Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Hoe leg je de staking uit?

Dit artikel van Jan Blommaert verscheen oorspronkelijk op 9 december 2014, bijna drie jaar geleden. Deze analyse is nog even relevant als toen. De constant in de media herhaalde bewering dat de vakbonden niet populair zouden zijn wordt dagelijks tegengesproken door het feit dat de vakbonden nog steeds met afstand de grootste sociale organisaties zijn van het maatschappelijk middenveld.
dinsdag 9 december 2014

De huidige stakingsgolf is een strijd om de “harten en geesten” van de mensen, waarin VOKA en UNIZO zich – niet onverwacht – ontpoppen tot de megafoons van de tegenstrever. Tot zowat een jaar geleden was hun verhaal over de stakingen dominant; de publieke opinie stond bol van de woorden “gijzeling”, “economische schade”, “recht op werken” en zo meer. Dit verhaal staat nu onder druk, zoveel is duidelijk.

De steun voor de stakingen is zeer groot, de acties worden zeer breed gedragen, en er is een echte kentering in de publieke opinie merkbaar.

Dit geeft ons nu de kans om de stakingsgolf aan te wenden om een degelijke sociale, politieke en economische analyse door te geven. Geen defensieve argumentatie dus, maar een argumentatie die vertrekt vanuit het sociale protest zelf. Die is absoluut nodig wanneer we van een breed gedragen staking ook een politieke tegenkracht willen maken en ik zie nog te veel zwakke of defensieve argumentatie.

In wat volgt wil ik daarvoor een aantal heel praktische en concrete elementen aanreiken. Ik doe dit puntsgewijs, als een soort van register van argumenten. Oneliners geef ik in cursieven aan.

1. Wat is een staking? Een staking is een moment waarop de werkenden de productiemiddelen van het kapitaal lamleggen. Tijdens een staking weigeren degenen die de productie verzekeren – de arbeiders, bedienden en zo meer – die productie voort te zetten. Daardoor is een staking altijd politiek, want ze legt de fundamentele krachtsverhoudingen in de economie bloot: arbeid tegen kapitaal. Tijdens een staking blokkeert arbeid het kapitaal, het verhindert de kapitalist winst te maken. Staken is een individueel recht – men moet dus geen lid van een vakbond zijn om het uit te oefenen – en het is een sociaal grondrecht dat is vastgelegd in het Europees Sociaal Handvest. Regeringen kunnen het dus niet zomaar snel-snel uithollen of aantasten. Ook, by the way, het juridische statuut van vakbonden – het feit dat ze evenmin als politieke partijen rechtspersoonlijkheid hebben – is vastgelegd in internationale verdragen die door ons land zijn geratificeerd.

2. Dit eerste punt heeft een dimensie van macht: de ondernemer moet tijdens een staking voelen dat hij/zij afhankelijk is van degenen die voor hem/haar arbeid verrichten. VOKA en UNIZO mogen roepen wat ze willen. vermits het niet de CEO’s zijn die de productie verzekeren zullen ze die dag geen winst maken, tenzij die CEO’s die dag de plaats innemen van hun arbeiders natuurlijk – laat ze maar proberen. Via een staking worden de echte processen in de economie dus zichtbaar: werknemers hebben wezenlijke macht in het economisch proces, want zij kunnen het stil leggen. En werkgevers zijn geen eigenaar van de werknemers; ze zijn eigenaar van de fabrieksgebouwen en machines, maar niet van de mensen die ze bedienen. Ze hebben recht op de hoeveelheid arbeid die door het loon wordt aangekocht, en net daarom wordt er aan stakers geen loon uitbetaald op stakingsdagen. Stakers ontvangen een zeer bescheiden vergoeding uit de stakingskas (of helemaal niets). Staking is dus, voor alle duidelijkheid, geen dagje verlof, wel een dagje oerduidelijke economische macht.

3. Die macht drukt zich uit in economische schade, en economische schade is het doel van de staking. VOKA en UNIZO schreeuwen bij elke staking de omvang van de schade van alle daken – 200 miljoen voor de ene dag staking op 8 december in Brussel alleen, bijvoorbeeld. Daarmee doen ze ons een plezier. Want die “schade” is precies het bedrag dat door hun arbeidende werknemers die dag aan economische meerwaarde zou zijn gerealiseerd. De “schade” is de opbrengst van de arbeid die die dag niet is gerealiseerd. Ook hier zien we de echte economische processen bloot liggen: wie produceert welvaart? Wie genereert meerwaarde? Wel, dat zijn zij die ze ook kunnen wegnemen, door een staking bijvoorbeeld. Een verstandig bedrijfsleider snapt dat en gaat zo snel mogelijk onderhandelen met de stakers.

4. Vermits stakingen de winst van de ondernemingen verlagen, zijn ze een reëel drukkingsmiddel. Bedrijven leven immers van winstvoorspellingen en targets in die zin. Een forse staking betekent vaak dat de winstverwachtingen niet zullen gehaald worden. Dat is een probleem, in de eerste plaats, voor de ondernemers en het hogere management, die dit mogen gaan uitleggen aan hun aandeelhouders. Een bedrijf dat door stakingen wordt getroffen is een bedrijf dat investeerders weinig vertrouwen inboezemt; stakingen worden immers gezien als een factor van onzekerheid – gaan we winst boeken of niet? – en als een effect van slecht management. De schade aan het “imago” en het “investeringsklimaat” is dan ook geen probleem voor de stakende werkers, het is een probleem voor de ondernemers en de hoge managers. Zij zien hun dividenden en hun bonussen smelten als ijs voor de zon tijdens een staking. Dus, alweer, als ze verstandig zijn gaan ze onderhandelen met de stakers.

5. Het doel van de staking is een rechtvaardige verdeling van de geschapen meerwaarde. Arbeid produceert meerwaarde – zie boven – en die meerwaarde moet rechtvaardig en billijk verdeeld worden over alle partijen die in het proces betrokken zijn. Looneisen en arbeidsvoorwaarden zijn traditioneel het deel van de arbeidende bevolking in dit geheel: hoge winsten voor de ondernemer zijn prima zolang ze gepaard gaan aan billijke lonen en arbeidsvoorwaarden voor de werkenden. Maar zeker in deze stakingsgolf zien we dat dit motief van rechtvaardigheid een bijzonder grote rol speelt: de regeringen-De Wever rijden zonder de minste scrupules voor de 1%. De besparingsmaatregelen worden systematisch opgelegd aan de werkenden en de zwakkere groepen in de samenleving, terwijl het kapitaal nog verder wordt geprivilegieerd. Wie nu werkloos is heeft weinig hoop op nieuw en waardig werk; wie nu werkt ziet z’n arbeidsvoorwaarden gekortwiekt; enkel wie heel erg rijk is gaat er met deze regering op vooruit.

Meer nog, er komen nieuwe en meer transfers van arm naar rijkde aan de massa opgelegde besparingen gaan rechtstreeks als een subsidie naar de private bedrijfswinsten en vermogens. Wanneer de indexsprong tienduizenden nieuwe jobs zou opleveren (de cijfers hierover lopen uiteen en klinken als visserslatijn), hoeveel banen kan men dan scheppen met een vermogensbelasting? Met de afschaffing van de notionele interestaftrek? Met het sluiten van de fiscale achterpoortjes die “topondernemers” als De Nul toelaten om miljarden te parkeren in belastingparadijzen? En grote bedrijven zoals ABInbev of Electrabel toestaan zo goed als geen belastingen in dit land te betalen? Terwijl er een indexsprong wordt opgelegd aan de werkenden keurt deze regering een uniek pakket aan fiscale-paradijs maatregelen voor grote ondernemingen goed, voordeliger nog dan wat Luxemburg te bieden heeft. Waarom?

Of nog: waarom wordt bij de discussie over de “loonlasten” zo weinig gerept over de “loonlasten” die de riante wedde en bonussen van topmanagers opleggen aan een bedrijf? Die toplonen zijn de afgelopen jaren dramatisch gestegen, terwijl die van het gewone personeel onder druk zijn komen te staan, en de verloning van topkaders staat nu vaak gelijk aan talloze jaarwedden van gewone personeelsleden die moeten inleveren. Bovendien zitten ook die toplonen in de kostenstructuur van bedrijven; het zijn dus echte, maar nooit meegetelde loonlasten. Ook dit is een rechtvaardigheidskwestie. Als een bedrijf de kosten moet verlagen om competitief te zijn, waarom begint men dan niet aan de top, met een verlaging van de winstverwachtingen en de lonen van de topmensen?

6. De “hinder” die stakingen berokkenen aan andere burgers maakt nog een ander fundamenteel punt duidelijk: de diepe verwevenheid van allerhande sociale functies in een samenleving zoals de onze.

Concreter: wie hinder van een staking ondervindt moet begrijpen dat zijn/haar functioneren afhangt van dat van de stakers.

Als ik door een treinstaking niet tot op het werk raak, dan betekent dit dat ik voor het uitoefenen van mijn job afhankelijk ben van het goed functioneren van het NMBS-personeel. Wanneer hun arbeid bedreigd wordt, dan wordt ook de mijne onder druk gezet. Het best mogelijke antwoord hierop is solidariteit.

Het probleem van de stakers is ook het mijne, wanneer hun staking mij “hinder” bezorgt. 

Er is dus geen sprake van dat stakingen anderen het “recht op werken” ontnemen; stakingen tonen aan hoe moeilijk het is te werken wanneer anderen staken, en dat zou mensen aan het denken moeten zetten over hoe mijn belangen verweven zijn met die van anderen.

7. En wat dat recht op werken” betreft: dit is een handige herformulering van iets veel meer fundamenteels, het recht op werk, het recht op arbeid. Dit recht is een grondrecht dat in artikel 23 van de Belgische Grondwet als volgt wordt omschreven:

Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden. Daartoe waarborgen de wet, het decreet of de in artikel 134 bedoelde regel, rekening houdend met de overeenkomstige plichten, de economische, sociale en culturele rechten, waarvan ze de voorwaarden voor de uitoefening bepalen. Die rechten omvatten inzonderheid : 1° het recht op arbeid en op de vrije keuze van beroepsarbeid in het raam van een algemeen werkgelegenheidsbeleid dat onder meer gericht is op het waarborgen van een zo hoog en stabiel mogelijk werkgelegenheidspeil, het recht op billijke arbeidsvoorwaarden en een billijke beloning, alsmede het recht op informatie, overleg en collectief onderhandelen; 2° het recht op sociale zekerheid, bescherming van de gezondheid en sociale, geneeskundige en juridische bijstand; 3° het recht op een behoorlijke huisvesting; 4° het recht op de bescherming van een gezond leefmilieu; 5° het recht op culturele en maatschappelijke ontplooiing; 6° het recht op gezinsbijslagen.

Lees dit artikel grondig en leer het desnoods uit het hoofd. Want wat blijkt? Deze regering overtreedt dit artikel in zowat al z’n aspecten, met zowat elke maatregel die ze nu voorstelt. En verkozen politici leggen in dit land een eenvoudige eed af, die hen onschendbaarheid schenkt; ze zweren gehoorzaamheid aan de Grondwet, niets meer of minder, en daardoor zijn ze verplicht de in de Grondwet bepaalde rechten van hun bevolking te garanderen. Ze hebben daarin dus geen keuze, en ook hun ideologische prioriteiten staan hieraan ondergeschikt. En wij staken en voeren actie voor dat recht op werk zoals het in de Grondwet staat.

Redenen te over. Het recht op werk van vele honderdduizenden werkzoekenden in dit land wordt niet gegarandeerd, en hun recht op “vrije keuze van beroepsarbeid” wordt in de activeringsplannen van de regering eveneens geschonden. Noteer trouwens dat de regering verplicht is tot “een algemeen werkgelegenheidsbeleid” met de volgende kenmerken: “dat onder meer gericht is op het waarborgen van een zo hoog en stabiel mogelijk werkgelegenheidspeil, het recht op billijke arbeidsvoorwaarden en een billijke beloning, alsmede het recht op informatie, overleg en collectief onderhandelen“. Een “stabiel werkgelegenheidspeil” staat haaks op de flexicurity dromen van de EU en de regeringen, waarin het samenspel van de tewerkstelling en werkloosheid gebruikt wordt om de kost van arbeid laag te houden; en wat de notie “billijk” betreft, dit is niet iets wat eenzijdig bepaald kan worden: het moet collectief bepaald worden.

8. Staken we het “concurrentievermogen” van onze ondernemingen kapot? Neen, we staken doorgaans hun onrealistische winstverwachtingen kapot. Het begrip “concurrentiekracht” staat immers voor iets heel eenvoudigs: meer winst maken dan de concurrent. Een bedrijf kan best blijven bestaan wanneer het minder winst maakt dan zijn concurrenten, en vele bedrijven sluiten niet omdat ze “niet rendabel” zijn, maar omdat belachelijk hoge winstverwachtingen ervoor zorgen dat het bedrijf de targets niet haalt. Om diezelfde reden wordt aan het personeelsbestand, aan de lonen en arbeidsvoorwaarden geprutst. In omgekeerde zin overleven vele bedrijven de crisis door het verlagen van hun winstverwachting in afwachting van een betere conjunctuur – de tering wordt naar de nering gezet, zou men kunnen zeggen. Economisten zoals Joseph Stiglitz wijzen al vele jaren in de richting van onredelijke winstverwachtingen als een van de grote bedreigingen in de economie. Stakingen zijn heel effectieve middelen om dit duidelijk te maken.

9. Die verwevenheid van functies en belangen wordt duidelijk aan de hand van simpele voorbeelden. Ik geef er eentje en ben er zeker van dat anderen talloze aanvullingen kunnen bieden. Wanneer luchtverkeersleiders staken, is het omwille van een moordende werkdruk die de veiligheid van het luchtverkeer bedreigt. Een enkel foutje van een enkel overwerkt en over-gestresseerde luchtverkeersleider kan het leven kosten aan vele honderden passagiers. Vinden die passagiers zo’n staking dan nutteloos?

10. Als we dit nu allemaal samen nemen zien we iets groters opdoemen. Het huidige sociale protest haalt een aantal grote neoliberale mythen en beelden onderuit: dat van de ondernemer die op z’n eentje welvaart schept; van stakers die “niet willen werken” versus brave mensen die “werkwillig” zijn; van vakbonden die “conservatief” de eigen “privileges” willen verdedigen, en zo meer. We zien dat dit protest zich richt op een rechtvaardige samenleving waarin, zeker in crisistijd, herverdeling, democratie, steun aan de zwakkeren, strijd tegen toenemende ongelijkheid, discriminatie en precarisering, de strijd voor menselijke autonomie en waardigheid, en de zoektocht naar duurzame sociaal-economische alternatieven centraal staan. Dat is de reden waarom de sociale actie en de stakingen zo’n breed draagvlak hebben: dit gaat niet om procentpunten en grafieken, wel om een economische theorie die de hele samenleving om zeep helpt en uitbuiting tot wet maakt. VOKA en UNIZO verdedigen die theorie samen met De Wever, Michel, Van Overtvelt, Muyters en Bourgeois. Die theorie heeft haar failliet al herhaaldelijk en definitief bewezen. Ze blijven aanhangen is een vorm van domheid, en de dwaze argumenten die in haar voordeel en tegen de sociale actievoerders gebruikt worden illustreren dit.

11. En ten slotte nog dit. Wie zegt dat “staken niet uithaalt” moet dringend de sociale geschiedenis van de negentiende en twintigste eeuw nagaan op Wikipedia. Want zonder stakingen en andere vormen van directe sociale actie zou onze samenleving er heel anders uitgezien hebben. Zowat elke belangrijke emancipatorische en democratische maatregel is afgedwongen op straat en aan de fabriekspoorten, lang voordat parlementen ‘m vorm gaven. Het algemeen stemrecht, het stemrecht voor vrouwen en minderheden, het pluralisme in ons onderwijsmodel, de 8-uren dag, betaald verlof, sociale zekerheid, rechtvaardigheid en vrede – al die dingen zijn bevochten vooraleer ze besproken werden.

We zouden geen democratie zijn, en evenmin een samenleving waarin een bescheiden afkomst geen obstakel is om een florissante KMO op te starten, zonder stakingen en andere heftige actievormen.

Er zijn dan ook weinig voorbeelden van “stakingen tegen onszelf”, in weerwil van wat de Van Eetvelts van dit land ons willen wijsmaken, want ook dit is deel van het repertoire van de tegenstrever, die maar al te goed weet dat stakingen hun pijn doen, meer dan de stakers zelf.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

29 reacties

  • door Bertje op dinsdag 9 december 2014

    Citaat: "De steun voor de stakingen is zeer groot, de acties worden zeer breed gedragen, en er is een echte kentering in de publieke opinie merkbaar". Jan Blommaert neemt zijn dromen voor waarheid. 75% van de Vlamingen staakt niet mee. Het volstaat om de commentaren te lezen op om het even welk medium: HLN, VTM, Knack, deTijd, Facebook of Twitter, om te weten dat de meerderheid van de bevolking het met de huidige modus operandi niet eens is. Terugkerende thema's in deze reactie's van gewone mensen, dus niet VOKA of UNIZO zijn: recht op staken ja, maar recht op werken evengoed. De burger heeft dus geen begrip voor de obstructie van werkwilligen, en al helemaal niet voor wederrechtelijke acties zoals het blokkeren van de openbare weg, het afsluiten van hele industrieterreinen, of zoals gisteren van de toegang tot het ziekenhuis. Een ander terugkerend thema is dat een staking een instrument is om een bedrijf te treffen waar zich wantoestanden voordoen, mav een drukkingsmiddel op de bedrijfsleiding. Er is zo goed als een consensus dat de huidige stakingen om de regering te treffen, een oneigenlijk gebruik zijn van het stakingsrecht. Verder is een groot aantal commentators van mening dat dit zuiver politieke acties zijn, van linkse partijen die via hun zuil hun syndicale stoottroepen inzetten, uit frustratie over hun uitsluiting van de federale macht. Veel mensen betreuren dit gebrek aan respect voor de democratie. De wetten worden in een democratie gemaakt door de verkozenen van het volk in het parlement, niet door een stel roepers op straat. Tenslotte blijkt uit reacties, en uit een poll getoond op het VTM nieuws (64%) dat een meerderheid van de bevolking beseft dat deze acties niets zullen uithalen. Voorbeelden uit het buitenland geven hen gelijk. Bvb. in Griekenland en Spanje is nog veel harder gemanifesteerd, gereld en gestaakt, zonder wijziging van het regeringsbeleid als gevolg. De bevolking beseft nl zeer goed dat hervormingen onvermijdelijk zijn, evenals een sanering van de staatsfinancieën. De bevolking toont zich daarmee collectief volwassener dan de vakbonden, die geen moer blijken te geven om de toekomst van onze kinderen, maar enkel uit zijn op voordelen op korte termijn...

    • door Van Gool Frank op dinsdag 9 december 2014

      de toekomst van onze kinderen ?

      - verhoging inschrijvingsgeld hoger onderwijs - indexsprong kinderbijslag - verhoging max. factuur H&L onderwijs - verhoging minimumtarief kinderopvang - vermindering subsidies sport-en cultuurbewegingen - ... kinderbijslag, Studentenabonnementen de Lijn,...

      WIE GEEFT ER HIER GEEN MOER OM DE TOEKOMST VAN ONZE KINDEREN ? Juist !

    • door Bert Malliet op woensdag 10 december 2014

      Daar hebben we Bertje weer. Aan zijn reactie houd je na eerste lezing de indruk over dat hij het artikel van Blommaert helemaal niet lijkt gelezen te hebben. Alles wat Bertje aanhaalt, wordt in het artikel van Blommaert netjes uit de doeken gedaan: dat de staking politiek is, dat ze niets uithaalt, het recht op werken, ... Het artikel van Blommaert is als het ware een voorspelling van de inhoud van de reactie van Bertje. Merkwaardig ook hoe Bertje zijn gebruikelijke stijl van boertig afblaffen in deze reactie vervangen heeft door een veel intellectueler aandoende stijl. Ik zeg wel "aandoende", want uit zowat de hele inhoud van de reactie blijkt dat er niet veel denkwerk aan vooraf gegaan is, enkel het klakkeloos napraten van de gecommercialiseerde mainstream media. Ik denk dat Bertje geen echte persoon is, maar dat er een soort ministerie voor desinformatie en haatzaaierij achter schuil gaat.

    • door Koen Verhofstadt op woensdag 10 december 2014

      De regering kan zich gelukkig prijzen dat sommigen onder de bevolking nog denken aan onze lieve kindertjes - sterker nog zich ook als kindje benoemen om anderen anoniem te verwijten dat ze zich geen moer van de kindertjes aantrekken. Er al eens aan gedacht dat wij misschien ook staken om ervoor te zorgen dat de kindertjes van vandaag mprgen nog enig "welzijnspeil" hebben? Als ja knikken een teken is van volwassenheid, Bertje, dan heb je bij deze de grootste onderscheiding behaald. Maar het is niet omdat je de beste van de kleuterklas bent, dat je altijd over ons (we kunnen niet allemaal geniaal zijn) de baas mag spelen.

    • door Didier Van den Meersschaut op woensdag 10 december 2014

      75% staakt niet mee, want 64% denkt dat het niks uithaalt. Dus 11% vind het niet nodig te staken. Of 89% vind dat er redenen zijn om te staken. Hm. Straf voor een regering die de meerderheid zou moeten dienen. Ik weet wel dat ik hier nogal kort links door de bocht ga, maar dat is evengoed in navolging van uw zeer korte rechtse bocht. In mijn discussies op straat en met vrienden krijg ik ook vaak de opmerking recht op werken naar de kop geslingerd. Maar zelfs de blauwe vrienden geven steeds opnieuw opmerkingen waaruit blijkt dat ze de fundamenten van deze staking begrijpen en zelfs volgen.

    • door Eddy van Thielen op woensdag 10 december 2014

      Bartje, om te beginnen, de fora op de media die u hier aanhaalt zijn gemanipuleerd door extreemrechtse en duisterblauwe trollen met 30 en meer accounts, wat al meermaals bewezen is. Zelfs hier op dit forum betrap ik minstens één trol met een dissociatieve identiteitsstoornis die zich regelmatig opsplitst in 3 andere trollen. Het allerergste is het forum van HLN, wat ik de beerput van het internet ben gaan noemen, (De Morgen begint er ook al last van te krijgen), Daar splitst één trol zich op in gemiddeld wel 36 trollen, en blijft alles wat tegen het forumreglement is, zoals onbeschofte en kwetsende taal, denigrerende en beledigende reacties, laster en eerroof, racistische praat, beschadigingscampagnes, tot zelfs onvervalste doodsbedreigingen toe, vrolijk staan. De moderatoren zijn er waarschijnlijk zelf trollen. Het is natuurlijk louter toevallig dat u nu juist dat forum als eerste noemt in uw reactie, reclame voor "uw zaak" is zoiets zeker niet Bartje. Maar neen Bartje, u vergist zich, en u onderschat overduidelijk de gemiddelde Belg. Dat 70 % niet zichtbaar mee staakt, wil daarom nog niet zeggen dat ze akkoord gaan met de maatregelen van de duisterblauwe regeringen De Wever I, en I bis. Er bestaat namelijk nog altijd zoiets als de "zwijgende meerderheid", en die werken nu net in die KMO's die rechtstreeks door het koopkrachtverlies veroorzaakt door deze regeringen gaan getroffen worden. KMO's waar er geen syndicale afvaardiging is. Uw regeringen, met daarin alleen vertegenwoordigers van de werkgevers, en bij uitbreiding die van de kapitaalsvluchtelingen, de fraudeurs, casinokapitalisten, de bankiers, en andere graaiers, (niet te verwarren met de zelfstandigen, die eigenlijk bij ons, het werkvolk horen), waar er geen enkele vertegenwoordiging inzit van de werknemers, de zieken en invaliden, de (brug)gepensioneerden, de werklozen, en ook niet van de KMO's, buiten misschien Kris Peeters van UNIZO, die het dan weer niet begrepen heeft, of niet wil begrijpen, is niet democratisch en is gedoemd te verdwijnen. Voorgoed, en veilig beneden de kiesdrempel. Weet u wat de grootste angst is van de ultrarechtse regeringen De Wever I, I bis, en zijn handpoppetjes ? Neen ? Wel, meer dan 80% van de Belgen is voor een unitair België. Laat ons dan toch eindelijk een verplicht en bindend referendum organiseren onder alle Belgen over de gewenste staatsstructuur van België. Gegarandeerd zullen al die peperdure deelregeringen, parlementen enz. verdwijnen, om plaats te maken voor een kleine nationale, Belgische en unitaire regering, waar duisterblauwe neoliberalen, en die met een bruin randje niet, en vooral nooit meer zullen voorkomen wegens geen draagvlak meer. Wedden ? Heeft u zoveel "politieke" moed mijnheer Bart ? Moed die u misschien beter nu kunt tonen, want de ondergang van uw duisterblauwe neoliberale regeringen zijn toch nabij, wegens geen democratisch draagvlak. Nooit gehad trouwens. Dan krijgt u misschien nog een overbetaald postje bij uw bazen van het VOKA, als u braaf bent tenminste.

      • door Jan Vleugels op woensdag 10 december 2014

        Een unitair België ? Graag. Maar dan zonder grendels en alarmbel procedures. Veel succes om dit erdoor te krijgen bij uw linkse Franstalige kameraden.

        • door Eddy van Thielen op donderdag 11 december 2014

          Sorry mijn beste, maar daar zit u nu verkeerd. In een unitair België zijn geen grendels en alarmbel procedures meer nodig, anders was het geen unitair België, nietwaar ? De communautaire ruziemakers verdwijnen immers met het verdwijnen van de deelregeringen, parlementen enz. De regering is immers verplicht te handelen als één land. Waarom denkt u anders dat Bart De Wever zo een angst heeft van zo een referendum, en al heeft laten verstaan dat hij er tegen is. Angst van de ondergang misschien ? Ik blijf er bij, organiseer morgen een bindend referendum, en overmorgen worden we gegarandeerd wakker in een unitair België. Verschillende bevragingen komen allemaal uit op over de 80% voorstanders van een unitair België. Dat noemen we toch democratie, of niet soms ? Dus doen...

    • door Didier op woensdag 10 december 2014

      Wat hoor ik daar, “Bertje” ? Populistisch gemekker aan de voet van de boom? De boom, die een eik is, pronkt majestueuzer dan ooit! Wat is het leven soms mooi …

  • door Didier op dinsdag 9 december 2014

    Dit artikel staat als een boom ! Ik kan me onmogelijk inbeelden welke argumenten de ultra-contra’s hiertegen kunnen inbrengen.

  • door Bert Malliet op woensdag 10 december 2014

    Citaat uit punt 10: "Die theorie heeft haar failliet al herhaaldelijk en definitief bewezen. Ze blijven aanhangen is een vorm van domheid". Goed dat het hier zo duidelijk staat, zowel dat failliet als die domheid. Ik begrijp die domheid niet. Heeft deze knetterrechtse regering dan zo slechte adviseurs? Leest daar niemand eens een boek, zelfs niet eens een opiniestukje van pakweg Paul De Grauwe? Veel meer heb je toch niet nodig om dat failliet te begrijpen? En ze hebben toch Dalrymple gelezen?

  • door Willy Verbeek op woensdag 10 december 2014

    Proficiat JAN. ik sta 100 % achter je tekst.

  • door BenV op woensdag 10 december 2014

    "De steun voor de stakingen is zeer groot, de acties worden zeer breed gedragen, en er is een echte kentering in de publieke opinie merkbaar."

    Deze zin is onzin. Er is geen grote steun voor de stakingen en van een kentering is echt niks te merken. Integendeel. Misschien in kringen van steuntrekkers, beroepsluiaards en extreem linkse figuren, maar daarbuiten? Nope. Sorry.

    Het enige wat deze belachelijke stakingen teweeg brengen is dat internationale bedrijven helemaal geen zin meer zullen hebben om zich te vestigen in dit stakershol, en dat zij die er al zitten waarschijnlijk volop aan het kijken zijn om hun vestiging hier te sluiten. En wie kan ze ongelijk geven? Het openbaar vervoer rijdt hier meer niet dan wel, en als het rijdt dan bijna nooit op tijd. Als iemand een scheet laat wordt er hier een staking georganiseerd. Geen enkele vakbond komt met valabele alternatieven.

    Autos worden in brand gestoken, ziekenhuizen worden onbereikbaar gemaakt,agenten worden verminkt,... de lijst is schier eindeloos.

    Sorry Jan, zoals zo vaak neem je je wilde fantasmen voor werkelijkheid.

    Rijkentaks moet er komen, ben ik mee akkoord, net zoals er veel en veel minder mensen op de loonlijst van de overheid moeten staan (die zijn puur een kost en de echt werkenden moeten belastingen betalen om die hun lonen te financieren). Schaf alle regeringen af, buiten 1 (we hebben er geen 6 of 7 nodig), schaf het provincieniveau af, en dan gaan we al veel verder staan. Naakte ontslagen hoeven wat mij betreft niet, maar laat het gewoon uitdoven. Bedrijven plat leggen om de overheid te raken is een belachelijk idee. Als je de overheid wilt raken ga de hoofdkantoren van de politieke partijen gaan blokkeren, ipv ziekenhuizen.

    • door Anon JJ op woensdag 10 december 2014

      Het spijt me, maar de enige manier om enige billijkheid van deze N-VA regeringen te verkrijgen is door hun broodheren ondernemers en investeerders pijn te doen.

      De Grote Leider heeft meermaals al de deur dichtgesmeten en oVLD huivert bij het idee alleen al.

      Oh, en uw tendentieuze bewoordingen als verminken en het blokkeren van ziekenuizen geven duidelijk aan voor wie u rijdt!

      Toch even melden dat ons sociaal stelsel er gekomen is door harde sociale acties (en een wereldoorlog), maar zijn volledig, maar dan ook volledig de verdienste van links en haar vakbonden.

      U schiet op de verkeerde...

    • door Eddy van Thielen op donderdag 11 december 2014

      Alle onzin die u hier komt uitkramen, zoals van stakende steuntrekkers, beroepsluiaards en extreem linkse figuren, slaat op niets. "Steuntrekkers" en "beroepsluiaards", zullen we aan stakingspiketten niet vinden, en extreemlinkse figuren nog veel minder. daar er in België geen extreemlinks bestaat. U weet duidelijk niet wat extreem is. Er er is geen enkele patiënt gestoven door uw denkbeeldige ziekenhuisblokkades. Over de rest van uw reactie zal ik het al niet meer hebben, ik heb geen zin daarover nog veel woorden vuil te maken. (zie daarvoor naar mijn andere reacties). However... Wat lees ik nu hier ? Een extreemrechtse duisterblauwe neoliberaal, want dat bent u, die hier komt pleiten voor een unitair België, en voor een rijkentaks ? Ik denk dat u spoedig op het matje zult geroepen worden bij de grote leider, en die zal zeker niet tevreden zijn. (LOL)

      • door BenV op donderdag 11 december 2014

        "en extreemlinkse figuren nog veel minder. daar er in België geen extreemlinks bestaat." Sorry, ik vind SPa en kornuiten al meer dan links genoeg. En er zijn op deze site anders meer dan genoeg extreemlinksen te vinden, oa Jan Blommaert, Ico Maly, et al.

        "denkbeeldige ziekenhuisblokkades." jep, volledig ingebeeld, vandaar dat 't in 't nieuws en de krant kwam.

        "(zie daarvoor naar mijn andere reacties)" Ik heb ze gelezen, en hard gezocht maar niets zinnigs gevonden.

        "Een extreemrechtse duisterblauwe neoliberaal, want dat bent u," extreemrechts zou ik nu niet zeggen. Ik ben gewoon een burger die waar voor zijn geld wilt, en dat is in dit land niet het geval. Er wordt veel te veel van mijn belastingsgeld uitgedeeld aan allerlei onwaardige initiatieven (zoals deze site LOL). Subsidies uitdelen zou niet tot de taken van de overheid moeten behoren. Als iets niet kan draaien op zijn eigen is het misschien omdat het de moeite niet waard is om in leven te houden. Pensioenen en invaliditeit/ziekte uitkeringen mogen van mij verdubbelen, maar stempelgeld mag verdwijnen. Er is werk genoeg maar de meesten voelen zich te goed voor 't werk dat beschikbaar is. Religies en andere groepspsychosen moeten ook niet betaald worden van belastingsgeld.

        "Ik denk dat u spoedig op het matje zult geroepen worden bij de grote leider, en die zal zeker niet tevreden zijn. (LOL)" Ik heb geen grote leider. Er is momenteel in gans de belgische politiek geen enkele politicus die de correcte beslissingen neemt. En ja, daar tel ik ook burgemeesters bij. SPa heeft het de laatste 40 jaar samen met CD&V en Vld grondig verkloot met hun uitdeelpolitiek en ik denk niet dat 't nog te herstellen valt. We zijn failliet maar weten het nog niet. En die rijkentaks is maar een druppel op de plaat. Ik blijf erbij: 1 regering is al meer dan genoeg en ofwel is dat 1 belgische regering, ofwel splitsen we en is dat 1 vlaamse regering. Mij is het echt om het even. En het aantal ambtenaren moet met minstens de helft minder. Het is bvb schandalig dat ruimtelijke ordening in Brugge meer dan 50 personeelsleden telt. Met 12 moet dat ook lukken voor zo'n boerengat. Laat die mensen echt werk zoeken. De overheid moet eerst aan de uitgavenkant serieus gaan snoeien voor ze nieuwe taksen heft. De tering naar de nering zetten. Mooi principe.

        • door Eddy van Thielen op donderdag 11 december 2014

          Werkloosheid afschaffen ? Wie is verantwoordelijk voor al die werklozen denkt u ? Jawel, de duisterblauwe neoliberalen, de aandeelhouders, casinokapitalisten, zoals in bankencrisis. nietwaar ? Die het van ons gestolen geld zitten te tellen in offshore belastingparadijzen. Maar daar hoorde u waarschijnlijk nog nooit van, want die wereldwijde crisis is veroorzaakt door de sossen, die volgens u alles uitgedeeld hebben, en nog te links zijn (LOL). Als er op het verspreiden van desinformatie een gevangenisstraf stond, keek u nu gegarandeerd aan tegen levenslang mijnheer BenV. Maar wel mijn beste, waar gaat u werk vinden voor die 600.000 werklozen ? En het zullen er wel een pakske meer worden, als we de bruggepensioneerden, de schoolverlaters, en diegenen die buiten de boot vielen er nog bij gaan tellen. En dan vergeten we nog de toekomstige slachtoffers van de regeringen De Wever I, en I bis. Dan zitten we al ver over het miljoen, en we hebben in België momenteel iets minder dan 40.000 openstaande vacatures. Vertel mij maar eens wat we met de overige 960.000, en meer, mensen moeten doen ? Joepi, weer meer dan 1.000.000 daklozen erbij die we kunnen laten creperen voor het kapitalisme. Weet dat die 1.000.000 luie doppers zoals uw soort ze zo graag noemt, ook kinderen en kleinkinderen hebben, en daar deden jullie kapitalisten (zie VOKA) het toch voor, nietwaar ? Ofwel stonden jullie te liegen dat jullie zwart zagen, en kunnen die kinderen en kleinkinderen jullie geen moer schelen, zolang ze maar opbrengen, wat al heel wat dichter bij de waarheid zou kunnen liggen. Dan heeft u het nog over mijn andere reacties hier. Het staat u natuurlijk vrij die "onzinnig" te vinden. Ik had ook niets anders verwacht van een trol, die alleen zijn reacties, en die van zijn soortgenoten zinnig vindt. Maar ja, zoals ik al schreef, dat staat u vrij natuurlijk...(LOL) Dan komen we bij de "ziekenhuisblokkades", hoeveel dodelijke slachtoffers zijn er bij die, jawel, denkbeeldige ziekenhuisblokkades wel niet gevallen, want de kranten stonden vol met die vreselijke slachtpartij die door de vakbonden werd aangericht. Dat moeten er toch heel wat zijn als wij uw "logica" zouden geloven ? U verward duidelijk een piket, waar pamfletten werden uitgedeeld met een blokkade, en een staker die zijn vinger sneed aan zo een pamflet, met een slachtoffer. En in heel België, en aan elk stakerspiket ziet u blijkbaar brandende auto's, waaaw, als u een kampvuurtje al verward met brandende auto's is het al ver gekomen. Het enigste wat er brandde waren de worstjes die de stakers waren vergeten op tijd om te draaien, en hun eigen fikken toen ze te hete worstjes met de hand wilden omdraaien. Ben Van Trollegem, want u bent te laf om hier met uw echte naam te reageren, zoals het een goede trol past, ik heb een goed idee. Ga uw uitleg over werklozen, enz., eens doen aan pakweg de fabriekspoorten van Ford Genk, of in een arbeiderscafé in Seraing of zo Dan weten we onmiddellijk wie er gelijk heeft, ik met mijn "onzinnige" reacties, of u met uw hoogst intelligente, zinnige en goed en stevig onderbouwde reacties. Doen zou ik zo zeggen, dan hebben we gegarandeerd al een trol minder.

        • door JohanGroenroot op donderdag 11 december 2014

          Ik heb ooit nog iemand gekend die ongeveer hetzelfde vertelde als u nu ongeveer doet. Hij stond boven de rampspoed en de miserie van het leven. Werkloosheid was iets dat hem nooit kon overkomen. Toen gebeurde het voor hem ondenkbare. Op een bepaald moment in zijn leven is hij dan toch zijn werk kwijtgeraakt vanwege een faillissement en had als prille 50+'er na een jaar nog altijd geen nieuwe job gevonden. Overal werd hij vanwege zijn leeftijd afgewezen door rigide vlaamse werkgevers. Helaas werd het hem op een bepaald moment teveel. Zijn vrouw en 5 kinderen, waarvan er nog 2 waren die studeerden bleven achter met alle gevolgen vandien...en sedert dit jaar komt daar nog een regering michel-dewever bovenop die hen de laatste euroos uit de zakken klopt. Niet dat ik denk dat dit op u enige indruk maakt want gegarandeerd dat uw eerste reactie zal zijn: 'weer 1 profiteur minder'. Die man die nu niet meer is had het u vast niet kwalijk genomen hebben want bij leven dacht hij er net zo over. Hij voelde zich verheven boven alles en nog wat en ging over lijken om zijn doelen te bereiken. Jammer genoeg ligt hij nu zelf onder de graszoden. Zijn vrouw en kinderen zijn de grootste slachtoffers van het verhaal. Tot slot, ik ben er vast van overtuigd dat als we u 1 jaar totalitaire macht gaven over het land alle problemen opgelost waren....in uw dromen. Nog een prettige avond verder, maar graag geef ik u voor het slapen gaan nog een leestip mee. Het boek 'het rijpen van de geesten' van de excellente auteur Ico Maly kan je gratis downloaden op het internet. De titel mag rekening houdende met de ontwikkelingen in de politiek wat mij betreft wel aangepast worden naar 'het doorrotten van de geesten'. Prettige avond nog.

        • door Gerdas op dinsdag 16 december 2014

          Hier hebben we Ben V weer met zijn hoge i.q ,enfin dat vindt hij zelf,een vraagje is Bertje een broer van jou? Komt zowat dezelfde onzin uit.

  • door Jan Vleugels op woensdag 10 december 2014

    Alle handjes gaan op elkaar, want Blommaert heeft nog maar eens een artikeltje geproduceerd.Toch enkele opmerkingen. 1. Staken is een recht, werken ook. Dat recht wordt door vakbondsmilitanten met de voeten getreden.

    3. Welke proces willen vakbonden stil leggen door de toegang van een ziekenhuis te ontzeggen ? Hulpbehoevenden laten creperen ? Proficiat, u bent er vast fier op. 4.quote :"De schade aan het “imago” en het investeringsklimaat” is dan ook geen probleem voor de stakende werkers, het is een probleem voor de ondernemers en de hoge managers" Juist ja, tot de economische realiteit de linkse propaganda aan flarden rijgt; dan volgen er naakte ontslagen en staan mensen in de kou. En de ondernemers en hoge managers zullen sneller ander werk vinden dan de fabrieksarbeider. Dit soort onzin getuigt van slecht wil. 6. De NMBS gebruiken om uw punt duidelijk maken ? Nu heeft extreem-links toch iets gemeen met het kapitalisme; zo houden beiden van een monopolie, en vooral het machtsmisbruik dat hiermee gepaard gaat. 9. Nee, zo'n stakingen zijn nuttig. Want men staakt tegen wantoestanden die door de directie van een bedrijf in stand worden gehouden. Met politieke stakingen (want dat is het) raakt men ook een bedrijf, maar heeft deze geen mogelijkheden om dit recht te zetten. 10. De staking hebben een breed draagvlak ? Waar haal je dat ? De economische (en politieke) theorie waar jij voor staat, heeft anders ook al hele volkeren in armoede, onderdrukking en ellende geduwd, en doet dat nog steeds. 11. Stakingen kunnen wel degelijk helpen. Op voorwaarde dat ze gericht zijn tegen bepaalde wantoestanden in een bedrijf of sector. (zie de witte woede, die actie kon trouwens wel rekenen op een breed draagvlak bij de bevolking). Deze politieke staking is een ordinaire krachtmeeting tussen politici en vakbonden, waarbij het "volk" misbruikt worden als gebruiksvoorwerp om hun macht te bestendigen.

    • door ria aerts op woensdag 10 december 2014

      Dit artikel verdient toch een positieve noot om te eindigen. Alleen het aanstippen van de volledige passage over onze mensenrechten in de grondwet is al genoeg om deze stakingen te rechtvaardigen. Jaja, Daens, kinderarbeid, geen vakantie, 12 uur per dag werken voor een hongerloon... het geheugen is kort. Toen stierven er nog mensen voor deze rechten. Te lang geleden? Die tijd komt niet meer terug? Die praktjken bestaan nog, maar ver van ons bed. Mar ja, pas al de laatste boom geveld is... U kent deze spreuk wel.

    • door Gerdas op dinsdag 16 december 2014

      Staken is een grondwettelijk recht,was dat ook maar zo voor werken,zou een hoop werkelozen schelen zoniet allen. Zouden uw democratie's verkozen vriendjes die graag schermen dat ze de meerderheid hebben toch even voor kunnen zorgen zo'een wet.Want blijkbaar is dat toch een hot item voor jullie.

  • door Jan De Bock op woensdag 10 december 2014

    Ik denk niet dat de maatregelen genomen door de regering ons een duurzame oplossing bieden voor de problemen van vandaag, maar ik zie ook niet in waarom ik zou staken: ook dat brengt niet de fundamentele oplossing die lang zal meegaan. Ik mis gewoon een fundamentele visie van onze leiders. Zowel politieke als sociale leiders. Politieke leiders proberen een achterhaald model na te streven. We proberen landen als Duitsland en andere bij te benen met "meer van hetzelfde". Sociale leiders doen bijna net hetzelfde: ze proberen zich vast te klampen aan de bestaande situatie en methodes. Beide kampen brengen niet de diepgaande veranderingen de we echt nodig hebben. Geef mij dan maar de transitie bewegingen die echt iets proberen te veranderen. Ik lees in de media vandaag de hype rond Primark: de prijs van hun producten is zodanig laag dat het vragen oproept rond duurzaam ondernemen. Toch loopt het storm voor dergelijke winkels. Het zou me echter niet verwonderen dat die Primark klanten maandag leuk aan het staken waren. Mijn aanvoelen is dat nog werkgever noch werknemers consequent zijn in hun gedrag. (zie ook http://www.mvovlaanderen.be/over-mvo/nieuws/jordi-lesaffer-duurzaam-en-ethisch-ondernemen-is-definitief-doorgebroken-maar-wil-de-schizofrene-consument-wel-mee-de-jeugdige-shoppers-bij-primark-alvast-nog-niet)

    We hebben de mond vol van innovatie, maar in ons maatschappelijk denken zie ik daar maar heel weinig van; Wie staat er eens op om ons door reële verandering te leiden ? "De kracht van verandering" slogan van onze grootste partij blijkt nu echt een lege doos te zijn.

    • door Eddy van Thielen op donderdag 11 december 2014

      Wel, om te beginnen zou het al een grote verandering zijn een bindend referendum te organiseren over de gewenste staatsstructuur van België. Dat komt gegarandeerd uit op een unitair België. Vaarwel al die geldverslindende deelregeringen, parlementen enz. Alleen nog een kleine en efficiënte unitaire regering. Dat alleen zou al dadelijk het eerste jaar 37 miljard opleveren. Een mooie start zou ik zo zeggen. De "bestuurders" van ons land zouden ook meer moeten bezig zijn met het besturen van ons land, ten dienste van de bevolking, i.p.v. aan partijpolitiek te doen met het oog op, al de volgende verkiezingen. Ook zou er openheid, transparantie, moeten komen naar welke politici lobbyisten ten rade gaan om er iets door te drukken, en vooral, wat dat die politici heeft opgeleverd. Zo zou de bevolking zien wat er echt aan de hand is in ons land, en vooral, voor wat wij belastingbetalers zo al betalen. De ogen zouden nogal eens opengaan denk ik. Verder zou deze regering, zich inderdaad beter bezighouden met te investeren in innovatie, i.p.v. het land kapot te besparen. Een land kapot besparen is al een bewezen recept, en doet een land stilvallen, meer werkloosheid en armoede, en slechts enkelen worden er maar rijker van. Investeren in innovatie daarentegen, brengt tewerkstelling en welvaart met zich mee. Om maar één voorbeeld te noemen, de fabrieken van Ford Genk, waren uitstekend geweest om b.v. een fabrikant van auto's op waterstof aan te trekken, (PS: het bracht de zakkenvullers van dienst niet genoeg op), daarnaast zou al dadelijk een hele industrie ontstaan, zoals fabricatie en distributie van waterstof, de waterstofstations (de firma Tokheim b.v. heeft de technologie, en kan bijna onmiddellijk uitrollen), de elektronica en de informatica die daarvoor nodig is, en ga maar zo verder. Het zou gegarandeerd zorgen voor een massale tewerkstelling en welvaart, en ons op de kaart zetten in het buitenland. En dat is maar één voorbeeld. Dat zou pas verandering zijn, i.p.v. de zakken te vullen van enkelen, die dan met het van ons gestolen geld gaan vluchten naar offshore belastingparadijzen. De enigste verandering die er nu is voor 90% van de bevolking, is massale verarming en achteruitgang. Een unitair België, en het afschaffen van de speeltuinen van de graaiers en de ruziezoekers, zou al een goed begin zijn om in de rest van de wereld au serieux genomen te worden i.p.v. uitgelachen.

      • door Jan De Bock op donderdag 11 december 2014

        Ik kan me best vinden in verschillende van die voorstellen. besparen op de overhead van de overheid. Ford en Opel, tweemaal gemiste kansen inderdaad. Samen met Teleatlas konden we ons specialiseren in nieuwe vormen van vervoer, België is een ideaal test terrein, eigenlijk één grote stad .. , Groene economie, service economie gericht op mensen, andere innovatie ... Maar wat brengt staking bij tot zo'n aanpak ? Waarom niet eens iets anders proberen. Kunnen we niet massaal mailen naar onze ministers en sociale partners ? Waarom doen we niet eens een autostaking en gaan we allemaal met de trein, fiets, ...?

        • door Eddy van Thielen op vrijdag 12 december 2014

          Ik denk niet, of beter nog, ik ben er overtuigd van, dat mailen naar deze ministers niets zal uithalen, zij luisteren enkel naar hun bazen van het grootkapitaal. De enigste manier om deze regering te raken, is hun bazen raken, en goed en hard raken, anders hebben acties geen enkele zin, en zeker geen zachte acties, die lachen ze gewoon weg, recht in ons gezicht. Het is juist omdat de zachte acties niet geholpen hebben, en deze regeringen beslissingen namen over de hoofden heen, en zonder de sociale partners er in te kennen, dat we nu gedwongen worden tot harde acties. Hoe zou u reageren op iemand op u af komt, u een paar vuistslagen toebrengt, en daarna zijn hand uitsteekt om het goed te maken, terwijl hij met zijn andere hand uw portefeuille pikt, zoals deze regeringen De Wever I, en I bis, doen ?

  • door Dirk Vangisteren op donderdag 11 december 2014

    We leven in een landje zo klein als de stad New York met één burgemeester, maar wij hebben wel 5 parlementen en 50 ministers die om de 3 jaar opnieuw in verkiezingsmodus gaan. Dit is pure geldverspilling en inefficiënty. Met als gevolg: werknemers krijgen minder in ruil voor hun sociale bijdrage, starters en ondernemers gaan gebukt onder een hoop procedures en administratie afhankelijk van welke provincie, gewest of zelfs zijde van de straat. Natuurlijk is staken jammer genoeg één van de weinige middelen die de werknemers nog hebben. Het zijn niet de werknemers die de economische crisis hebben veroorzaakt, maar wel de banken en de multinationals die aan onetische fiscale optimalisatie doen. Maar, hoeveel stakers hebben gekozen voor deze rechts asociale regering? Ze hebben hun stem (weg) gegeven blijkt nu. We zouden elke dag moeten staken tot deze regering haar asociale rechts neoliberale maatregelen terug intrekt. Maar: de voorbije 50 jaar hebben zowel de vakbonden en politici een structuur uitgebouwd die onbetaalbaar wordt. Zo lang er geld is om al deze politici, ambtenaren en hun Kafkaiaanse procedures te betalen zal er niks veranderen. Staken voor een goede sociale zekerheid, een efficiente overheid en een goed klimaat voor ondernemers dat hebben we nodig. Binnen 4 jaar staan ze weer te leuren voor 50 minister-postjes en zal het niet beter worden. Tenzij het geld opgeraakt, maar voor wie. 3 keer raden.

  • door Mattias op maandag 15 december 2014

    Ik vind deze column een nogal populistische en ietwat scheefgetrokken marxistische visie op de huidige politieke situatie. Zulk 'n perspectief mag het standpunt dan wel handig ten goede komen, maar klopt mijns inziens niet volledig.

    Daarenboven - wat het slotstuk betreft - had onze samenleving er uiteraard alles behalve baat bij gehad moesten sociale acties en een wijdere invulling van het begrip solidariteit een minder doorgedreven vorm hebben gekend. Maar een daad of maatregel goedkeuren en ondersteunen enkel en alleen omwille van zijn duidelijke significantie en verdienste in het verleden, is ruimschoots onvoldoende en in sommige gevallen ronduit gevaarlijk.

    Ik begrijp wat de auteur wilt duidelijk maken, en ik volg zijn standpunt ook tot op zekere hoogte (hetzij in iets minder uitgesproken mate). Maar er is volgens mij wel wat nood aan nuancering.

    • door BenV op maandag 15 december 2014

      "Ik vind deze column een nogal populistische en ietwat scheefgetrokken marxistische visie op de huidige politieke situatie." En dat is nog een understatement... maar dat geldt eigenlijk voor bijna alle artikels op deze site.

      "Zulk 'n perspectief mag het standpunt dan wel handig ten goede komen, maar klopt mijns inziens niet volledig. " Goed gezegd, ik zou alleen de woorden "niet" en "volledig" omdraaien. ;-)

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties