Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Aanslagen in Parijs: dodelijke val voor Europa

Italiaan Roberto Savio, oprichter en erevoorzitter van het alternatieve persagentschap Inter Press Service (IPS) vreest dat Europa, ooit een bakermat van beschaving, met open ogen in een val loopt. Zes moslimterroristen brachten Europa op het spoor van een heilige oorlog met de islam.
woensdag 14 januari 2015

Nu iedereen zich als #JeSuisCharlie heeft geuit in een begrijpelijke golf van solidariteit, is het tijd om naar de feiten te kijken en te begrijpen dat we een aantal extremisten in de kaart spelen. De radicalisering van het conflict tussen het Westen en de islam zal vreselijke gevolgen hebben.

Het eerste feit is dat de islam met 1,6 miljard aanhangers de tweede grootste religie ter wereld is. Moslims vormen een meerderheid in 49 landen en zijn goed voor 23 procent van de wereldbevolking. Van deze 1,6 miljard mensen zijn slechts 317 miljoen of 19,8 procent Arabisch. Bijna twee derde van alle moslims leeft in Azië. Indonesië alleen telt 209 miljoen moslims, India en Pakistan samen 344 miljoen. Samen zijn deze drie landen goed voor 34,6 procent van alle moslims ter wereld.

Volgens onderzoek van het Amerikaanse onderzoeksinstituut Pew Research Center zijn moslims in Zuid-Azië radicaler qua geloofsbelijdenis en opvattingen dan hun Arabische, Koerdische, Turkse en Perzische (Iraanse) geloofsgenoten in het Midden-Oosten. In Zuid-Azië zou 81 procent van alle moslims voorstander zijn van strenge lijfstraffen voor criminelen, terwijl dat in het Midden-Oosten en Noord-Afrika 57 procent is. 76 procent van de Zuid-Aziatische moslims spreekt zich uit voor de doodstraf voor wie de islam afvalt, tegenover 56 procent in het Midden-Oosten.

Feodaliteit

Sykes en Georges-Picot (public domain)

Het is duidelijk dat de geschiedenis van het Midden-Oosten bepalend is voor de rol die de Arabieren spelen in het conflict met het Westen. Om te beginnen zijn alle Arabische landen kunstmatige creaties. In mei 1916 sloten de Franse diplomaat François Georges-Picot en Brits diplomaat Mark Sykes namens hun Franse en Britse koloniale regeringen een geheim akkoord, met de steun van Rusland en Italië, over hoe het uit elkaar vallende Ottomaanse Rijk na de Eerste Wereldoorlog opgedeeld moest worden.

Sykes en Georges-Picot hielden geen enkele rekening met etnische en religieuze realiteiten. Enkele van deze landen, zoals Egypte, hadden wel een historische identiteit, maar landen als Irak, Saoedi-Arabië, Jordanië en de Verenigde Arabische Emiraten hadden zelfs dat niet. Het waren Frans/Britse creaties.

Vervolgens hielpen beide koloniale grootmachten koningen en sjeiks in het zadel in de nieuwe landen die zij net hadden opgericht. Om deze artificiële landen te besturen, was een harde hand nodig. Onder meer als gevolg daarvan liep het politiek systeem in die landen ver achter op het democratiseringsproces dat in Europa aan de gang was en bleven deze nieuwe landen steken in de feodaliteit.

Bovendien hebben de Europese grootmachten nooit geïnvesteerd in industrialisering of in echte ontwikkeling. De ontginning van olie was een zaak van buitenlandse bedrijven. Het duurde tot na de Tweede Wereldoorlog en het daaropvolgende proces van dekolonisatie voor de olie-inkomsten echt in lokale handen kwamen. Toen de Europese grootmachten wegtrokken, bleven al deze Arabische landen achter zonder modern politiek systeem, zonder moderne infrastructuur en zonder lokaal bestuur.

In die landen die geen onderwijs en gezondheidszorg aan hun burgers verschaften, nam de moslimgemeenschap deze taken op zich. Zo ontstonden grote netwerken van religieuze scholen en ziekenhuizen. Bij de verkiezingen werd dat een reden om te stemmen op een van de moslimpartijen1. Dat verklaart bijvoorbeeld de opmars van de islamistische partijen in Egypte en Algerije. Militaire coups met de goedkeuring van het Westen waren de enige manier om deze evolutie een halt toe te roepen.

Palestijnse volk

We persen hier vele decennia in enkele regels en laten vele andere kwesties onderbelicht. Dit ernstig ingekorte, historische proces is echter nuttig om de woede en frustratie te begrijpen die momenteel in het Midden-Oosten heerst. Het verklaart ook deels de aantrekkingskracht van Islamic State (IS) in arme gebieden.

Deze historische achtergrond wordt levendig gehouden doordat Israël het Palestijnse volk – één van de vele Arabische volkeren – onder de knoet houdt. De blinde steun van het Westen, vooral dan van de VS, voor Israël wordt door Arabieren als een permanente vernedering beschouwd. Israëls aanhoudende uitbreiding van nederzettingen vernietigt de kans op een levensvatbare Palestijnse staat.

Het laatste Israëlische offensief Protective Edge tegen de bevolking van Gaza in juli en augustus 2014, waartegen het Westen wel bezwaar liet horen maar geen echte actie ondernam, wordt door de Arabische wereld gezien als nieuw bewijs dat het de Arabieren wil onderdrukken en allianties zoekt met corrupte en niet-legitieme leiders die zouden moeten verdwijnen. De aanhoudende westerse interventie in Libanon, Syrië en Irak, en het inzetten van drones, zien de 1,6 miljard moslims eveneens als een westerse poging om de islam te onderdrukken, zo bleek uit het rapport van het Pew Research Center.

Soennieten en sjiieten

We mogen ook niet vergeten dat de islam verschillende tendensen heeft2, waarbij de opdeling tussen soennieten en sjiieten de belangrijkste is. Terwijl in de Arabische regio minstens 40 procent van de soennieten sjiieten niet erkennen als moslim, gaat het echter om een regionaal beperkt verschijnsel. In Indonesië vindt slechts 26 procent van de islamieten zich een soenniet, terwijl 56 procent het houdt op "gewoon moslim".

In de Arabische wereld hebben enkel Irak en Libanon, waar de twee gemeenschappen vreedzaam naast elkaar leven, een ruime meerderheid van soennieten die de sjiieten erkennen als geloofsgenoten. Het feit dat de sjiieten, die 13 procent van alle moslims uitmaken, de grote meerderheid vormen in Iran, en de soennieten de grote meerderheid in Saoedi-Arabië, verklaart het aanhoudende interne conflict in de regio, dat door de leiders van beide landen voortdurend wordt opgestookt.

Al Qaeda in Mesopotamië (AQIM)3 stond tussen 1996 en 2006 onder leiding van Abu Musab al-Zarqawi. Deze beweging is erin geslaagd de bevolking te polariseren in Irak, met voortdurende aanvallen op sjiieten en het uitlokken van een etnische zuivering van een miljoen soennieten in Bagdad. Nu kan IS veel soennieten uit Irak aantrekken, die zoveel sjiitische vergeldingen moesten ondergaan dat ze steun gaan zoeken bij AQIM, precies dezelfde groep die de sjiieten met opzet had geprovoceerd. Feit is dat dagelijks honderden Arabieren omkomen bij het interne conflict, een lot dat de veel ruimere moslimgemeenschap niet raakt.

Dodelijke ideologie

Bij terreurdaden in het Westen die zich voordeden in Ottawa, Londen en nu in Parijs hadden de daders telkens hetzelfde profiel: jongemannen uit Canada, Groot-Brittannië en Frankrijk zelf, dus niet iemand uit de Arabische regio, personen ook die in hun tienerjaren allesbehalve religieus waren, op drift raakten, geen werk vonden en als eenzaten leefden. In bijna alle gevallen was de daders eerder al in aanraking gekomen met het gerecht.

Slechts in recente jaren hadden zij zich bekeerd tot de islam en de oproep van IS om ongelovigen te doden serieus genomen. Zij deelden daarenboven een aanvoelen dat dit een rechtvaardiging zou zijn voor het verlies van hun eigen leven, omdat zij martelaars zouden worden, iemand in een andere wereld, weggerukt uit een leven waarin er niet echt een mooie toekomst in het verschiet lag.

De reactie op deze misdaden is een campagne van het Westen tegen de islam geworden. Het laatste nummer van de New Yorker bevatte een scherp artikel waarin de islam niet als een religie maar als een ideologie werd geduid. In Italië heeft Matteo Salvini, de leider van de rechtse antimigrantenpartij Lega Nord, openlijk de paus veroordeeld omdat die met de islam in dialoog treedt. De conservatieve Italiaanse figuur Giuliano Ferrara verklaarde op televisie dat we in een "heilige oorlog" zijn verwikkeld.

In het algemeen kwam de Europese (en Amerikaanse) reactie er op neer de aanslagen in Parijs te veroordelen op basis van een "dodelijke ideologie", zoals Frans president Hollande het verwoordde. Het is ook tekenend dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel zich genoodzaakt zag om een standpunt in te nemen tegen de recente optochten in Dresden (met een moslimpopulatie van 2 procent) van de populistische anti-islamitische beweging Pegida. Die manifestaties waren aanvankelijk gericht tegen de 200.000 asielzoekers in Duitsland, de meeste onder hen uit Irak en Syrië, die volgens Pegida niet als eerste bekommernis hebben om aan de oorlog te ontsnappen.

Xenofobe partijen

Studies uit heel de EU tonen aan dat de overgrote meerderheid van immigranten succesvol geïntegreerd is in de economie van hun gastland. VN-rapporten bewijzen ook dat de EU met zijn demografische verval, minstens 20 miljoen immigranten nodig heeft tegen 2050 om de sociale zekerheid te behouden en te kunnen concurreren met de rest van de wereld.

Desalniettemin zijn het xenofobe, rechtse partijen in alle Europese landen die de Zweedse regering tot aftreden dwingen, de Britse, Deense en Nederlandse regeringen onder druk zetten, en goed op weg zijn om de volgende verkiezingen in Frankrijk te winnen.

Wat zich in Parijs heeft afgespeeld is een afschuwelijke misdaad en de vrije meningsuiting is essentieel voor de democratie, maar het valt op dat weinigen ooit Charlie Hebdo hebben gelezen en het niveau van provocatie van dit tijdschrift kennen. Vooral omdat, zoals Tariq Ramadan schreef in The Guardian van 10 januari 2015, Charlie Hebdo in 2008 een cartoonist de deur wees die de spot had gedreven met Joodse contacten van Jean Sarkozy, zoon van toenmalig Frans president Nicolas Sarkozy.

Charlie Hebdo was een stem die de Franse superioriteit en culturele suprematie in de wereld verdedigde, en had weinig lezers4 – die het vooral wierf met de verkoop van provocatie. Dit was precies het tegenovergestelde van een wereld die draait om respect en samenwerking over de grenzen van verschillende culturen en religies heen.

Vandaag zijn we allemaal Charlie, blijkbaar. De clash tussen de twee grootste religies ter wereld op de spits drijven, is geen klein bier. We zouden eerder tegen terrorisme moeten strijden, of die nu van moslims komt of niet (denk aan Anders Breivik). We trappen echter in een dodelijke val en doen precies wat radicale moslims willen: een heilige oorlog beginnen tegen de islam, zodat de enorme meerderheid van gematigde moslims zich gedwongen gaat voelen om eveneens de wapens op te nemen.

Het feit dat Europese rechtse partijen de vruchten plukken van deze radicalisering, kan radicale moslims maar al te zeer bekoren. Zij dromen van een wereldgevecht, waarbij ze de islam – en niet zomaar de islam maar de soennitische strekking van de islam – de enige overblijvende religie maken. In plaats van de extreme gevallen te isoleren, voeren we een beleid van volledige confrontatie.

Als we 9/11 in New York buiten beschouwing laten, is het aantal dodelijke slachtoffers hier miniem in vergelijking met wat er in de Arabische wereld gebeurt. In Syrië sterven ieder jaar 50.000 mensen in het conflict.

Hoe kunnen we zo blind in deze val trappen, zonder te beseffen dat we aansturen op een vreselijke clash, overal ter wereld?

Roberto Savio (IPS)

Roberto Savio is oprichter en erevoorzitter van het alternatieve persagentschap Inter Press Service (IPS)  en uitgever van de blog Other News

The Paris Killings – A Fatal Trap for Europe (IPS)

The Paris Killings – A Fatal Trap for Europe (Other News)

Nvdr:

1 Naar analogie met de 'caritatieve werken' die de christelijke kerken enkele eeuwen eerder al in Europa – vooral de rooms-katholieken – oprichtten. Ook hier haalden de christelijke politieke partijen daar tot in de 20ste eeuw hun electoraal gewin uit.

2 Net zoals de christelijke godsdienst vele tendensen kent, van onder meer rooms-katholiek over meerdere protestantse tot orthodoxe kerken.

3 Het historische Mesopotamië omvat Irak, Koeweit en delen van Syrië, Turkije en Iran.

4 Voor de aanslag verkocht Charlie Hebdo nog ongeveer 35.000 exemplaren. Het dreigde in de komende maanden wegens financiële problemen te verdwijnen (voor de tweede maal, ook in de jaren 1980 heeft het tijdschrift een aantal jaren opgehouden te bestaan) (nvdr).

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

4 reacties

  • door Bertje op donderdag 15 januari 2015

    Deze opinie is een hele boterham, waarmee ik het op vele punten oneens ben.

    Er komt geen totale oorlog tussen het Westen en de Islam. De moslimwereld is niet in een strijd verwikkeld met het Westen. De Arabische wereld en bij uitbreiding de islamitische wereld is in strijd met zichzelf. Wat Savio zelf verder ook toegeeft. Het aantal Westerse slachtoffers van moslimextremisme is te verwaarlozen met de honderdduizenden doden die elk jaar vallen in conflicten in Syrië, Irak, Libanon, Egypte, Soedan, Lybië, Nigeria, Somalië, Pakistan of Afganistan. De moslimwereld is in oorlog met zichzelf. Een oorlog langs verschillende breuklijnen, sectarisch, tribaal, raciaal of politiek. De constante is het geweld. Gebruik van geweld staat centraal in de politiek, de maatschappij en de cultuur van het Midden-Oosten. Dat valt voor Europeanen vaak moeilijk te begrijpen. Wij zijn zo gewend geraakt aan harmonieus oplossen van conflicten door 70 jaar vrede, de instellingen van de EU, een cultuur van overleg en democratie, dat wij niet meer kunnen begrijpen dat het er in andere delen van de wereld anders aan toegaat. Dat verklaart ook grotendeels de verontwaardiging over Israël. Europeanen zien Israël als een westers land, en dat moet volgens hen dan ook westerse methodes gebruiken. In de regio van Israël werken deze methodes eenvoudigweg niet. Niet reageren op geweld wordt bekeken als zwakheid en zwakheid lokt enkel meer geweld uit. Savio is fout wanneer hij Protective Edge een offensief tegen de bevolking van Gaza noemt. Het was geen offensief, maar een defensieve operatie, wat al af te leiden valt uit de naam 'protective'. En niet gericht tegen de bevolking van Gaza, maar tegen de terroristen van Hamas. En deze operatie is nuttig gebleken. De rakettenregen vanuit Gaza is gestopt. Had Israël er niet op gereageerd, dan regende het wellicht nog steeds raketten, niet enkel uit Gaza, ook uit Libanon en de Sinaï, met op termijn nog veel meer dood en vernieling als gevolg.

    Verder stelt Savio dat de Arabische landen kunstmatige creaties zijn. Dat is correct. Begin twintigste eeuw zijn de 4 grote keizerrijken van de wereld ten val gekomen: het Ottomaanse, het Habsburgische, het Russiche en het Chinese. Op de ruines ervan zijn nieuwe staten ontstaan. Maar dat is niet zonder slag of stoot gegaan. WO2 en de balkanoorlogen van de jaren 90 zijn een direct gevolg zijn van de instorting van het Habsburgische en Ottomaanse rijken. Daaruit zijn meerdere nieuwe eveneens artificiële staten ontstaan, bvb. Griekenland, Bulgarije, of Roemenië. Savio's bedoeling met zijn insinuaties over het Frans/Brits koloniaal verleden in het Midden-Oosten is duidelijk: het is natuurlijk allemaal de fout van het Westen dat het Midden-Oosten zo ondemocratisch is, zo weinig ge-industrialiseerd, dat de instellingen er zo zwak zijn, etc. Dat is uiteraard erg kort door de bocht. Het huidige Israël, Libanon, Syrië, Irak en Saoudi-Arabië zijn ocharme enkele decennia onder Frans or Brits bestuur geweest. Egypte was een Brits protectoraat van 1882 tot 1953, slechts 70 jaar. Daarvoor waren deze gebieden gedurende 5 eeuwen gekoloniseerd door de Ottomanen. In deze periode zijn deze kolonies totaal verpauperd en uitgezogen. Het waren gebieden waar regelmatig hongersnoden woedden, bvb. bij de hongersnood van 1784 verloor Egypte een zesde (!) van zijn bevolking. Door de Franse-Britse kolonisatie zijn deze landen gemoderniseerd, er werd infrastructuur aangelegd, spoorwegen, het Suez kanaal, er werd olie ontdekt. Van deze vooruitgang profiteren deze landen vandaag nog altijd. Maar geen enkel Arabisch land is er vervolgens in geslaagd om een harmonieus maatschappij-model op te bouwen, waarin waarin vrouwen, religieuze of ethnische minderheden, homo's, atheisten gelijke rechten en kansen krijgen. De oorzaak zit in de Arabische cultuur zelf.

    Verder stelt de auteur dat er een blinde Westerse steun bestaat voor Israël. Ik weet niet waar hij dat haalt. De Europese publieke opinie en de pers zijn Israël zeer vijandig gezind. Obama heeft Israël, nochtans hun beste bondgenoot in de regio, zeer zwaar onder druk gezet. Het valt te betreuren dat de Palestijnen nog altijd geen eigen staat hebben, maar de reden daarvoor is dat ze zoveel kansen op een eigen staat zelf de grond in hebben geboord. Te beginnen met het VN partitieplan van 1947. Israël was akkoord met dit plan, hoewel de Joden misschien ook graag meer hadden gekregen. Initieel was nl. heel huidig Israël, de Westbank en Jordanië beloofd als territorium voor een Joodse staat. De Joodse leiders redeneerden echter: beter iets dan niets. En ook: voor ons overleven is het cruciaal om de steun te hebben van één of meerdere wereldmachten. Hoe anders hebben de Arabieren het aangepakt: ze weigerden, starten een vernietigingsoorlog tegen het piepjonge Israël, de Palestijnse staat werd nooit opgericht. De Palestijnen kozen als vrienden de hoogste onbetrouwbare regimes uit de regio, Egypte, Jordanië, Syrië en Irak. Met corrupte leiders die mekaar niet eens vertrouwden en mekaar meermaals een loer hebben gedraaid. Bvb. tijdens de Jom Kippoer oorlog misleidde Egypte's Saddat zijn Syrische collega Al-Assad: hij nodigde Al-Assad uit om Israël aan te vallen in het Noorden terwijl hij diep de Sinai zou binnentrekken, wat hij vervolgens niet deed en ook niet van plan was, terwijl Al-Assad zijn leger kapotvocht.

    Vervolgens verwijst Savio naar rapporten van het Pew Research center. De 1,6 miljard moslims zien overal westerse pogingen om de Islam te onderdrukken. Tja. Dat zegt vooral veel over de propaganda en de complottheorieën die endemisch zijn in de moslimwereld. Als je aanhoudend niets anders hoort op school, in de krant, op tv, op het internet, in de moskee, dan ga je het op den duur ook geloven. Veel moslims geloven dat de Mossad achter 9/11 zat, dat de Joodse werknemers in de WTC torens de dag voor 9/11 een telefoontje kregen dat ze niet moesten gaan werken. Veel Arabieren geloven niet dat de holocaust heeft plaatsgevonden. Die 6 miljoen doden is een verzinsel van de Joden en enkel een excuus om Arabisch land te stelen. Enzovoort. Het is een bewijs van het obscurantisme dat welig tiert in de Arabische wereld. En dat in stand wordt gehouden door de corrupte machthebbers in de regio. Israël en het Westen zijn de favoriete zondebokken voor alles wat fout gaat in de regio, zo moeten zij zelf daar geen verantwoording over afleggen.

    Ik val werkelijk van mijn stoel wanneer Savio stelt dat in Irak en Libanon soennieten en Sjiïeten vreedzaam naast mekaar leven. Men schat dat in Irak 300.000 slachtoffers van het regime van Saddam Hoessein in massa-graven liggen, vooral Sjiïeten en Koerden. In Libanon woedde een 15 jarige burgeroorlog langs sectarische lijnen. In Syrië moordde de Alewitische Hafez Al-Assad in 1982 minstens 25.000 soennieten van de moslimbroederschap uit in de stad Hama. Ook vandaag blijven de relaties tussen deze groepen gespannen. In het beste geval is er sprake van een gespannen coëxistentie: men leeft naast mekaar, in eigen wijken, gaat naar eigen winkels, eigen moskeeën, kinderen gaan naar eigen scholen, er vindt geen intermarriage plaats. Ga zelf eens op bezoek in Libanon en je stelt het direct vast aan de vlaggetjes die overal in de straten hangen van het kleinste dorp tot de hoofdstad Beirout: vlaggen van Hezbollah of Amal betekenen dat je in Shia gebied bent, de Soennieten, Christenen en Druzen hebben dan weer hun eigen tekens. Het is echt geen voorbeeld van een harmonieuze maatschappij. De bevolkingsgroepen wantrouwen mekaar. Er heerst een schijnbare rust omdat deze landen politiestaten zijn, het leger wordt vooral ingezet voor interne orde-handhaving.

    Tenslotte stelt Savio dat het Westen een campagne tegen de islam is begonnen en hij verwijst daarbij naar een artikel van de New Yorker dat de islam niet als een religie maar als een ideologie aanduidt. Daarmee raakt Savio aan de kern van het probleem. Geen enkele westerling heeft een probleem met de islam als religie die trouwens valt onder de godsdienstvrijheid. Maar de islam blijkt meer dan dat. Met name de sharia is een allesomvattend systeem van bestuur dat voorschrijft hoe de staat moet worden ingericht en met wetten die behoren tot het domein van het strafrecht en het burgerlijk recht. Het is bovendien een fascistische vorm van bestuur die incompatibel is met de westerse grondwetten en de rechten van de mens. Bewegingen zoals de Pegida, of xenofobe partijen zoals de PVV van Wilders of het VB, zetten zich in de eerste plaats af tegen het islamisme, de politieke ideologie die streeft naar de invoering van de sharia. Dat is volstrekt legitiem. Het is ook perfect gerechtvaardigd dat wij aan onze islamitische mede-burgers vragen dat ze zich distantiëren van het islamisme. Daarmee wil ik geenszins de uitschuivers van bepaalde xenofobe partijen goedpraten. Uitspraken zoals 'Minder Marokkanen' (Wilders) of 'uw pensioen zit in de zakken van Mohamed' (De Winter) zijn racistisch en onaanvaardbaar.

    Conclusie: er komt geen totale oorlog tussen de moslim-wereld en het Westen. Maar de koppen gaan wel uit het zand, en aan de knuffelpolitiek zal een einde komen. We beseffen plots wat velen lang niet wilden zien. Dat er onder de islamitische immigranten in onze steden mensen zijn die het islamisme aanhangen, die streven naar de invoering van sharia. De meest radicale onder hen nemen de wapens op, in de conflictgebieden van de wereld. Vandaag is dat Syrië, maar vroeger was dat Afghanistan, Bosnië of Tsjetsjenië. Sommigen onder hen hebben de Westerse democratieën als doelwit. Het zijn mensen met een politieke agenda, en het is enkel logisch dat er vanuit de bevolking ook politieke tegenbewegingen ontstaan. De toekomst boezemt mij geen angst in. Deze situatie is vergelijkbaar met de jaren 70 en 80 toen extreem-linkse organisaties over heel Europa aanslagen pleegden, rode brigades, action directe, de CCC of de rote armee fraktion. Na nazisme en communisme is het islamisme de nieuwe totalitaire utopistische ideologie, die gedoemd is te falen. Ondertussen moeten we islamitische hervormers steunen en aanmoedigen om de hatelijke verzen uit de Koran ongeldig te verklaren en de sharia los te laten. In het Midden-Oosten moet het Westen machthebbers steunen die de rechten van minderheden beschermen en zich actief inspannen tegen het moslim-extremisme, zoals de Egyptische leider Al-Sisi. Er is in heel de wereld een evolutie naar meer vrijheid en democratie. Het islamisme is een obstakel op de weg, maar de trend zal niet gebroken worden. Eigenlijk zijn er goede redenen om na Charlie Hebdo optimistischer te zijn dan ervoor. Vroeger werden de problemen ontkend, moslim-extremisme werd verklaard met marxistische analyses zoals uitzichtloosheid of gebrek aan kansen. Nu groeit een consensus dat we te maken hebben met een onverdraagzame politieke ideologie die niet schuwt om geweld te gebruiken. Het is jammer dat daarvoor eerst doden moesten vallen. Het is ook gek dat het zo lang geduurd heeft, we zijn 13 jaar na 9/11, 9 jaar na 7/7 (London), 10 jaar na de Madrid aanslagen, en in mei 2014 was België het doelwit. Nu het probleem tenslotte helder wordt, kan er ook aan oplossingen gewerkt worden. En die zullen niet enkel repressief zijn, maar ook preventief, met name in het onderwijs, het voeren van contra-propaganda, de vroege detectie van tekenen van radicalisering, het monitoren van de sociale media, het voorkomen van radicalisering in de gevangenis. Uiteindelijk zullen we mekaar beter leren begrijpen. De moslimgemeenschap in België is geen homogeen blok, dat bleek vorig jaar al toen Koerden en Jezidi's betoogden in Brussel. Autochtone Belgen zullen weldra inzien dat er onder islamitische allochtonen mensen zijn die het goed voorhebben met mekaar, met de maatschappij en met de vrijheid die ze hier genieten. De andere groep aanpakken is natuurlijk een enorme uitdaging. Onthersenspoelen is geen eenvoudige opdracht. Maar door het morele en politiek failliet van hun ideologie zal de omvang van deze groep in de toekomst automatisch afnemen, net zoals aanhangers van nazisme of communisme vandaag marginale groepjes zijn geworden...

    • door HELENE PASSTOORS op vrijdag 16 januari 2015

      Uw verhaal doet mij weer eens 'van mijn stoel vallen'. Maar ik zal alleen reageren op uw idee van nodige "hervormingen" van de islam - dat uiteraard impliceert dat 'de Islam', i.c. de Koran en de sharia, verantnwoordelijk is voor alles wat gezegd en gedaan wordt in zijn naam. U schrijft: "Ondertussen moeten we islamitische hervormers steunen en aanmoedigen om de hatelijke verzen uit de Koran ongeldig te verklaren en de sharia los te laten."

      Hier volgt een tegenvoorbeeld dat duidelijk maakt dat andere religies (of ideologieën) inbegrepen het christendom op dezelfde manier misbruikt worden en de u voorgestelde soort 'hervorming' onzinnig is. Ik hoop dat het in het Engels mag, door gebrek aan tijd om te vertalen.

      RESEARCH QUESTION How did the Dutch Reformed Church in South Africa enable the state to enforce apartheid planning through church separatation and the provision of religious justifications?

      CHURCH JUSTIFICATION OF APARTHEID Church separation: The separation of the Dutch Reformed Church [Nederduitse Gereformeerde Kerk, een Calvinistische denominatie in Zuid-Afrika, 1,3 milj.leden] into racialized congregations served as a model for the way in which society could be separated under apartheid. Church separation occurred prior to the emergence of a theology of racial separation within the NGK; rather it was the result of white lobbying, and was contrary to the accepted principle at the time (1857) of unity in worship.

      Apartheid theology: Church division required a ‘moral’ justification. What developed was a theology of separation or ‘apartheid,’ which extended beyond church practice to apply to the spatial separation of racial groups in all spheres of life. Apartheid theologians depended on biblical passages and experiental proofs to cultivate ideas like “pluriformity,” an idea removed from its origional context to support the ‘diversity’ of peoples, their invisible (religious) ‘unity,’ and the need for their separation.

      Bible passages used to support apartheid: 1. "When the Most High divided to the nations their inheritance, when he separated the sons of Adam, he set the bounds of the people according to the number of the children of Israel." - Deuteronomy 32:8 (The Canticle of Moses)

      2. "And he drank of the wine, and was drunken; and he was uncovered within his tent. And Ham, the father of Canaan, saw the nakedness of his father, and told his two brethren without.... done unto him. And he said, Cursed be Canaan; a servant of servants shall he be unto his brethren." - Genesis 9:21-25 (The Curse of Ham) [NB: de afstammelingen van Cham en Canaan zijin uiteraard de mensen met zwarte huid. Ze worden hier dus vervloekt en veroordeeld om eeuwig dienaars of slaven van de blanken te zijn.]

      3. "So the Lord scattered them abroad from thence upon the face of the earth." - Genesis 11:8 (The Tower of Babel narrative)

      State implementation: The Dutch Reformed Church influenced the state through: - informal relationships - involvement with the secret Broederbond society - church publications - military chaplaincy - sermons - provision of social services

      Bron: https://www.ideals.illinois.edu/bitstream/handle/2142/45241/Corrado%20Final%20Capstone%20Poster.pdf?sequence=2

      Vraag: moest men die citaten uit de Bijbel schrappen om van de apartheid af te komen en al zijn geweld in binnen- en buitenland, inclusief terroristische aanslagen in Parijs, Londen en Brussel in 1988? Volgens meneer 'Bertje' dus blijkbaar wel... In het boek Critical Moments in Religious History door Kenneth Keulman (Ed) gaat over verschillende religies, o.a. Iraanse revolutie, Boeddisme in China, Judaisme. In het hoofdstuk over de Bijbelse rechtvaardiging van de Apartheid vindt men de volgende interessante drijfveren om religie aldus in te roepen/te misbruiken: "Afrikaner group identity was forged under the hammer of British impperialism and the anvil of black resistance. It contains two powerful motivating forces: the sense of being a victim of injustice and arrogance - in this case at the hands of the British - and the exhilaration of being the victor over unfavourable odds .../...When placed into the interpretive context of Christian religion both these impulses receive the added impetus of imaginative identification with the great Christian archetypes of the Crucifixion - in the first instance - and the Resurrection - in the second. Victimization and victory are the two fundamental moments of apostolic preaching and the two fundamental moments of Afrikaner group experience. When placed within the context of the whole Bible this experience takes on the superadded energy of the belief that God acts in the history of nations to vindicate the chosen people against their oppressors."

      Iedereen zal hierin de elementen herkennen die Arabieren dwars zitten, zoals Savio schrijft, en die kunnen maken dat ze bij de Islam niet alleen troost maar ook een leidraad voor actie gaan zoeken. Uiteraard niet noodzakelijk uitmondend bij radicalisme, islamisme enz. maar mogelijk wel. Net als de Afrikaners - en anderen.

      Wb de Sharia schijnt 'Bertje' zoals zoveel anderen daar de aard niet van te kennen. Dat is religieuze wetgeving en morele voorschriften en richtlijnen te vergelijken met katholieke canonische wet (echtscheiding, homo huwelijk en homosexualiteit, voorbehoedsmiddelen enz), de verschillende protestantse versies en ook het Judaïsme. Die 'loslaten' is dus ook een onzinnig idee gezien vanuit het standpunt van de grote monothéïstische religies. Het gaat om de toepassing ervan en de aanpassing aan morele context en tijd die trouwens verschillen in de Muslimwereld.

      Ik hoop dat u met dit voorbeeld inziet dat er een hemelsbreed verschil is tussen vooroordelen van buitenaf en analyse van sociale, socioeconomische en politieke context en de plaats en het gebruik van religie daarin door verschillende individuen, groepen, partijen, staten enz. En de mogelijke consequenties zowel voor gelovigen als voor anderen.

      Laten we ons hoofd koel houden en weerstand bieden aan alle amalgamen en handelaars in angst en racisme!

      PS In 1989 verklaarde de NGK eindelijk apartheid als een 'zonde' na veroordelingen van zusterkerken sinds de jaren '70. Hier een goed artikel over 'the godliness of apartheid planning': https://www.ideals.illinois.edu/bitstream/handle/2142/45241/Corrado%20Final%20Capstone.pdf?sequence=3

  • door stefaanlap op donderdag 15 januari 2015

    Zeer verhelderend artikel met een terechte waarschuwing

  • door Roland Horvath op donderdag 15 januari 2015

    1/ Eén van de meest instructieve artikels over de gebeurtenissen rond Charlie Hebdo. De Charlie Hebdo in het artikel is niet de Charlie Hebdo die er nu in de massamedia van gemaakt wordt namelijk de verdediger van het recht op vrije meningsuiting. Wellicht los van de bedoelingen van zijn medewerkers, kadert Charlie Hebdo in het geheel van de VS oorlogen en de campagne van het VS grootkapitaal voor het demoniseren van moslims en de islam sedert 1991. Na de val van de Sovjet Unie had het VS militair- industrieel complex een nieuwe vijand nodig: De moslimlanden omwille van grondstoffen onder andere olie.

    2/ 9/11 in de VS is op zijn minst een verdacht gebeuren. Hetzelfde mag men zich afvragen van de gebeurtenissen van woensdag 7 januari 2015 in Parijs. Zijn de drie terroristen aangemoedigd, hebben ze een duwtje gekregen? Door wie of wat?

    3/ Het racisme, de discriminatie, de kansloosheid van immigranten in de EU, het gestook van Charlie Hebdo met afbeeldingen van de profeet terwijl de soennitische islam geen afbeeldingen van mensen toelaat en de aanvalsoorlogen van de VS en EU landen in moslimlanden zijn redenen voor de aanslagen in Parijs.

    4/ Het gevaar bestaat dat heel Europa zich laat opjutten en de wetgeving verandert om de overheid meer bevoegdheid te geven met als drogreden veiligheid. Waarmee men in de kortste keren in een politiestaat kan terecht komen. De overheidsbevoegdheden zijn nu meer dan voldoende om terrorisme te bestrijden. Een volledige confrontatie van onder andere de EU met de islam en moslimterroristen, binnen en buiten de EU, is wellicht in overeenstemmingen met de wensen van de VS, van het VS grootkapitaal. Het verzwakt namelijk de EU.

    5/ Het belangrijkste gevaar is het naïeve geloof dat Europa zich nu geconfronteerd ziet met een wereldwijd georganiseerde vijand die er een imperialistische ideologie op na houdt namelijk de verovering van Europa. Er zijn echter slechts kleine groepen en alleen opererende individuen actief in het 'moslim' terrorisme. Ze hebben geen ideologie, hun acties zijn vooral een reactie op de agressie, de oorlogen van de VS en van EU landen in tal van moslimlanden, met als drogreden democratie en veiligheid en als ware reden grondstoffen en heerschappij. Ook de Franse president Hollande trapt in die val. De VS hebben een ideologie namelijk de wereld te overheersen. Met als drogreden de vrije markt waar ze zelf niet in geloven. Ze zijn in 1787 ontstaan om een sterke federale regering te hebben die hoge tolmuren kon handhaven om de VS industrie te beschermen tegen buitenlandse concurrentie. En ze hebben altijd tolmuren gehandhaafd.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties