Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Vlaamse hutsepot met Iraanse ingrediënten

Het VRT-'duidingsprogramma' Reyers Laat ging noch over de omstandigheden waarin de Iraanse Goncheh Ghavami gearresteerd werd, noch over vrouwenrechten. De miserie van deze Iraanse activiste, die nu in de gevangenis zit, was een voorwendsel om opnieuw aan Iran-bashing te doen. "Och arme die Iraniërs, die hun eigen lot niet in handen hebben en zich zo laten onderdrukken".
zaterdag 25 oktober 2014


Reyers Laat: stadionverbod voor vrouwen in Iran

"In Iran is het niet goed gesteld met de vrouwenrechten", stelt Kathleen Cools  in haar 'duidingsprogramma' Reyers Laat. "We beseffen onvoldoende", zegt ze, "dat de Iraanse vrouwen niet naar voetbal of volleybal mogen gaan kijken".

De Iraanse vrouwen van hun kant beseffen onvoldoende dat de Vlaamse vrouwen hier wel naar de voetbal mogen gaan, maar dat ze de hele match hun plas moeten ophouden, omdat ze niet over evenveel gratis toiletten beschikken als de mannen. 

Arrestatie van Goncheh Ghavami

Bijna een half jaar geleden werd Goncheh Ghavani, samen met een aantal andere vrouwen, door de Iraanse autoriteiten gearresteerd, omdat ze de herenvolleybalmatch  tussen Iran en Italië wilde bijwonen. De dames werden niet binnen gelaten in het stadion, maar werden in de plaats daarvan naar het politiebureau gebracht.

Na het afleggen van een verklaring werden de dames, dus ook Goncheh, onmiddellijk vrijgelaten. Maar de dag na de vrijlating, toen Goncheh haar persoonlijke spullen (die in beslag waren genomen) ging ophalen, werd ze opnieuw gearresteerd. Tot op heden is het onduidelijk op basis van welke feiten ze in tijdelijke hechtenis verkeert. Geen nieuws hierover laat ruimte voor speculatie en roddels.

Om de arrestatie van Goncheh Ghavami te “duiden” nodigt onze openbare omroep de Iraans-Belgische activiste Darya Safai uit. Zij ging recent naar het WK volleybal in Polen  – waar de Iraanse volleybalploeg het goed deed – om te protesteren tegen het stadionverbod voor vrouwen in Iran. Dat is zeer nobel en zeker een interview waard.

Inderdaad, hoe erg is het niet dat vrouwen niet in de sportstadions binnengelaten worden? Hier in België kunnen we ons zoiets niet voorstellen. We mogen de voetbalstadions binnen gaan, maar we doen dat liever niet uit schrik voor zatte mannelijke supporters die soms agressief uit de hoek kunnen komen.

De aankomst  van de mooie Darya, de Vlaams-Perzische activiste die 15 jaar in België woont, wordt met een Arabisch deuntje aangekondigd. De eerste journalistieke slordigheid / wereldvreemdheid is een feit. Hoe ongelukkig zou het niet zijn om Yves Leterme met de Marseillaise aan te kondigen in plaats van de Brabançonne?

Speurend naar straffe uitspraken en gebrek aan kritische bedenkingen

“In Iran is het niet goed gesteld met de vrouwenrechten”, stelt Kathleen Cools en polst naar de mening van de studiogasten. Alle drie de gasten waaronder professor Kerkelijk Recht / media-sidekick / dissidente CD&V-er / huidige rector aan de KU Leuven Rik Torfs, de scherpzinnige kunstenaar en theatermaker Chokri Ben Chikha en de speciale gast van die avond, de Iraans-Belgische activiste Darya Safai  waren het daarmee eens.

Vervolgens doet de Iraanse activiste een aantal straffe uitspraken zoals "Ik zie geen verschil tussen IS en de Iraanse leiders" en hoe verschrikkelijk het is dat in Iran nog steeds publieke executies bestaan. Ze spreekt alsof ze gisteren nog getuige van zo’n vorm van executie in Iran was. Dan vertelt ze dat Iran een dictatuur is en de Koran soera’s bevat, zoals “Zaai angst en oogst macht”, die de repressieve leden van de Iraanse regering inspireren.

Noch Kathleen Cools en zelfs professor Torfs niet maken de bedenking of Iran al dan niet een klassieke dictatuur is. Wie vertrouwd is met de rijke geschiedenis en de interne complexe machtsverdeling in Iran zal ongetwijfeld opmerken dat niemand, zelfs Ayatollah Khamenei (de opperste religieuze leider en de opvolger van de stichter van het Islamitisch Republiek, Ayatolaah Khomeini) niet,  de absolute macht heeft in Iran.

Bovendien is de repressie, die tijdens de achtjarige oorlog met Irak (toen nog een bevriende bondgenoot van het Westen) van toepassing was, vandaag niet meer op dezelfde leest geschoeid en volgens dezelfde schaal en met dezelfde intensiteit aanwezig. Het Iran van vandaag is niet te vergelijken met het Iran dat ik als een puber van 13 jaar 24 jaar geleden verliet. 

Toch klinkt de retoriek in onze media nog steeds hetzelfde als 37 jaar geleden, toen de Islamitisch Republiek ontstond. Het is alsof Iran gedurende de voorbije decennia helemaal niet evolueerde, wat volledig onjuist is.

Geduid of niet?

In hetzelfde ‘duidingsprogramma’ komen de ‘Happy Kids’ van Iran ter sprake en ook verplichte kledingsvoorschriften (de hejab) en het stijgende aantal executies in Iran aan bod.

Ook een foto van de huidige President Rohani, die het hoofd van een oude man kust, passeert. Kathleen wil dat ook ‘duiden’, maar het lukt haar niet. Ik zie haar denken: "Wie kust hij nu op het voorhoofd? Wat heeft dat met de arrestatie van Goncheh en stadionverbod van vrouwen te maken?"

Op geen enkel moment werd geduid wie de arrestante Goncheh Ghavami was en op basis van welke feiten ze werd opgepakt. Kon de woordvoerder van de Iraanse ambassade meer relevante duiding geven? Als de reden voor Goncheh’s arrestatie alleen het willen bijwonen van de volleybalwedstrijd was, waarom werden de andere vrouwen die samen met haar waren gearresteerd dan onmiddellijk vrijgelaten? 

Bovendien kon men zich evengoed hebben afgevraagd waarom men vrouwen niet in de stadions toelaat. Kon een Iran-kenner een inhoudelijke uitleg geven hierover? Is dat alleen in Iran zo of bestaan zulke mannenclubs ook bij ons?

Ik denk aan de "Royal & Ancient Golf Club" die tot het begin van dit jaar enkel mannelijke leden telde en pas heeft beslist om een stemming te organiseren om na 260 jaar ook vrouwelijke leden bij de club te laten aansluiten. De Britse "Umar Kayyam Club" – de fanclub van de Perzische poëet, astronoom en mathematicus – laat evenmin vrouwelijke leden toe. Wat kan gezegd worden over het Griekse schiereiland Athos, waar vrouwen al sinds de 11de eeuw niet worden toegelaten om de historische kloosters te bezoeken?

Er hadden voldoende interessante invalshoeken kunnen zijn om deze problematiek aan bod te laten komen en dat effectief te duiden, maar helaas.

Vrouwenrechten in Iran problematischer dan ergens anders?

Wereldwijd is het niet goed gesteld met de vrouwenrechten. Niet in Iran, niet in Saoedi-Arabië en zelfs niet hier bij ons.

Sommige Vlaamse vrouwen zouden misschien Iraanse vrouwen benijden, mochten ze weten dat in Iran vrouwen na 20 jaar loopbaan (mannen na 25 jaar loopbaan), afhankelijk van de sector waarin ze werken, op pensioen kunnen gaan. Dames die nog geen vijftig zijn, hebben daar een volledig pensioen, dat blijkbaar voldoende is om comfortabel te leven. Bovendien, als het op de sanitaire gelijkheid tussen vrouwen en mannen aankomt, hebben Iraanse vrouwen overal 7/7dagen en 24/24u evenveel gratis toiletten als mannen.

Juist omdat niemand het wereldwijd goed doet, moet de ongelijkheid tussen man en vrouw met voldoende nuance en context toegelicht worden. De recente toespraak van de Britse actrice Emma Watson, kersverse VN-vrouwenambassadeur, spreekt boekdelen over gelijke rechten tussen vrouwen en mannen in onze democratische landen.

Ook het nieuwe rapport van het Bureau van de Europese Unie voor de Grondrechten (FRA), dat op de internationale vrouwendag op 8 maart 2014 werd gepubliceerd, ontsluierde hoe ernstig, alledaags en wereldwijd de intimidatie en het geweld tegen vrouwen thuis, op het werk, op straat en online is. In het kader daarvan hebben ze zelfs een aantal voorstellen geformuleerd om de Europese en nationale beleidsmakers te steunen bij het opstellen en uitvoeren van uitgebreide maatregelen bij geweld tegen vrouwen, om dit te voorkomen en te bestrijden.

Het zet juist daarom aan tot nadenken dat een van de courant aangevoerde opiniemakers, professor Kerkelijke Recht / media-sidekick / dissidente CD&V-er / huidige rector  aan de KU Leuven Rik Torfs, nog steeds vindt dat verbale seksuele intimidatie een vorm van vrije meningsuiting is, die binnen een democratische rechtstaat toelaatbaar zou moeten zijn. Wie zich schuldig maakt aan seksuele intimidatie is slecht opgevoed, stelt hij.

Bronnen:

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

2 reacties

  • door Charles ouvry op dinsdag 28 oktober 2014

    Welk cijfer exact moeten we toejuichen….

    als vrouw of als wereldburger? Of welke bouwstenen voor een betere wereld reikt het theocratisch regime in Teheran ons juist aan?

    Het is me namelijk een beetje ontsnapt, net zoals onderstaande verslaggever overkwam. Het is al z’n 7de rapport over Iran. En alhoewel in het verleden bepaalde Belgen daar wel oren naar hadden, als Moslim weigert hij de mogelijkheid voor meisjes om vanaf hun 9 jaar uitgehuwelijkt te worden, of de wettelijke bepaling dat sex zonder toestemming moet kunnen binnen het huwelijk, net zoals het molesteren van uw echtgenote zonder wettelijke gevolgen, als feministische verworvenheden te beschouwen…. http://shaheedoniran.org/wp-content/uploads/2014/09/A-69-356-SR-Report-Iran.pdf

    Mensen die enkel oog hebben voor de rechten van de vrouw kunnen inspringen vanaf p 17 maar het geheel is verhelderende lectuur voor ieder die zich zorgen maakt over het wereldwijde elan van het religieus fundamentalisme. Want het streven naar een meer diverse wereld zou wel eens een meer theocratische wereld kunnen dichterbij brengen. (Gelet op de weinige thans bestaande revolutionaire krachten wereldwijd). Vandaag in Teheran en Riaad, morgen in Berlijn en Washington zou binnen een paar decennia helaas niet eens zo onrealistisch meer kunnen klinken. En voor diegenen die het graag in het Nederlands zien: eventjes bij de buren op de website van de Staatkundig Gereformeerde Partij gluren aub… Alleen wat “stenigen” betreft zijn ze nog niet bij de tijd….

    • door Lode Vanoost op dinsdag 28 oktober 2014

      De gruwelijke schendingen van de mensenrechten in Iran en Saoedi-Arabië gebeuren al meer dan honderd jaar en nog steeds zijn ze hier niet doorgedrongen. U hieft dus niet te panikeren.

      Bovendien, dat middeleeuws fundamentalistische regime in Ryadh is een stevige Westerse bondgenoot en olieleverancier al sinds 1945.

      Iran deed zijn folterpraktijken ongehinderd zolang de westerse sjah goede zaken deed met Britse en Franse oliemaatschappijen. De Iraanse geheime politie SAVAK van de sjah had in die periode volgens Amnesty International de reputatie van meest wreedaardige politie te wereld. Dat hield onder meer Belgische handelsmissies onder leiding van toenmalig prins Albert nooit tegen.

      Het is pas na 1979 toen de nieuwe Iraanse machthebbers die samenwerking stop zetten, dat de media en politici hier 'ontdekten' dat daar grove schendingen van de mensenrechten gebeuren.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties