen onze zorgen voor sociale rechtvaardigheid, omdat we in elk land iets gemeenschappelijks hebben: de mens.”

Traag proces

Het WSF is belangrijk voor de Tunesische democratie, maar dat niet alleen, vertelt Sabiha Ben Ammar ons. Zij vertegenwoordigt vrouwen en het middenveld bij het Confédération Générale Tunisienne du Travail (CGTT): “Er kan geen democratische transitie bestaan zonder dat een sociale beweging hiertoe het initiatief neemt. Dit kan verklaren waarom de transitie niet slaagde in andere landen."

"Het WSF laat toe om verbanden te leggen tussen sociale bewegingen uit verschillende landen en om steun te krijgen vanuit het buitenland. Het WSF is hier niet het enige maar wel een belangrijk hulpmiddel voor. En het is bron van inspiratie: na het WSF van 2013 in Tunesië werd een Iraqi Social Forum opgericht. Het is een traag proces omdat de context in Irak moeilijk is, maar de vooruitgang is hoopgevend.”

Werknemers

Daarnaast is het WSF volgens Sabiha Ben Ammar het moment waar verschillende organisaties elkaar ontmoeten en samen discussiëren in volledige vrijheid. “De revolutie heeft de sociale bewegingen in Tunesië enorm versterkt: er werden tussen 700 en 800 verenigingen opgericht. Het WSF creëert een forum voor dit nieuw maatschappelijk leven."

"Voor ons, vakbonden, biedt het WSF de kans om vakbonden van heel de wereld te ontmoeten. Het was heel belangrijk voor ons in 2013, gezien we een heel nieuw vakbond zijn: het CGTT bestaat sinds 2006, maar werd slechts toegelaten na de revolutie van 2011. Dankzij het WSF zijn we in contact kunnen komen met vakbonden van andere landen, de problemen waarmee onze werknemers geconfronteerd zijn kunnen delen. We kunnen ook het middenveld ontmoeten en samenwerkingen bouwen over een gemeenschappelijke strijd.”

Kracht

Niet alleen vakbonden maken gebruik van het WSF om internationale banden te creëren en steun te zoeken bij organisaties van andere landen. Zo ook Yahya Diab, een Iraakse sociale wetenschapper: “Ik ben hier omwille van de oorlog waarin Irak zich bevindt. Ik steun elk evenement, elke persoon die me steunt in mijn gevecht tegen terrorisme, net zoals het World Social Forum."

"Daarnaast is Tunesië enorm belangrijk voor ons, aangezien dit land het eerste licht representeert van de Arabische Lente. Het is hier waar de oorlog tegen terrorisme startte. De revolutie in Tunesië geeft ons, de Irakese bevolking, hoop. Het geeft ons kracht om te blijven geloven dat verandering mogelijk is. Mijn grootste wens voor Irak in dan ook om Tunesië te kunnen opvolgen.” 

Eén ding is zeker: het WSF is voor alle aanwezigen een bron van inspiratie en hoop. Ook voor ons. Hoe zwaar de confrontatie met de onrechtvaardigheid in alle uithoeken van de wereld ons soms valt, de moed en passie, het verdriet en doorzettingsvermogen van hen die dit onrecht meemaken en dit hier komen vertellen, sterken ons in onze overtuigingen dat een rechtvaardigere wereld mogelijk is.

 Pauline, David, Flore en Maarten zijn vrijwilligers bij de Climate Express. De Climate Express bestaat momenteel uit 200 vrijwilligers. Wil jij hier ook aan meewerken? Neem een kijkje op onze website: www.climate-express.eu of contacteer contact@climate-express.eu.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

Eén reactie

  • door Koen Verhofstadt op donderdag 26 maart 2015

    Ik heb een geschiedenis met Tunesië die teruggaat tot voor de putsch van Ben Ali (door president Bourguiba gek te verklaren, hetgeen tot voor 2011 gevierd werd op 7 november (datum putsch: 7/11/87) als Fête Nationale du Changement"). Ik heb deelgenomen aan het WSF 2013, maar moet dit jaar helaas passen. Ik vind het gebrek aan kennis in sommige bijdragen aan de Wereld Morgen ivm. de opstand van... januari 2008 in het mijnbekken van Metlouaoui en omstreken, die uiteindelijk leidde tot de verdrijving van Ben Ali in januari 2011 nogal ontstellend. In de media wordt regelmatig aan geschiedenisvervalsing gedaan. Zo zou de "beweging" waaraan inderdaad de UGTT ten grondslag lag zijn oorsprong vinden in de zelfverbranding van een middenklasse-jongere genaamd Mohamed Bouazazi in Sidi Bouzid uit frustratie omwille van het feit dat hij als hoog-gediplomeerde geen werk vond. In werkelijkheid gaat het niet over de eerste (en helaas ook niet de laatste) zelfverbranding, noemde de betrokkene Tarek Bouazizi, was geenszins gediplomeerd (wat het gegeven uiteraard niet minder erg maakt, maar wat er wel op wijst hoe een sociale revolte gerecupereerd wordt). Dat de sociale revolte (nog steeds aan de gang) in de media nooit aan bod komt verwondert uiteraard niet. Wat mij in deze bijdrage verbijstert, is de bewering dat UGTT zou ontstaan zijn in 2006. Ik ken UGTT zo lang als ik in Tunesië kom, volgens mij heeft deze vakbond zijn wortels in de onafhankelijkheidsstrijd. Het is wel waar dat de oorspronkelijke revolte juist begonnen is door de vakbond uit de klauwen van haar RCD-top (eenheidspartij als neoliberaal derivaat uit de keuken van "vreind" Ben Ali, oorspronkelijk Parti Socialiste Destourien) te ontrukken. Weer stof voor een blogje, eigenlijk...nu nog tijd vinden.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties