about
Toon menu

Over Tina, Plato en Femma

'Mensen zijn het kotsbeu enkel consument te zijn', de open brief van Oikos-coördinator Dirk Holemans, heeft diverse reacties opgeroepen. Hier volgen de indrukken van vrouwenorganisatie Femma.
donderdag 29 januari 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

There is no alternative (Tina). Er is geen alternatief voor dit beleid. Een veelgehoord mantra dezer dagen. Voor Tina zijn het topdagen. Ze heeft vele aanbidders, vooral onder diegenen die de gevestigde orde niet graag in vraag stellen.

Aan Tina kleeft een gevaarlijke kant. Ze tast onze autonomie aan. Ze snoert ons de mond. Ze suggereert bij monde van haar aanbidders dat we niet meer mogen nadenken over onze maatschappij. En laat dat nu net uniek menselijk zijn: nadenken over verleden, heden en toekomst, kritisch reflecteren en verhalen verzinnen. Geen dier doet het ons na. Zeggen dat er geen alternatief is, is mensen in hun mens zijn beknotten.

‘Dit beleid’ is een beleid van langer en meer betaald werken. Nodig om de gevestigde orde in stand te houden. Met als prettige bijwerking – even cynisch worden – dat je ook minder tijd hebt om te kunnen nadenken over onze samenleving en de uitdagingen die ze biedt. Handig voor de Tina-aanbidders. Zo worden zij minder in vraag gesteld. Tijdsfilosofe Joke Hermsen verwijst in haar boek Kaïros in dit verband naar Plato. Een tiran heeft er alle belang bij om zijn mensen zo hard mogelijk te laten werken. Zo hebben ze minder tijd om na te denken. Een democratisch staatsman zorgt voor een goed evenwicht tussen werken en rusten. Plato, vandaag brandend actueel.

Femma, een kranige dame van bijna honderd, houdt niet van Tina. Als feministe kaart ze structurele machtsongelijkheden aan en schopt ze op een hoffelijke manier tegen de schenen van de gevestigde orde. Femma bekritiseert niet alleen, maar biedt ook alternatieven. Niet te nemen of te laten, wel als uitnodiging tot reflectie.

Een samenleving heeft recht op tijd. Mensen moeten voor elkaar en zichzelf kunnen zorgen, los van het marktgebeuren. Er moet tijd zijn voor (klein)kinderen, voor mantelzorg, voor vrijwilligerswerk en voor op café gaan. Een democratie heeft recht op burgers die over haar nadenken en haar mee vormgeven.

Voor Femma is het de afgelopen jaren erg duidelijk geworden: we moeten minder betaald gaan werken. De veertigurenwerkweek is een relict uit het kostwinnersmodel. Voor velen, en vooral voor vrouwen, niet haalbaar en onze samenleving betaalt er een hoge prijs voor. Femma schuift daarom het nieuwe voltijds naar voren: de dertigurenwerkweek. Het nieuwe voltijds staat niet op zich maar is onderdeel van Femma’s visie op de combinatie van arbeid en gezin, een visie die je vindt op www.femma.be.

reacties

Eén reactie

  • door Camilleke op donderdag 29 januari 2015

    In grote lijnen ben ik eigenlijk wel eens met deze reactie. Maar ik vrees dat de 30-uren werkweek ook niet zal volstaan om terug iedereen aan het werk te krijgen. Meer nog, ik vrees dat dat nooit meer zal gebeuren. En moeten we daar spijt over hebben? Ik dacht het helemaal niet. Wat te denken van een basisinkomen voor iedereen, mits enige organisatie van onze tientallen mogelijke vergoedingen en uitkeringen moet dit kunnen gerealiseerd worden. Wel meer tijd om te besteden aan onze medemens, mantelzorg en gewoon er zijn voor mensen die niet frequent bezocht en naar wie geluisterd kan worden. Ook tijd om te doen wat we graag doen. Het werk dat nog overblijft zal heus wel worden ingevuld, geen probleem. Misschien kunnen meisjes dan eens beginnen met het zoeken naar hobbies en invulling van werkopdrachten die (vroeger) meer als typisch mannelijk beschouwd worden en andersom. Fondsen om dit allemaal realiseerbaar te maken. Daarover moeten we ook nog wat nadenken. Maar er zijn immers mensen genoeg die nu al niet weten wat ze met hun geld moeten doen en ook zijn er die ronduit te veel of onnodig incasseren. Het kan toch bijvoorbeeld ook niet dat bepaalde burgemeesters '40' betaalde functies uitoefenen, terwijl andere mensen met een invaliditeitsinkomen van 500 euro per maand het moeten zien te rooien. Op de schop die handel zoals ze in Nederland graag zeggen. Nadenken, filosoferen, delen en elkaar helpen ... is dat niet het nieuwe hebben?

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties