Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Argentinië breidt handel met China uit

De regering van Argentinië lijkt aan te sturen op een verstandshuwelijk met China. Een ongelijk huwelijk volgens sommigen, maar anderen zien het als een onmisbare alliantie om een plaats te veroveren in de toekomstige wereldeconomie.
woensdag 25 februari 2015

President Cristina Fernández de Kirchner noemde de nieuwe relatie met China, na de ondertekening van 22 akkoorden met de Chinese leider Xi Jinping in Peking, een "integrale strategische alliantie."

De gesloten akkoorden liggen op het gebied van ruimtetechnologie, mijnbouw, energie, financiën, vee en culturele zaken. Het gaat onder meer om de bouw van twee kerncentrales en twee waterkrachtcentrales, die gezien worden als essentieel voor de energievoorziening in het land.

"Hoewel ze belangrijk zijn, zijn deze nieuwe overeenkomsten en eerder getekende overeenkomsten onvoldoende om het bilaterale engagement te meten", zegt Jorge Castro, directeur van het Instituto de Planeamiento Estratégico (Strategisch Planningsinstituut) en China-expert.

Voedselzekerheid

"Voor Argentinië heeft de relatie met China elementen die van belang zijn voor de plaats in het internationale systeem van de 21ste eeuw, samen met andere landen uit het Zuiden, aangevoerd door Brazilië. Deze banden gaan over de nieuwe pijler van de wereldwijde economie, China en Azië, en Argentinië als land en regionale eenheid."

Castro wijst erop dat China door de aankoop van grondstoffen momenteel de belangrijkste handelspartner is van Zuid-Amerika. Dat betekent dat er sprake is van een wederzijdse afhankelijkheid, gezien het feit "dat China de voedselzekerheid van zijn bevolking in de handen van de Zuid-Amerikaanse landen heeft gelegd".

China is de grootste handelspartner van Argentinië na buurland Brazilië en zet daarmee oude Argentijnse partners zoals de VS en de EU op afstand. In 2014 bedroeg de export naar China 4,4 miljard euro en de import 9,5 miljard euro. Een bilateraal record dat goed was voor 11,5 procent van de handelsbalans van het land, zo blijkt uit cijfers van de Argentijnse Kamer van Koophandel.

Risico

Voor het bezoek van de president aan China hadden de twee landen al investeringsovereenkomsten getekend in strategische sectoren, zoals een overeenkomst tussen het Chinese Sinopec en het Argentijnse YPF, twee staatsoliebedrijven. Deze bedrijven gaan samenwerken voor de exploitatie van olie- en gasvoorraden in de regio Vaca Muerta in het zuiden van Argentinië.

Ook had China al 2,2 miljard euro beloofd voor de aanleg van een spoorlijn die Argentijnse en Braziliaanse landbouwproducten naar Chileense havens aan de Stille Oceaan moet transporteren. "Deze investeringsovereenkomsten met China zijn belangrijk omdat ze de voorwaarden scheppen om de infrastructuur te ontwikkelen die Argentinië nodig heeft, wanneer er een gebrek is aan buitenlandse valuta", zegt econoom Fernanda Vallejos.

In juli 2014 kwam Argentinië met China een wederzijdse uitwisseling van valuta overeen ter waarde van 9,7 miljard euro, bedoeld om de verzwakte buitenlandse reserves van Argentinië op te schroeven. Deze valutaswap is volgens Vallejos een krachtig instrument naast andere maatregelen van de regering en de Argentijnse centrale bank om financiële stabiliteit te bevorderen en de inflatie af te remmen.

Niet evenwichtig

In enkele sectoren wordt echter kritisch gereageerd op deze vernieuwde alliantie met China. De Argentijnse Industriële Unie (UIA) en de Kamer van Export waarschuwen voor het asymmetrische karakter van de relatie tussen beide landen. De Argentijnse export naar China is maar ongeveer de helft van de import uit het Aziatische land. Deze export bestaat voornamelijk uit grondstoffen en landbouwproducten, waaronder veel soja.

De import valt daarentegen voornamelijk in de categorie machines en elektronica, zoals computers, telefoons, motorfietsen en onderdelen voor huishoudelijke apparaten. De UIA stelt dat de overeenkomst voor economische samenwerking en investeringen van juli 2014 clausules bevat "die een enorm risico opleveren voor de Argentijnse ontwikkeling".

"In de afgelopen tien jaar heeft China twee doelen nagestreefd: het consolideren van zijn transnationale bedrijven in wereldwijde verbanden en het verkrijgen van grondstoffen met weinig toegevoegde waarde, voor de groeiende productie in eigen land", schrijft de UIA.

Investeringsgolf

"Bij vrijhandelsakkoorden in dit tijdperk van globalisering, ligt de essentie niet in handel maar in investeringen", zegt Castro, die zich wel achter de overeenkomst met China schaart. Hij stelt dat de vernieuwde handelsrelatie met China gezien moet worden in een bredere context.

In de komende tien jaar, stelt hij, zullen de wereldwijde directe buitenlandse investeringen van China naar schatting groeien naar 900 miljard euro. "De vraag is hoe ervoor te zorgen dat een deel van die Chinese investeringen in de komende tien tot twintig jaar hier in Argentinië terechtkomt."

De UIA erkent dat het belangrijk is om mee te profiteren van deze Chinese investeringsgolf, maar dat mag plaatselijke diensten en producten, die geen kans maken op Chinese financiering, niet ondermijnen. De UIA en sommige vakbonden vrezen ook dat Chinese arbeidskrachten, die bij diverse projecten worden ingezet, de plaats van Argentijnse werknemers zouden kunnen innemen.

Bron: Argentina Moves Towards Marriage of Convenience with China

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

Eén reactie

  • door Frank Willems op donderdag 26 februari 2015

    Waarom zo gereserveerd doen over het 'verstandshuwelijk', 'ongelijk' bovendien? Het is duidelijk dat relaties met China voor Argentinië overweldigend positief zijn. Schrik van enkele industriëlen voor concurrentie verandert daar niets aan. Het waanbeeld van horden Chinese arbeiders zeker niet. Waarom dan die negatieve ondertoon , vooral in de inleiding tot het artikel? Wantrouwen tegenover 'de Chinezen'? Afkeer van 'de communisten'? Nijd om het succes van 'concurrent China' in de Derde Wereld? Is het teveel gevraagd van progressief Vlaanderen om China open en rationeel te benaderen?

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties