Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

De kamikaze van een volkspartij

Na akkkoorden te hebben gesloten voor deelname aan de Vlaamse én federale regering, lijkt het CD&V vervreemd van de achterban die op zijn beurt in shock verkeert. "Voor een centrumpartij is het nog veel erger dan voor een uitgesproken linkse of rechtse partij. Die laatsten dreigen vooral de meer linksere kiezer (voor de linkse partij) of rechtsere kiezer (voor de rechtse partij) te verliezen. CD&V dreigt echter zowel links als rechts te verliezen."
dinsdag 14 oktober 2014

De Vlaamse regering is nog maar net van start gegaan en de federale regering nog maar net gevormd. Toch is al duidelijk dat deze regeerperiode een zware beproeving zal worden voor de CD&V. Het middenveld reageert keihard op het Vlaams regeerakkoord waarvan de impact, zowel direct als indirect, begint duidelijk te worden. Nu is die reactie nog relatief ongeorganiseerd, maar het is duidelijk dat dit niet zo zal blijven en dat de tegenbeweging nog sterk aan kracht zal winnen en het hierbij niet zal laten.

Dat ook de verenigingen die tot de traditionele zuil van CD&V behoren voluit meegaan in deze beweging, toont aan hoe diep het ongenoegen zit. Dat op het Unizo na zowat de hele achterban van de CD&V zich op dit moment keert tegen het nieuwe beleid van de Vlaamse en federale regering is voor die partij zeer oncomfortabel, ook al uitte het zich op het congres slechts in enkele tegenstemmen. Het toont ook aan hoe sterk de CD&V vervreemd lijkt te zijn van deze belangrijke poot.

De eigen CD&V-ministers hebben dan wel belangrijke departementen geclaimd (zeker op Vlaams niveau) die grotendeels gevrijwaard blijven van zware besparingen, maar dat zal hen niet redden. Iedereen beseft dat CD&V de sleutel in handen had. CD&V heeft het pad geëffend voor het harde rechtse beleid dat gevoerd zal worden en is daarmee de objectieve partner en wegbereider voor wat er nu op ons afkomt.

Twee tegen één

En CD&V belandt van de drup. Dat Open VLD op het laatste moment nog aan boord gehesen diende te worden, maakte het er nog erger op. In de Vlaamse regering staat de CD&V nu tegenover twee harde rechtse partijen. Dat is bij toekomstige onderhandelingen over dossiers binnen de Vlaamse regering een grote stap achteruit. Er zijn de afspraken in het regeerakkoord, maar nadien volgen er nog heel wat onvoorziene dossiers, en daar zal de CD&V dus in het defensief komen tegenover twee rechtse partijen.

Het natuurlijke beleid van deze Vlaamse regering zal de komende jaren dus steeds verder naar rechts neigen en de CD&V wordt als enige actor gezien om dit af te remmen. Een rampzalig scenario voor de CD&V. De N-VA-ministers in de Vlaamse regering zijn dan nog meer gematigd; de N-VA’ers in de federale regering zijn, op Elke Sleurs na, echt zéér rechts. Ik ga er maar niet verder op in. Het rechts karakter van de regering zal zich niet alleen uiten in de inhoud, de grote lijnen van het regeerakkoord, maar zeer zeker ook in de dagdagelijkse praktijk en stijl. Dat zal ongetwijfeld leiden tot incidenten.

CD&V op de rand van het bed

De CD&V gedijt het best als zij in het midden van het bed liggen: met een partij (liefst partijtje) links en een partijtje rechts van hen. De partij links (de SP.a en/of Groen) krijgt het steevast moeilijk om op te tornen tegen de centrumpartij en de rechtse partij (Open VLD en tegenwoordig N-VA). De partij rechts krijgt met hetzelfde fenomeen te maken. Het betekent voor links en rechts compromissen sluiten en verdedigen naar de achterban dat het zonder hen nog slechter geweest zou zijn. Want die achterban krijgt al snel de neiging om het gevoerde beleid een onvoldoende te geven. Zie maar hoe SP.a en Open VLD zich dienden te verdedigen tegenover hun achterban en Open VLD zich zelf ging excuseren voor het gevoerde beleid.

Nu de CD&V niet meer in het midden zit maar aan de rand van het ideologisch spectrum van de regering, komt de partij in dezelfde moeilijke positie terecht. Maar voor een centrumpartij is het nog veel erger dan voor een uitgesproken linkse of rechtse partij. Die laatsten dreigen vooral de meer linksere kiezer (voor de linkse partij) of rechtsere kiezer (voor de rechtse partij) te verliezen. CD&V dreigt echter zowel links als rechts te verliezen!

Het einde van een brede volkspartij?

Zoals het er nu naar uitziet, zal de meer progressieve achterban van de CD&V harde klappen moeten incasseren. Tenzij er een mirakel volgt,  zal de ontevredenheid groot zijn bij de zuilorganisaties van de CD&V en nog meer bij de progressieve kiezer die zijn stem gaf aan de CD&V. Die kiezer zal wel drie keer nadenken voor hij zijn stem ooit nogmaals aan de CD&V geeft. De rechtervleugel van de partij kan op het eerste zicht wel tevreden zijn. Maar hoelang?

Als CD&V nu en ook de komende jaren steeds nadrukkelijker tegengas zal geven tegen de te rechtse plannen van de N-VA en Open VLD, gedreven door een opspelende progressieve vleugel, zal de rechtervleugel en ook die groep kiezers dat wellicht niet kunnen appreciëren. Waarom zouden ze voor een partij stemmen die een rechts beleid steeds nadrukkelijker afremt en zouden ze hun stem de volgende keer niet geven aan de N-VA en Open VLD? Dus wat moet de CD&V doen? Beide partijen tevreden houden of kiezen wat de facto het einde betekent van de centrum-volkspartij?

CD&V dreigt dus niet te verliezen op één uiteinde, maar zowel links als rechts. En in 2018 zijn er al gemeenteraadsverkiezingen. De campagne daarvoor begint al binnen drie jaar. Een slechte passage kan betekenen dat de CD&V ook in heel wat steden en gemeenten haar machtsbasissen verliest. Ze kunnen dan nu wel al akkoorden gesloten hebben om het samen te doen in allerlei steden (en de socialisten ook daar weg te vegen), wat betekent dat voor de CD&V als zij overal maar de kneusjes meer zijn in die lokale besturen?

Quid CD&V?

Hoe kan CD&V versterkt uit deze passage komen? Een regeling voor de ARCO-coöperanten kan de schade beperken. Maar zelfs een degelijke regeling voor de ARCO-coöperanten lijkt hun niet gegund te worden door de coalitiepartners. En bovendien lijkt de uitgedokterde regeling weer geen rechtszekerheid te bieden waardoor dit dossier mogelijk nog jaren als een zwaard boven het hoofd van CD&V blijft hangen. Op lange termijn houden zij de departementen Onderwijs en Welzijn in handen en kunnen daar hun belangen en electoraat afschermen. Maar de CD&V moet ook beseffen dat dat onvoldoende is. Wat kan ervoor zorgen dat de partij bij de volgende verkiezingen niet verschrompelt door (nog eens) 3 tot 4 procent van haar electoraat te verliezen? Ik zie het niet.

De partijtop heeft nu gegokt en ingezet op deze regering. Maar binnen anderhalf tot twee jaar zal de partij, als het inderdaad loopt zoals hier geschetst, mogelijk geconfronteerd worden met een vraag van (over)levensbelang: de stekker eruit of niet. Het kan nog de enige uitweg zijn om het eigen vel te redden ... Meer nog dan voor de MR, dat geen concurrentie heeft op rechts, zal het akkoord voor de CD&V een uitdaging zijn, opdat de regering die zij in het zadel hielp geen kamikaze zal betekenen. Elke dag was het een ongelooflijk schouwspel hoe de CD&V zich meer in de nesten leek te werken. Ik begrijp het niet en ik kan natuurlijk ook verkeerd zijn.

Maar als ik dit dan lees in een artikel dat op De Morgen verscheen: "Volgens een afzonderlijke peiling van de krant Het Laatste Nieuws, afgenomen na het regeerakkoord, wordt CD&V echter veel zwaarder afgestraft door de kiezers. Als er nu verkiezingen zouden zijn, zou de partij nog maar 14 procent halen, schrijft de krant. Sp.a boekt 4 procent winst en wordt daardoor de tweede partij van Vlaanderen.
CD&V zat gedurende de hele regeringsvorming gekneld tussen de (centrum)rechtse coalitie en haar eigen linkse achterban. Uit de peiling blijkt dat die vooral de verhoging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar niet pikt. Ook de indexsprong is voor de christendemocratische kiezers moeilijk te verteren."

De blog van Nick Mouton.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

5 reacties

  • door Roland Horvath op dinsdag 14 oktober 2014

    Een schitterende beschrijving van de geschiedenis van de CD&V van de laatste maanden. Ze krijgen waar ze om gevraagd hebben zoals ook de Belgen en vooral de Vlamingen krijgen waar ze om vroegen. Slechter dan de Bourgeois1 coalitie van 3 in VL en de Michel1 coalitie van 4 in BE is niet mogelijk. Er waren nochtans alternatieven. Maar de verdwazing van CD&V is al langer bezig. Tien jaar geleden een kartel met een extreem rechtse zwarte partij, het imperialistisch ultra nationalistisch overblijfsel van de Volksunie, dat dan nog gekocht was door het neoliberale BE grootkapitaal. In 2010 het gekruip voor N-VA bij de regeringsvorming, die daardoor 541 dagen geduurd heeft. CD&V & Co hebben bijna integraal het programma van N-VA uitgevoerd. De verdwazing ging zo ver dat ze zich maanden hebben bezig gehouden met een schijnprobleem, de splitsing van het administratief en gerechtelijk arrondissement BHV, dat men nog 100 jaar had kunnen laten zoals het was. De aansluiting bij de NAVO en bij de EU zijn ook tegen de grondwet. Nu zagen we dezelfde verdwazing, hetzelfde gekruip, dezelfde naïviteit en onbekwaamheid. Of is het een gebrek aan niveau, of denken die lieden nooit eens na? Sedert minstens 10 jaar heeft CD&V geen politiek toppersoneel dat zijn taak aan kan, stuk voor stuk allemaal bucht.

    Hoe kan men zo naïef zijn te denken dat het 'wel zal meevallen' met een extreem rechtse, imperialistisch nationalistische en ultra neoliberale partij als N-VA. Die zelf niet beseft waar ze mee bezig is, welke schade ze aanricht in VL en in BE. N-VA wil de sociale en politieke verworvenheden en de economische welvaart opgebouwd de laatste 200 jaar afbreken. Een gevaar is dat een dergelijk afbraakproces een eigen dynamiek in zich heeft, de ene actie creëert de volgende stap in de afbraak. Dat proces kan CD&V fijn malen zoals beschreven in het artikel. Het kan het einde worden van een imperium, het trieste einde van een volkspartij, een redelijke centrumpartij, steunend op drie pijlers/ standen, die gedurende tientallen jaren vooral samen met de Waalse PS in BE een leefbare maatschappij en een werkbaar sociaal economisch systeem heeft gecreëerd.

    Eerlijkheidshalve moet men het belang van de media vermelden. De hoofdstroom media hebben gedurende jaren de Vlamingen zot geraasd. Vooral de politici. Om de twee dagen stond een foto van de Leider op de eerste pagina, meer moet dat niet zijn. De media ijveren dus voor een extreem rechtse, nationalistische, corporatistische en neoliberale orde in VL. En in BE. Nodeloze besparingen die de productie capaciteit van de KMO zullen kapot maken door een gebrek aan koopkracht. De weigering om meer bedrijfslasten zoals lonen- lasten- op- productie- door- machines- milieulasten- BTW te heffen voor de financiering van de Sociale Zekerheid SZ en de koopkracht. Kortom N-VA Nieuw Vlaamse Afbraak en Armoede.

    • door jan peeters op dinsdag 14 oktober 2014

      Inhakken op rechts is natuurlijk een normale reactie van links georiënteerde mensen die onder een rechts beleid uitkomen. De verkiezingsuitslag zegt echter genoeg. Waarom wilt ge een links programma als de meerderheid al jarenlang naar rechts wilt? Als de rechtse regering de situatie niet ten goede kan keren zal de klepel wel vanzelf naar links bewegen. De Kristen-demokraten voelen de wind trouwens veel beter aan dan wie ook. Nu voor links kiezen zou hun helemaal decimeren. Vergeet niet dat vele acv-leden rechts gekozen hebben. Na het arco-schandaal zou men voor minder naar rechts opschuiven soms, of niet soms???

  • door Roland Horvath op woensdag 15 oktober 2014

    Beste Jan Peeters, voor N-VA zijn details en uitzonderingen altijd algemene regel. Zo ook Arco. Dat heeft geen belang rekening houdend met al het geld dat al van de BE staat naar de banken gegaan is . 2/ CD&V heeft zich laten intimideren door de hoofdstroom media waarvan we weten dat ze al lang geen moraliteit hebben maar nu zien we ook geen professionaliteit. Ze ijveren voor armoede en agressie in VL. Ze zijn tot veel kwade wil en kwade trouw in staat. En dat niet alleen omdat ze afhangen van het grootkapitaal. Zo bijvoorbeeld de VRT, een overheidsinstelling, een zwart nest, ijvert al jaren voor een extreem rechtse, neoliberale staat dus voor afbraak van Sociale verworvenheden en van de koopkracht. 3/ Akkoord VL heeft rechts gestemd maar niet gekozen. Wat nu uit de bus komt is voor de verkiezingen nooit duidelijk gezegd. 4/ Wat echter het meest schokt is de naïviteit van alle partijen in de coalitie van 4. Heel hun sociaal economisch discours is van een schokkende en beschamende domheid. Door verarming is nog nooit iemand beter, rijker geworden. Ze preken dat we door miljarden te besparen na twee jaar beter zullen worden. De enige remedie is zoals reeds gezegd meer bedrijfslasten zodat er evenveel geld van de ondernemingen naar de consumenten gaat en er dus evenveel koopkracht is als voor de economische overcapaciteit, dus voor het verminderen van de investeringen. De GMO, de sponsors en mentors van N-VA, zijn daar tegen. Zij willen minimale bedrijfslasten ten bate van hun exportwinst. En ten koste van de koopkracht dus van de productie activiteit en - capaciteit van de KMO en van de consumenten.

    • door Marc De Prins op woensdag 15 oktober 2014

      Beste ;

      Draai en keer zoals je wil, maar de socialisten zijn zelf begonnen door hun zelf te laten inpakken door NV-A, en hun programma beginnen overnemen, echte socialisten zijn er niet meer in de politiek, toch niet bij SP-A. De laatste echte socialist ( de luis in de pels ) heeft een heel aantal jaren gelden afgehaakt, en stemt nu zoals ik op PVDA, want die durven nog wel zeggen waar ze voor staan, net zoals NV-A dat doet, gewoon duidelijke taal spreken, en als je mee in de regering zit ook iets doen, dat moet SP-A en PS terug leren.

  • door Roland Horvath op woensdag 15 oktober 2014

    Beste Marc De Prins, volledig akkoord. De socialisten hebben onder andere het Charter van het Charter van Quaregnon van 1894 verlaten. Het is nog brandend actueel, met zijn idee van de collectieve eigendom van de aarde. Het is verlaten door de socialisten, ze zijn nu eerder 'sociaal liberalen'. Zonder de notie van de collectieve eigendom van de aarde is het niet mogelijk een bruikbare macro economische theorie of praktijk op te bouwen die resulteert in vrijheid- gelijkheid- broederlijkheid/ solidariteit voor iedereen. Het kapitalistisch systeem heeft nooit de idee van collectieve eigendom van de aarde ook maar enigszins weten te integreren.

    De socialisten hebben zich niet alleen door het neoliberalisme op een dwaalspoor laten zetten onder andere via het neoliberale EU bestuur maar in eigen land hebben ze zich laten intimideren en overtuigen door het gezeur over regionalisering van de nationalisten/ separatisten en van de hoofdstroom media. In BE gaan regionalisering/ de onafhankelijkheid van VL/ confederalisme en de neoliberale afbraak van de Sociale Zekerheid SZ en de - koopkracht hand in hand. De twee beïnvloeden elkaar wederzijds.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties