Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Magda is een hardwerkende ambtenaar. Magda is bang, en ze heeft gelijk

Magda is 55 en al meer dan dertig jaar ambtenaar. Magda leest de krant, en nu weet ze even niet meer waar zij aan toe is. Hoe dat komt? Bieke Verlinden, sp.a-politica en schepen van Sociale Zaken, Werk en Studentenzaken in Leuven, kruipt in haar pen en legt uit.
zaterdag 11 oktober 2014

Toen Magda in de vroege jaren ’80 afstudeerde, piekte de jeugdwerkloosheid als nooit tevoren. Geen nood. De ambtenarij wenkte, en voor Magda was de keuze voor de overheid zelfs een vorm van maatschappelijk engagement. Je deed er zinvol werk, je had werkzekerheid en je kon rekenen op een aardig pensioen – dat heette ‘uitgesteld loon’. Ja, je verdiende er heel wat minder dan in de privésector, maar je kunt niet alles willen.

Magda heeft bijna haar hele loopbaan deeltijds gewerkt: vier vijfden en even driekwart. Dat was fijn voor de kinderen en (veel later) voor haar oude moeder. Je leverde een stuk van je salaris in en je kreeg nauwelijks minder werk toegeschoven dan je voltijdse collega, maar dat deerde niet. Magda’s universitaire diploma leverde haar een correct loon op. Bovendien zouden die vier studiejaren ooit toegevoegd worden aan de periode waarop het pensioen wordt berekend. Dat was een onverwachte maar rechtvaardige compensatie. Een mens kan tenslotte niet alles willen.

Magda heeft zich nooit veel aangetrokken van de bitse commentaren waarmee de ‘ambetantenaren’ op de korrel werden genomen – de laatste jaren zelfs door de ministers die zij altijd loyaal heeft gediend. Zij kent haar job en weet hoe noodzakelijk die is: financiële steun verlenen aan opstartende bedrijven is niet makkelijk maar wel zinvol. De voorbije jaren is de werkdruk toegenomen omdat gepensioneerde collega’s slechts zelden worden vervangen, maar Magda redt het wel. Zij is quasi-permanent bereikbaar, en af en toe werkt zij van thuis uit. Boeiend werk hébben is al heel wat, vandaag de dag. En je kunt echt niet alles willen. 

Sinds er aan de pensioenwetgeving wordt gemorreld, is Magda er niet gerust op. Langer werken is misschien noodzakelijk, maar wat doe je dan met al die jonge werklozen? Het lijkt wel alsof de grote crisis van de jaren tachtig terug is, bedenkt zij. En hoe moet dat dan met al die uitgebluste collega’s die het nu al lastig hebben om het hoofd koel te houden bij de innovaties van de voorbije jaren: email, nieuwe computerprogramma’s, competenties en consultants...? Het weze zo. Iedereen zal iets moeten inleveren, en het is op zich een goede zaak dat de pensioenstelsels naar elkaar toegroeien. Maar je hebt tenslotte je ‘statuut’ – voor ambtenaren is dat zoiets als een arbeidscontract. Dat respecteer je, met alle goeie én minder goeie kanten. Want je kunt niet alles hebben.

Vandaag leest Magda in de krant dat de pensioenleeftijd naar omhoog gaat en dat de regering de lat op 67 jaar heeft gelegd. Er komt dus twee jaar bij. Dat is nog lang, maar Magda wil er toch ‘vervroegd’ mee ophouden. Ze was van plan op haar zestigste te vertrekken – ze zou nog vijf jaar werken dus – en dan voor de kleinkinderen zorgen. Voor hun zestigste kùnnen ambtenaren overigens niet met pensioen. Dat moet zij almaar opnieuw uitleggen aan buren en verre vrienden, die haar niet altijd geloven. 'Soit': Magda wil best tot 60 of 61 naar kantoor, en dan een behoorlijk pensioen krijgen zoals het afgesproken was. Zij weet best dat haar deeltijdse prestaties een weerslag zullen hebben op het bedrag dat zij elke maand zal krijgen, maar dat heeft zij netjes ingecalculeerd. En de vier studiejaren zouden toch een en ander compenseren? Rijk worden kan en hoeft echt niet. Je kunt tenslotte niet alles willen. Toch?

Bovendien wordt nog een ander voordeel afgebouwd. Tot nu toe werd bij de berekening van het pensioenbedrag uitgegaan van het gemiddelde salaris van de laatste vijf jaar – dan verdient een mens doorgaans het meest. Die periode zou nu uitgebreid worden. Ook zo krimpt dat ambtenarenpensioen een beetje. Alles willen kan niet, nee, maar het begint er wel op te lijken dat de éne maatregel op de andere wordt gestapeld.

Magda leest verder en moet even slikken. Zij begrijpt het nog niet helemaal, maar het ziet ernaar uit dat zij niet zomaar met vervroegd pensioen zal kunnen – of mogen – gaan op het moment dat ze gekozen had. Je hebt blijkbaar een minimum aantal ‘dienstjaren’ nodig om te vertrekken, en het is nog niet duidelijk of haar deeltijdarbeid daarin wordt verrekend. Dan moet zij twee keer dokken: een keer bij de berekening van het pensioenbedrag, wat logisch is, maar nu misschien ook nog om het ‘recht’ te hebben met pensioen te gaan. Nee, je kunt niet alles willen – maar dit lijkt toch op een eenzijdige contractbreuk?

En de ‘bonificatie’ van de studieperiode gaat ook al afgebouwd worden. Een snel rekensommetje later weet Magda dat ze zullen weggesmolten zijn op het moment dat zij de deur van haar kantoor achter zich mag dichttrekken. Magda rekent en rekent. Zij weet dat angst een slechte raadgever is, maar nu slaat de paniek toe. Een tijdje geleden ging zij er nog van uit dat zij op haar zestigste zou gepensioneerd worden. Nu zou het wel eens drie, vier of vijf jaar later kunnen zijn. En het bedrag zal heel wat lager liggen dan verwacht.

Magda is een hardwerkende Vlaming die perfect beseft dat een mens niet alles kan willen. Magda is bang, en Magda heeft gelijk.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

7 reacties

  • door Kurt op maandag 13 oktober 2014

    Het feit dat ambtenaren minder zouden verdienen dan in de privé sector is reeds lang achterhaald, dit is zelfs aan het omkeren. Dus bestaat er ook geen grond om alle genoemde privileges te rechtvaardigen. Haar loon is de laatste 30 jaar drastisch gestegen en nu perfect vergelijkbaar met de privé, dus zou je toch verwachten dat men de pensioenstelsels ook gelijkschakeld? Natuurlijk is Magda bang, plots privileges verliezen en behandeld worden zoals het plebs in de privé, stel je voor! Toch mag Magda nog niet klagen, ze zal haar diplomabonificatie kunnen afkopen en ze heeft zekerheid van werk, 2 privileges die het werkvolk niet hebben. Vermits het pensioen van een ambtenaar gemiddeld iets meer dan het dubbele bedraagt dan een pensioen in de privé zal Magda zelfs met haar combinatie vier vijfden en parttime nog steeds een hoger pensioen krijgen dan iemand voltijds in de privé werkt. Veel reden tot klagen heeft ons Magda dus niet, wel integendeel.

    • door LucDC op dinsdag 14 oktober 2014

      Het zal de federale staat zijn die in het geval van Magda de regularisatie zal mogen betalen. (na 20 jaar dienst is de bonificatie verworven) Bij de berekening van de hoogte van Magda' s pensioen zullen de laatste 5 jaar (en dus niet 10 of 40) tellen, want ze was 50 in 2012.

    • door mona op dinsdag 14 oktober 2014

      wel, het dubbele van een privé pensioen? when pigs fly! en je vergeet er bij te schrijven dat wij bij aanvang van onze loopbaan wel degelijk meer dan 10 jaar veel minder verdiend hebben dan in de privé sector. maar voor mij mag het pensioen voor iedereen gelijkgesteld worden hoor, van strontraper achter de trein tot minister-president, iedereen hetzelfde.maar ik zou wel graag hebben dat de overheid zich houdt aan de beloften die ze mij bij mijn aanwerving in 1980 beloofd hebben.en dat mijn inkomen vergroot is in die jaren, dat heb ik voor een stuk ook te danken aan mijn loopbaanexamen. kleine opmerking nog bij de privé pensioenen: diegenen met een fatsoenlijk privé pensioen ( en zo zijn er veel meer dan dat men altijd laat uitschijnen ) kunnen zich wel vrolijk laten domiciliëren in hongarije. daar wordt nada, nul, nougatbollen afgehouden van hun toch ook belgisch pensioen en van de uitkeringen levensverzekering die ze uiteraard ok daar laten uitbetalen.het loopt daar momenteel dus vol van de belgen én nederlanders.

      • door Kurt op woensdag 15 oktober 2014

        Ja, het dubbele van een privé pensioen. Ik neem de persberichten daaromtrent ook met een korrel zout. Dus heb ik de moeite gedaan om naar de site van de FOD pensioenen te surfen en het totale uitgekeerde bedrag te delen door het aantal rechthebbenden. U zou dat ook eens moeten doen. En als U stelt dat de regering nooit iets mag veranderen aan gewijzigde omstandigheden, dan hebben we helemaal geen regering nodig, alles blijft bij het oude. En de gewijzigde omstandigheid is dat de ambtenaren lonen gelijk of hoger liggen dan in de privé. Ik heb gisteren nog even gekeken op Selor, de daar gepresenteerde lonen zijn conform aan de best betaalde sectoren. Vorig jaar is een medewerker van me naar de overheid overgestapt. Ik heb haar gefeliciteerd. Haar motivatie: hoger loon, meer vakantiedagen en nul komma nul werkdruk. Ter info, ik werk in een van de best betaalde sectoren en wij betalen meer dan het sectorgemiddelde en nog ligt het loon in de openbare dienst hoger voor exact dezelfde functie.

  • door Dirk Adriaensens op dinsdag 14 oktober 2014

    Kurt, ook dit artikel gelezen? http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/10/14/waarom-deze-regering-onterecht-hard-bespaart-op-de-overheidspensioenen

    Het is altijd nuttig om het ganse plaatje te kennen voor je een nivellering naar onderen bepleit die gebaseerd is op verkeerde premissen.

    • door Kurt op woensdag 15 oktober 2014

      Ik heb het net gelezen, Ik was inderdaad het verschil in maximum vergeten. Foutje van mijnentwege: hogere maxima (6283 euro versus 2178 euro bruto). Het deel van de pensioenbijdragen dat overeenkomt met het deel van het loon boven de 2178 bruto wordt dus 100% wegbelast. Uit wanhoop heeft de privé dan maar een tweede pijler opgezet waarop we nogmaals belastingen en RSZ betalen. En neen, ik pleit hier niet voor nivellering naar beneden, ik pleit enkel voor het wegwerken van een flagrante onrechtvaardigheid. Voor mij mogen ze mijn pensioen morgen gelijkschakelen met een ambtenaren pensioen.

  • door Carlos Pauwels op woensdag 15 oktober 2014

    Ik heb altijd gehoord dat de studiejaren konden meetellen voor het pensioen op voorwaarde dat men zijn bijdragen leverde. Volgens mijn informatie had men daarvoor 10 jaar de tijd na de studies. Dit was geen cadeau, men betaalde ervoor. Klopt dat dan niet? En de perequatie van de lonen ligt ook nogal onder vuur. Ik heb de pensioenfiche gezien van iemand met een overheidspensioen. Die perequatie heeft voor die persoon op vier jaar tijd een opslag meegebracht van 12 euro/maand. Iets om over naar huis te schrijven? Ik dacht het niet.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties