Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Jobs! Waar?

Opmerkelijke televisie woensdagavond, zeker in het licht van de recente verhitte discussie rond arbeid en (brug)pensioenen. Toch voor diegenen die na een ongetwijfeld uitputtende dag niet indommelden in de zetel. In De Ideale Wereld, het satirisch nieuwsprogramma op Vier, was Staatssecretaris voor Bestrijding van de Sociale Fraude Bart Tommelein de centrale gast. Hoe maakte zijn vader deel uit van het arbeidsproces?
vrijdag 6 maart 2015

Zoals het er meestal in het programma aan toegaat, komt de gast amper aan beurt en wordt hij overspoeld door snel opeenvolgende woordentsunami's van de presentator Otto-Jan Ham. In één van de weinige keren dat de staatssecretaris een dam kon opwerpen en het woord te pakken kreeg, viste hij een kemel van jewelste aan zijn haak. Zijn vader werd op jonge leeftijd (50) bruggepensioneerde, maar toen waren het andere tijden. Er heerste een grote jeugdwerkloosheid en er moest plaatsgemaakt worden, wist Bart Tommelein ons te vertellen.

Inderdaad, net zoals toen heerst er nu ook een grote werkloosheid onder de jongeren. Het verschil met toen is dat we nu geen plaats meer maken maar de mensen langer aan het werk houden. Erger nog, we zouden bruggepensioneerden opnieuw actief willen maken op de arbeidsmarkt. Zelfs al wordt het sociale akkoord, waarin de scherpe kantjes werden afgevijld, door de regering aanvaard, het blijft een feit dat 26.000 SWT'ers een gepaste job niet langer mogen weigeren. Dat terwijl ongeveer 23% van onze jongeren geen job kunnen vinden.

Het planbureau van de federale regering stelt dat de genomen maatregelen tegen 2018 slechts 11.000 nieuwe jobs zullen creëren en dat er 47.000 jobs tegen 2017 zullen verloren gaan (lees: gemist aantal te creëren jobs) als België het begrotingstraject van Europa volgt. Dat er eigenlijk meer dan 400.000 jobs moeten gecreëerd worden om het werkloosheidscijfer tot nul te herleiden, daar wordt in heel de discussie rond het reactiveren van bruggepensioneerden gezwegen. Misschien wijselijk, want de logische conclusie is dat jeugdwerkloosheid, werkloosheid tout court, zijn piek bijlange nog niet heeft bereikt.

Zelfscanner

De wakkere zappers onder ons kregen dezelfde avond door de makers van het amusante programma De schuur van Scheire, op Eén, een ander maatschappelijk probleem op het bord geschoteld. In een supermarkt hielden ze onder elkaar een spelletje lasershooting met de zelfscanners. Het bracht ons onderhoudende en plezante televisie. Maar als je weet dat elke zelfscanner iemand van vlees en bloed vervangt, dan is het toch heel wat minder om het van plezier uit te gieren. Een tendens waar we amper nog bij stilstaan en die we als consument zelfs eerder lijken aan te moedigen. De centrale gast hier, Ruth Beeckmans, kan van het warme contact tussen haar en de kassierster nog steeds genieten maar het mag duidelijk wezen dat niet iedereen dat doet. Wat je zelf doet, doe je beter en vooral sneller, lijkt steeds meer en meer zijn ingang in onze samenleving te vinden.

Niet enkel in supermarkten of grote meubelzaken worden mensen aan de kassa vervangen door laserstralen. Bijna in alle sectoren zorgen de digitalisering en automatisering ervoor dat mensen steeds meer en meer overbodig worden in het ganse proces. Niet enkel de private sector maar ook de overheid springt gretig mee op de kar. De belastingsambtenaar wordt vervangen door Tax-on-web, de koerier van de post door een pakjesautomaat en in fabrieken waar twintnig jaar geleden nog 600 mensen voor de productie instonden doen nu een handvol arbeiders en een arsenaal aan geautomatiseerde machines dat. Om maar enkele voorbeelden te noemen..

Errors

Straks, in een niet eens zo verre toekomst, zullen wagens zelf kunnen rijden. Het is dan slechts een kwestie van tijd dat ook vrachtwagens, lijnbussen, treinen, trammen en metro’s dat kunnen. Nu staat een leerkracht nog voor een klas van een twintigtal leerlingen, morgen geeft hij/zij les vanachter de pc en webcam aan honderden.

Laat u dus niet al te gemakkelijk wijsmaken dat enkel en alleen de economische crisis en een te hoge loonkost aan de basis liggen van weinig of geen jobcreatie. De verschillende sectoren zorgen zelf voor een aanzienlijke loonkostvermindering door simpelweg het werk door zo weinig mogelijk mensen te laten opknappen. Als er geen loon uitbetaald wordt, moeten er ook geen kosten daaraan verbonden opgehoest worden. En dan verdwijnen de groter wordende winsten steeds meer en meer in een kleiner aantal handen.

Eén televisieavond, meer is niet nodig om tot het besef te komen dat de mens, met zijn kinderen die ziek kunnen zijn, met de griep of verkoudheid op zijn lijf, met zijn dipjes of erger, burn-outs en depressies, met zijn eens geen botten goesting hebben om te gaan werken maar toch met lood in de schoenen optrekken, kortom met zijn korte levensduur, hoge kostprijs en vele errors, gewoonweg een vervelende schakel in het arbeidsproces lijkt geworden.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

5 reacties

  • door thierrydecologne op zaterdag 7 maart 2015

    Uit een arbeider een wetenschappelijke hoog gestudeerde te maken, heeft zin vanaf de moment dat de technische vooruitgang voor genoeg werkplaatsen zorgt. Zoals Thomas Piketty in zijn boek beschrijft maakt de technische vooruitgang en de daardoor de resulterende hogere opleiding wel een deel uit de ongelijkheden in onze maatschappij maar dit wijt niet uitsluitend eraan. Enerzijds is de slechte verdeling van rijkdom en ressource (inkomen en uitgaven) schuldig aan deze toestand en anderzijds de vraag is wel: hoe kunnen wij de werkloosheid in Europa beter afbouwen? Tot ongeveer einde van de 1970 als de staat nog invloed op de gemeenschappelijke welvaart bezat, waren bijna alle openbare diensten in zijn hand. Omdat het niet helemaal efficiënt liep, werd de openbare verzorging (water, gas, telefoon, elektriciteit enz.) geprivatiseerd en bijna voor een symbolische frank aan gretige beleggers uitverkocht. Later einde van 1990 werd deze privatisering in het onderwijs, afvalbehandeling en gezondheid uitgebreid. Dit kon alleen door een geraffineerde lobbywerk van private ondernemingen bij de politiek gebeuren. Andere grote ondernemingen (staal, kolen, chemie, handel en dienstverlening) hadden reeds hun productie eenheden naar lage loon landen verschoven en eisten dan van de regering een brugpensioenplan voor de werknemers toe te stemmen, waarin stond dat 35 tot 50 % van de kosten door de ondernemingen werden gedragen en de rest door de staat dus middels belastingen. Omdat de staat door een slordig financieel beheer van zijn inkomsten deze middelen voor andere uitgaven gebruikte, is de staat nu met lege kassa's geconfronteerd om de brugpensioenen verder te kunnen uitbetalen. Nu deze mensen te verplichten zich als werkzoekende bij de ministerie voor arbeidsvoorziening ter beschikkin

  • door thierrydecologne op zaterdag 7 maart 2015

    Robotten kopen nooit robotten (deel 1)

    Uit een arbeider een wetenschappelijke hoog gestudeerde te maken, heeft zin vanaf de moment dat de technische vooruitgang voor genoeg werkplaatsen zorgt. Zoals Thomas Piketty in zijn boek beschrijft maakt de technische vooruitgang en de daardoor de resulterende hogere opleiding wel een deel uit de ongelijkheden in onze maatschappij maar dit wijt niet uitsluitend eraan. Enerzijds is de slechte verdeling van rijkdom en ressource (inkomen en uitgaven) schuldig aan deze toestand en anderzijds de vraag is wel: hoe kunnen wij de werkloosheid in Europa beter afbouwen? Tot ongeveer einde van de 1970 als de staat nog invloed op de gemeenschappelijke welvaart bezat, waren bijna alle openbare diensten in zijn hand. Omdat het niet helemaal efficiënt liep, werd de openbare verzorging (water, gas, telefoon, elektriciteit enz.) geprivatiseerd en bijna voor een symbolische frank aan gretige beleggers uitverkocht. Later einde van 1990 werd deze privatisering in het onderwijs, afvalbehandeling en gezondheid uitgebreid. Dit kon alleen door een geraffineerde lobbywerk van private ondernemingen bij de politiek gebeuren. Andere grote ondernemingen (staal, kolen, chemie, handel en dienstverlening) hadden reeds hun productie eenheden naar lage loon landen verschoven en eisten dan van de regering een brugpensioenplan voor de werknemers toe te stemmen, waarin stond dat 35 tot 50 % van de kosten door de ondernemingen werden gedragen en de rest door de staat dus middels belastingen. Omdat de staat door een slordig financieel beheer van zijn inkomsten deze middelen voor andere uitgaven gebruikte, is de staat nu met lege kassa's geconfronteerd om de brugpensioenen verder te kunnen uitbetalen.

  • door thierrydecologne op zaterdag 7 maart 2015

    Robotten kopen geen robotten (deel 2)

    Nu deze mensen te verplichten zich als werkzoekende bij de ministerie voor arbeidsvoorziening ter beschikking te stellen, vind ik persoonlijk zeer crimineel. Het gaat hier wel om een breuk in een wettelijke overeenkomst tussen de grote ondernemingen, de staat en hun werknemers! Ik kan mij ook niet voorstellen dat deze mensen ooit een baan vinden, of ze worden tot een minderwaardige bezigheid gedwongen, zo dat de kosten voor de ondernemingen dalen en later krijgen deze mensen een minderwaardige pensioen, dus weinige kosten voor de staat die het geld heeft verspeeld. In één woord meer werklozen. De menselijke waardigheid is aantastbaar. Nu wat de werkloosheid bij de jongeren aangaat, hebben wij wel met valseriken te doen – de werkgevers – die liefst werkstudenten of practicanten aanwerven om de kosten beneden te houden. Zelfs met een diploma van wetenschappelijk niveau vindt men niet zo snel een passende baan want niet alle werkgevers bereid zijn dit niveau correct te vergoeden. Nu kom ik terug op de technologische ontwikkeling en het is wel waar dat beroepen als kassier/ster of postbode kunnen in een paar jaren verdwijnen. Maar ook op het vlak van hoog technologie zullen een aantal banen verdwijnen. Bij grote ondernemingen zoals bij voorbeeld IBM en HP hebben reeds veel werknemers ontslag moeten nemen. Waarom heeft de staat dan tussen 1970 en 2000 verslapen? Als de staat zijn openbare diensten beter zou hebben beheerd en zijn opgave als werkgever vervuld, stonden wij niet met 400.000 gemelde werklozen (26 miljoenen in de EU). Dus de problematiek hangt gedeeltelijk samen met de technische vooruitgang maar vooraleer samen met iets voor een schotel linzen te verkopen om afstand van zijn verantwoordelijkheden te nemen.

  • door thierrydecologne op zaterdag 7 maart 2015

    Robotten kopen geen robotten (deel 3)

    Er zijn zoveel mogelijkheden op sociaal vlak als ook in het onderwijs maar hiervoor moeten wij teen zeerst een stop aan de privatisering van het openbare welzijn zetten en zeker de toekomstige handelsovereenkomsten (CETA, TTIP, TISA, EGA) weigeren en uit de weg krijgen. Deze bedoelen een totale afbouw van de democratie middels slavernij dus een terugkeer van feodale tijden. Wij de 90 % kunnen wel tegen deze toekomstige toestand strijden zonder geweld. Niet meer ieder jaar een splinter nieuw smartphone, goedkope elektronica of huishoudtoestellen kopen maar wel in duurzaamheid investeren. Geen bekledingen waaraan kinderwerk hangt. Afstand nemen van overbodige consumptie van nutteloze producten. En ieder geval van onze politicus eisen dat ze zich voor openbaar welzijn inzetten. U kunt zo veel robotten bouwen als u wilt, deze zullen nooit robotten kopen.

  • door Roland Horvath op zondag 8 maart 2015

    Volgens velen zal over 50 jaar wereldwijd meer dan de helft van de werknemers werkloos zijn. Dat komt in de maatregels zoals brugpensioen, jeugdwerkloosheid niet ter sprake. De maatregels zijn geïnspireerd door kennis en begrip van 200 jaar terug.

    Het kapitalisme weet te produceren maar niet te distribueren: Geld, goederen, werk. Het is nodig het werk te verdelen: 5 of 6 uur per dag. Niet acht uur. Dat kan, er is een materiële overvloed, een economische overcapaciteit. Er is wel een -secundair- financieel tekort door het verminderen van de investeringen bij een overcapaciteit. Dat is met meer bedrijfslasten op te lossen.

    De Grote Multinationale Ondernemingen GMO en hun gewillige knechten onder andere de 28 +1 de regeringen en parlementen in de EU willen geen oplossing van de financiële crisis namelijk het geldgebrek bij consumenten en overheid, geen oplossing voor de werkloosheid. Ze willen de almacht voor de GMO in de maatschappij, alle vermogen/ eigendom vooral de overheidseigendommen voor een appel en een ei, ze willen geen regels meer die hen hinderen en ze willen de macht van de overheid en van het volk er uit, weg met de democratie. Die verdwazing komende vooral uit de VS sedert 50 à 60 jaar, is bekend als neoliberalisme en de meeste politici en media ijveren daarvoor. Dus job creatie: Nul. Laat staan iets als een Onvoorwaardelijk Basis Inkomen OBI van 1500 euro per maand.

    In de plaats daarvan wordt ons wijs gemaakt dat er tekort is aan van alles en dat de GMO in alles hun zin moeten krijgen. Er is geen alternatief. Democratie en Sociale Zekerheid SZ zijn uit de tijd. En de slavernij moet weer ingevoerd worden. Omwille van het concurrentievermogen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties