about
Toon menu

Hoe een burgerbeweging in geen tijd duizenden harten veroverde

Zondag 29 maart organiseert de burgerbeweging Hart Boven Hard haar Nationale Parade in samenwerking met de Waalse zusterorganisatie Tout Autre Chose. Honderden organisaties riepen hun leden al op om mee te stappen tegen de harde besparingslogica van de regeringen. Ook in het straatbeeld duiken de wervende Parade-posters en logo-stickers overal op. Maar wat deed Hart Boven Hard al? En wie zit er achter deze prille beweging? Een overzicht in woord en beeld.
dinsdag 24 maart 2015

Hart Boven Hard zag het levenslicht in augustus 2014. Na de eerste berichten over de besparingsplannen van de Vlaamse Regering, verzamelden cultuurjournalist Wouter Hillaert en uitgever Hugo Franssen meer dan vijftig vertegenwoordigers uit allerlei sectoren rond de tafel. Vanuit een gedeelde bezorgdheid om de afbraak van het sociale weefsel en de negatieve impact van de besparingen op alle burgers, werd er beslist de handen in elkaar te slaan. Na enkele grote zaterdagse vergaderingen werd er een naam en een logo gekozen en stond de officiële lancering in de steigers.

Initiatiefnemers Wouter Hillaert en Hugo Franssen op de Hartslag (Foto: Evy Menschaert)

Op 22 september 2014 trad de beweging op het voorplan door hun alternatieve septemberverklaring te presenteren aan de Vlaamse regering. Die dag legde Geert Bourgeois zijn intenties immers officieel voor aan het Vlaams Parlement. In tegenstelling tot de septemberverklaring van Bourgeois, pleit Hart Boven Hard voor een solidaire en rechtvaardige samenleving. De tekst werd overhandigd door honderden sympathisanten die verzamelden aan het Vlaams Parlement. Daar doken voor het eerst de reuzen op die een vaste waarde werden op publieke activiteiten van Hart Boven Hard. Intussen tekenden meer dan 16.000 burgers en 1.400 organisaties.

In het najaar werd de Waalse zusterbeweging van Hart Boven Hard opgericht: Tout Autre Chose

Diezelfde avond werden in Antwerpen, Gent en Brussel parallelle en druk bezochte debatavonden georganiseerd in culturele huizen. Daar werd de verklaring van de Vlaamse regering onder de loep genomen. Een maand later werd dit herhaald in acht kleinere steden in Vlaanderen. Even was er twijfel. Zou Hart Boven Hard aanslaan buiten de kring van actievelingen binnen de cultuursector en de sociale bewegingen? Maar de zalen zaten afgeladen vol.

Sindsdien heeft de beweging niet stil gezeten. Gedurende de herfst en de winter ondersteunde Hart Boven Hard tal van kleine en grotere acties die een warme, diverse, groene en solidaire samenleving beogen. De achttien lokale kernen nemen daarbij doorgaans het voortouw. Zo coördineerde de Antwerpse kern het protest tegen de anti-islambeweging Pegida en werden er onder meer in Kortrijk en het Waasland druk bezochte symposia en denkdagen in elkaar gebokst.

Actie tegen de anti-islamorganisatie Pegida, Hart Boven Hard Antwerpen

Maar het meest opvallend waren wellicht de acties die georganiseerd werden naar aanleiding van de provinciale en nationale stakingsacties van de vakbonden. In verschillende Vlaamse steden werden ochtendpiketten bezocht om de stakers een hart onder de riem te steken. `s Middags trokken kleurrijke fietstochten in grote en kleine steden telkens honderden deelnemers aan. Die tochten veranderden mee de sfeerschepping rond de stakingen. Het werd moeilijker om die af te doen als oprispingen van de harde kern van vakbondsmilitanten rond hun verworven rechten.

Tussendoor organiseerde de nationale tak van Hart Boven Hard het congres ‘Hartslag’ waar door meer dan 400 burgers in een tiental workshops werd nagedacht over alternatieven voor het huidige beleid. De sinterklaasactie die op 6 december in een bonte stoet door de straten van Antwerpen trok, draaide dan weer rond het thema rechtvaardige fiscaliteit.

Sinterklaasactie van zes december 2014 voor een eerlijke fiscaliteit (Foto: Evy Menschaert)






Intussen legde de burgerbeweging tien strijdpunten op tafel onder de noemer ‘Hartenwensen’: van ‘werkbaar werk’, over ‘leefbare buurt’, naar ‘eco is logisch’, tot ‘stop armoede’ en ‘diversiteit is realiteit’. Deze tien wensen dienen als vertrekpunt voor de Grote Parade. Net zoals bij eerdere acties van Hart Boven Hard, zal het unieke karakter van de Parade te danken zijn aan de samenwerking tussen individuele burgers, kleine en grote organisaties en kunstenaars. 

De beweging kreeg ook kritiek te verwerken. Zo moest ze zich verweren tegen het hardnekkige maar onterechte gerucht dat ze een schaduworganisatie zou zijn van de vakbonden. Maar er is ook meer fundamentele kritiek. De organisatie is immers een overwegend blank initiatief, en dat zorgde intern voor discussie. Duidelijk is dat de beweging dit ernstig neemt en dat de pogingen om alle groepen van de samenleving te betrekken langzaamaan vruchten af beginnen werpen. Wouter Hillaert zei hierover nog in MO*: "De kritiek dat we nog te veel een witte middenklassebeweging zijn is terecht. (...) Het gaat overigens niet alleen over kleur in de beweging. Het gaat ook over de prioriteit die we willen geven aan de strijd tegen discriminatie. Dat debat is intern geopend, we maken er werk van."

Hart Boven Hard nam intussen standpunt in ten aanzien van de uitspraak van Bart De Wever die in Ter Zake zei dat racisme relatief is: "Diversiteit is een realiteit. Samen willen we gaan voor een samenleving waarin iedereen zijn plaats heeft en krijgt vanuit gelijkwaardigheid. Van ‘wij’ tegen ‘zij’ naar ‘onze’ samenleving. Omdat de toekomst pas begint waar racisme, discriminatie en gevaarlijke tendensen als islamhaat of antisemitisme stoppen." 

Hart Boven Hard draait volledig op vrijwilligers. In de aanloop naar de Parade werd een crowdfunding opgestart. 

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

2 reacties

  • door Woutervr op dinsdag 24 maart 2015

    Geklikt op de link die in dit artikel staat; de conclusie van De Standaard is :

    "Hart Boven Hard is dus geen compleet spontaan burgerinitiatief. Maar zo is het in De Standaard ook niet voorgesteld. Het wordt voorgesteld als een initiatief van het georganiseerde middenveld, en dat is het ook."

    In het artikel op DWM vind ik geen verwijzing naar de rol in de opstart van de vakbonden of dergelijke. Dat lijkt me toch belangrijke informatie - zeker in zo'n uitgebreid artikel

    Vrgr Wouter

  • door HELENE PASSTOORS op woensdag 25 maart 2015

    Ik had nooit gedacht aan een initiatief van de vakbonden. En zeker niet toen ik de foto's van 15 dec. bekeek: al die - ja, witte - middenklassers/bobo's die vanuit hun stamcafé De Vooruit op uitgedoste fietsen feestelijk rondreden om aan de veel stuggere stakers klopjes op de rug te geven. In plaats van zelf te staken en zich op de barricades te wagen... Het was toch een algemene staking?

    Eerlijk gezegd is dat mij in het verkeerde keelgat geschoten. Ik had nog niks ondertekend want ik woon in Wallonië, maar heb nadien ook niet getekend. Met als troost dat ook anderen voor eendere redenen de kat uit de boom kijken. Is het weer zo'n bevlieging van nobele bedoelingen of...??

    Noch afgezien dat ik denk dat je niet 'hart' maar wel degelijk 'hard' nodig hebt, wil je iets veranderen. Maar goed, bij ons heet het 'Tout autre chose', niet veel duidelijker, wat te waaierachtig maar dat komt vrij goed overeen met veel van het 'middenveld' of beter gezegd: met de wijde waaier van burgerinitiatieven.

    Dus wat IS het eigenlijk, Ciska Hoet, kun je dat uitleggen aan de sceptici? Hóe wil het wát bereiken?

    Sorry voor de demper van deze ouwe zeur... maar is deze ruimte voor discussie daar niet precies voor bedoeld? hp

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties