Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Interview

"Ik wil ook andere dingen naast werken en zorgen"

Vandaag staat in het teken van de mantelzorg. Intussen woedt in de media het debat over werkbaar werk. Een tijd geleden bracht DeWereldMorgen.be het portret van Sofie, een jonge moeder die samen met haar man een goed inkomen heeft en zich zelfs verwend acht, maar worstelt met de combinatie arbeid/zorg.
vrijdag 14 november 2014

Foto: Jonas Vincken

Ze aarzelt een beetje vooraleer ze toehapt. “Ik weet niet of ik wel genoeg te vertellen heb. Er zijn zoveel mensen met interessantere of ergere verhalen. Anderzijds: misschien is het wel belangrijk om te vertellen dat ook de werkende middenklasse – de tweeverdieners – een prijs betaalt voor de keuzes van het beleid.” 

Sofie werkt als bediende bij een privébedrijf in de provincie Antwerpen. Een jonge moeder met een werkende partner. Waarover kan die in vredesnaam te klagen hebben?

“Ons gezin leeft van twee inkomens. We hebben het goed en komen niets tekort. Maar ik word niet blij van wat ik zie en hoor.”

“Ik werkte voltijds, tot mijn moeder een zware beroerte kreeg. Dat sloeg in als een bom. Een zesde van haar hersenen is onherstelbaar beschadigd. Het was een loodzware periode. Plots moest ik, met een baby in mijn kielzog, constant op en neer naar het verre West-Vlaanderen. Ik bracht meer tijd door in de auto en het ziekenhuis dan thuis. De zorg voor mijn moeder en mijn kind slorpte alle tijd op. Ik kon niet anders dan halftijds gaan werken zolang die zorg zo intensief was.”

Ouderschapsverlof

“Mijn moeder is vorige week na negen maanden uit het revalidatiecentrum ontslagen. Wie had ervoor haar gezorgd als mijn vader tot z’n 67ste had moeten werken en niet met pensioen was geweest? Ik weet niet hoe we dat hadden moeten doen. Ik had daar nooit bij stilgestaan, dat ons nu al zoiets kon overkomen.”

“Intussen werk ik weer 4/5 en ben ik zwanger van een tweede kind. Ik vraag me af of de moeilijke zoektocht naar kinderopvang en de kostprijs ervan nog wel opwegen tegen de voldoening die ik vind in mijn werk. Ik heb best een goed loon. Toch bedraagt ook voor mij het verschil tussen uit werken gaan, met twee kinderen in de zelfstandige opvang, en voltijds thuisblijven in ouderschapsverlof met een aanmoedigingspremie slechts 114 euro. En dan betalen wij “maar” 27 euro per dag omdat we al ingeschreven stonden voordat de prijs omhoog ging. Wie nu inschrijft, betaalt maar liefst 32 euro per dag opvang. Wie kan dat in vredesnaam betalen?”

Inkomensgerelateerd

“Er bestaat natuurlijk inkomensgerelateerde kinderopvang, maar daar is gewoon geen plaats. Ik heb maandenlang rondgebeld en gezocht toen ik een bereikbare opvangplek zocht voor de oudste. Intussen hebben ze de wachtlijsten weggewerkt door ze gewoon af te schaffen. Wie geen plaats heeft, die heeft gewoon pech.”

“Zou de overheid niet voor iedereen betaalbare en kwalitatieve kinderopvang moeten voorzien?

Men wil ons allemaal zoveel en zolang mogelijk aan het werk, maar men slaagt er niet eens in om voor elk kind een plek in de kinderopvang te voorzien.

"Enkele maanden geleden las ik op de Facebookgroep Freecycle Antwerpen een bericht van een alleenstaande moeder die een job kan krijgen, maar na een jaar nog steeds geen opvang heeft gevonden en wier aanvraag voor de stedelijke groepsopvang nu ook geannuleerd is. Ze vraagt daarom op Freecycle of iemand op haar kind kan komen passen, zodat ze de job kan aannemen. Schrijnend, maar ik vrees dat dit geen uniek verhaal is.”

Pendelen

“Ik voel me vaak schuldig. Je wilt een goede ouder zijn, maar ook onafhankelijk zijn van je partner en je job goed doen. Dat werkt gewoon niet altijd. Ik zie zoveel mensen hiermee worstelen. Wie werkt, moet vaak ook pendelen. De school is uit om 16 uur of soms zelfs vroeger. Maar een peuter van 2,5 die nog maar net naar school gaat, die stop je toch niet tot zes uur ‘s avonds in de opvang? En wat met de schoolvakanties? Moet zo’n peuter echt de hele zomer op kamp?”

“We werken allebei, combineren dit met de zorg voor het gezin en we trekken twee weekends per maand voor een weekend naar West-Vlaanderen om mijn ouders te ondersteunen. Die weekends blijft al de rest liggen. Kleine verbouwingen aan ons huis zijn voor onbepaalde duur uitgesteld. Mijn sociaal leven staat op een laag pitje.

Ik ben 29 jaar, een leeftijd waarop je een actief en rijk leven hoort te hebben.

Als ik kijk naar een aantal Scandinavische landen, dan weet ik dat het ook anders kan. Daar lijken de rollen beter verdeeld en krijgen beide ouders wat ruimte wanneer ze een kind krijgen. De kinderopvang is er degelijk en er is tenminste plaats. Hier beland je noodgedwongen in een soort rolpatroon en daar geraak je de rest van je leven niet meer uit. Vrouwen verdienen gemiddeld minder, waardoor het de logische keuze is dat zij thuisblijven of deeltijds werken als er mantelzorg nodig is. Als vrouw aan een volledige loopbaan van 42 jaar geraken, dat is loodzwaar. Geen wonder dat de meesten daar niet in slagen.”

Arbeider

“Mijn dochter zal 39 zijn wanneer ik met pensioen kan. Ik zal er dus niet kunnen zijn voor mijn kleinkinderen. Dat vind ik zo’n trieste gedachte. En als er met ons iets gebeurt zal zij, net als ik nu, het onmogelijke moeten doen om voor ons te zorgen.”

“Men heeft de mond vol over de levensverwachting die stijgt. Wel, mijn moeder kreeg borstkanker op haar 54ste en een zware beroerte op haar 57ste. Mijn vader heeft z’n hele leven gewerkt als arbeider, maar heeft al jaren rugklachten, terwijl hij nog maar 64 is. Hoezo we moeten allemaal werken tot ons 67ste? Is dat echt het enige waar een mensenleven voor dient?

Mensen als Karel Van Eetvelt gaan er blijkbaar van uit dat iedereen een job heeft die hij of zij met passie doet en die alle voldoening biedt.

"Kijk, ik doe mijn werk graag, maar ik wil ook andere dingen in mijn leven naast werken en zorgen. Eens een boek lezen bijvoorbeeld. Eens een avond met vrienden afspreken. Maar wie dat zegt, die is verwend.”

Tijdskrediet

“Ik zie in mijn omgeving heel wat mensen hun werk in de sociaal-culturele sector kwijtraken. Intussen hoor ik de regering beweren dat ze 80.000 jobs gaat creëren. Ik vraag me echt af wat voor jobs dat dan zijn. Kwalitatieve jobs? Of veeleer mini-jobs naar Duits model?”

“Goed voor je kinderen zorgen is investeren in de toekomst. Zorg voor elkaar is broodnodig. Maar er wordt ons aangepraat dat we vooral moeten werken. Deze regering vindt zorg blijkbaar niet belangrijk. Dat maakt me boos. Gebruikmaken van tijdskrediet om alle ballen in de lucht te houden is niet profiteren van de maatschappij. Het is investeren.”






Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

24 reacties

  • door XavierVS op vrijdag 14 november 2014

    First world problems? :-/ Toen mijn grootmoeder mentaal en fysiek achteruit ging, is mijn moeder ook heel vaak daar blijven slapen. Grootmoeder werd 's nachts huilend wakker omdat ze niet meer wist waar ze was, dus moeder ook wakker, dus moeder 's anderendaags slecht uitgeslapen, maar toch gaan werken. Dat was ook een tijd goochelen en jongleren, maar dat is een deel van het leven. Life isn't fair. Een anekdotisch verhaal bewijst niets. "Mijn vader is op zijn 50e gestorven, dus kunnen we niet tot ons 67 werken". One case doesn't make a story. Gemiddeld worden we ouder. Dus gaat voor iedereen de pesnioenleeftijd omhoog, omdat we niet per individu kunnen voorspellen wanneer hij of zij gaat sterven. Simpel toch? Ik kan me best voorstellen dat het leven van Sofie moeilijk is, maar moeilijk gaat ook...

    • door Dirk Buys op vrijdag 14 november 2014

      Het leven is een boerenpsalm Xavier? Vanwaar die hoge zuurtegraad?

    • door inge op maandag 17 november 2014

      life isn't fair en moeilijk gaat ook ? wel laat de supervermogenden van deze wereld ook en ietsiepietsie belastingen betalen op hun fortuin ( ze zullen er geen boterham minder moeten voor eten ) . Laat de multinationals ook (weer) een faire bijdrage betalen , en help de fiscale fraude grotendeels uit de wereld . Stop de notionele intrestaftrek .... en voilà , life is ineens so much easier ... crèches kunnen worden opgericht ( want er is geld) er worden daar ook banen in gecreëerd ... en dan blijft er nog meer dan voldoende centen over om de uitkeringen boven de armoedegrens te tillen EN etc etc... En voor wie het graag moeilijk wil : ge hebt het recht om dat alles te weigeren en moeilijk te blijven doen .

  • door barth op vrijdag 14 november 2014

    Patronen en verwachtingen, inderdaad. Maar van wie? Wie is die 'maatschappij' die van jou een eigen huis, drie kinderen, een auto, vier reizen per jaar, een boeiende job, een hoge opleiding en een exclusieve hobby eist, en dat alles tegelijk en vòòr je dertigste, met alle problemen die dat eisenpakket met zich meebrengt?

  • door Brigitte Van Gerven op vrijdag 14 november 2014

    De arbeidsproductiviteit (de geproduceerde welvaart per gewerkt uur) is sinds de jaren 50 met een factor 4 gestegen.

    Vroeger was 1 voltijds loon voldoende om een gezin te onderhouden, een huis af te betalen enzovoort. En bovendien zijn we per gewerkt uur 4 keer zo productief geworden.

    Indien de lonen gelijke tred hadden gehouden met de welvaart, dan zou een gezin nu kunnen leven volgens de normen van de jaren 50 met het loon van 1 werkende die ongeveer 15 uur in de week presteert.

    Waarom komen we dan toch niet toe ? Waarom moeten we integendeel hoe langer hoe meer werken ? Een veelgehoorde uitleg is dat mensen veeleisender zijn geworden, e willen meer luxe. En het is zeker een deel van de verklaring. Maar een ander deel is dat vermogenden – mensen die hun vermogen uit kapitaal halen – een steeds groter deel van de koek zijn gaan opeisen. (zie “Kapitaal in de 21ste eeuw” van Piketty). En dat vind ik het grootste probleem van de huidige regeringsmaatregelen: we moeten langer werken, tijdskrediet wordt ingekrompen, maar waarvoor ? Om de pensioenen betaalbaar te houden ? Waarom verlaagt de regering dan de patronale bijdrage voor de pensioenkas ? Ik ben bang dat het enige effect van deze maatregelen zijn dat een nog groter deel van de koek naar de allerrijksten gaat.

    Voor de rest, vergeet niet dat je maar één leven hebt, en dat het alles is wat je hebt ...

    • door barth op vrijdag 14 november 2014

      Tweeverdienende middenklassers die alles nù willen, en voor hun kinderen straks nog meer, zijn de brandstof van 'het kapitaal' waartegen ze fulmineren.

      • door Dirk Buys op zaterdag 15 november 2014

        Toch niet. Weinigen zijn tegen het kapitalisme, wel tegen het misbruik ervan.

        • door JAN VOS op zaterdag 15 november 2014

          En daar begint het, wie misbruikt het? alleen diegene die meer heeft ?

        • door barth op zaterdag 15 november 2014

          Dus het kapitalisme wordt misbruikt als Goldman Sachs het onderste uit de kan wil halen ten koste van 250 miljoen Amerikaanse spaarders, maar niet als één miljard mensen het onderste uit de kan wil halen ten koste van 6 miljard andere mensen?

          • door Dirk Buys op zondag 16 november 2014

            Het wordt in beide door u opgesomde gevallen misbruikt Barth. Het functioneert pas als er voor iedereen een redelijk deel inzit. Het hoeft mijn inziens niet eens voor iedereen evenveel te zijn. Is het kapitalisme in dat geval aanvaardbaar? Tot nader order zou ik zeggen en tot de geesten rijp zijn voor iets anders.

        • door inge op maandag 17 november 2014

          We zijn niet tegen kapitalisten , wel tegen egoisten . Mensen die geen belastingen betalen bijvoorbeeld , en alles doen om ze te ontduiken/ontwijken . We zijn ook tegen mensen ( zeg maar wetgevers) die ons fiscaal systeem zo maken dat er mensen zijn die zonder enige schroom van dat systeem kunnen profiteren , onder de paraplu 'het is wettelijk' . Dàt is namelijk egoïsten kweken . Dààr hebben we iets tegen . www.hetgrotegeld.be

          • door Koen Verhofstadt op vrijdag 26 juni 2015

            Het kapitalisme functioneert niet, of het zou als dans richting afgrond moeten zijn. Het kapitalisme is een belediging voor onze collectieve cognitieve maar vooral empathische intelligentie.

  • door Koen van den Bergh op vrijdag 14 november 2014

    Als je twijfelt of het financieel/mentaal/fysiek/emotioneel/... mogelijk is om kinderen te krijgen, neem dan geen kinderen! De implicatie in dit artikel zou zijn dat wanneer ieder beslist tien kinderen te baren, de overheid maar verplicht is te voorzien in opvang voor iedereen, wat duidelijk onzin is.

    • door Ter Zijde op maandag 17 november 2014

      Uw reactie impliceert dat voor de kinderarmoede in een maatschappij enkel de ouders verantwoordelijk zijn. Wat natuurlijk een mooie rechtvaardiging is om de andere kant op te kijken. De realiteit leert ons dat arme mensen kinderen blijven krijgen. Slechte mensen toch, die armen!

    • door sam vanderleyden op donderdag 20 november 2014

      over elaitair gesproken zeg! Dus alleen wie rijk/vermogend genoeg is... enkel wie sociaal economisch en cultureel genoeg gelaagd is mag kinderen krijgen. Is zelfs ietwat een fascistoïde ideologie hé... bah ziekelijke geest seg!

  • door Jan Lagasse op zondag 16 november 2014

    Geachte Mevrouw,

    U heeft volkomen gelijk om naar Scandinavische landen te verwijzen voor oa een betere balans tussen werk en privé-leven.

    De redenen daarvoor liggen vooral in een betere overheid en oa het volgende:

    - het overheidsbeslag in Scandinavië is lager dan 50% terwijl in België 55% of meer - de belasting op arbeid in de Scandinavische landen is ongeveer dezelfde als in België, maar de belasting op vermogens is in Scandinavië veel lager - In Scandinavië heeft men honderden miljarden pensioenreserves opgebouwd en in België nul Euro - de werkloosheidsuitkering is in de Scandinavische landen beperkt in de tijd en in België niet - In de Scandinavische landen heeft men de automatische loonindexering lang gelden afgeschaft en in België nog niet - In de Scandinavische landen hebben de vakbonden rechtspersoonlijkheid en in België niet - In de Scandinavische landen heeft men door beter overheidsmanagement een veel lagere overheidsschuld dan in België

    Ec, etc.

    Dus eerst het probleem aan de wortel aanpakken en dan pas kunnen we naar een Scandinavisch model groeien.

    Veel sterkte

    • door barth op zondag 16 november 2014

      Het klopt niet dat alle landen in Scandinavië dezelfde belastingen, arbeidsrecht en sociale zekerheid hebben. Het klopt niet dat België geen pensioenreserve heeft. Het klopt niet dat 'de Scandinavische landen' nog minder vermogensbelasting heffen dan België. Het klopt niet dat rechtspersoonlijkheid voor de vakbonden ervoor zorgt dat jonge tweeverdieners alles kunnen krijgen wat ze willen. Het klopt niet dat de werkloosheidsuitkering in België niet beperkt is in de tijd. Het klopt niet dat de afschaffing v

    • door barth op zondag 16 november 2014

      Juridische aansprakelijkheid voor vakbonden of het afschaffen van de index hebben niets te maken met een betere balans tussen werk en vrije tijd. Je maakt die balans zelf, door keuzes te maken: wel of geen kinderen, wel of niet een eigen huis, wel of niet een dubbel inkomen, wel of niet voltijds werken, wel of niet naar Scandinavië verhuizen... Verder is de pensioenkas niet leeg, is de vermogensbelasting in "de Scandinavische landen" niet lager dan in België, en is de werkloosheidsuitkering hier niet onbeperkt in de tijd: wie langer dan anderhalve maal de gemiddelde regionale werkloosheidsduur werkloos is, wordt automatisch geschorst. Welk 'probleem' moet er dan juist 'bij de wortel aangepakt' worden?

      • door Jan Lagasse op zondag 16 november 2014

        Vooreerst raad ik U toch aan om even de cijfers van de Oeso, de Universitiet van Freiburg, de Wereldbank of het IMF te raadplegen vooraleer U al te veel onwaarheden verkoopt. Dat Belgie pensioenreserves heeft is al helemaal een fabeltje. Waar zijn ze ? Toon ze me in de balans van de Belgische Staat (het Zilverfonds is leeg, zo leeg als een leeg vat) . In het recent pensioenrapport van oa Frank Vandenbroucke staat letterlijk te lezen dat we in tegenstelling tot vele andere landen geen pensioenreserves hebben. Maar U begrijpt het niet. Wanneer een staat haar huishoudboekje wel op orde heeft (vb Noorwegen, Finland en Zweden) en geen economische zottigheden als de automatische indexering moet blijven toepassen dan ontstaat de ruimte om een sociaal beleid te voeren met langere bevallingsverloven, tewerkstellingsbegeleiding, etc.. De wortel die we dus moeten uitroeien is onwetendheid bij vele mensen en tevens de schuldenberg aanpakken, die jarenlang is opgebouwd en ons land naar de afgrond heeft gebracht en onze kinderen en kleinkinderen als een molensteen rond de nek hangt.

        • door Ter Zijde op maandag 17 november 2014

          In cijfers van VOKA en Vives van enkele jaren geleden blijken Zweden, Finland en Denemarken een groter overheidsbeslag te hebben dan België, in tegenstelling tot wat u in één van bovenstaande reacties zei. http://trends.knack.be/economie/finance/belgisch-overheidsbeslag-stijgt-naar-54-3-procent/article-normal-233115.html

          Ook in recentere cijfers van de Wereldbank blijkt België zich in dezelfde regionen te bevinden als de Scandinavische landen.

          • door Jan Lagasse op zondag 30 november 2014

            Uw cijfers dateren van een artikel uit 2011 met daarenboven cijfers van de jaren daarvoor. Sinds de regering Di Rupo is het overheidsbeslag in Belgie alleen maar fors toegenomen tot ca 57%, terwijl in de Scandinavische landen niet of zelfs gedaald. Mijn stelling klopt dus wel. Maar belangrijker is wellicht dat die landen geen overheidsschuld hebben van 105% van het BNP en daarenboven wel forse pensioenreserves hebben.

            • door Ter Zijde op maandag 1 december 2014

              Belgisch overheidsbeslag gestegen tot 57%? Bron, aub?

        • door Ter Zijde op maandag 17 november 2014

          Nog @ Jan Lagasse: De belastinginkomsten uit vermogens (in vergelijking tot het BNP) zijn in België hoog, omdat er enorm veel vermogen geparkeerd staat, niet omdat het belastingtarief hoog is. Zie hiervoor deze fact check: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/factcheck/1.2149208

          In tegenstelling tot in België is er in Noorwegen een directe vermogensbelasting van 1%, een percentage dat jaarlijks op vermogens moet worden betaald. Zie http://noorwegen.placement.nl/?menu=117&id=269 http://blog.visma.com/nl/noorse-vermogensbelasting-voor-nederlandse-forensen/ Toegegeven, in de andere Scandinavische landen bestaat die directe vermogensbelasting niet of niet meer.

          In deze context is het misschien ook nog interessant te vermelden dat de Scandinavische loonkosten veel hoger zijn dan de Belgische.

          Het lijkt erop dat België op het vlak van competitiviteit nog niet zo slecht scoort als de werkgeverslobby's ons willen doen geloven. ("Het enige land in de wereld dat...(vul maar in)")

  • door Berten Debergh op dinsdag 23 juni 2015

    Beste Bieke Hartelijk dank voor het openhartig verhaal! Spijtig dat sommigen met hun reactie een welles-nietes-spelletje spelen. Daarom mijn aanvullende constructieve bedenkingen: 1. Ik ben dankbaar dat ik als gepensioneerde regelmatig zorg mag dragen voor onze kleinkinderen, mijn schoonmama en andere mensen die tijdelijk of langdurig in nood verkeren..... 2. Ik kan dit, niet omdat ik altijd de juiste keuzes wist te maken (beroep, zorg voor mezelf, goed financieel beheer,...) maar wel omdat ik veel kreeg van de mensen om me heen: aanleg via mijn ouders, al maar meer welvaart door de inzet van zovelen die sober leefden en hun bijdrage leverden voor mijn sociale zekerheid. 3. Maar door het groeiende egoïsme (= al maar meer voor mezelf ten koste van de ander en het milieu ) werd welzijn een elitair goed; sommigen werden superrijk door alle baten in eigen zak te steken én alle lasten met goedkeuring van politici en machtshebbers door te schuiven naar de gemeenschap. Hierdoor werd de toekomst van de jonge generatie, van zij die tegenslag kenden en van hen die tot de minder verdieners behoorden, aangetast. 4. Het is daarom broodnodig om de balans weer in evenwicht te stellen: a. door wie zich heeft verrijkt op de rug van de samenleving te vragen een stuk terug te schenken b. door ons waardepatroon weer gezond te maken > stilte inbouwen (minder tijd investeren in arbeiden om nog meer luxe te hebben in al maar minder tijd) als tegenhanger van overtollige stress, soberheid nastreven (overbodige producten die via geldverslindende reclame aangeprezen worden, negeren) als tegenhanger van zinloze consumptie, samenhorigheid centraal stellen (delen van onze overvloed met hen die minder kansen kregen) als tegenhanger van moordende concurrentie. Samen voor een fijne toekomst!

  • Het is niet langer mogelijk om te reageren.

    Lees alle reacties