about
Toon menu

Homans afwezig bij presentatie Jaarboek armoede en uitsluiting

Bij de presentatie van het Jaarboek over Armoede en Sociale Uitsluiting in België bleef één stoel leeg in de zaal donderdag 4 december. De traditie wil dat de minister van Armoedebestrijding bij de presentatie aanwezig is. Maar minister Homans liet deze keer verstek gaan.
maandag 8 december 2014

Voor het eerst in twintig jaar gaf de minister van Armoedebestrijding niet thuis bij de presentatie van de jaarcijfers over armoede en sociale uitsluiting in België. Minister Liesbeth Homans (N-VA) bleef afwezig. Oprichter van het Centrum OASeS – de organisatie die altijd het onderzoek voor het Jaarboek uitvoert – Jan Vranken twitterde een dag voor de presentatie teleurgesteld:

Voor het eerst in 20 jaar komt de Vlaamse minister voor Armoedebeleid niet naar het colloquium #Jaarboek_Armoede. Misprijzen of angst?

— Jan Vranken (@vranken_jan) 3 december 2014

Vranken publiceerde eerder dit jaar met Thatcher aan de Schelde een kritisch boek over het beleid van – toen nog OCMW-voorzitter van Antwerpen – Liesbeth Homans. Dat leidde tot een stevige aanvaring tussen die twee in het televisieprogramma Terzake.

Agendatechnische problemen 

Woordvoerder Ellen Devriendt verklaart dat de minister wegens agendatechnische problemen niet kon komen:  

“Minister Homans moest bij de Parlementaire Commissie een nota over het woningbeleid toelichten. Dit was een verplichte afspraak en bovendien is de portefeuille Wonen haar kerntaak. Daarbij was de organisatie op de hoogte dat donderdagen voor de minister over het algemeen heel moeilijk haalbaar zijn.”   

Vindt minister Homans de situatie omtrent armoede en sociale uitsluiting dan niet belangrijk genoeg? “De visie zoals het in het jaarboek staat omschreven, is de visie van de vorige minister. In het volgende jaarboek zal de visie van Homans staan. Dan kan zij haar stempel drukken. Maar dat maakt dit jaarboek niet minder belangrijk”, aldus Devriendt.

Opsteker voor Homans 

Homans had iets kunnen opsteken van dit Jaarboek. Het gaat namelijk niet zo goed op het gebied van armoede en sociale uitsluiting in België.  

Wie opgroeit in armoede heeft later meer kans ook in armoede te moeten leven, concludeert het Centrum Ongelijkheid, Armoede, Sociale uitsluiting en de Stad (OASeS) van de Universiteit Antwerpen. Het is geen nieuwe ontdekking, maar belangrijk is dat het armoedebeleid daar tot nu toe geen verandering in heeft gebracht. 

Van de Belgen tussen 25 en 59 jaar die tijdens hun jeugd in armoede hebben geleefd, is 26 procent nu ook arm. Dat wil zeggen dat hij of zij inkomensarm is, of ernstig materieel gedepriveerd, of een zeer lage werkintensiteit kent. Daartegenover komt 8 procent van de armen in België uit een gezin met een goede financiële situatie. Deze cijfers bewijzen dat mensen die in armoede opgroeien, een grotere kans maken in de toekomst in dezelfde kwetsbare omstandigheden terecht te komen.

België nummer 11 op EU-ranglijst 

België prijkt op de elfde plaats op de EU-ranglijst als het gaat om het aantal mensen dat leeft onder de armoederisicogrens. In totaal is dat 15,1 procent van de bevolking. Dat betekent dat een gezin leeft van minder dan 2.256 euro per maand en een alleenstaande het met minder van 1.074 per maand doet. Om een beeld te schetsen: het huidige leefloon voor een alleenstaande bedraagt 817 euro, ver onder deze armoederisicogrens.  

Het relatieve armoederisico in België is sinds 2011 redelijk onveranderd. “Ondanks de hoge welvaart neemt de armoede niet af. Dat is deels een gevolg van het feit dat de tewerkstellingsgroei niet naar werkarme gezinnen is gegaan en deels een gevolg van het feit dat de sociale bescherming voor deze gezinnen minder genereus is geworden", aldus het Jaarboek.

De versnelde vermindering van de werkloosheidsuitkering duwt mensen sneller de armoede in, waardoor de vraag rijst of deze maatregel doeltreffend is in tijden van groeiende werkloosheid. Eerst moeten er voldoende jobs beschikbaar zijn, ook voor groepen die vaak uitgesloten zijn van de arbeidsmarkt, zoals ouderen, laaggeschoolden en allochtonen. 

Dubbele ongelijkheid 

Wat betreft milieuvervuiling hebben mensen onder aan de ladder te maken met een dubbele ongelijkheid.  

Op de eerste plaats wonen en werken zij veelal dichter bij de bronnen van milieuvervuiling en worden hierdoor vaker blootgesteld aan ongezonde stoffen en gassen dan mensen met een hogere sociaaleconomische status. Op de tweede plaats kampen ze vaak met een zwakker immuunsysteem, waardoor ze vatbaarder zijn voor de vervuiling en sneller gezondheidseffecten ondervinden dan mensen in een hogere sociale positie.   

Armoede vs duurzame ontwikkeling 

Dit jaar ontrafelt het Jaarboek de link tussen armoedebestrijding en duurzame ontwikkeling. Veel maatregelen voor duurzame ontwikkeling zijn nefast voor mensen in armoede. Een hogere taks op brandstoffen verhoogt de prijs van elektriciteit, verwarming en mobiliteit. “Een ecologische logica streeft ernaar om gezinnen minder energie te laten verbruiken, terwijl een sociale logica gezinnen in energiearmoede net meer energie wil aanleveren", zeggen de onderzoekers. 

De oplossing is om op voorhand te evalueren wat de gevolgen van bepaalde maatregelen zullen zijn voor sociale rechtvaardigheid. “Sociale correcties kunnen de gevolgen van bepaalde maatregelen voor mensen met een laag inkomen beperken", stelt het Jaarboek

Geen onbeschreven blad 

“Een individu blijkt geen onbeschreven blad dat ten volle verantwoordelijk is voor zijn of haar sociale positie. Deze bevinding zou de toenemende focus op het individuele schuldmodel moeten temperen”, luidt de dwingende aanbeveling van het onderzoeksteam.  

Het doel van het Jaarboek is om een perspectief voor het komende jaar te bieden aan politici en beleidsmakers. Wat kunnen ze verwachten? Welke richting kunnen ze het beste uitgaan met het sociaaleconomisch beleid? Belangrijk hierbij is om de visie en plannen van de minister te horen. Dan rest de vraag: waarom was Homans afwezig op de presentatie?  

Angst voor confrontatie 

Oprichter van het OASeS Jan Vranken: “Het is duidelijk een gebrek aan belangstelling, maar ook angst voor de confrontatie met mensen in de zaal. Vele toehoorders zijn mensen die Homans’ ingrepen aan den lijve ondervinden. Je moet sterk in je schoenen staan om je beleid te durven verdedigen.” 

“Ten tijde van hoogconjunctuur was er al nauwelijks vooruitgang binnen het armoedebeleid”, gaat Vranken verder. “Alleen de scherpe kantjes werden bijgeschaafd. Nu in een periode dat de noodzaak het hoogst is, ontbreekt een positief verhaal over armoedebestrijding volledig. De verwachting dat de regering armoede grondig gaat bestrijden is onbestaande.”  

Frustratie en irritatie 

Tijdens de receptie na afloop van de presentatie merkte Vranken frustratie en irritatie bij de aanwezigen. “Mensen waren niet gelukkig. Bij het vaststellen van de datum voor de presentatie van het Jaarboek is het een hoge prioriteit dat de minister komt. De positie van Homans is door haar afwezigheid niet versterkt bij het middenveld. In het verleden is het voor de minister van Armoedebestrijding altijd mogelijk geweest om afspraken zo te plannen dat hij of zij toch kon komen. Als Homans ergens echt wil zijn, dan beschikt ze over voldoende middelen om dat te regelen.”

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

10 reacties

  • door Didier op maandag 8 december 2014

    “wegens agendatechnische problemen” … Als het nu door ziekte was geweest, dan hadden we haar tenminste beterschap kunnen toewensen. Ik voel plaatsvervangende schaamte …

  • door Piet De bisschop op maandag 8 december 2014

    Zie ook de recente volksbewegingen die ontstaan nav het ongemeen harde optreden van de ordediensten in de VS. Ik vind het ook wel een interessante actievorm aldaar, de zogenaamde "die in". Zeker te organiseren voor organisaties die zich bezig houden met 'armoede en uitsluiting'. Ik doe alvast mee. Belangrijk : goede communicatie organiseren (een opdracht voor bvb onder meer Hart boven Hard en welzijnsorganisaties ? want op de reguliere media moeten wij dus niet te hard rekenen, daar zijn al meer dan genoeg 'democratische' kanalen met veel financiële middelen voorhanden).

  • door Eddy van Thielen op maandag 8 december 2014

    Ik geef minister Homans gelijk. Als minister voor meer armoede, meer sociale uitsluiting en uitbuiting, had Liesbeth Homans (N-VA), daar ook niets te maken. :(

  • door Ivan Derycke op maandag 8 december 2014

    Het is niet ontoevallig dat de zeventien rijstroken in een open sleuf van de Oosterweelverbinding tussen woonwijken (Kronenburg/Dam) worden gesitueerd waar niet bepaald de rijkste bevolkingsklasse te vinden is. En de aansluiting aan de andere kant (Merksem/Luchtbal) idem dito. Het is ook niet ontoevallig dat de A102 die ondergronds moet passeren naast zeer grote villadomeinen en parken van Schoten, nog altijd op de lange baan wordt geschoven. Of hoe een mobiliteitsdossier duidelijk politiek gestuurd is en veel minder met mobiliteit zelf te maken heeft!

    • door Jahi op maandag 8 december 2014

      Struisvogeltactiek, bravo mevrouw Homans, ge zijt goed bezig, doe vooral zo voort uw partij kan er maar slecht meevaren.

  • door richardch op donderdag 11 december 2014

    Zou haar agenda het verleden week donderdag wel hebben toegelaten om de speech bij te wonen van haar god de almachtige BDW?

    http://www.voka.be/antwerpen-waasland/nieuws/2014/11/charles-michel-voert-%E2%80%98maiden-speech%E2%80%99-op-vooruitblik-2015/

  • door ALAMI op zondag 22 februari 2015

    Dit is toch een noodkreet die vraagt om gehoor, begrip en een imperatief van normaal menselijk omgaan in mededogen en NIET om afwezigheid? Het is altijd vanwege één uniek persoon dat veranderingen in de wereld van armen teweeg worden gebracht. Dus ondanks haar bevoegdheid wou ze datgene niet zijn? Of want daar zijn toch de grote thema’s die links en rechts van elkaar scheiden! Het is anno 2015 pure extreem rechts symboolpolitiek en haar vermogende burgers die de armen heus wel gaan steunen? Afwezig zijn, zwijgen of rond de pot draaien is geen optie meer. Dat is niet enkel afbreuk op de traditie met alle gevolgen van dien, maar ook toch nog wel eens extra passieve destructieve houding mbt deze vooral door rechtse ideologie ontstane ingewikkelde en zorgwekkende sociale-maatschappelijke probleem. Deze al dan niet democratische rechtsorde, is van tijd tot tijd onderhevig aan crises – alleen in de dood bestaat geen crisis. Van Deze Held en co. met extreem rechts gedachtegoedje is dat gedrag al en ook in spe altijd verwacht, want juist hier gaat het ook over de andere crises van het neo-liberalisme met alle gevolgen voor de economie, de financiele-, banken- en landencrisis en milieucrisis. En die zijn namelijk de grote thema’s die links en rechts van elkaar scheiden. Rechten van armen zijn dingen die we krijgen als we sterk genoeg zijn om ze op te eisen. Met dit eis ik een verklaring en de onmiddellijke stopzetting van deze criminele samenwerkingen tussen de betrokkene partijen. Indien men als overheid of bevoegde instanties op een geloofwaardige manier een sociale of morele rol wilt opnemen is dit de absolute minimumvereiste. Helaas sommige bevoegde instanties veroorzaken catastrofes, maar wat nog bedenkelijker is, ze sluiten voor deze catastrofes de ogen.Toch?!

  • door ALAMI op zondag 22 februari 2015

    Vandaag nog leven meer dan een miljoen mensen in armoede. Ze zijn belangrijker dan hun artificiële structuren die ze maken om louter rijker te worden ipv structurele armoedebestrijding en sociale inclusie om zo de samenleving rechtvaardiger te maken. Zij die ongelijk hebben zouden zich moeten schamen en eerst eens voor eigen deur vegen ! Hopelijk krijgen we vroeg of laat de juiste persoon op de juiste plaats in de momenteel 'rommelige politiek' want hier gaat het over het behoud en welvaart van mensen. Iemand die de streek op de kaart wel kan helpen zetten, welstand vooral in Antwerpen zal brengen voor iedereen en altijd een luisterend oor en gezond verstand heeft. Wanneer er nu erge zieke invalide in Antwerpen is die na DECENNIA in armoede zelfs nog geen sociaal woonst zou kunnen krijgen. Het is maar een bevestiging van mijn stelling dat een asociaal beleid en de bevoegde instanties OCMW, SVKA,... twee handen zijn op één buik. Nog steeds na DECENNIA in ellende zou men daar wel eens niets positiefs ivm de basisbehoeftes willen doen.Klacht neerleggen kost veel geld en tijd en dan nog is het niet zeker dat het resultaten oplevert. Men in kwestie bestrijdt geen de symptomen, noch de oorzaak van de armoede.Geen verantwoordelijkheid en de latente discriminatie en racisme(ook een politiek instrument van “verdeel en heers”) zijn geen uitzondering, maar jammer genoeg de regel zelfs in de bevoegde openbare diensten in plaats van onrecht aan te pakken. De toekenning van sociaal woonst aan de benodigden, vooral voor wie het meeste nodig heeft, lost niet alle problemen van armoede op, maar het is wel een belangrijke stap. En dan kan gemakkelijker de eenheid groeien in de strijd voor een samenleving op mensenmaat. Want zo verhinder je ook een negatieve spiraal naar beneden!

  • door Ronald Van Beneden op maandag 9 maart 2015

    Het agendatechnische probleem was zeker het verdedigen van de index voor de verhuurder. Zo laat men zien welke agenda deze partij echt voert.

    • door herman rombaut op maandag 23 maart 2015

      Mevrouw Homans had groot gelijk daar afwezig te blijven Als minister die het bestrijden van de armoedebestrijding als één van haar taken beschouwt, kon ze daar geen eer, laat staan stemmen, halen.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties